1. apostelw wV erpeta epi thn ghn mh petra erhmoV estin to oroV siwn
2. esh gar wV peteinou aniptamenou neossoV afhrhmenoV qugater mwab epeita de arnwn
3. pleiona bouleuou poieite skephn penqouV auth dia pantoV en meshmbrinh skotia feugousin exesthsan mh apacqhV
4. paroikhsousin soi oi fugadeV mwab esontai skeph umin apo proswpou diwkontoV oti hrqh h summacia sou kai o arcwn apwleto o katapatwn epi thV ghV
5. kai diorqwqhsetai met' eleouV qronoV kai kaqietai ep' autou meta alhqeiaV en skhnh dauid krinwn kai ekzhtwn krima kai speudwn dikaiosunhn
6. hkousamen thn ubrin mwab ubristhV sfodra thn uperhfanian exhraV ouc outwV h manteia sou
7. ouc outwV ololuxei mwab en gar th mwabitidi panteV ololuxousin toiV katoikousin deseq melethseiV kai ouk entraphsh
8. ta pedia esebwn penqhsei ampeloV sebama katapinonteV ta eqnh katapathsate taV ampelouV authV ewV iazhr ou mh sunayhte planhqhte thn erhmon oi apestalmenoi egkateleifqhsan diebhsan gar thn erhmon
9. dia touto klausomai wV ton klauqmon iazhr ampelon sebama ta dendra sou katebalen esebwn kai elealh oti epi tw qerismw kai epi tw trughtw sou katapathsw kai panta pesountai
10. kai arqhsetai eufrosunh kai agalliama ek twn ampelwnwn sou kai en toiV ampelwsin sou ou mh eufranqhsontai kai ou mh pathsousin oinon eiV ta upolhnia pepautai gar
11. dia touto h koilia mou epi mwab wV kiqara hchsei kai ta entoV mou wsei teicoV o enekainisaV
12. kai estai eiV to entraphnai se oti ekopiasen mwab epi toiV bwmoiV kai eiseleusetai eiV ta ceiropoihta authV wste proseuxasqai kai ou mh dunhtai exelesqai auton
13. touto to rhma o elalhsen kurioV epi mwab opote kai elalhsen
14. kai nun legw en trisin etesin etwn misqwtou atimasqhsetai h doxa mwab en panti tw ploutw tw pollw kai kataleifqhsetai oligostoV kai ouk entimoV
Przypisy:
16:1-2 - Moab zostaje wezwany do złożenia daniny Jerozolimie, szukając schronienia w Judzie. Symbolizuje to poszukiwanie miłosierdzia i potrzebę poddania się ludowi Bożemu w czasach udręki (zob. także 1 Krl 4:21 i Iz 2:2-3).
16:4-5 - Izajasz prorokuje, że powstanie sprawiedliwy władca, obiecując schronienie i bezpieczeństwo. Władca ten jest często postrzegany jako odniesienie do Mesjasza, wskazujące na sprawiedliwe panowanie Chrystusa (zob. także Jeremiasz 23:5-6 i Izajasz 9:6-7).
16:6-7 - Izajasz ubolewa nad arogancją Moabu, która prowadzi do jego upadku. Samowystarczalność i pycha są przyczynami upadku, ostrzegając przed odwracaniem się od Boga (zob. także Prz 16,18 i Iz 13,11).
16:8-10 - Winnice Moabu zostają zniszczone, co symbolizuje utracony dobrobyt. Ta metafora podkreśla spustoszenie, jakie niesie ze sobą sąd, w tym aspekty ekonomiczne i kulturowe (zob. także Jl 1,11-12 i Jr 48,32-33).
16:12-14 - Modlitwa Moabu do bogów nie zapobiega jego zagładzie. Nieskuteczność jego bożków uwypukla daremność zaufania fałszywym bóstwom i wyższości Boga (zob. także Psalm 115:4-8 i Izajasz 44:9-10).
