1. logoV kuriou oV egenhqh proV sofonian ton tou cousi uion godoliou tou amariou tou ezekiou en hmeraiV iwsiou uiou amwn basilewV iouda
2. ekleiyei eklipetw panta apo proswpou thV ghV legei kurioV
3. eklipetw anqrwpoV kai kthnh eklipetw ta peteina tou ouranou kai oi icqueV thV qalasshV kai exarw touV anqrwpouV apo proswpou thV ghV legei kurioV
4. kai ektenw thn ceira mou epi ioudan kai epi pantaV touV katoikountaV ierousalhm kai exarw ek tou topou toutou ta onomata thV baal kai ta onomata twn ierewn
5. kai touV proskunountaV epi ta dwmata th stratia tou ouranou kai touV omnuontaV kata tou kuriou kai touV omnuontaV kata tou basilewV autwn
6. kai touV ekklinontaV apo tou kuriou kai touV mh zhthsantaV ton kurion kai touV mh antecomenouV tou kuriou
7. eulabeisqe apo proswpou kuriou tou qeou dioti egguV h hmera tou kuriou oti htoimaken kurioV thn qusian autou hgiaken touV klhtouV autou
8. kai estai en hmera qusiaV kuriou kai ekdikhsw epi touV arcontaV kai epi ton oikon tou basilewV kai epi pantaV touV endedumenouV endumata allotria
9. kai ekdikhsw epi pantaV emfanwV epi ta propula en ekeinh th hmera touV plhrountaV ton oikon kuriou tou qeou autwn asebeiaV kai dolou
10. kai estai en ekeinh th hmera legei kurioV fwnh kraughV apo pulhV apokentountwn kai ololugmoV apo thV deuteraV kai suntrimmoV megaV apo twn bounwn
11. qrhnhsate oi katoikounteV thn katakekommenhn oti wmoiwqh paV o laoV canaan exwleqreuqhsan panteV oi ephrmenoi arguriw
12. kai estai en ekeinh th hmera exereunhsw thn ierousalhm meta lucnou kai ekdikhsw epi touV andraV touV katafronountaV epi ta fulagmata autwn oi legonteV en taiV kardiaiV autwn ou mh agaqopoihsh kurioV oud' ou mh kakwsh
13. kai estai h dunamiV autwn eiV diarpaghn kai oi oikoi autwn eiV afanismon kai oikodomhsousin oikiaV kai ou mh katoikhsousin en autaiV kai katafuteusousin ampelwnaV kai ou mh piwsin ton oinon autwn
14. oti egguV h hmera kuriou h megalh egguV kai taceia sfodra fwnh hmeraV kuriou pikra kai sklhra tetaktai dunath
15. hmera orghV h hmera ekeinh hmera qliyewV kai anagkhV hmera awriaV kai afanismou hmera skotouV kai gnofou hmera nefelhV kai omiclhV
16. hmera salpiggoV kai kraughV epi taV poleiV taV ocuraV kai epi taV gwniaV taV uyhlaV
17. kai ekqliyw touV anqrwpouV kai poreusontai wV tufloi oti tw kuriw exhmarton kai ekceei to aima autwn wV coun kai taV sarkaV autwn wV bolbita
18. kai to argurion autwn kai to crusion autwn ou mh dunhtai exelesqai autouV en hmera orghV kuriou kai en puri zhlouV autou katanalwqhsetai pasa h gh dioti sunteleian kai spoudhn poihsei epi pantaV touV katoikountaV thn ghn
Przypisy:
1:1-3 - Prorok Sofoniasz rozpoczyna swoją księgę od ogłoszenia sądu Bożego nad Judą i narodami. Zniszczenie będzie całkowite, obejmując zarówno stworzenia ziemskie, jak i ludzi. Podkreśla to powagę grzechu i świętość Boga, który nie toleruje zła (zob. także Jeremiasz 25:33 i Am 9:2-3).
1:4-6 - Bóg obiecuje zniszczyć bożki i fałszywych czcicieli w Judzie. Bałwochwalstwo było jednym z największych grzechów przeciwko Bogu, a to zniszczenie symbolizuje oczyszczenie ludu. Właściwe oddawanie czci Bogu jest niezbędne dla wierności Jego ludu (zob. także 1 Koryntian 10:14 i Izajasza 44:9-20).
1:7-13 - Wezwanie do ciszy i medytacji przed sądem Bożym jest wezwaniem do refleksji nad grzechem i konsekwencjami życia z dala od Boga. Bliskość sądu podkreśla wagę pokuty i przygotowania na spotkanie z Panem (zob. także Am 5,13 i Mal 3,16).
1:14-18 - Dzień Pański jest opisywany jako czas wielkiego ucisku i zniszczenia. „Dzień Pański” to powracający temat w Piśmie Świętym, symbolizujący zarówno sąd, jak i odkupienie. Ten dzień będzie czasem smutku dla niegodziwych, ale i sprawiedliwości dla sprawiedliwych (zob. także Jl 2,1-11 i 1 Tes 5,2-3).
