1. dikaioV ei kurie oti apologhsomai proV se plhn krimata lalhsw proV se ti oti odoV asebwn euodoutai euqhnhsan panteV oi aqetounteV aqethmata
2. efuteusaV autouV kai errizwqhsan eteknopoihsan kai epoihsan karpon egguV ei su tou stomatoV autwn kai porrw apo twn nefrwn autwn
3. kai su kurie ginwskeiV me dedokimakaV thn kardian mou enantion sou agnison autouV eiV hmeran sfaghV autwn
4. ewV pote penqhsei h gh kai paV o cortoV tou agrou xhranqhsetai apo kakiaV twn katoikountwn en auth hfanisqhsan kthnh kai peteina oti eipan ouk oyetai o qeoV odouV hmwn
5. sou oi podeV trecousin kai ekluousin se pwV paraskeuash ef' ippoiV kai en gh eirhnhV su pepoiqaV pwV poihseiV en fruagmati tou iordanou
6. oti kai oi adelfoi sou kai o oikoV tou patroV sou kai outoi hqethsan se kai autoi ebohsan ek twn opisw sou episunhcqhsan mh pisteushV en autoiV oti lalhsousin proV se kala
7. egkataleloipa ton oikon mou afhka thn klhronomian mou edwka thn hgaphmenhn yuchn mou eiV ceiraV ecqrwn authV
8. egenhqh h klhronomia mou emoi wV lewn en drumw edwken ep' eme thn fwnhn authV dia touto emishsa authn
9. mh sphlaion uainhV h klhronomia mou emoi h sphlaion kuklw authV badisate sunagagete panta ta qhria tou agrou kai elqetwsan tou fagein authn
10. poimeneV polloi diefqeiran ton ampelwna mou emolunan thn merida mou edwkan merida epiqumhthn mou eiV erhmon abaton
11. eteqh eiV afanismon apwleiaV di' eme afanismw hfanisqh pasa h gh oti ouk estin anhr tiqemenoV en kardia
12. epi pasan diekbolhn en th erhmw hlqon talaipwrounteV oti macaira tou kuriou katafagetai ap' akrou thV ghV ewV akrou thV ghV ouk estin eirhnh pash sarki
13. speirate purouV kai akanqaV qerisate oi klhroi autwn ouk wfelhsousin autouV aiscunqhte apo kauchsewV umwn apo oneidismou enanti kuriou
14. oti tade legei kurioV peri pantwn twn geitonwn twn ponhrwn twn aptomenwn thV klhronomiaV mou hV emerisa tw law mou israhl idou egw apospw autouV apo thV ghV autwn kai ton ioudan ekbalw ek mesou autwn
15. kai estai meta to ekbalein me autouV epistreyw kai elehsw autouV kai katoikiw autouV ekaston eiV thn klhronomian autou kai ekaston eiV thn ghn autou
16. kai estai ean maqonteV maqwsin thn odon tou laou mou tou omnuein tw onomati mou zh kurioV kaqwV edidaxan ton laon mou omnuein th baal kai oikodomhqhsontai en mesw tou laou mou
17. ean de mh epistreywsin kai exarw to eqnoV ekeino exarsei kai apwleia
Przypisy:
12:1-4 - Jeremiasz kwestionuje dobrobyt niegodziwych, a Bóg odpowiada, że sprawiedliwość Boża się objawi. Konsternacja proroka wobec pozornego dobrobytu złoczyńców jest powszechna w czasach niesprawiedliwości (zob. także Psalm 73:3-12 i Habakuka 1:13).
12:5-6 - Bóg objawia, że sytuacja Izraela ulegnie pogorszeniu, a niewierność przywódców jest za to odpowiedzialna. Orędzie sądu obejmuje również tych przywódców, którzy nie potrafią właściwie kierować ludem (zob. także Ezechiela 34:1-10 i Mateusza 23:13).
12:7-13 - Bóg zapowiada, że Jego lud zostanie zniszczony, ale ostatek zostanie odrodzony. Pomimo zbliżającego się sądu, istnieje nadzieja na odnowę i powrót do Ziemi Obiecanej, co wskazuje na wierność Boga Jego obietnicom (zob. także Izajasza 10:22-23 i Ezechiela 37:21-22).
12:14-17 - Bóg obiecuje odrodzenie narodów, które najechały Izrael, ale oferuje również możliwość pokuty. Podkreśla się Boże miłosierdzie, pokazując, że pokuta może zmienić bieg sądu (zob. także Jl 2,12-14 i 2 Kronik 7,14).
