1. kai egeneto wV eghrasen samouhl kai katesthsen touV uiouV autou dikastaV tw israhl
2. kai tauta ta onomata twn uiwn autou prwtotokoV iwhl kai onoma tou deuterou abia dikastai en bhrsabee
3. kai ouk eporeuqhsan oi uioi autou en odw autou kai exeklinan opisw thV sunteleiaV kai elambanon dwra kai exeklinon dikaiwmata
4. kai sunaqroizontai andreV israhl kai paraginontai eiV armaqaim proV samouhl
5. kai eipan autw idou su geghrakaV kai oi uioi sou ou poreuontai en th odw sou kai nun katasthson ef' hmaV basilea dikazein hmaV kaqa kai ta loipa eqnh
6. kai hn ponhron to rhma en ofqalmoiV samouhl wV eipan doV hmin basilea dikazein hmaV kai proshuxato samouhl proV kurion
7. kai eipen kurioV proV samouhl akoue thV fwnhV tou laou kaqa an lalhswsin soi oti ou se exouqenhkasin all' h eme exoudenwkasin tou mh basileuein ep' autwn
8. kata panta ta poihmata a epoihsan moi af' hV hmeraV anhgagon autouV ex aiguptou ewV thV hmeraV tauthV kai egkatelipon me kai edouleuon qeoiV eteroiV outwV autoi poiousin kai soi
9. kai nun akoue thV fwnhV autwn plhn oti diamarturomenoV diamarturh autoiV kai apaggeleiV autoiV to dikaiwma tou basilewV oV basileusei ep' autouV
10. kai eipen samouhl pan to rhma kuriou proV ton laon touV aitountaV par' autou basilea
11. kai eipen touto estai to dikaiwma tou basilewV oV basileusei ef' umaV touV uiouV umwn lhmyetai kai qhsetai autouV en armasin autou kai ippeusin autou kai protrecontaV twn armatwn autou
12. kai qesqai autouV eautw ciliarcouV kai ekatontarcouV kai qerizein qerismon autou kai trugan trughton autou kai poiein skeuh polemika autou kai skeuh armatwn autou
13. kai taV qugateraV umwn lhmyetai eiV mureyouV kai eiV mageirissaV kai eiV pessousaV
14. kai touV agrouV umwn kai touV ampelwnaV umwn kai touV elaiwnaV umwn touV agaqouV lhmyetai kai dwsei toiV douloiV autou
15. kai ta spermata umwn kai touV ampelwnaV umwn apodekatwsei kai dwsei toiV eunoucoiV autou kai toiV douloiV autou
16. kai touV doulouV umwn kai taV doulaV umwn kai ta boukolia umwn ta agaqa kai touV onouV umwn lhmyetai kai apodekatwsei eiV ta erga autou
17. kai ta poimnia umwn apodekatwsei kai umeiV esesqe autw douloi
18. kai bohsesqe en th hmera ekeinh ek proswpou basilewV umwn ou exelexasqe eautoiV kai ouk epakousetai kurioV umwn en taiV hmeraiV ekeinaiV oti umeiV exelexasqe eautoiV basilea
19. kai ouk hbouleto o laoV akousai tou samouhl kai eipan autw ouci all' h basileuV estai ef' hmaV
20. kai esomeqa kai hmeiV kata panta ta eqnh kai dikasei hmaV basileuV hmwn kai exeleusetai emprosqen hmwn kai polemhsei ton polemon hmwn
21. kai hkousen samouhl pantaV touV logouV tou laou kai elalhsen autouV eiV ta wta kuriou
22. kai eipen kurioV proV samouhl akoue thV fwnhV autwn kai basileuson autoiV basilea kai eipen samouhl proV andraV israhl apotrecetw ekastoV eiV thn polin autou
Przypisy:
8:1-3 - Synowie Samuela, w przeciwieństwie do ojca, odchodzą od sprawiedliwości i deprawują urząd sędziego. Ta moralna porażka odzwierciedla nieustanną walkę Izraela z przywódcami, którzy nie podążają drogami Boga (zob. także 1 Sm 2,12 i Ez 34,2-4).
8:4-6 - Starsi Izraela domagają się króla, odrzucając bezpośrednie przywództwo Boga i dążąc do ludzkiego władcy, takiego jak okoliczne narody. To pragnienie podporządkowania się poganom odzwierciedla brak zaufania do Pana (zob. także Pwt 17,14-20 i Oz 13,10-11).
8:7-9 - Bóg ostrzega Samuela, że prośba o króla jest w rzeczywistości odrzuceniem Jego jako Króla. Poszukiwanie autorytetu ludzkiego, a nie boskiego, odzwierciedla ludzką skłonność do polegania na własnych metodach (zob. także Izajasz 33:22 i Jan 19:15).
