1. kai hkousen pascwr uioV emmhr o iereuV kai outoV hn kaqestamenoV hgoumenoV oikou kuriou tou ieremiou profhteuontoV touV logouV toutouV
2. kai epataxen auton kai enebalen auton eiV ton katarrakthn oV hn en pulh oikou apotetagmenou tou uperwou oV hn en oikw kuriou
3. kai exhgagen pascwr ton ieremian ek tou katarraktou kai eipen autw ieremiaV ouci pascwr ekalesen kurioV to onoma sou all' h metoikon
4. dioti tade legei kurioV idou egw didwmi se eiV metoikian sun pasi toiV filoiV sou kai pesountai en macaira ecqrwn autwn kai oi ofqalmoi sou oyontai kai se kai panta ioudan dwsw eiV ceiraV basilewV babulwnoV kai metoikiousin autouV kai katakoyousin autouV en macairaiV
5. kai dwsw thn pasan iscun thV polewV tauthV kai pantaV touV ponouV authV kai pantaV touV qhsaurouV tou basilewV iouda eiV ceiraV ecqrwn autou kai axousin autouV eiV babulwna
6. kai su kai panteV oi katoikounteV en tw oikw sou poreusesqe en aicmalwsia kai en babulwni apoqanh kai ekei tafhsh su kai panteV oi filoi sou oiV eprofhteusaV autoiV yeudh
7. hpathsaV me kurie kai hpathqhn ekrathsaV kai hdunasqhV egenomhn eiV gelwta pasan hmeran dietelesa mukthrizomenoV
8. oti pikrw logw mou gelasomai aqesian kai talaipwrian epikalesomai oti egenhqh logoV kuriou eiV oneidismon emoi kai eiV cleuasmon pasan hmeran mou
9. kai eipa ou mh onomasw to onoma kuriou kai ou mh lalhsw eti epi tw onomati autou kai egeneto wV pur kaiomenon flegon en toiV osteoiV mou kai pareimai pantoqen kai ou dunamai ferein
10. oti hkousa yogon pollwn sunaqroizomenwn kukloqen episusthte kai episustwmen autw panteV andreV filoi autou thrhsate thn epinoian autou ei apathqhsetai kai dunhsomeqa autw kai lhmyomeqa thn ekdikhsin hmwn ex autou
11. kai kurioV met' emou kaqwV machthV iscuwn dia touto ediwxan kai nohsai ouk hdunanto hscunqhsan sfodra oti ouk enohsan atimiaV autwn ai di' aiwnoV ouk epilhsqhsontai
12. kurie dokimazwn dikaia suniwn nefrouV kai kardiaV idoimi thn para sou ekdikhsin en autoiV oti proV se apekaluya ta apologhmata mou
13. asate tw kuriw ainesate autw oti exeilato yuchn penhtoV ek ceiroV ponhreuomenwn
14. epikataratoV h hmera en h etecqhn en auth h hmera en h eteken me h mhthr mou mh estw epeukth
15. epikataratoV o anqrwpoV o euaggelisamenoV tw patri mou legwn etecqh soi arsen eufrainomenoV
16. estw o anqrwpoV ekeinoV wV ai poleiV aV katestreyen kurioV en qumw kai ou metemelhqh akousatw kraughV to prwi kai alalagmou meshmbriaV
17. oti ouk apekteinen me en mhtra mhtroV kai egeneto moi h mhthr mou tafoV mou kai h mhtra sullhmyewV aiwniaV
18. ina ti touto exhlqon ek mhtraV tou blepein kopouV kai ponouV kai dietelesan en aiscunh ai hmerai mou
Przypisy:
20:1-2 - Kapłan Paszchur aresztuje Jeremiasza za jego proroctwa, demonstrując opór władz wobec Słowa Bożego. Odzwierciedla to prześladowania, z jakimi spotykali się prorocy i prawda Boża (zob. także Mt 23,34-36 i Dz 7,51-53).
20:3-6 - Jeremiasz zostaje upokorzony i prorokuje o zagładzie Paszchura i jego rodziny, dowodząc, że sąd Boży dotyka nawet przywódców. Pycha i sprzeciw wobec Boga prowadzą do potępienia (zob. także Psalm 109:17-20 i Ewangelię Mateusza 23:13-15).
20:7-10 - Jeremiasz zmaga się ze swoim powołaniem proroczym, czując frustrację z powodu prześladowań. Mimo to zdaje sobie sprawę, że Słowo Boże jest jak ogień płonący w jego sercu, nie do zatrzymania (zob. także Hbr 4,12 i Jer 5,14).