Wersety związane z Isaías, 16:
Rozdział 16 Izajasza kończy wyrocznię przeciwko Moabowi. W jaki sposób miłosierdzie objawia się w obliczu sądu? Ten proroczy tekst daje Moabitom możliwość schronienia i ubolewa nad nadchodzącą zagładą. Rozdział ten ukazuje współczujące serce Boga, nawet gdy ogłasza wyrok. Izajasz 16 równoważy motywy Bożej sprawiedliwości i miłosierdzia. Zastanów się z nami nad pięcioma fragmentami biblijnymi, które w tym znaczącym rozdziale odnoszą się do złożoności Bożego sądu.
2 Królów 3:4-5: "Mesza, król Moabu, pasł owce i płacił królowi izraelskiemu daninę w postaci stu tysięcy baranków i wełny ze stu tysięcy baranów. Ale po śmierci Achaba król Moabu zbuntował się przeciwko królowi Izraela." - Ten fragment historyczny przedstawia kontekst stosunków między Izraelem a Moabem, temat poruszony w Izajasza 16.
Jeremiasza 48:29-30: "Słyszeliśmy o dumie Moabu, jego przesadnej dumie, jego arogancji, jego arogancji i bezczelności. […] Znam twoją bezczelność, ale jest ona bezużyteczna – wyrocznia Pana – „a twoja brawura na nic się nie zda”." - Jeremiasz powtarza motywy z rozdziału Izajasza 16 dotyczące dumy i sądu Moabu.
Rut 1:1-2: "W czasach sędziów panował głód w kraju i pewien człowiek z Betlejem w Judzie wraz z żoną i dwójką dzieci udał się na jakiś czas do ziemi Moabu." - Ten fragment ukazuje wcześniejszy okres pokojowych stosunków między Izraelem a Moabem, co kontrastuje z proroctwem Izajasza.
Amosa 2:1-3: "Tak mówi Pan: «Z powodu trzech występków Moabu i z powodu czterech nie cofnę kary. […] Wyeliminuję sędziego Moabu i wraz z nim zabiję wszystkich jego przywódców» – mówi Pan." - Amos potwierdza wyrok na Moaba przepowiedziany przez Izajasza.
Micheasza 6:8: "Pokazał ci, człowiecze, co jest dobre i czego wymaga Pan: czyń sprawiedliwość, miłuj wiernie i pokornie chodź z Bogiem swoim." - Werset ten odzwierciedla wartości, którymi powinien kierować się Moab (i wszystkie narody), kontrastując z ich zachowaniem opisanym w Izajaszu 16.
FAQ:
Co Izajasz prorokuje o Moabie w Księdze Izajasza 16?
Izajasz prorokuje, że Moab zostanie zniszczony z powodu pychy i grzechu. Miasto Kir zostanie zdobyte, a Moabici będą wołać do Judy o pomoc, ale zbawienie będzie niemożliwe. (Izajasz 16:1-14)
Dlaczego Moab stanie przed sądem według Księgi Izajasza 16?
Moab stanie przed sądem za swoją arogancję, bałwochwalstwo i odrzucenie Boga. Pycha Moabitów będzie ich zgubą, a zagłada nastąpi jako konsekwencja grzechu. (Izajasza 16:6-14)
W jaki sposób Izajasz opisuje cierpienie Moabu w Księdze Izajasza 16?
Izajasz opisuje Moab pogrążony w głębokim cierpieniu, żalu i bólu, gdyż jego miasta zostaną zniszczone, a jego mieszkańcy będą musieli stawić czoła głodowi i zagładzie. (Izajasz 16:7-11)
Jaką prośbę Moab skierował do Judy w Księdze Izajasza 16?
Moab szuka schronienia w Judzie, ale Izajasz ostrzega, że nie ma dla niego ratunku. Zagłada Moabu została już przesądzona, a Juda nie może interweniować. (Izajasz 16:3-5)
Czego proroctwo Izajasza o Moabie uczy nas o pysze?
Proroctwo Izajasza naucza, że pycha prowadzi do upadku. Moab, ufając swojej potędze i bogactwu, doświadczy zagłady. Bóg sprzeciwia się pysznym, a wywyższa pokornych. (Izajasz 16:6)
