1. καὶ ἤκουσεν Πασχωρ υἱὸς Εμμηρ ὁ ἱερεύς καὶ οὗτος ἦν καθεσταμένος ἡγούμενος οἴκου κυρίου τοῦ Ιερεμιου προφητεύοντος τοὺς λόγους τούτους
2. καὶ ἐπάταξεν αὐτὸν καὶ ἐνέβαλεν αὐτὸν εἰς τὸν καταρράκτην ὃς ἦν ἐν πύλῃ οἴκου ἀποτεταγμένου τοῦ ὑπερῴου ὃς ἦν ἐν οἴκῳ κυρίου
3. καὶ ἐξήγαγεν Πασχωρ τὸν Ιερεμιαν ἐκ τοῦ καταρράκτου καὶ εἶπεν αὐτῷ Ιερεμιας οὐχὶ Πασχωρ ἐκάλεσεν κύριος τὸ ὄνομά σου ἀλλ’ ἢ μέτοικον
4. διότι τάδε λέγει κύριος ἰδοὺ ἐγὼ δίδωμί σε εἰς μετοικίαν σὺν πᾶσι τοῖς φίλοις σου καὶ πεσοῦνται ἐν μαχαίρᾳ ἐχθρῶν αὐτῶν καὶ οἱ ὀφθαλμοί σου ὄψονται καὶ σὲ καὶ πάντα Ιουδαν δώσω εἰς χεῖρας βασιλέως Βαβυλῶνος καὶ μετοικιοῦσιν αὐτοὺς καὶ κατακόψουσιν αὐτοὺς ἐν μαχαίραις
5. καὶ δώσω τὴν πᾶσαν ἰσχὺν τῆς πόλεως ταύτης καὶ πάντας τοὺς πόνους αὐτῆς καὶ πάντας τοὺς θησαυροὺς τοῦ βασιλέως Ιουδα εἰς χεῖρας ἐχθρῶν αὐτοῦ καὶ ἄξουσιν αὐτοὺς εἰς Βαβυλῶνα
6. καὶ σὺ καὶ πάντες οἱ κατοικοῦντες ἐν τῷ οἴκῳ σου πορεύσεσθε ἐν αἰχμαλωσίᾳ καὶ ἐν Βαβυλῶνι ἀποθανῇ καὶ ἐκεῖ ταφήσῃ σὺ καὶ πάντες οἱ φίλοι σου οἷς ἐπροφήτευσας αὐτοῖς ψευδῆ
7. ἠπάτησάς με κύριε καὶ ἠπατήθην ἐκράτησας καὶ ἠδυνάσθης ἐγενόμην εἰς γέλωτα πᾶσαν ἡμέραν διετέλεσα μυκτηριζόμενος
8. ὅτι πικρῷ λόγῳ μου γελάσομαι ἀθεσίαν καὶ ταλαιπωρίαν ἐπικαλέσομαι ὅτι ἐγενήθη λόγος κυρίου εἰς ὀνειδισμὸν ἐμοὶ καὶ εἰς χλευασμὸν πᾶσαν ἡμέραν μου
9. καὶ εἶπα οὐ μὴ ὀνομάσω τὸ ὄνομα κυρίου καὶ οὐ μὴ λαλήσω ἔτι ἐπὶ τῷ ὀνόματι αὐτοῦ καὶ ἐγένετο ὡς πῦρ καιόμενον φλέγον ἐν τοῖς ὀστέοις μου καὶ παρεῖμαι πάντοθεν καὶ οὐ δύναμαι φέρειν
10. ὅτι ἤκουσα ψόγον πολλῶν συναθροιζομένων κυκλόθεν ἐπισύστητε καὶ ἐπισυστῶμεν αὐτῷ πάντες ἄνδρες φίλοι αὐτοῦ τηρήσατε τὴν ἐπίνοιαν αὐτοῦ εἰ ἀπατηθήσεται καὶ δυνησόμεθα αὐτῷ καὶ λημψόμεθα τὴν ἐκδίκησιν ἡμῶν ἐξ αὐτοῦ
11. καὶ κύριος μετ’ ἐμοῦ καθὼς μαχητὴς ἰσχύων διὰ τοῦτο ἐδίωξαν καὶ νοῆσαι οὐκ ἠδύναντο ᾐσχύνθησαν σφόδρα ὅτι οὐκ ἐνόησαν ἀτιμίας αὐτῶν αἳ δι’ αἰῶνος οὐκ ἐπιλησθήσονται
