1. Gr. Jeremiah 40 (Heb. 33) καὶ ἐγένετο λόγος κυρίου πρὸς Ιερεμιαν δεύτερον καὶ αὐτὸς ἦν ἔτι δεδεμένος ἐν τῇ αὐλῇ τῆς φυλακῆς λέγων
2. οὕτως εἶπεν κύριος ποιῶν γῆν καὶ πλάσσων αὐτὴν τοῦ ἀνορθῶσαι αὐτήν κύριος ὄνομα αὐτῷ
3. κέκραξον πρός με καὶ ἀποκριθήσομαί σοι καὶ ἀπαγγελῶ σοι μεγάλα καὶ ἰσχυρά ἃ οὐκ ἔγνως αὐτά
4. ὅτι οὕτως εἶπεν κύριος ὁ θεὸς Ισραηλ περὶ οἴκων τῆς πόλεως ταύτης καὶ περὶ οἴκων βασιλέως Ιουδα τῶν καθῃρημένων εἰς χάρακας καὶ προμαχῶνας
5. τοῦ μάχεσθαι πρὸς τοὺς Χαλδαίους καὶ πληρῶσαι αὐτὴν τῶν νεκρῶν τῶν ἀνθρώπων οὓς ἐπάταξα ἐν ὀργῇ μου καὶ ἐν θυμῷ μου καὶ ἀπέστρεψα τὸ πρόσωπόν μου ἀπ’ αὐτῶν περὶ πασῶν τῶν πονηριῶν αὐτῶν
6. ἰδοὺ ἐγὼ ἀνάγω αὐτῇ συνούλωσιν καὶ ἴαμα καὶ φανερώσω αὐτοῖς εἰσακούειν καὶ ἰατρεύσω αὐτὴν καὶ ποιήσω αὐτοῖς εἰρήνην καὶ πίστιν
7. καὶ ἐπιστρέψω τὴν ἀποικίαν Ιουδα καὶ τὴν ἀποικίαν Ισραηλ καὶ οἰκοδομήσω αὐτοὺς καθὼς τὸ πρότερον
8. καὶ καθαριῶ αὐτοὺς ἀπὸ πασῶν τῶν ἀδικιῶν αὐτῶν ὧν ἡμάρτοσάν μοι καὶ οὐ μὴ μνησθήσομαι ἁμαρτιῶν αὐτῶν ὧν ἥμαρτόν μοι καὶ ἀπέστησαν ἀπ’ ἐμοῦ
9. καὶ ἔσται εἰς εὐφροσύνην καὶ εἰς αἴνεσιν καὶ εἰς μεγαλειότητα παντὶ τῷ λαῷ τῆς γῆς οἵτινες ἀκούσονται πάντα τὰ ἀγαθά ἃ ἐγὼ ποιήσω καὶ φοβηθήσονται καὶ πικρανθήσονται περὶ πάντων τῶν ἀγαθῶν καὶ περὶ πάσης τῆς εἰρήνης ἧς ἐγὼ ποιήσω αὐτοῖς
10. οὕτως εἶπεν κύριος ἔτι ἀκουσθήσεται ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ ᾧ ὑμεῖς λέγετε ἔρημός ἐστιν ἀπὸ ἀνθρώπων καὶ κτηνῶν ἐν πόλεσιν Ιουδα καὶ ἔξωθεν Ιερουσαλημ ταῖς ἠρημωμέναις παρὰ τὸ μὴ εἶναι ἄνθρωπον καὶ κτήνη
11. φωνὴ εὐφροσύνης καὶ φωνὴ χαρμοσύνης φωνὴ νυμφίου καὶ φωνὴ νύμφης φωνὴ λεγόντων ἐξομολογεῖσθε κυρίῳ παντοκράτορι ὅτι χρηστὸς κύριος ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ καὶ εἰσοίσουσιν δῶρα εἰς οἶκον κυρίου ὅτι ἀποστρέψω πᾶσαν τὴν ἀποικίαν τῆς γῆς ἐκείνης κατὰ τὸ πρότερον εἶπεν κύριος
12. οὕτως εἶπεν κύριος τῶν δυνάμεων ἔτι ἔσται ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ τῷ ἐρήμῳ παρὰ τὸ μὴ εἶναι ἄνθρωπον καὶ κτῆνος καὶ ἐν πάσαις ταῖς πόλεσιν αὐτοῦ καταλύματα ποιμένων κοιταζόντων πρόβατα
13. ἐν πόλεσιν τῆς ὀρεινῆς καὶ ἐν πόλεσιν τῆς Σεφηλα καὶ ἐν πόλεσιν τῆς Ναγεβ καὶ ἐν γῇ Βενιαμιν καὶ ἐν ταῖς κύκλῳ Ιερουσαλημ καὶ ἐν πόλεσιν Ιουδα ἔτι παρελεύσεται πρόβατα ἐπὶ χεῖρα ἀριθμοῦντος εἶπεν κύριος
14. []
15. []
16. []
17. []
18. []
19. []
20. []
21. []
22. []
23. []
24. []
25. []
26. []
Przypisy:
40:1-6 - Jeremiasz zostaje uwolniony po zburzeniu Jerozolimy i otrzymuje swobodę wyboru miejsca zamieszkania. Jego wolność jest znakiem Bożego miłosierdzia, które oferuje możliwości nawet po sądzie (zob. także Izajasz 61,1 i Łukasz 4,18-19).
