1. kai exekklhsiasen dauid pantaV touV arcontaV israhl arcontaV twn kritwn kai touV arcontaV twn efhmeriwn twn peri to swma tou basilewV kai arcontaV twn ciliadwn kai twn ekatontadwn kai touV gazofulakaV kai touV epi twn uparcontwn autou kai touV dunastaV kai touV machtaV thV stratiaV en ierousalhm
2. kai esth dauid en mesw thV ekklhsiaV kai eipen akousate mou adelfoi kai laoV mou emoi egeneto epi kardian oikodomhsai oikon anapausewV thV kibwtou diaqhkhV kuriou kai stasin podwn kuriou hmwn kai htoimasa ta eiV thn kataskhnwsin epithdeia
3. kai o qeoV eipen ouk oikodomhseiV emoi oikon tou eponomasai to onoma mou ep' autw oti anqrwpoV polemisthV ei su kai aimata execeaV
4. kai exelexato kurioV o qeoV israhl en emoi apo pantoV oikou patroV mou einai basilea epi israhl eiV ton aiwna kai en iouda hretiken to basileion kai ex oikou iouda ton oikon tou patroV mou kai en toiV uioiV tou patroV mou en emoi hqelhsen tou genesqai me basilea epi tw panti israhl
5. kai apo pantwn twn uiwn mou oti pollouV uiouV edwken moi kurioV exelexato en salwmwn tw uiw mou kaqisai auton epi qronou basileiaV kuriou epi ton israhl
6. kai eipen moi o qeoV salwmwn o uioV sou oikodomhsei ton oikon mou kai thn aulhn mou oti hretika en autw einai mou uion kagw esomai autw eiV patera
7. kai katorqwsw thn basileian autou ewV aiwnoV ean iscush tou fulaxasqai taV entolaV mou kai ta krimata mou wV h hmera auth
8. kai nun kata proswpon pashV ekklhsiaV kuriou kai en wsin qeou hmwn fulaxasqe kai zhthsate pasaV taV entolaV kuriou tou qeou hmwn ina klhronomhshte thn ghn thn agaqhn kai kataklhronomhshte toiV uioiV umwn meq' umaV ewV aiwnoV
9. kai nun salwmwn uie mou gnwqi ton qeon twn paterwn sou kai douleue autw en kardia teleia kai yuch qeloush oti pasaV kardiaV etazei kurioV kai pan enqumhma gignwskei ean zhthshV auton eureqhsetai soi kai ean kataleiyhV auton kataleiyei se eiV teloV
10. ide toinun oti kurioV hretiken se oikodomhsai autw oikon eiV agiasma iscue kai poiei
11. kai edwken dauid salwmwn tw uiw autou to paradeigma tou naou kai twn oikwn autou kai twn zakcw autou kai twn uperwwn kai twn apoqhkwn twn eswterwn kai tou oikou tou exilasmou
12. kai to paradeigma o eicen en pneumati autou twn aulwn oikou kuriou kai pantwn twn pastoforiwn twn kuklw twn eiV taV apoqhkaV oikou kuriou kai twn apoqhkwn twn agiwn
13. kai twn katalumatwn twn efhmeriwn twn ierewn kai twn leuitwn eiV pasan ergasian leitourgiaV oikou kuriou kai twn apoqhkwn twn leitourghsimwn skeuwn thV latreiaV oikou kuriou
14. kai ton staqmon thV olkhV autwn twn te cruswn kai argurwn
15. lucniwn thn olkhn edwken autw kai twn lucnwn
16. edwken autw omoiwV ton staqmon twn trapezwn thV proqesewV ekasthV trapezhV crushV kai wsautwV twn argurwn
17. kai twn kreagrwn kai spondeiwn kai twn fialwn twn cruswn kai ton staqmon twn cruswn kai twn argurwn keffoure ekastou staqmou
18. kai ton tou qusiasthriou twn qumiamatwn ek crusiou dokimou staqmon upedeixen autw kai to paradeigma tou armatoV twn ceroubin twn diapepetasmenwn taiV pteruxin kai skiazontwn epi thV kibwtou diaqhkhV kuriou
19. panta en grafh ceiroV kuriou edwken dauid salwmwn kata thn perigenhqeisan autw sunesin thV katergasiaV tou paradeigmatoV
20. kai eipen dauid salwmwn tw uiw autou iscue kai andrizou kai poiei mh fobou mhde ptohqhV oti kurioV o qeoV mou meta sou ouk anhsei se kai ou mh se egkataliph ewV tou suntelesai se pasan ergasian leitourgiaV oikou kuriou
21. kai idou ai efhmeriai twn ierewn kai twn leuitwn eiV pasan leitourgian oikou tou qeou kai meta sou en pash pragmateia kai paV proqumoV en sofia kata pasan tecnhn kai oi arconteV kai paV o laoV eiV pantaV touV logouV sou
Przypisy:
28:1-2 - Dawid zwołuje przywódców Izraela, aby ogłosić, że ich pragnienie zbudowania Świątyni dla Boga nie zostanie zrealizowane przez niego, lecz przez jego syna Salomona. Decyzja ta odzwierciedla suwerenność Boga nad ludzkimi planami i Jego wybór, kto wykona Jego dzieło (zob. także 2 Sm 7,12-13 i Dz 13,22-23).