12. κύριε δοκιμάζων δίκαια συνίων νεφροὺς καὶ καρδίας ἴδοιμι τὴν παρὰ σοῦ ἐκδίκησιν ἐν αὐτοῖς ὅτι πρὸς σὲ ἀπεκάλυψα τὰ ἀπολογήματά μου
13. ᾄσατε τῷ κυρίῳ αἰνέσατε αὐτῷ ὅτι ἐξείλατο ψυχὴν πένητος ἐκ χειρὸς πονηρευομένων
14. ἐπικατάρατος ἡ ἡμέρα ἐν ᾗ ἐτέχθην ἐν αὐτῇ ἡ ἡμέρα ἐν ᾗ ἔτεκέν με ἡ μήτηρ μου μὴ ἔστω ἐπευκτή
15. ἐπικατάρατος ὁ ἄνθρωπος ὁ εὐαγγελισάμενος τῷ πατρί μου λέγων ἐτέχθη σοι ἄρσεν εὐφραινόμενος
16. ἔστω ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος ὡς αἱ πόλεις ἃς κατέστρεψεν κύριος ἐν θυμῷ καὶ οὐ μετεμελήθη ἀκουσάτω κραυγῆς τὸ πρωὶ καὶ ἀλαλαγμοῦ μεσημβρίας
17. ὅτι οὐκ ἀπέκτεινέν με ἐν μήτρᾳ μητρὸς καὶ ἐγένετό μοι ἡ μήτηρ μου τάφος μου καὶ ἡ μήτρα συλλήμψεως αἰωνίας
18. ἵνα τί τοῦτο ἐξῆλθον ἐκ μήτρας τοῦ βλέπειν κόπους καὶ πόνους καὶ διετέλεσαν ἐν αἰσχύνῃ αἱ ἡμέραι μου
Przypisy:
20:1-2 - Kapłan Paszchur aresztuje Jeremiasza za jego proroctwa, demonstrując opór władz wobec Słowa Bożego. Odzwierciedla to prześladowania, z jakimi spotykali się prorocy i prawda Boża (zob. także Mt 23,34-36 i Dz 7,51-53).
20:3-6 - Jeremiasz zostaje upokorzony i prorokuje o zagładzie Paszchura i jego rodziny, dowodząc, że sąd Boży dotyka nawet przywódców. Pycha i sprzeciw wobec Boga prowadzą do potępienia (zob. także Psalm 109:17-20 i Ewangelię Mateusza 23:13-15).
20:7-10 - Jeremiasz zmaga się ze swoim powołaniem proroczym, czując frustrację z powodu prześladowań. Mimo to zdaje sobie sprawę, że Słowo Boże jest jak ogień płonący w jego sercu, nie do zatrzymania (zob. także Hbr 4,12 i Jer 5,14).
20:11-13 - Pomimo przeciwności i cierpienia, Jeremiasz ufa Bożej pomocy. Czuje się pewnie dzięki Bożej obecności, która chroni go przed wrogami. To pokazuje, że nawet w czasach kryzysu Bóg jest obecny i dodaje siły swojemu ludowi (zob. także Psalm 56:11 i Izajasz 41:10).
