1. kai allofuloi epolemhsan proV israhl kai efugon apo proswpou allofulwn kai epeson traumatiai en orei gelboue
2. kai katediwxan allofuloi opisw saoul kai opisw uiwn autou kai epataxan allofuloi ton iwnaqan kai ton aminadab kai ton melcisoue uiouV saoul
3. kai ebarunqh o polemoV epi saoul kai euron auton oi toxotai en toiV toxoiV kai ponoiV kai eponesen apo twn toxwn
4. kai eipen saoul tw aironti ta skeuh autou spasai thn romfaian sou kai ekkenthson me en auth mh elqwsin oi aperitmhtoi outoi kai empaixwsin moi kai ouk ebouleto o airwn ta skeuh autou oti efobeito sfodra kai elaben saoul thn romfaian kai epepesen ep' authn
5. kai eiden o airwn ta skeuh autou oti apeqanen saoul kai epesen kai ge autoV epi thn romfaian autou kai apeqanen
6. kai apeqanen saoul kai treiV uioi autou en th hmera ekeinh kai paV o oikoV autou epi to auto apeqanen
7. kai eiden paV anhr israhl o en tw aulwni oti efugen israhl kai oti apeqanen saoul kai oi uioi autou kai katelipon taV poleiV autwn kai efugon kai hlqon allofuloi kai katwkhsan en autaiV
8. kai egeneto th ecomenh kai hlqon allofuloi tou skuleuein touV traumatiaV kai euron ton saoul kai touV uiouV autou peptwkotaV en tw orei gelboue
9. kai exedusan auton kai elabon thn kefalhn autou kai ta skeuh autou kai apesteilan eiV ghn allofulwn kuklw tou euaggelisasqai toiV eidwloiV autwn kai tw law
10. kai eqhkan ta skeuh autou en oikw qeou autwn kai thn kefalhn autou eqhkan en oikw dagwn
11. kai hkousan panteV oi katoikounteV galaad apanta a epoihsan allofuloi tw saoul kai tw israhl
12. kai hgerqhsan ek galaad paV anhr dunatoV kai elabon to swma saoul kai to swma twn uiwn autou kai hnegkan auta eiV iabiV kai eqayan ta osta autwn upo thn drun en iabiV kai enhsteusan epta hmeraV
13. kai apeqanen saoul en taiV anomiaiV autou aiV hnomhsen tw kuriw kata ton logon kuriou dioti ouk efulaxen oti ephrwthsen saoul en tw eggastrimuqw tou zhthsai kai apekrinato autw samouhl o profhthV
14. kai ouk ezhthsen kurion kai apekteinen auton kai epestreyen thn basileian tw dauid uiw iessai
Przypisy:
10:1-6 - Śmierć Saula i jego synów w bitwie z Filistynami oznacza koniec panowania Saula. Jego upadek przypisuje się nieposłuszeństwu wobec Boga, co stanowi lekcję konsekwencji odstępstwa od woli Bożej (zob. także 1 Sm 31,1-6 i Oz 13,10-11).
10:7-10 - Filistyni rabują ciało Saula i wystawiają jego trofea w pogańskich świątyniach, demonstrując upokorzenie Izraela przed wrogami. Ten fragment podkreśla potrzebę wierności Bogu dla ochrony przed narodami pogańskimi (zob. także Sdz 16,23-24 i Ps 79,1-3).
10:13-14 - W tekście czytamy, że Saul umarł z powodu swojej niewierności i z powodu skorzystania z usług medium. Podkreśla to wagę bałwochwalstwa i konieczność szukania wyłącznie boskiego przewodnictwa (zob. także Kpł 19,31 i Pwt 18,10-12).
10:14 - Pan przekazuje królestwo z rąk Saula Dawidowi, spełniając swoją obietnicę. Wyniesienie Dawida na tron odzwierciedla Boży plan powołania przywódców według Jego serca (zob. także 1 Samuela 13:14 i Dzieje Apostolskie 13:22).
