1. et audivit Phassur filius Emmer sacerdos qui constitutus erat princeps in domo Domini Hieremiam prophetantem sermones istos
2. et percussit Phassur Hieremiam prophetam et misit eum in nervum quod erat in porta Beniamin superiori in domo Domini
3. cumque inluxisset in crastinum eduxit Phassur Hieremiam de nervo et dixit ad eum Hieremias non Phassur vocavit Dominus nomen tuum sed Pavorem undique
4. quia hæc dicit Dominus ecce ego dabo te in pavorem te et omnes amicos tuos et corruent gladio inimicorum suorum et oculi tui videbunt et omnem Judam dabo in manu regis Babylonis et traducet eos in Babylonem et percutiet eos gladio
5. et dabo universam substantiam civitatis hujus et omnem laborem ejus omneque pretium et cunctos thesauros regum Juda dabo in manu inimicorum eorum et diripient eos et tollent et ducent in Babylonem
6. tu autem Phassur et omnes habitatores domus tuæ ibitis in captivitatem et in Babylonem venies et ibi morieris ibique sepelieris tu et omnes amici tui quibus prophetasti mendacium
7. seduxisti me Domine et seductus sum fortior me fuisti et invaluisti factus sum in derisum tota die omnes subsannant me
8. quia jam olim loquor vociferans iniquitatem et vastitatem clamito et factus est mihi sermo Domini in obprobrium et in derisum tota die
9. et dixi non recordabor ejus neque loquar ultra in nomine illius et factus est in corde meo quasi ignis exæstuans claususque in ossibus meis et defeci ferre non sustinens
10. audivi enim contumelias multorum et terrorem in circuitu persequimini et persequamur eum ab omnibus viris qui erant pacifici mei et custodientes latus meum si quo modo decipiatur et prævaleamus adversus eum et consequamur ultionem ex eo
11. Dominus autem mecum est quasi bellator fortis idcirco qui persequuntur me cadent et infirmi erunt confundentur vehementer quia non intellexerunt obprobrium sempiternum quod numquam delebitur
12. et tu Domine exercituum probator justi qui vides renes et cor videam quæso ultionem tuam ex eis tibi enim revelavi causam meam
13. cantate Domino laudate Dominum quia liberavit animam pauperis de manu malorum
14. maledicta dies in qua natus sum dies in qua peperit me mater mea non sit benedicta
15. maledictus vir qui adnuntiavit patri meo dicens natus est tibi puer masculus et quasi gaudio lætificavit eum
16. sit homo ille ut sunt civitates quas subvertit Dominus et non pænituit eum audiat clamorem mane et ululatum in tempore meridiano
17. qui non me interfecit a vulva ut fieret mihi mater mea sepulchrum et vulva ejus conceptus æternus
18. quare de vulva egressus sum ut viderem laborem et dolorem et consumerentur in confusione dies mei
Przypisy:
20:1-2 - Kapłan Paszchur aresztuje Jeremiasza za jego proroctwa, demonstrując opór władz wobec Słowa Bożego. Odzwierciedla to prześladowania, z jakimi spotykali się prorocy i prawda Boża (zob. także Mt 23,34-36 i Dz 7,51-53).
20:3-6 - Jeremiasz zostaje upokorzony i prorokuje o zagładzie Paszchura i jego rodziny, dowodząc, że sąd Boży dotyka nawet przywódców. Pycha i sprzeciw wobec Boga prowadzą do potępienia (zob. także Psalm 109:17-20 i Ewangelię Mateusza 23:13-15).
20:7-10 - Jeremiasz zmaga się ze swoim powołaniem proroczym, czując frustrację z powodu prześladowań. Mimo to zdaje sobie sprawę, że Słowo Boże jest jak ogień płonący w jego sercu, nie do zatrzymania (zob. także Hbr 4,12 i Jer 5,14).
20:11-13 - Pomimo przeciwności i cierpienia, Jeremiasz ufa Bożej pomocy. Czuje się pewnie dzięki Bożej obecności, która chroni go przed wrogami. To pokazuje, że nawet w czasach kryzysu Bóg jest obecny i dodaje siły swojemu ludowi (zob. także Psalm 56:11 i Izajasz 41:10).