Wersety związane z Sofonias, 1:
Rozdział 1 Sofoniasza głosi nadchodzący sąd Boży. Jakie ostrzeżenia przynosi prorok? Ten pełen mocy tekst zwiastuje „Dzień Pański”, czas sądu nad Judą i Jerozolimą za ich bałwochwalstwo i niesprawiedliwość. Rozdział ten żywo opisuje zbliżającą się zagładę, ostrzegając o pilności pokuty. Sofoniasz 1 porusza takie tematy, jak suwerenność Boga, powaga grzechu i potrzeba duchowej wierności. Przeanalizuj z nami pięć fragmentów biblijnych, które poszerzają zrozumienie tego kluczowego proroczego rozdziału.
Objawienie 6:15-17: "Wtedy królowie ziemi, książęta, wodzowie, bogaci, możni i wszyscy inni, niewolnicy i wolni, ukryli się w jaskiniach i wśród skał górskich. Wołali do gór i skał: Padnijcie na nas i zakryjcie nas przed obliczem Zasiadającego na tronie i przed gniewem Baranka! Nadszedł bowiem wielki dzień ich gniewu; i kto to wytrzyma?" - Ten fragment Apokalipsy nawiązuje do języka i tematyki „Dnia Pańskiego” opisanego w Sofoniaszu 1, ukazując ciągłość tej koncepcji w Nowym Testamencie.
Izajasza 13:6: "Lamentujcie, bo dzień Pański jest bliski; nadejdzie jako zagłada od Wszechmogącego." - W tym fragmencie Księgi Izajasza użyto języka podobnego do tego z Sofoniasza 1, aby opisać „Dzień Pański”, podkreślając wagę tego proroczego tematu.
Amosa 5:18: "Biada wam, którzy pragniecie dnia Pańskiego! Dlaczego tęsknicie za dniem Pańskim? Ten dzień będzie dniem ciemności, a nie światła." - Amos, podobnie jak Sofoniasz, ostrzega przed niezrozumieniem „Dnia Pańskiego”, głównego tematu Księgi Sofoniasza 1.
Jeremiasza 4:23-26: "Spojrzałem na ziemię, była bezkształtna i pusta; do nieba i nie było światła. Spojrzałem na góry, a one się trzęsły; wszystkie góry się zakołysały. Spojrzałem i nie było ludzi; uciekły wszystkie ptaki powietrzne. Spojrzałem, a żyzna ziemia była pustynią; wszystkie ich miasta zostały zburzone z powodu Pana i jego zapalczywego gniewu." - W opisie sądu Bożego dokonanym przez Jeremiasza zastosowano obrazy podobne do tych z Sofoniasza 1, ilustrujące zniszczenie „Dnia Pańskiego”.
Mateusza 24:29: "Zaraz po ucisku owych dni „słońce się zaćmi i księżyc nie da swego blasku; gwiazdy spadną z nieba i moce niebieskie zostaną wstrząśnięte”." - Jezus, opisując wydarzenia eschatologiczne, posługuje się językiem nawiązującym do Sofoniasza 1, ukazując ciągłość tych wątków w nauczaniu Chrystusa.
FAQ:
Co Sofoniasz 1 objawia na temat sądu Bożego?
Księga Sofoniasza 1 zapowiada nadchodzący sąd Boży nad Judą i narodami, oczyszczenie ziemi i surową karę dla tych, którzy praktykują bałwochwalstwo i niegodziwość. (Sofoniasz 1:1-18)
Kto zostanie ukarany przez Boga według Księgi Sofoniasza 1?
Bóg ukarze bałwochwalców, zepsutych, aroganckich i tych, którzy szukają innych bogów. Sąd obejmie wszystkie narody, w tym Judę. (Sofoniasza 1:4-6, 12-18)
Co oznacza „dzień Pański” w Księdze Sofoniasza 1?
„Dzień Pański” jest opisany jako czas gniewu, ciemności i zagłady dla niegodziwych. Reprezentuje ostateczny sąd nad tymi, którzy odrzucają Bożą sprawiedliwość. (Sofoniasza 1:14-18)
Co muszą zrobić mieszkańcy Jerozolimy, aby uniknąć sądu?
Księga Sofoniasza 1 nawołuje sprawiedliwych do pokuty i szukania pokory. Tylko ci, którzy szczerze zwrócą się do Boga, będą chronieni podczas sądu. (Sofoniasz 2:3)
Jaka jest obietnica odnowy w Księdze Sofoniasza 1?
Choć sąd jest nieunikniony, Sofoniasz mówi również o przyszłym przywróceniu resztek Izraela, które po sądzie będą żyły w pokoju i dobrobycie. (Sofoniasz 3:9-13)
