1. in anno quo mortuus est rex Ozias vidi Dominum sedentem super solium excelsum et elevatum et ea quæ sub eo erant implebant templum
2. seraphin stabant super illud sex alæ uni et sex alæ alteri duabus velabant faciem ejus et duabus velabant pedes ejus et duabus volabant
3. et clamabant alter ad alterum et dicebant sanctus sanctus sanctus Dominus exercituum plena est omnis terra gloria ejus
4. et commota sunt superliminaria cardinum a voce clamantis et domus impleta est fumo
5. et dixi væ mihi quia tacui quia vir pollutus labiis ego sum et in medio populi polluta labia habentis ego habito et Regem Dominum exercituum vidi oculis meis
6. et volavit ad me unus de seraphin et in manu ejus calculus quem forcipe tulerat de altari
7. et tetigit os meum et dixit ecce tetigit hoc labia tua et auferetur iniquitas tua et peccatum tuum mundabitur
8. et audivi vocem Domini dicentis quem mittam et quis ibit nobis et dixi ecce ego sum mitte me
9. et dixit vade et dices populo huic audite audientes et nolite intellegere et videte visionem et nolite cognoscere
10. excæca cor populi hujus et aures ejus adgrava et oculos ejus claude ne forte videat oculis suis et auribus suis audiat et corde suo intellegat et convertatur et sanem eum
11. et dixi usquequo Domine et dixit donec desolentur civitates absque habitatore et domus sine homine et terra relinquetur deserta
12. et longe faciet Dominus homines et multiplicabitur quæ derelicta fuerat in medio terræ
13. et adhuc in ea decimatio et convertetur et erit in ostensionem sicut terebinthus et sicuti quercus quæ expandit ramos suos semen sanctum erit id quod steterit in ea
Przypisy:
6:1-4 - Izajasz ma wizję tronu Bożego, gdzie serafini obwieszczają świętość Boga. Scena ta podkreśla absolutną czystość Boga i Jego oddzielenie od grzechu, inspirując do czci i pokory (zob. także Obj. 4:8 i Hbr 12:29).
6:5-7 - Izajasz, świadomy swojego grzechu, woła o oczyszczenie. Bóg oczyszcza Izajasza rozżarzonym węglem, symbolizującym odkupienie i powołanie do świętości dla wszystkich, którzy Mu służą (zob. także Psalm 51:10 i 1 Jana 1:9).
6:8 - Bóg pyta: „Kogo mam posłać?”, a Izajasz natychmiast odpowiada: „Oto jestem, poślij mnie!”. Ta gotowość do służenia Bogu jest przykładem zaangażowania i gotowości do wypełniania boskiej misji (zobacz także Wyjścia 3:10 i Rzymian 12:1).
6:9-10 - Izajasz przekazuje ludowi orędzie sądu, wskazując, że będą słuchać, ale nie zrozumieją. Odzwierciedla to zatwardziałość ludzkiego serca i potrzebę pokuty (zob. także Mt 13,14-15 i J 12,40).
6:11-13 - Izajasz pyta, jak długo będzie trwał sąd, a Bóg odpowiada, że aż ziemia opustoszeje, ale z obietnicą nadziei, bo pozostanie resztka. Ta wizja ukazuje sprawiedliwość i wierność Boga (zob. także Rz 11,5 i Iz 1,9).
Wersety związane z Liber Isaiae, 6:
Rozdział 6 Księgi Izajasza opisuje prorocze powołanie Izajasza. Jak świętość Boga przemienia życie? Ten wizjonerski tekst opisuje spotkanie proroka ze świętym Bogiem, jego oczyszczenie i powołanie. W rozdziale poruszane są takie tematy jak transcendencja Boga, potrzeba oczyszczenia i misja prorocza. Księga Izajasza 6 ukazuje podstawy proroczego autorytetu Izajasza. Zastanówcie się z nami nad pięcioma fragmentami biblijnymi, które odnoszą się do przemieniającego doświadczenia tego przełomowego rozdziału.
Jana 12:41: "Izajasz powiedział to, ponieważ widział chwałę Jezusa i mówił o Nim." - Jan interpretuje wizję Izajasza 6 jako wizję Chrystusa, łączącą Stary i Nowy Testament.
Objawienie 4:8: "Każde z nich miało po sześć skrzydeł i było pełne oczu wokół i pod skrzydłami. Dzień i noc powtarzają bez przerwy: „Święty, Święty, Święty jest Pan, Bóg Wszechmogący, który był i który jest, i który ma przyjść”." - Wizja Jana dotycząca istot niebiańskich przypomina wizję Izajasza dotyczącą serafinów z Izajasza 6:2-3.
Dzieje Apostolskie 28:25-27: "Duch Święty przemówił dobrze do ich przodków za pośrednictwem proroka Izajasza, gdy powiedział: „Idź do tego ludu i powiedz: Nawet jeśli będziesz zawsze słuchał, nigdy nie zrozumiesz; Nawet jeśli zawsze widzą, nigdy tego nie zauważą. [...]”" - Paweł cytuje Izajasza 6:9-10, aby wyjaśnić odrzucenie ewangelii przez niektórych Żydów.
Łukasza 5:8: "Widząc to Szymon Piotr upadł do stóp Jezusa i powiedział: Odejdź ode mnie, Panie, bo jestem człowiekiem grzesznym!" - Reakcja Piotra na świętość Jezusa odzwierciedla reakcję Izajasza na obecność Boga w Księdze Izajasza 6:5.
Efezjan 6:19-20: "Módlcie się także za mnie, abym, gdy będę przemawiał, otrzymał wiadomość, abym bez lęku mógł poznać tajemnicę ewangelii, której jestem ambasadorem związanym w kajdanach. Módlcie się, aby trwając w Nim, móc mówić z odwagą, tak jak to konieczne." - Paweł, jako „posłany” ewangelii, powtarza polecenie Izajasza z Izajasza 6:8-9.
FAQ:
Co się wydarzyło, gdy Izajasz ujrzał wizję Boga w świątyni?
Izajasz miał wizję Boga siedzącego na tronie, a serafiny Go wychwalały. Czuł się nieczysty, ale został oczyszczony przez serafina, który dotknął jego ust rozżarzonym węglem. (Izajasz 6:1-7)
O co Bóg poprosił Izajasza po jego oczyszczeniu?
Bóg powołał Izajasza na swojego posłańca, mimo że wiedział, iż ludzie będą uparci i nie posłuchają. Izajasz przyjął misję. (Izajasz 6:8-10)
Jak Izajasz zareagował na misję, którą powierzył mu Bóg?
Izajasz szybko odpowiedział, mówiąc: „Oto ja, poślij mnie”, gotów wypełnić wolę Bożą pomimo trudności. (Izajasz 6:8)
Jak Izajasz opisuje niewiarę ludzi?
Izajasz mówi o zatwardziałości serc ludzi, że będą ślepi i głusi na Boże orędzie i że będą cierpieć z powodu swojej odmowy słuchania. (Izajasz 6:9-10)
Jaki będzie rezultat posługi Izajasza wśród ludu Izraela?
Rezultatem tego miało być zatwardziałość ludu, ale jednocześnie mała część Izraela miała zostać zachowana, symbolizowana przez „łodygę”, która wypuści nowe pędy. (Izajasz 6:11-13)
