1. δίκαιος εἶ κύριε ὅτι ἀπολογήσομαι πρὸς σέ πλὴν κρίματα λαλήσω πρὸς σέ τί ὅτι ὁδὸς ἀσεβῶν εὐοδοῦται εὐθήνησαν πάντες οἱ ἀθετοῦντες ἀθετήματα
2. ἐφύτευσας αὐτοὺς καὶ ἐρριζώθησαν ἐτεκνοποίησαν καὶ ἐποίησαν καρπόν ἐγγὺς εἶ σὺ τοῦ στόματος αὐτῶν καὶ πόρρω ἀπὸ τῶν νεφρῶν αὐτῶν
3. καὶ σύ κύριε γινώσκεις με δεδοκίμακας τὴν καρδίαν μου ἐναντίον σου ἅγνισον αὐτοὺς εἰς ἡμέραν σφαγῆς αὐτῶν
4. ἕως πότε πενθήσει ἡ γῆ καὶ πᾶς ὁ χόρτος τοῦ ἀγροῦ ξηρανθήσεται ἀπὸ κακίας τῶν κατοικούντων ἐν αὐτῇ ἠφανίσθησαν κτήνη καὶ πετεινά ὅτι εἶπαν οὐκ ὄψεται ὁ θεὸς ὁδοὺς ἡμῶν
5. σοῦ οἱ πόδες τρέχουσιν καὶ ἐκλύουσίν σε πῶς παρασκευάσῃ ἐφ’ ἵπποις καὶ ἐν γῇ εἰρήνης σὺ πέποιθας πῶς ποιήσεις ἐν φρυάγματι τοῦ Ιορδάνου
6. ὅτι καὶ οἱ ἀδελφοί σου καὶ ὁ οἶκος τοῦ πατρός σου καὶ οὗτοι ἠθέτησάν σε καὶ αὐτοὶ ἐβόησαν ἐκ τῶν ὀπίσω σου ἐπισυνήχθησαν μὴ πιστεύσῃς ἐν αὐτοῖς ὅτι λαλήσουσιν πρὸς σὲ καλά
7. ἐγκαταλέλοιπα τὸν οἶκόν μου ἀφῆκα τὴν κληρονομίαν μου ἔδωκα τὴν ἠγαπημένην ψυχήν μου εἰς χεῖρας ἐχθρῶν αὐτῆς
8. ἐγενήθη ἡ κληρονομία μου ἐμοὶ ὡς λέων ἐν δρυμῷ ἔδωκεν ἐπ’ ἐμὲ τὴν φωνὴν αὐτῆς διὰ τοῦτο ἐμίσησα αὐτήν
9. μὴ σπήλαιον ὑαίνης ἡ κληρονομία μου ἐμοὶ ἢ σπήλαιον κύκλῳ αὐτῆς βαδίσατε συναγάγετε πάντα τὰ θηρία τοῦ ἀγροῦ καὶ ἐλθέτωσαν τοῦ φαγεῖν αὐτήν
10. ποιμένες πολλοὶ διέφθειραν τὸν ἀμπελῶνά μου ἐμόλυναν τὴν μερίδα μου ἔδωκαν μερίδα ἐπιθυμητήν μου εἰς ἔρημον ἄβατον
11. ἐτέθη εἰς ἀφανισμὸν ἀπωλείας δι’ ἐμὲ ἀφανισμῷ ἠφανίσθη πᾶσα ἡ γῆ ὅτι οὐκ ἔστιν ἀνὴρ τιθέμενος ἐν καρδίᾳ
12. ἐπὶ πᾶσαν διεκβολὴν ἐν τῇ ἐρήμῳ ἦλθον ταλαιπωροῦντες ὅτι μάχαιρα τοῦ κυρίου καταφάγεται ἀπ’ ἄκρου τῆς γῆς ἕως ἄκρου τῆς γῆς οὐκ ἔστιν εἰρήνη πάσῃ σαρκί
13. σπείρατε πυροὺς καὶ ἀκάνθας θερίσατε οἱ κλῆροι αὐτῶν οὐκ ὠφελήσουσιν αὐτούς αἰσχύνθητε ἀπὸ καυχήσεως ὑμῶν ἀπὸ ὀνειδισμοῦ ἔναντι κυρίου
14. ὅτι τάδε λέγει κύριος περὶ πάντων τῶν γειτόνων τῶν πονηρῶν τῶν ἁπτομένων τῆς κληρονομίας μου ἧς ἐμέρισα τῷ λαῷ μου Ισραηλ ἰδοὺ ἐγὼ ἀποσπῶ αὐτοὺς ἀπὸ τῆς γῆς αὐτῶν καὶ τὸν Ιουδαν ἐκβαλῶ ἐκ μέσου αὐτῶν
15. καὶ ἔσται μετὰ τὸ ἐκβαλεῖν με αὐτοὺς ἐπιστρέψω καὶ ἐλεήσω αὐτοὺς καὶ κατοικιῶ αὐτοὺς ἕκαστον εἰς τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ καὶ ἕκαστον εἰς τὴν γῆν αὐτοῦ
16. καὶ ἔσται ἐὰν μαθόντες μάθωσιν τὴν ὁδὸν τοῦ λαοῦ μου τοῦ ὀμνύειν τῷ ὀνόματί μου ζῇ κύριος καθὼς ἐδίδαξαν τὸν λαόν μου ὀμνύειν τῇ Βααλ καὶ οἰκοδομηθήσονται ἐν μέσῳ τοῦ λαοῦ μου
17. ἐὰν δὲ μὴ ἐπιστρέψωσιν καὶ ἐξαρῶ τὸ ἔθνος ἐκεῖνο ἐξάρσει καὶ ἀπωλείᾳ
Przypisy:
12:1-4 - Jeremiasz kwestionuje dobrobyt niegodziwych, a Bóg odpowiada, że sprawiedliwość Boża się objawi. Konsternacja proroka wobec pozornego dobrobytu złoczyńców jest powszechna w czasach niesprawiedliwości (zob. także Psalm 73:3-12 i Habakuka 1:13).