12:18-21 - Odpowiedź Boga tym, którzy dążą do zniszczenia Jego ludu i Jego proroków. Bóg obiecuje zemstę na wrogach Izraela, demonstrując swoją ochronę nad tymi, którzy są Mu wierni (zob. także Psalm 139:21-22 i Izajasz 49:25).
Wersety związane z Jeremias, 12:
Jeremiasz w rozdziale 12 kwestionuje pomyślność niegodziwych. Jak prorok radzi sobie z tą oczywistą niesprawiedliwością? Ten refleksyjny tekst przedstawia lament Jeremiasza nad sukcesem niegodziwych i Bożą odpowiedzią. Rozdział ten porusza takie tematy, jak Boża sprawiedliwość, cierpienie sprawiedliwych i większy plan Boży dla narodów. Księga Jeremiasza 12 zawiera także obietnicę sądu i ostatecznego przywrócenia. Zastanów się z nami nad pięcioma fragmentami biblijnymi, które odnoszą się do trudnych tematów tego introspektywnego rozdziału.
Hioba 21:7: "Dlaczego niegodziwi żyją, starzeją się i stają się jeszcze potężniejsi?" - Hiob, podobnie jak Jeremiasz w 12:1-2, kwestionuje pomyślność niegodziwych.
Habakuka 1:13: "Twoje oczy są tak czyste, że nie mogą znieść widoku zła; nie możesz tolerować zła. Dlaczego zatem tolerujecie niegodziwych? Dlaczego milczycie, podczas gdy bezbożni połykają sprawiedliwszych od nich?" - Habakuk, podobnie jak Jeremiasz w 12:1, kwestionuje Bożą sprawiedliwość w obliczu pomyślności niegodziwców.
Malachiasza 3:15: "Teraz uważamy aroganckich za szczęśliwych. Tak, tym, którzy czynią zło, powodzi się; tak, kuszą Boga i pozostają bezkarni." - Malachiasz, podobnie jak Jeremiasz w 12:1, zastanawia się nad pozornym dobrobytem złoczyńców.
Mateusza 13:24-30: "Jezus opowiedział im inną przypowieść, mówiąc: Królestwo niebieskie podobne jest do człowieka, który posiał dobre nasienie na swojej roli. Ale gdy wszyscy spali, przyszedł jego wróg, zasiał kąkolu między pszenicę i odszedł. [...] Niech rosną razem aż do żniwa." - Ta przypowieść Jezusa odzwierciedla temat z Jeremiasza 12:2-3 o tym, że Bóg pozwala, aby niegodziwcy przez pewien czas dorastali.
2 Piotra 3:9: "Pan nie zwleka z wypełnieniem swojej obietnicy, jak sądzą niektórzy. Wręcz przeciwnie, okazuje wam cierpliwość, nie chcąc, aby ktokolwiek zginął, ale aby wszyscy przyszli do pokuty." - Piotr, podobnie jak Jeremiasz w 12:3, wyjaśnia widoczne opóźnienie wyroku Bożego.
FAQ:
O co Jeremiasz prosi Boga na początku rozdziału 12?
Jeremiasz pyta, dlaczego niegodziwym powodzi się dobrze, mimo że są niewierni. Wyraża frustrację z powodu ich pozornej bezkarności. (Jeremiasz 12:1-2)
Jaka jest odpowiedź Boga na pytanie Jeremiasza?
Bóg rzuca wyzwanie Jeremiaszowi, mówiąc, że jeśli zmęczy się mniejszymi wyzwaniami, nie wytrzyma większych prób. (Jeremiasz 12:5)
Dlaczego Bóg obiecuje ukarać Izrael?
Bóg ukarze Izraela, ponieważ Jego lud opuścił Go i popadł w bałwochwalstwo, stając się niczym zbuntowany lew przeciwko Niemu. (Jeremiasz 12:7-8)
Co Bóg obiecuje narodom sąsiadującym z Izraelem?
Bóg mówi, że ukarze okoliczne narody, ale jeśli się do Niego zwrócą, zostaną przywrócone. (Jeremiasz 12:14-17)
Co oznacza symbolika zniszczonego dziedzictwa?
Ziemia Izraela zostanie zniszczona z powodu nieposłuszeństwa ludzi, co będzie symbolem odrzucenia przez nich przymierza z Bogiem. (Jeremiasz 12:10-13)
