1. kai egeneto tou eniautou ou apeqanen oziaV o basileuV eidon ton kurion kaqhmenon epi qronou uyhlou kai ephrmenou kai plhrhV o oikoV thV doxhV autou
2. kai serafin eisthkeisan kuklw autou ex pterugeV tw eni kai ex pterugeV tw eni kai taiV men dusin katekalupton to proswpon kai taiV dusin katekalupton touV podaV kai taiV dusin epetanto
3. kai ekekragon eteroV proV ton eteron kai elegon agioV agioV agioV kurioV sabawq plhrhV pasa h gh thV doxhV autou
4. kai ephrqh to uperquron apo thV fwnhV hV ekekragon kai o oikoV eplhsqh kapnou
5. kai eipa w talaV egw oti katanenugmai oti anqrwpoV wn kai akaqarta ceilh ecwn en mesw laou akaqarta ceilh econtoV egw oikw kai ton basilea kurion sabawq eidon toiV ofqalmoiV mou
6. kai apestalh proV me en twn serafin kai en th ceiri eicen anqraka on th labidi elaben apo tou qusiasthriou
7. kai hyato tou stomatoV mou kai eipen idou hyato touto twn ceilewn sou kai afelei taV anomiaV sou kai taV amartiaV sou perikaqariei
8. kai hkousa thV fwnhV kuriou legontoV tina aposteilw kai tiV poreusetai proV ton laon touton kai eipa idou eimi egw aposteilon me
9. kai eipen poreuqhti kai eipon tw law toutw akoh akousete kai ou mh sunhte kai bleponteV bleyete kai ou mh idhte
10. epacunqh gar h kardia tou laou toutou kai toiV wsin autwn barewV hkousan kai touV ofqalmouV autwn ekammusan mhpote idwsin toiV ofqalmoiV kai toiV wsin akouswsin kai th kardia sunwsin kai epistreywsin kai iasomai autouV
11. kai eipa ewV pote kurie kai eipen ewV an erhmwqwsin poleiV para to mh katoikeisqai kai oikoi para to mh einai anqrwpouV kai h gh kataleifqhsetai erhmoV
12. kai meta tauta makrunei o qeoV touV anqrwpouV kai oi kataleifqenteV plhqunqhsontai epi thV ghV
13. kai eti ep' authV estin to epidekaton kai palin estai eiV pronomhn wV terebinqoV kai wV balanoV otan ekpesh apo thV qhkhV authV
Przypisy:
6:1-4 - Izajasz ma wizję tronu Bożego, gdzie serafini obwieszczają świętość Boga. Scena ta podkreśla absolutną czystość Boga i Jego oddzielenie od grzechu, inspirując do czci i pokory (zob. także Obj. 4:8 i Hbr 12:29).
6:5-7 - Izajasz, świadomy swojego grzechu, woła o oczyszczenie. Bóg oczyszcza Izajasza rozżarzonym węglem, symbolizującym odkupienie i powołanie do świętości dla wszystkich, którzy Mu służą (zob. także Psalm 51:10 i 1 Jana 1:9).
6:8 - Bóg pyta: „Kogo mam posłać?”, a Izajasz natychmiast odpowiada: „Oto jestem, poślij mnie!”. Ta gotowość do służenia Bogu jest przykładem zaangażowania i gotowości do wypełniania boskiej misji (zobacz także Wyjścia 3:10 i Rzymian 12:1).
6:9-10 - Izajasz przekazuje ludowi orędzie sądu, wskazując, że będą słuchać, ale nie zrozumieją. Odzwierciedla to zatwardziałość ludzkiego serca i potrzebę pokuty (zob. także Mt 13,14-15 i J 12,40).
6:11-13 - Izajasz pyta, jak długo będzie trwał sąd, a Bóg odpowiada, że aż ziemia opustoszeje, ale z obietnicą nadziei, bo pozostanie resztka. Ta wizja ukazuje sprawiedliwość i wierność Boga (zob. także Rz 11,5 i Iz 1,9).
