1. propter Sion non tacebo et propter Hierusalem non quiescam donec egrediatur ut splendor justus ejus et salvator ejus ut lampas accendatur
2. et videbunt gentes justum tuum et cuncti reges inclitum tuum et vocabitur tibi nomen novum quod os Domini nominabit
3. et eris corona gloriæ in manu Domini et diadema regni in manu Dei tui
4. non vocaberis ultra Derelicta et terra tua non vocabitur amplius Desolata sed vocaberis Voluntas mea in ea et terra tua Inhabitata quia conplacuit Domino in te et terra tua inhabitabitur
5. habitabit enim juvenis cum virgine et habitabunt in te filii tui et gaudebit sponsus super sponsam gaudebit super te Deus tuus
6. super muros tuos Hierusalem constitui custodes tota die et tota nocte perpetuo non tacebunt qui reminiscimini Domini ne taceatis
7. et ne detis silentium ei donec stabiliat et donec ponat Hierusalem laudem in terra
8. juravit Dominus in dextera sua et in brachio fortitudinis suæ si dedero triticum tuum ultra cibum inimicis tuis et si biberint filii alieni vinum tuum in quo laborasti
9. quia qui congregabunt illud comedent et laudabunt Dominum et qui conportant illud bibent in atriis sanctis meis
10. transite transite per portas præparate viam populo planum facite iter et eligite lapides elevate signum ad populos
11. ecce Dominus auditum fecit in extremis terræ dicite filiæ Sion ecce salvator tuus venit ecce merces ejus cum eo et opus ejus coram illo
12. et vocabunt eos Populus sanctus Redempti a Domino tu autem vocaberis Quæsita civitas et non Derelicta
Przypisy:
62:1-2 - Bóg obiecuje, że nie spocznie, dopóki sprawiedliwość i zbawienie Jerozolimy nie zajaśnieją jak zorza. Odzwierciedla to zaangażowanie Boga wobec Jego ludu i Jego wierność w spełnianiu obietnic (zob. także Psalm 37:6 i Objawienie 21:2).
62:3-5 - Jerozolima będzie niczym korona chwały w rękach Boga, ukazując Jego wartość dla Jego ludu. Bóg raduje się Jerozolimą, porównując swoją relację z nią do małżeństwa (zob. także Pieśń nad Pieśniami 2:16 i Objawienie 19:7).
62:6-7 - Bóg stawia strażników na murach Jerozolimy, aby nieustannie wołali o odbudowę. Symbolizuje to rolę nieustannego wstawiennictwa w Bożym planie (zob. także Ezechiela 3:17 i Łukasza 18:7-8).
62:8-9 - Bóg przysięga, że lud będzie spożywał owoce swojej pracy, bez narażania się na grabież ze strony wrogów. Ta obietnica bezpieczeństwa odzwierciedla przywrócenie ziemi obiecanej (zob. także Kpł 26,4-5 i Amos 9,14).
62:10-12 - Bóg wzywa ludzi, aby przygotowali drogę do zbawienia, ogłaszając, że Jerozolima będzie nazywana miastem świętym, odkupionym przez Pana (zobacz także Izajasza 35:8 i Zachariasza 14:20-21).
Wersety związane z Liber Isaiae, 62:
Rozdział 62 Izajasza celebruje przyszłą chwałę Syjonu. Jakie obietnice Bóg składa swemu wybranemu miastu? Ten żywy tekst opisuje przemianę Jerozolimy z opuszczonego miasta w ukochaną oblubienicę. Rozdział ten podkreśla gorliwość Boga o swój lud, nadejście zbawienia i wezwanie do czujności. Izajasz 62 również podkreśla rolę wstawienników i przygotowania na przyjście Pana. Rozważcie z nami pięć fragmentów biblijnych, które rzucają światło na tematy odnowy i boskiej tożsamości obecne w tym inspirującym rozdziale.
Objawienie 19:7: "Radujmy się! Radujmy się i oddajmy Mu chwałę! Nadeszła bowiem godzina zaślubin Baranka, a jego oblubienica już się przygotowała." - Ten fragment odzwierciedla obraz małżeństwa użyty w Księdze Izajasza 62:5 do opisania relacji między Bogiem a Jego ludem.
1 Piotra 2:10: "Przedtem nie byliście nawet ludem, ale teraz jesteście ludem Bożym; nie dostąpili miłosierdzia, ale teraz je otrzymali." - Piotr odnosi się do wierzących z pogan obietnicą z Izajasza 62:12 dotyczącą bycia nazwanym „ludem świętym”.
Efezjan 5:27: "I aby ją sobie przedstawić jako chwalebny Kościół, bez zmazy czy zmarszczki, czy czegoś w tym rodzaju, ale święty i bez skazy." - Paweł opis oczyszczonego kościoła odzwierciedla język Izajasza 62:1-5 o chwale Syjonu.
Mateusza 21:5: "Powiedz córce Syjonu: «Oto twój król przychodzi do ciebie, pokorny i jadący na ośle, na oślęciu, źrebięcie oślicy»." - Mateusz cytuje Zachariasza 9:9, który nawiązuje do języka Izajasza 62:11 mówiącego o przybyciu Zbawiciela na Syjon.
Objawienie 2:17: "Kto ma uszy, niechaj słucha, co Duch mówi do kościołów. Zwycięzcy dam ukrytą mannę. Dam ci także biały kamień, na którym wyryte zostanie nowe imię, znane tylko temu, kto go otrzyma." - Obietnica nowego imienia odzwierciedla Izajasza 62:2, gdzie Syjon otrzymuje nowe imię nadane przez Boga.
FAQ:
Co oznacza „nowe Jeruzalem” w Księdze Izajasza 62?
„Nowe Jeruzalem” symbolizuje odrodzenie Izraela i ustanowienie królestwa pokoju i sprawiedliwości, w którym Pan będzie wywyższony. (Izajasz 62:1-4)
Jak Bóg opisuje swoją miłość do Jerozolimy w Księdze Izajasza 62?
Bóg wyraża swoją bezwarunkową i wieczną miłość do Jerozolimy, obiecując chronić ją i przywrócić do życia jako miejsce czci i chwały (Izajasz 62:4-5).
Jaka jest rola „strażnika” w Księdze Izajasza 62?
„Strażnik” to rola ludu Bożego, który ma wstawiać się za Jerozolimą, prosząc o Jego interwencję, aż do czasu odbudowy miasta. (Izajasz 62:6-7)
Co oznacza bycie „koroną piękności w rękach Boga” w Księdze Izajasza 62?
Być „koroną piękności” oznacza być cennym i umiłowanym ludem Boga, który przynosi Mu chwałę swoją świętością i wiernością (Izajasz 62:3).
W jaki sposób odbudowa Jerozolimy przynosi radość Panu w Księdze Izajasza 62?
Odnowienie Jerozolimy przynosi radość Bogu, gdyż jest manifestacją Jego wierności i mocy, spełnieniem Jego obietnic błogosławieństwa i pokoju. (Izajasz 62:5)