40:7-12 - Babiloński dowódca, Nebuzaradan, polecił Gedaliaszowi sprawować władzę nad resztą Judy. Mianowanie Gedaliasza na namiestnika pokazuje, że nawet w obliczu klęski Bóg nadal ma plany zachowania i odrodzenia swojego ludu (zob. także Jeremiasza 29:10-14 i Mateusza 10:29).
40:13-16 - Jan, dowódca wojskowy, ostrzega Gedaliasza przed spiskiem mającym na celu zabójstwo, ale Gedaliasz postanawia nie uciekać, ufając Bożemu planowi. Zaufanie Bogu w obliczu niebezpieczeństwa jest przykładem wiary w czasach przeciwności (zob. także Izajasz 26:3 i Psalm 27:1-3).
Wersety związane z Jeremias, 40:
W rozdziale 40 Jeremiasza przedstawiono początek okresu po wygnaniu w Judzie. W jaki sposób Bóg chroni resztkę? Ten znaczący tekst opisuje uwolnienie Jeremiasza przez Babilończyków, jego decyzję o pozostaniu w Judzie i ustanowienie Gedaliasza na stanowisku namiestnika. W rozdziale tym poruszane są takie tematy, jak suwerenność Boga w historii, miłosierdzie w obliczu sądu oraz wyzwania związane z odbudową. Jeremiasz 40 daje przebłyski nadziei po katastrofie. Zastanówcie się z nami nad pięcioma fragmentami biblijnymi, które odzwierciedlają główne tematy tego rozdziału przejściowego.
2 Królów 25:22-24: "Nabuchodonozor, król Babilonu, ustanowił Gedaliasza, syna Achikama i wnuka Szafana, namiestnikiem ludu, który pozostał w Judzie, gdy wszyscy dowódcy wojska i jego ludzie usłyszeli, że król Babilonu ustanowił Gedaliasza namiestnikiem i udali się na spotkanie z nim do Mispy. […] Godoliasz złożył przysięgę, aby uspokoić ich i ich ludzi, mówiąc: „Nie bójcie się służyć Babilończykom. Osiedlajcie się w tej ziemi i służcie królowi Babilonu, a wszystko będzie wam dobrze." - W tym fragmencie znajduje się równoległy opis wydarzeń opisanych w Księdze Jeremiasza 40, potwierdzający nominację Gedaliasza na namiestnika.
Przysłów 29:2: "Kiedy sprawiedliwym powodzi się, lud się raduje; Kiedy niegodziwi rządzą, lud wzdycha." - Przysłowie to nawiązuje do sytuacji opisanej w Księdze Jeremiasza 40, gdzie Gedaliasz, sprawiedliwy władca, zostaje wyznaczony nad resztką Judy.
Rzymian 13:1: "Każdy musi podporządkować się władzom państwowym, gdyż nie ma władzy, która nie pochodzi od Boga; istniejące władze zostały przez niego ustanowione." - To nauczanie Pawła odzwierciedla postawę, jaką Jeremiasz i Godoliasz przyjęli wobec rządu babilońskiego w Księdze Jeremiasza 40.
Psalmy 37:3: "Zaufaj Panu i czyń dobrze; abyście zamieszkali w tej ziemi i cieszyli się bezpieczeństwem." - Werset ten przypomina radę Gedaliasza skierowaną do ludu z Jeremiasza 40:9-10, zachęcającą ich do osiedlenia się na tej ziemi.
Izajasza 1:19: "Jeżeli będziecie posłuszni i chętni, będziecie jeść to, co najlepsze na ziemi." - Ta obietnica Izajasza nawiązuje do sytuacji opisanej w Księdze Jeremiasza 40:12, w której powodziło się tym, którzy pozostali w kraju pod rządami Gedaliasza.
FAQ:
Kto został mianowany namiestnikiem Judy po zniszczeniu Jerozolimy?
Gedaliasz został mianowany namiestnikiem nad tymi, którzy pozostali w Judzie pod panowaniem babilońskim. (Jeremiasz 40:5)
Co postanowił Jeremiasz po wyjściu na wolność?
Jeremiasz wolał pozostać w Judzie z Gedaliaszem niż udać się do Babilonu. (Jeremiasz 40:6)
Jakiej rady udzielił Gedaliasz ludziom, którzy pozostali w kraju?
Zachęcał ludzi do pokojowego służenia Babilończykom, aby mogli żyć bezpiecznie. (Jeremiasz 40:9-10)
Kto ostrzegł Gedaliasza o spisku mającym na celu jego zabicie?
Jochanan i inni przywódcy ostrzegali Izmaela, że zamierza go zabić, lecz Gedaliasz mu nie uwierzył. (Jeremiasz 40:13-14)
Jak Gedaliasz zareagował na ostrzeżenie Jochanana?
Gedaliasz nie uwierzył w niebezpieczeństwo i nie podjął żadnych środków ostrożności, co później doprowadziło do jego śmierci. (Jeremiasza 40:16)