Wersety związane z Isaías, 6:
Rozdział 6 Księgi Izajasza opisuje prorocze powołanie Izajasza. Jak świętość Boga przemienia życie? Ten wizjonerski tekst opisuje spotkanie proroka ze świętym Bogiem, jego oczyszczenie i powołanie. W rozdziale poruszane są takie tematy jak transcendencja Boga, potrzeba oczyszczenia i misja prorocza. Księga Izajasza 6 ukazuje podstawy proroczego autorytetu Izajasza. Zastanówcie się z nami nad pięcioma fragmentami biblijnymi, które odnoszą się do przemieniającego doświadczenia tego przełomowego rozdziału.
Jana 12:41: "Izajasz powiedział to, ponieważ widział chwałę Jezusa i mówił o Nim." - Jan interpretuje wizję Izajasza 6 jako wizję Chrystusa, łączącą Stary i Nowy Testament.
Objawienie 4:8: "Każde z nich miało po sześć skrzydeł i było pełne oczu wokół i pod skrzydłami. Dzień i noc powtarzają bez przerwy: „Święty, Święty, Święty jest Pan, Bóg Wszechmogący, który był i który jest, i który ma przyjść”." - Wizja Jana dotycząca istot niebiańskich przypomina wizję Izajasza dotyczącą serafinów z Izajasza 6:2-3.
Dzieje Apostolskie 28:25-27: "Duch Święty przemówił dobrze do ich przodków za pośrednictwem proroka Izajasza, gdy powiedział: „Idź do tego ludu i powiedz: Nawet jeśli będziesz zawsze słuchał, nigdy nie zrozumiesz; Nawet jeśli zawsze widzą, nigdy tego nie zauważą. [...]”" - Paweł cytuje Izajasza 6:9-10, aby wyjaśnić odrzucenie ewangelii przez niektórych Żydów.
Łukasza 5:8: "Widząc to Szymon Piotr upadł do stóp Jezusa i powiedział: Odejdź ode mnie, Panie, bo jestem człowiekiem grzesznym!" - Reakcja Piotra na świętość Jezusa odzwierciedla reakcję Izajasza na obecność Boga w Księdze Izajasza 6:5.
Efezjan 6:19-20: "Módlcie się także za mnie, abym, gdy będę przemawiał, otrzymał wiadomość, abym bez lęku mógł poznać tajemnicę ewangelii, której jestem ambasadorem związanym w kajdanach. Módlcie się, aby trwając w Nim, móc mówić z odwagą, tak jak to konieczne." - Paweł, jako „posłany” ewangelii, powtarza polecenie Izajasza z Izajasza 6:8-9.
FAQ:
Co się wydarzyło, gdy Izajasz ujrzał wizję Boga w świątyni?
Izajasz miał wizję Boga siedzącego na tronie, a serafiny Go wychwalały. Czuł się nieczysty, ale został oczyszczony przez serafina, który dotknął jego ust rozżarzonym węglem. (Izajasz 6:1-7)
O co Bóg poprosił Izajasza po jego oczyszczeniu?
Bóg powołał Izajasza na swojego posłańca, mimo że wiedział, iż ludzie będą uparci i nie posłuchają. Izajasz przyjął misję. (Izajasz 6:8-10)
Jak Izajasz zareagował na misję, którą powierzył mu Bóg?
Izajasz szybko odpowiedział, mówiąc: „Oto ja, poślij mnie”, gotów wypełnić wolę Bożą pomimo trudności. (Izajasz 6:8)
Jak Izajasz opisuje niewiarę ludzi?
Izajasz mówi o zatwardziałości serc ludzi, że będą ślepi i głusi na Boże orędzie i że będą cierpieć z powodu swojej odmowy słuchania. (Izajasz 6:9-10)
Jaki będzie rezultat posługi Izajasza wśród ludu Izraela?
Rezultatem tego miało być zatwardziałość ludu, ale jednocześnie mała część Izraela miała zostać zachowana, symbolizowana przez „łodygę”, która wypuści nowe pędy. (Izajasz 6:11-13)
