aaaaa

1. Pouèna pjesma. Asafova. Zašto si, Bože, posve zabacio, zašto kiptiš gnjevom na ovce paše svoje?

2. Sjeti se zajednice koju si davno stekao, plÓemena koje namaèe kao svoju baštinu i brda Siona gdje si Šator svoj udario!

3. Korakni k ruševinama vjeènim - sve je u Svetištu razorio neprijatelj.

4. Protivnici tvoji vikahu posred skupštine tvoje, znakove svoje postaviše k'o pobjedne znakove.

5. Bijahu kao oni koji mašu sjekirom po guštari,

6. sjekirom i maljem vrata mu razbijali.

7. Ognju predadoše Svetište tvoje, do zemlje oskvrnuše Prebivalište tvoga imena.

8. Rekoše u srcu: "Istrijebimo ih zajedno; spalite sva svetišta Božja na zemlji!"

9. Ne vidimo znakova svojih, proroka više nema, i nitko meðu nama ne zna dokle ...

10. Dokle æe se još, o Bože, dušmanin rugati? Hoæe li protivnik dovijeka prezirati ime tvoje?

11. Zašto povlaèiš ruku, zašto u krilu sakrivaš desnicu svoju?

12. No Bog je moj kralj od davnine, on koji posred zemlje spasava!

13. Ti svojom silom rasjeèe more, smrska glave nakazama u vodi.

14. Ti si Levijatanu glave zdrobio, dao ga za hranu nemanima morskim.

15. Ti si dao da provre izvor i bujica, ti si presušio rijeke nepresušne.

16. Tvoj je dan i noæ je tvoja, ti uèvrsti mjesec i sunce;

17. ti sazda sve granice zemlji, ti stvori ljeto i zimu.

18. Spomeni se ovoga: dušmanin ti se rugaše, Jahve, i bezumni narod pogrdi ime tvoje.

19. Ne predaj jastrebu život grlice svoje, i život svojih siromaha ne zaboravi zauvijek!

20. Pogledaj na Savez svoj, jer svi su zakuci zemlje puni tmina i nasilja.

21. Ne daj da jadnik otiðe postiðen: neka siromah i ubog hvale ime tvoje!

22. Ustani, Bože, zauzmi se za svoju parnicu, spomeni se pogrde koju ti bezumnik svaki dan nanosi.

23. Ne zaboravi vike neprijatelja svojih: buka buntovnika još se diže k tebi!




“O Senhor sempre orienta e chama; mas não se quer segui-lo e responder-lhe, pois só se vê os próprios interesses. Às vezes, pelo fato de se ouvir sempre a Sua voz, ninguém mais se apercebe dela; mas o Senhor ilumina e chama. São os homens que se colocam na posição de não conseguir mais escutar.” São Padre Pio de Pietrelcina