20:14-18 - Jeremiasz opłakuje dzień swoich narodzin, żałując, że został poczęty, z powodu cierpienia i odrzucenia, z jakimi się spotyka. Odzwierciedla to emocjonalny ciężar boskiej misji, której często towarzyszą trudności i osobiste cierpienie (zob. także Hi 3,3-10 i Łk 6,22-23).
Wersety związane z Liber Ieremiae, 20:
Rozdział 20 Jeremiasza ukazuje wewnętrzny konflikt proroka. Jak Jeremiasz radzi sobie z prześladowaniami i zniechęceniem? Ten intensywny tekst opowiada o uwięzieniu Jeremiasza przez Paschura i późniejszych lamentach proroka. W tym rozdziale poruszane są takie tematy, jak koszt posługi proroczej, walka między rozpaczą a wiarą oraz nieodparta natura Bożego powołania. Księga Jeremiasza 20 zawiera także pełną mocy deklarację zaufania Bogu. Rozważcie razem z nami pięć fragmentów biblijnych, które wyjaśniają głębokie tematy tego poruszającego rozdziału.
Psalmy 22:6-7: "Ale ja jestem robakiem, a nie człowiekiem; pośmiewisko ludzkie i wzgardzony przez lud. Każdy, kto mnie widzi, naśmiewa się ze mnie; wyciągają wargi i kręcą głowami, mówiąc:" - Wersety te odzwierciedlają cierpienie i kpiny, jakich doświadcza Jeremiasz w 20 rozdziale Księgi Jeremiasza.
1 Królów 22:27: "I powiedz: Tak mówi król: Wtrąćcie tego człowieka do więzienia i karmcie go chlebem i wodą utrapienia, dopóki nie wrócę w pokoju." - Werset ten opisuje uwięzienie proroka, podobnie jak Jeremiasz cierpi w Księdze Jeremiasza 20.
Amosa 7:10: "Wtedy Amazjasz, kapłan z Betel, posłał wiadomość do Jeroboama, króla izraelskiego, mówiąc: ‚Amos spiskuje przeciwko tobie w samym sercu Izraela. Ziemia nie może znieść wszystkich Twoich słów." - Ten fragment ukazuje sprzeciw wobec proroka podobny do tego, z jakim spotyka się Jeremiasz w Księdze Jeremiasza 20.
Hioba 3:1: "Potem Hiob otworzył usta i przeklął dzień swoich narodzin." - Werset ten przypomina lament Jeremiasza z Jeremiasza 20:14-18, gdzie przeklina dzień, w którym się urodził.
Galacjan 1:15: "Gdy jednak spodobało się Bogu, który mnie oddzielił już w łonie matki mojej i powołał swoją łaską," - Paweł mówi o swoim powołaniu już w łonie matki, co przypomina powołanie Jeremiasza opisane w Księdze Jeremiasza 20:1.
FAQ:
Co stało się z Jeremiaszem po tym, jak prorokował przeciwko Jerozolimie?
Kapłan Paszchur aresztował go i zakuł w dyby, aby go upokorzyć, lecz Jeremiasz pozostał wierny swemu orędziu. (Jeremiasz 20:1-3)
Jak Jeremiasz opisuje swoje powołanie prorocze?
Jeremiasz mówi, że został uwiedziony przez Boga i że słowo Pana płonęło w jego sercu jak ogień. (Jeremiasz 20:7-9)
Jak Jeremiasz zareagował na prześladowania?
Zawołał do Boga, uznając Jego sprawiedliwość i prosząc o karę dla swoich wrogów. (Jeremiasz 20:11-13)
W jaki sposób Jeremiasz wyraża swoją udrękę?
Jeremiasz opłakuje jego narodziny, wyrażając głęboki smutek z powodu cierpienia, jakiego doświadczył. (Jeremiasz 20:14-18)
Czego Jeremiasz dowiedział się o Bogu pośród trudności?
Wiedział, że Bóg jest jego siłą i że pomimo bólu, Pan zawsze wymierzy mu sprawiedliwość. (Jeremiasz 20:11-12)