20:11-13 - Pomimo przeciwności i cierpienia, Jeremiasz ufa Bożej pomocy. Czuje się pewnie dzięki Bożej obecności, która chroni go przed wrogami. To pokazuje, że nawet w czasach kryzysu Bóg jest obecny i dodaje siły swojemu ludowi (zob. także Psalm 56:11 i Izajasz 41:10).
20:14-18 - Jeremiasz opłakuje dzień swoich narodzin, żałując, że został poczęty, z powodu cierpienia i odrzucenia, z jakimi się spotyka. Odzwierciedla to emocjonalny ciężar boskiej misji, której często towarzyszą trudności i osobiste cierpienie (zob. także Hi 3,3-10 i Łk 6,22-23).
Wersety związane z Jeremias, 20:
Rozdział 20 Jeremiasza ukazuje wewnętrzny konflikt proroka. Jak Jeremiasz radzi sobie z prześladowaniami i zniechęceniem? Ten intensywny tekst opowiada o uwięzieniu Jeremiasza przez Paschura i późniejszych lamentach proroka. W tym rozdziale poruszane są takie tematy, jak koszt posługi proroczej, walka między rozpaczą a wiarą oraz nieodparta natura Bożego powołania. Księga Jeremiasza 20 zawiera także pełną mocy deklarację zaufania Bogu. Rozważcie razem z nami pięć fragmentów biblijnych, które wyjaśniają głębokie tematy tego poruszającego rozdziału.
Psalmy 22:6-7: "Ale ja jestem robakiem, a nie człowiekiem; pośmiewisko ludzkie i wzgardzony przez lud. Każdy, kto mnie widzi, naśmiewa się ze mnie; wyciągają wargi i kręcą głowami, mówiąc:" - Wersety te odzwierciedlają cierpienie i kpiny, jakich doświadcza Jeremiasz w 20 rozdziale Księgi Jeremiasza.
1 Królów 22:27: "I powiedz: Tak mówi król: Wtrąćcie tego człowieka do więzienia i karmcie go chlebem i wodą utrapienia, dopóki nie wrócę w pokoju." - Werset ten opisuje uwięzienie proroka, podobnie jak Jeremiasz cierpi w Księdze Jeremiasza 20.
Amosa 7:10: "Wtedy Amazjasz, kapłan z Betel, posłał wiadomość do Jeroboama, króla izraelskiego, mówiąc: ‚Amos spiskuje przeciwko tobie w samym sercu Izraela. Ziemia nie może znieść wszystkich Twoich słów." - Ten fragment ukazuje sprzeciw wobec proroka podobny do tego, z jakim spotyka się Jeremiasz w Księdze Jeremiasza 20.
Hioba 3:1: "Potem Hiob otworzył usta i przeklął dzień swoich narodzin." - Werset ten przypomina lament Jeremiasza z Jeremiasza 20:14-18, gdzie przeklina dzień, w którym się urodził.
Galacjan 1:15: "Gdy jednak spodobało się Bogu, który mnie oddzielił już w łonie matki mojej i powołał swoją łaską," - Paweł mówi o swoim powołaniu już w łonie matki, co przypomina powołanie Jeremiasza opisane w Księdze Jeremiasza 20:1.
FAQ:
Co stało się z Jeremiaszem po tym, jak prorokował przeciwko Jerozolimie?
Kapłan Paszchur aresztował go i zakuł w dyby, aby go upokorzyć, lecz Jeremiasz pozostał wierny swemu orędziu. (Jeremiasz 20:1-3)
Jak Jeremiasz opisuje swoje powołanie prorocze?
Jeremiasz mówi, że został uwiedziony przez Boga i że słowo Pana płonęło w jego sercu jak ogień. (Jeremiasz 20:7-9)
Jak Jeremiasz zareagował na prześladowania?
Zawołał do Boga, uznając Jego sprawiedliwość i prosząc o karę dla swoich wrogów. (Jeremiasz 20:11-13)
W jaki sposób Jeremiasz wyraża swoją udrękę?
Jeremiasz opłakuje jego narodziny, wyrażając głęboki smutek z powodu cierpienia, jakiego doświadczył. (Jeremiasz 20:14-18)
Czego Jeremiasz dowiedział się o Bogu pośród trudności?
Wiedział, że Bóg jest jego siłą i że pomimo bólu, Pan zawsze wymierzy mu sprawiedliwość. (Jeremiasz 20:11-12)