8:10-18 - Samuel ostrzega lud przed kosztami posiadania króla, w tym przed narzuceniem poddaństwa i daniny. Proroctwo to ukazuje konsekwencje wyboru władzy ludzkiej zamiast polegania na Bogu (zob. także Pwt 28,36 i 1 Krl 12,11).
8:19-22 - Pomimo ostrzeżeń Samuela, lud upiera się przy posiadaniu króla, a Bóg na to pozwala, szanując ich wybór. Ta decyzja pokazuje, jak często Bóg pozwala człowiekowi podążać własną drogą, nawet jeśli pociąga to za sobą negatywne konsekwencje (zob. także Rz 1,28 i Prz 14,12).
Wersety związane z I Samuel, 8:
8 rozdział 1 Księgi Samuela opisuje prośbę Izraela o króla. Jakie motywacje skłaniają ludzi do pragnienia monarchy? Ten kluczowy tekst stanowi kronikę odrzucenia przywództwa Samuela, boskiego ostrzeżenia dotyczącego konsekwencji posiadania króla oraz uporu ludzi, by być jak inne narody. W tym rozdziale poruszono takie tematy, jak suwerenność Boga, niebezpieczeństwa globalnego konformizmu i konsekwencje odrzucenia teokracji. 1 Samuela 8 stanowi znaczący punkt zwrotny w historii Izraela. Zastanówcie się z nami nad pięcioma fragmentami biblijnymi, które rzucają światło na głębokie tematy tego poruszającego rozdziału.
Powtórzonego Prawa 17:14-15: "Gdy wejdziecie do ziemi, którą wam daje Pan, Bóg wasz, i podbijecie ją, i osiedlicie się w niej, i powiecie: ‚Chcemy mieć nad sobą króla, jak wszystkie narody wokół nas’, to pamiętajcie, aby król, którego wybierasz, niech będzie tym, którego wybierze Pan, twój Bóg." - Prawo to przepowiada pragnienie Izraela posiadania króla, które spełnia się w 1 Samuela 8.
Ozeasza 13:11: "Dlatego w swoim gniewie dałem im króla i w swoim gniewie go zabrałem." - Ten proroczy werset nawiązuje do nadania króla Izraelowi, jak opisano w 1 Księdze Samuela 8.
Dzieje Apostolskie 13:21: "Wtedy lud poprosił o króla i Bóg dał im Saula, syna Kisza, z pokolenia Beniamina, który panował czterdzieści lat." - Ten fragment Nowego Testamentu podsumowuje wydarzenia z 1 Samuela 8-10, w tym prośbę o króla.
Przysłów 29:2: "Kiedy sprawiedliwi rozkwitają, lud się raduje; Kiedy niegodziwi rządzą, lud wzdycha." - Przysłowie to odzwierciedla ostrzeżenia Samuela dotyczące rządów króla zawarte w 1 Księdze Samuela 8.
Ezechiela 34:2: "Synu człowieczy, prorokuj przeciwko pasterzom Izraela; prorokuj i mów do nich: Tak mówi Wszechwładny Pan: Biada pasterzom Izraela, którzy dbają tylko o siebie! Czy pasterze nie powinni troszczyć się o swoją trzodę?" - W proroctwie tym nawiązuje się do ostrzeżeń Samuela o tym, jak królowie mogą wyzyskiwać lud, jak opisano w 1 Księdze Samuela 8.
FAQ:
Dlaczego Izraelici poprosili Samuela o króla?
Izraelici domagali się króla, ponieważ nie byli zadowoleni z rządów Samuela i chcieli być jak inne narody, czyli mieć króla, który by nimi rządził. (1 Samuela 8:5)
Jak Samuel zareagował na prośbę o króla?
Samuel był zirytowany tą prośbą, ale Bóg nakazał mu spełnić prośbę ludu, ostrzegając go przed konsekwencjami posiadania króla. (1 Samuela 8:6-7)
Jakie ostrzeżenie dał Bóg w kwestii wyboru króla dla Izraela?
Bóg ostrzegł, że król odbierze ludowi jego majątek, zażąda od jego synów służby i przejmie część plonów, co doprowadzi do utraty wolności. (1 Samuela 8:11-18)
W jaki sposób Bóg wybrał Saula na króla Izraela?
Bóg wybrał Saula, człowieka z pokolenia Beniamina, i objawił go Samuelowi jako tego, który zostanie wybrany, aby rządzić Izraelem, pomimo początkowego oporu ludu. (1 Samuela 9:15-17)
Jak lud zareagował na ostrzeżenie Samuela dotyczące króla?
Pomimo ostrzeżenia lud nalegał na wybranie króla, pragnąc być rządzonym jak inne narody, lekceważąc ostrzeżenia Samuela (1 Samuela 8:19-20).