12:5-6 - Bóg objawia, że sytuacja Izraela ulegnie pogorszeniu, a niewierność przywódców jest za to odpowiedzialna. Orędzie sądu obejmuje również tych przywódców, którzy nie potrafią właściwie kierować ludem (zob. także Ezechiela 34:1-10 i Mateusza 23:13).
12:7-13 - Bóg zapowiada, że Jego lud zostanie zniszczony, ale ostatek zostanie odrodzony. Pomimo zbliżającego się sądu, istnieje nadzieja na odnowę i powrót do Ziemi Obiecanej, co wskazuje na wierność Boga Jego obietnicom (zob. także Izajasza 10:22-23 i Ezechiela 37:21-22).
12:14-17 - Bóg obiecuje odrodzenie narodów, które najechały Izrael, ale oferuje również możliwość pokuty. Podkreśla się Boże miłosierdzie, pokazując, że pokuta może zmienić bieg sądu (zob. także Jl 2,12-14 i 2 Kronik 7,14).
12:18-21 - Odpowiedź Boga tym, którzy dążą do zniszczenia Jego ludu i Jego proroków. Bóg obiecuje zemstę na wrogach Izraela, demonstrując swoją ochronę nad tymi, którzy są Mu wierni (zob. także Psalm 139:21-22 i Izajasz 49:25).
Wersety związane z Jeremias, 12:
Jeremiasz w rozdziale 12 kwestionuje pomyślność niegodziwych. Jak prorok radzi sobie z tą oczywistą niesprawiedliwością? Ten refleksyjny tekst przedstawia lament Jeremiasza nad sukcesem niegodziwych i Bożą odpowiedzią. Rozdział ten porusza takie tematy, jak Boża sprawiedliwość, cierpienie sprawiedliwych i większy plan Boży dla narodów. Księga Jeremiasza 12 zawiera także obietnicę sądu i ostatecznego przywrócenia. Zastanów się z nami nad pięcioma fragmentami biblijnymi, które odnoszą się do trudnych tematów tego introspektywnego rozdziału.
Hioba 21:7: "Dlaczego niegodziwi żyją, starzeją się i stają się jeszcze potężniejsi?" - Hiob, podobnie jak Jeremiasz w 12:1-2, kwestionuje pomyślność niegodziwych.
Habakuka 1:13: "Twoje oczy są tak czyste, że nie mogą znieść widoku zła; nie możesz tolerować zła. Dlaczego zatem tolerujecie niegodziwych? Dlaczego milczycie, podczas gdy bezbożni połykają sprawiedliwszych od nich?" - Habakuk, podobnie jak Jeremiasz w 12:1, kwestionuje Bożą sprawiedliwość w obliczu pomyślności niegodziwców.
Malachiasza 3:15: "Teraz uważamy aroganckich za szczęśliwych. Tak, tym, którzy czynią zło, powodzi się; tak, kuszą Boga i pozostają bezkarni." - Malachiasz, podobnie jak Jeremiasz w 12:1, zastanawia się nad pozornym dobrobytem złoczyńców.
Mateusza 13:24-30: "Jezus opowiedział im inną przypowieść, mówiąc: Królestwo niebieskie podobne jest do człowieka, który posiał dobre nasienie na swojej roli. Ale gdy wszyscy spali, przyszedł jego wróg, zasiał kąkolu między pszenicę i odszedł. [...] Niech rosną razem aż do żniwa." - Ta przypowieść Jezusa odzwierciedla temat z Jeremiasza 12:2-3 o tym, że Bóg pozwala, aby niegodziwcy przez pewien czas dorastali.
2 Piotra 3:9: "Pan nie zwleka z wypełnieniem swojej obietnicy, jak sądzą niektórzy. Wręcz przeciwnie, okazuje wam cierpliwość, nie chcąc, aby ktokolwiek zginął, ale aby wszyscy przyszli do pokuty." - Piotr, podobnie jak Jeremiasz w 12:3, wyjaśnia widoczne opóźnienie wyroku Bożego.
FAQ:
O co Jeremiasz prosi Boga na początku rozdziału 12?
Jeremiasz pyta, dlaczego niegodziwym powodzi się dobrze, mimo że są niewierni. Wyraża frustrację z powodu ich pozornej bezkarności. (Jeremiasz 12:1-2)
Jaka jest odpowiedź Boga na pytanie Jeremiasza?
Bóg rzuca wyzwanie Jeremiaszowi, mówiąc, że jeśli zmęczy się mniejszymi wyzwaniami, nie wytrzyma większych prób. (Jeremiasz 12:5)
Dlaczego Bóg obiecuje ukarać Izrael?
Bóg ukarze Izraela, ponieważ Jego lud opuścił Go i popadł w bałwochwalstwo, stając się niczym zbuntowany lew przeciwko Niemu. (Jeremiasz 12:7-8)
Co Bóg obiecuje narodom sąsiadującym z Izraelem?
Bóg mówi, że ukarze okoliczne narody, ale jeśli się do Niego zwrócą, zostaną przywrócone. (Jeremiasz 12:14-17)
Co oznacza symbolika zniszczonego dziedzictwa?
Ziemia Izraela zostanie zniszczona z powodu nieposłuszeństwa ludzi, co będzie symbolem odrzucenia przez nich przymierza z Bogiem. (Jeremiasz 12:10-13)