10:13-14 - Śmierć Saula stanowi ostrzeżenie przed konsekwencjami grzechu i odrzucenia Boga. Jego życie jest przykładem wagi wierności i zaufania Bogu (zob. także Księgę Przysłów 14:12 i 1 Księgę Samuela 15:22-23).
Wersety związane z I Crônicas, 10:
10 rozdział Księgi Kronik opisuje upadek króla Saula. Jakie wnioski możemy wyciągnąć z tego tragicznego wydarzenia? Ten dramatyczny tekst opowiada o ostatniej bitwie Saula, jego śmierci i konsekwencjach dla Izraela. Rozdział ten stanowi kluczowe przejście do panowania Dawida. 1 Kronik 10 ilustruje konsekwencje nieposłuszeństwa i suwerenności Boga w historii. Odkryj z nami pięć fragmentów biblijnych, które korelują z tematami sądu i sukcesji obecnymi w tym wpływowym rozdziale.
1 Samuela 31:1-6: "Filistyni zaatakowali Izrael, a Izraelici uciekli, a wielu zginęło na górze Gilboa. Filistyni ścigali Saula i jego synów [...] Tak więc Saul i jego trzej synowie zginęli." - Fragment ten opowiada o śmierci Saula, o czym mowa w 1 Kronik 10:1-6, pokazując, w jaki sposób kronikarz korzysta z wcześniejszych źródeł.
2 Samuela 1:19-20: "Twoja chwała, Izraelu, umarła na twoich górach! Jak upadli potężni! Nie głoście tego w Gat i nie głoście tego na ulicach Aszkelonu, aby nie radowały się córki Filistynów i aby nie radowały się córki nieobrzezanych." - Ten lament Dawida nad śmiercią Saula nawiązuje do wydarzeń opisanych w 1 Kronik 10 i przedstawia emocjonalny punkt widzenia na upadek Saula.
1 Samuela 28:6: "Saul pytał Pana, lecz Pan mu nie odpowiedział ani przez sny, ani przez Urim, ani przez proroków." - Werset ten znajduje odzwierciedlenie w 1 Kronik 10:13-14, który wyjaśnia upadek Saula w wyniku jego niewierności Panu.
2 Samuela 21:12: "Poszedł i wziął kości Saula i jego syna Jonatana od mieszkańców Jabesz w Gileadzie, którzy ukradli je z placu Betsean, gdzie Filistyni je powiesili, gdy zabili Saula w Gilboa." - Ten fragment odnosi się do 1 Kronik 10:11-12, który opisuje, jak mieszkańcy Jabesz w Gileadzie uratowali ciała Saula i jego synów.
Ozeasza 13:11: "Dlatego w swoim gniewie dałem mu króla i w swoim gniewie go zabrałem." - Ten proroczy werset można postrzegać jako refleksję na temat panowania i upadku Saula, opisaną w 1 Kron. 10, ukazującą Boży sąd nad monarchią.
FAQ:
Co doprowadziło do śmierci Saula?
Saul zginął w bitwie z Filistynami, gdy on i jego synowie zostali pokonani na górze Gilboa. (1 Kronik 10:1-6)
Jak Filistyni obeszli się z ciałem Saula?
Po śmierci Saula Filistyni odcięli jego ciało i wystawili je na widok publiczny w swoim mieście. Ciało zostało jednak uratowane przez mieszkańców Jabesz w Gileadzie (1 Kronik 10:8-12).
Jaki był powód porażki Saula według 1 Kronik 10?
Saul poniósł klęskę, ponieważ nie poradził się Boga, a zamiast tego szukał rady u medium i czarowników, sprzeciwiając się woli Bożej. (1 Kronik 10:13-14)
Czego możemy się nauczyć ze śmierci Saula?
Śmierć Saula uczy nas, jakie konsekwencje niesie nieposłuszeństwo Bogu i szukanie pomocy u nieczystych źródeł, takich jak medium (1 Kronik 10:13-14).
Kto został ogłoszony królem po śmierci Saula?
Po śmierci Saula Dawid został ogłoszony królem Judy, co zapoczątkowało jego wstąpienie na tron Izraela (1 Kronik 10:14).
