1. kai egeneto logoV kuriou proV ieremian deuteron kai autoV hn eti dedemenoV en th aulh thV fulakhV legwn
2. outwV eipen kurioV poiwn ghn kai plasswn authn tou anorqwsai authn kurioV onoma autw
3. kekraxon proV me kai apokriqhsomai soi kai apaggelw soi megala kai iscura a ouk egnwV auta
4. oti outwV eipen kurioV o qeoV israhl peri oikwn thV polewV tauthV kai peri oikwn basilewV iouda twn kaqhrhmenwn eiV carakaV kai promacwnaV
5. tou macesqai proV touV caldaiouV kai plhrwsai authn twn nekrwn twn anqrwpwn ouV epataxa en orgh mou kai en qumw mou kai apestreya to proswpon mou ap' autwn peri paswn twn ponhriwn autwn
6. idou egw anagw auth sunoulwsin kai iama kai fanerwsw autoiV eisakouein kai iatreusw authn kai poihsw autoiV eirhnhn kai pistin
7. kai epistreyw thn apoikian iouda kai thn apoikian israhl kai oikodomhsw autouV kaqwV to proteron
8. kai kaqariw autouV apo paswn twn adikiwn autwn wn hmartosan moi kai ou mh mnhsqhsomai amartiwn autwn wn hmarton moi kai apesthsan ap' emou
9. kai estai eiV eufrosunhn kai eiV ainesin kai eiV megaleiothta panti tw law thV ghV oitineV akousontai panta ta agaqa a egw poihsw kai fobhqhsontai kai pikranqhsontai peri pantwn twn agaqwn kai peri pashV thV eirhnhV hV egw poihsw autoiV
10. outwV eipen kurioV eti akousqhsetai en tw topw toutw w umeiV legete erhmoV estin apo anqrwpwn kai kthnwn en polesin iouda kai exwqen ierousalhm taiV hrhmwmenaiV para to mh einai anqrwpon kai kthnh
11. fwnh eufrosunhV kai fwnh carmosunhV fwnh numfiou kai fwnh numfhV fwnh legontwn exomologeisqe kuriw pantokratori oti crhstoV kurioV oti eiV ton aiwna to eleoV autou kai eisoisousin dwra eiV oikon kuriou oti apostreyw pasan thn apoikian thV ghV ekeinhV kata to proteron eipen kurioV
12. outwV eipen kurioV twn dunamewn eti estai en tw topw toutw tw erhmw para to mh einai anqrwpon kai kthnoV kai en pasaiV taiV polesin autou katalumata poimenwn koitazontwn probata
13. en polesin thV oreinhV kai en polesin thV sefhla kai en polesin thV nageb kai en gh beniamin kai en taiV kuklw ierousalhm kai en polesin iouda eti pareleusetai probata epi ceira ariqmountoV eipen kurioV
Przypisy:
40:1-6 - Jeremiasz zostaje uwolniony po zburzeniu Jerozolimy i otrzymuje swobodę wyboru miejsca zamieszkania. Jego wolność jest znakiem Bożego miłosierdzia, które oferuje możliwości nawet po sądzie (zob. także Izajasz 61,1 i Łukasz 4,18-19).
40:7-12 - Babiloński dowódca, Nebuzaradan, polecił Gedaliaszowi sprawować władzę nad resztą Judy. Mianowanie Gedaliasza na namiestnika pokazuje, że nawet w obliczu klęski Bóg nadal ma plany zachowania i odrodzenia swojego ludu (zob. także Jeremiasza 29:10-14 i Mateusza 10:29).
40:13-16 - Jan, dowódca wojskowy, ostrzega Gedaliasza przed spiskiem mającym na celu zabójstwo, ale Gedaliasz postanawia nie uciekać, ufając Bożemu planowi. Zaufanie Bogu w obliczu niebezpieczeństwa jest przykładem wiary w czasach przeciwności (zob. także Izajasz 26:3 i Psalm 27:1-3).
