1. dia siwn ou siwphsomai kai dia ierousalhm ouk anhsw ewV an exelqh wV fwV h dikaiosunh mou to de swthrion mou wV lampaV kauqhsetai
2. kai oyontai eqnh thn dikaiosunhn sou kai basileiV thn doxan sou kai kalesei se to onoma sou to kainon o o kurioV onomasei auto
3. kai esh stefanoV kallouV en ceiri kuriou kai diadhma basileiaV en ceiri qeou sou
4. kai ouketi klhqhsh kataleleimmenh kai h gh sou ou klhqhsetai erhmoV soi gar klhqhsetai qelhma emon kai th gh sou oikoumenh
5. kai wV sunoikwn neaniskoV parqenw outwV katoikhsousin oi uioi sou meta sou kai estai on tropon eufranqhsetai numfioV epi numfh outwV eufranqhsetai kurioV epi soi
6. kai epi twn teicewn sou ierousalhm katesthsa fulakaV olhn thn hmeran kai olhn thn nukta oi dia telouV ou siwphsontai mimnhskomenoi kuriou
7. ouk estin gar umin omoioV ean diorqwsh kai poihsh ierousalhm agauriama epi thV ghV
8. wmosen kurioV kata thV dexiaV autou kai kata thV iscuoV tou bracionoV autou ei eti dwsw ton siton sou kai ta brwmata sou toiV ecqroiV sou kai ei eti piontai uioi allotrioi ton oinon sou ef' w emocqhsaV
9. all' h oi sunagonteV fagontai auta kai ainesousin kurion kai oi sunagonteV piontai auta en taiV epaulesin taiV agiaiV mou
10. poreuesqe dia twn pulwn mou kai odopoihsate tw law mou kai touV liqouV touV ek thV odou diarriyate exarate susshmon eiV ta eqnh
11. idou gar kurioV epoihsen akouston ewV escatou thV ghV eipate th qugatri siwn idou soi o swthr paraginetai ecwn ton eautou misqon kai to ergon pro proswpou autou
12. kai kalesei auton laon agion lelutrwmenon upo kuriou su de klhqhsh epizhtoumenh poliV kai ouk egkataleleimmenh
Przypisy:
62:1-2 - Bóg obiecuje, że nie spocznie, dopóki sprawiedliwość i zbawienie Jerozolimy nie zajaśnieją jak zorza. Odzwierciedla to zaangażowanie Boga wobec Jego ludu i Jego wierność w spełnianiu obietnic (zob. także Psalm 37:6 i Objawienie 21:2).
62:3-5 - Jerozolima będzie niczym korona chwały w rękach Boga, ukazując Jego wartość dla Jego ludu. Bóg raduje się Jerozolimą, porównując swoją relację z nią do małżeństwa (zob. także Pieśń nad Pieśniami 2:16 i Objawienie 19:7).
62:6-7 - Bóg stawia strażników na murach Jerozolimy, aby nieustannie wołali o odbudowę. Symbolizuje to rolę nieustannego wstawiennictwa w Bożym planie (zob. także Ezechiela 3:17 i Łukasza 18:7-8).
62:8-9 - Bóg przysięga, że lud będzie spożywał owoce swojej pracy, bez narażania się na grabież ze strony wrogów. Ta obietnica bezpieczeństwa odzwierciedla przywrócenie ziemi obiecanej (zob. także Kpł 26,4-5 i Amos 9,14).
62:10-12 - Bóg wzywa ludzi, aby przygotowali drogę do zbawienia, ogłaszając, że Jerozolima będzie nazywana miastem świętym, odkupionym przez Pana (zobacz także Izajasza 35:8 i Zachariasza 14:20-21).
Wersety związane z Isaías, 62:
Rozdział 62 Izajasza celebruje przyszłą chwałę Syjonu. Jakie obietnice Bóg składa swemu wybranemu miastu? Ten żywy tekst opisuje przemianę Jerozolimy z opuszczonego miasta w ukochaną oblubienicę. Rozdział ten podkreśla gorliwość Boga o swój lud, nadejście zbawienia i wezwanie do czujności. Izajasz 62 również podkreśla rolę wstawienników i przygotowania na przyjście Pana. Rozważcie z nami pięć fragmentów biblijnych, które rzucają światło na tematy odnowy i boskiej tożsamości obecne w tym inspirującym rozdziale.
Objawienie 19:7: "Radujmy się! Radujmy się i oddajmy Mu chwałę! Nadeszła bowiem godzina zaślubin Baranka, a jego oblubienica już się przygotowała." - Ten fragment odzwierciedla obraz małżeństwa użyty w Księdze Izajasza 62:5 do opisania relacji między Bogiem a Jego ludem.
1 Piotra 2:10: "Przedtem nie byliście nawet ludem, ale teraz jesteście ludem Bożym; nie dostąpili miłosierdzia, ale teraz je otrzymali." - Piotr odnosi się do wierzących z pogan obietnicą z Izajasza 62:12 dotyczącą bycia nazwanym „ludem świętym”.
Efezjan 5:27: "I aby ją sobie przedstawić jako chwalebny Kościół, bez zmazy czy zmarszczki, czy czegoś w tym rodzaju, ale święty i bez skazy." - Paweł opis oczyszczonego kościoła odzwierciedla język Izajasza 62:1-5 o chwale Syjonu.
Mateusza 21:5: "Powiedz córce Syjonu: «Oto twój król przychodzi do ciebie, pokorny i jadący na ośle, na oślęciu, źrebięcie oślicy»." - Mateusz cytuje Zachariasza 9:9, który nawiązuje do języka Izajasza 62:11 mówiącego o przybyciu Zbawiciela na Syjon.
Objawienie 2:17: "Kto ma uszy, niechaj słucha, co Duch mówi do kościołów. Zwycięzcy dam ukrytą mannę. Dam ci także biały kamień, na którym wyryte zostanie nowe imię, znane tylko temu, kto go otrzyma." - Obietnica nowego imienia odzwierciedla Izajasza 62:2, gdzie Syjon otrzymuje nowe imię nadane przez Boga.
FAQ:
Co oznacza „nowe Jeruzalem” w Księdze Izajasza 62?
„Nowe Jeruzalem” symbolizuje odrodzenie Izraela i ustanowienie królestwa pokoju i sprawiedliwości, w którym Pan będzie wywyższony. (Izajasz 62:1-4)
Jak Bóg opisuje swoją miłość do Jerozolimy w Księdze Izajasza 62?
Bóg wyraża swoją bezwarunkową i wieczną miłość do Jerozolimy, obiecując chronić ją i przywrócić do życia jako miejsce czci i chwały (Izajasz 62:4-5).
Jaka jest rola „strażnika” w Księdze Izajasza 62?
„Strażnik” to rola ludu Bożego, który ma wstawiać się za Jerozolimą, prosząc o Jego interwencję, aż do czasu odbudowy miasta. (Izajasz 62:6-7)
Co oznacza bycie „koroną piękności w rękach Boga” w Księdze Izajasza 62?
Być „koroną piękności” oznacza być cennym i umiłowanym ludem Boga, który przynosi Mu chwałę swoją świętością i wiernością (Izajasz 62:3).
W jaki sposób odbudowa Jerozolimy przynosi radość Panu w Księdze Izajasza 62?
Odnowienie Jerozolimy przynosi radość Bogu, gdyż jest manifestacją Jego wierności i mocy, spełnieniem Jego obietnic błogosławieństwa i pokoju. (Izajasz 62:5)