20:14-18 - Jeremiasz opłakuje dzień swoich narodzin, żałując, że został poczęty, z powodu cierpienia i odrzucenia, z jakimi się spotyka. Odzwierciedla to emocjonalny ciężar boskiej misji, której często towarzyszą trudności i osobiste cierpienie (zob. także Hi 3,3-10 i Łk 6,22-23).
Wersety związane z Jeremias, 20:
Rozdział 20 Jeremiasza ukazuje wewnętrzny konflikt proroka. Jak Jeremiasz radzi sobie z prześladowaniami i zniechęceniem? Ten intensywny tekst opowiada o uwięzieniu Jeremiasza przez Paschura i późniejszych lamentach proroka. W tym rozdziale poruszane są takie tematy, jak koszt posługi proroczej, walka między rozpaczą a wiarą oraz nieodparta natura Bożego powołania. Księga Jeremiasza 20 zawiera także pełną mocy deklarację zaufania Bogu. Rozważcie razem z nami pięć fragmentów biblijnych, które wyjaśniają głębokie tematy tego poruszającego rozdziału.
Psalmy 22:6-7: "Ale ja jestem robakiem, a nie człowiekiem; pośmiewisko ludzkie i wzgardzony przez lud. Każdy, kto mnie widzi, naśmiewa się ze mnie; wyciągają wargi i kręcą głowami, mówiąc:" - Wersety te odzwierciedlają cierpienie i kpiny, jakich doświadcza Jeremiasz w 20 rozdziale Księgi Jeremiasza.
1 Królów 22:27: "I powiedz: Tak mówi król: Wtrąćcie tego człowieka do więzienia i karmcie go chlebem i wodą utrapienia, dopóki nie wrócę w pokoju." - Werset ten opisuje uwięzienie proroka, podobnie jak Jeremiasz cierpi w Księdze Jeremiasza 20.
Amosa 7:10: "Wtedy Amazjasz, kapłan z Betel, posłał wiadomość do Jeroboama, króla izraelskiego, mówiąc: ‚Amos spiskuje przeciwko tobie w samym sercu Izraela. Ziemia nie może znieść wszystkich Twoich słów." - Ten fragment ukazuje sprzeciw wobec proroka podobny do tego, z jakim spotyka się Jeremiasz w Księdze Jeremiasza 20.
Hioba 3:1: "Potem Hiob otworzył usta i przeklął dzień swoich narodzin." - Werset ten przypomina lament Jeremiasza z Jeremiasza 20:14-18, gdzie przeklina dzień, w którym się urodził.
Galacjan 1:15: "Gdy jednak spodobało się Bogu, który mnie oddzielił już w łonie matki mojej i powołał swoją łaską," - Paweł mówi o swoim powołaniu już w łonie matki, co przypomina powołanie Jeremiasza opisane w Księdze Jeremiasza 20:1.
FAQ:
Co stało się z Jeremiaszem po tym, jak prorokował przeciwko Jerozolimie?
Kapłan Paszchur aresztował go i zakuł w dyby, aby go upokorzyć, lecz Jeremiasz pozostał wierny swemu orędziu. (Jeremiasz 20:1-3)
Jak Jeremiasz opisuje swoje powołanie prorocze?
Jeremiasz mówi, że został uwiedziony przez Boga i że słowo Pana płonęło w jego sercu jak ogień. (Jeremiasz 20:7-9)
Jak Jeremiasz zareagował na prześladowania?
Zawołał do Boga, uznając Jego sprawiedliwość i prosząc o karę dla swoich wrogów. (Jeremiasz 20:11-13)
W jaki sposób Jeremiasz wyraża swoją udrękę?
Jeremiasz opłakuje jego narodziny, wyrażając głęboki smutek z powodu cierpienia, jakiego doświadczył. (Jeremiasz 20:14-18)
Czego Jeremiasz dowiedział się o Bogu pośród trudności?
Wiedział, że Bóg jest jego siłą i że pomimo bólu, Pan zawsze wymierzy mu sprawiedliwość. (Jeremiasz 20:11-12)