Wersety związane z Jeremias, 40:
W rozdziale 40 Jeremiasza przedstawiono początek okresu po wygnaniu w Judzie. W jaki sposób Bóg chroni resztkę? Ten znaczący tekst opisuje uwolnienie Jeremiasza przez Babilończyków, jego decyzję o pozostaniu w Judzie i ustanowienie Gedaliasza na stanowisku namiestnika. W rozdziale tym poruszane są takie tematy, jak suwerenność Boga w historii, miłosierdzie w obliczu sądu oraz wyzwania związane z odbudową. Jeremiasz 40 daje przebłyski nadziei po katastrofie. Zastanówcie się z nami nad pięcioma fragmentami biblijnymi, które odzwierciedlają główne tematy tego rozdziału przejściowego.
2 Królów 25:22-24: "Nabuchodonozor, król Babilonu, ustanowił Gedaliasza, syna Achikama i wnuka Szafana, namiestnikiem ludu, który pozostał w Judzie, gdy wszyscy dowódcy wojska i jego ludzie usłyszeli, że król Babilonu ustanowił Gedaliasza namiestnikiem i udali się na spotkanie z nim do Mispy. […] Godoliasz złożył przysięgę, aby uspokoić ich i ich ludzi, mówiąc: „Nie bójcie się służyć Babilończykom. Osiedlajcie się w tej ziemi i służcie królowi Babilonu, a wszystko będzie wam dobrze." - W tym fragmencie znajduje się równoległy opis wydarzeń opisanych w Księdze Jeremiasza 40, potwierdzający nominację Gedaliasza na namiestnika.
Przysłów 29:2: "Kiedy sprawiedliwym powodzi się, lud się raduje; Kiedy niegodziwi rządzą, lud wzdycha." - Przysłowie to nawiązuje do sytuacji opisanej w Księdze Jeremiasza 40, gdzie Gedaliasz, sprawiedliwy władca, zostaje wyznaczony nad resztką Judy.
Rzymian 13:1: "Każdy musi podporządkować się władzom państwowym, gdyż nie ma władzy, która nie pochodzi od Boga; istniejące władze zostały przez niego ustanowione." - To nauczanie Pawła odzwierciedla postawę, jaką Jeremiasz i Godoliasz przyjęli wobec rządu babilońskiego w Księdze Jeremiasza 40.
Psalmy 37:3: "Zaufaj Panu i czyń dobrze; abyście zamieszkali w tej ziemi i cieszyli się bezpieczeństwem." - Werset ten przypomina radę Gedaliasza skierowaną do ludu z Jeremiasza 40:9-10, zachęcającą ich do osiedlenia się na tej ziemi.
Izajasza 1:19: "Jeżeli będziecie posłuszni i chętni, będziecie jeść to, co najlepsze na ziemi." - Ta obietnica Izajasza nawiązuje do sytuacji opisanej w Księdze Jeremiasza 40:12, w której powodziło się tym, którzy pozostali w kraju pod rządami Gedaliasza.
FAQ:
Kto został mianowany namiestnikiem Judy po zniszczeniu Jerozolimy?
Gedaliasz został mianowany namiestnikiem nad tymi, którzy pozostali w Judzie pod panowaniem babilońskim. (Jeremiasz 40:5)
Co postanowił Jeremiasz po wyjściu na wolność?
Jeremiasz wolał pozostać w Judzie z Gedaliaszem niż udać się do Babilonu. (Jeremiasz 40:6)
Jakiej rady udzielił Gedaliasz ludziom, którzy pozostali w kraju?
Zachęcał ludzi do pokojowego służenia Babilończykom, aby mogli żyć bezpiecznie. (Jeremiasz 40:9-10)
Kto ostrzegł Gedaliasza o spisku mającym na celu jego zabicie?
Jochanan i inni przywódcy ostrzegali Izmaela, że zamierza go zabić, lecz Gedaliasz mu nie uwierzył. (Jeremiasz 40:13-14)
Jak Gedaliasz zareagował na ostrzeżenie Jochanana?
Gedaliasz nie uwierzył w niebezpieczeństwo i nie podjął żadnych środków ostrożności, co później doprowadziło do jego śmierci. (Jeremiasza 40:16)