28:3-4 - Bóg wyjaśnia Dawidowi, że nie może zbudować Świątyni, ponieważ był wojownikiem i przelał krew. Mimo to Dawid zostaje wybrany na przywódcę Izraela i ojca linii mesjańskiej. Podkreśla to wagę Bożego celu w życiu każdego człowieka (zob. także 1 Samuela 16:7 i Izajasza 55:8-9).
28:5-7 - Bóg wybiera Salomona, syna Dawida, na budowniczego Świątyni i króla Izraela. Wybór ten odzwierciedla Bożą obietnicę ustanowienia wiecznego królestwa, wskazując na linię rodową Chrystusa (zob. także 2 Sm 7,13-16 i Mt 1,1-2).
28:9-10 - Dawid nakazuje Salomonowi służyć Bogu z uczciwością i wiernym sercem, podkreślając wagę szczerego oddania i nieustannego szukania Boga. Osobista relacja z Bogiem jest kluczem do duchowego i materialnego sukcesu (zob. także Księgę Przysłów 3:5-6 i Księgę Jeremiasza 29:13).
28:11-19 - Dawid przekazuje Salomonowi szczegółowe plany Świątyni, które otrzymał w boskim objawieniu. Dowodzi to, że budowa Świątyni nie była jedynie ludzkim pragnieniem, lecz wypełnieniem Bożego planu dla Izraela (zob. także Wj 25,9 i Hbr 8,5).
Wersety związane z I Crônicas, 28:
28 rozdział 1 Kronik zawiera końcowe instrukcje Dawida. Jak lider przekazuje pałeczkę? Ten kluczowy tekst przytacza przemowę Dawida do przywódców Izraela, kładącą nacisk na budowę Świątyni i sukcesję Salomona. W rozdziale tym poruszane są takie tematy, jak dziedzictwo duchowe, posłuszeństwo Bogu i znaczenie podążania za boskim planem. Dawid zachęca Salomona i przedstawia szczegółowe plany świątyni. 1 Kronik 28 ukazuje serce Dawida dotyczące przyszłości Izraela. Przeanalizuj z nami pięć fragmentów biblijnych, które odnoszą się do podstawowych tematów tego rozdziału przejściowego.
Hebrajczyków 8:5: "Służą w świątyni, która jest kopią i cieniem tej, która jest w niebie, zgodnie z przestrogą Mojżesza, gdy miał budować przybytek: «Baczcie, aby wszystko czynić według wzoru, który wam ukazano na góra'." - Ten fragment odzwierciedla wagę Bożych wskazówek dla świątyni, takich jak te, które Dawid dał Salomonowi w 1 Kronik 28.
1 Królów 8:17-18: "Mój ojciec Dawid miał w sercu pragnienie zbudowania świątyni dla imienia Pana, Boga Izraela. Ale Pan powiedział do mojego ojca, Dawida: «Dobrze zrobiłeś, że w swoim sercu postanowiłeś zbudować świątynię dla mojego imienia»." - Ten fragment Księgi Salomona przypomina pragnienie Dawida dotyczące budowy świątyni, o którym mowa w 1 Kron. 28.
Przysłów 22:6: "Pouczaj swoje dziecko zgodnie z celami, jakie dla niego wyznaczyłeś, a nawet z biegiem lat nie odstąpi od nich." - Przysłowie to odzwierciedla radę Dawida udzieloną Salomonowi w 1 Kronik 28, przygotowującą go do objęcia władzy królewskiej i budowy świątyni.
2 Tymoteusza 3:16-17: "Całe Pismo jest natchnione przez Boga i pożyteczne do nauczania, do upominania, do poprawiania i wychowywania w sprawiedliwości, aby człowiek Boży był wyposażony i w pełni przygotowany do wszelkiego dobrego dzieła." - Ten fragment odzwierciedla wagę boskich wskazówek, których Dawid udziela Salomonowi w 1 Kronik 28.
Jozuego 1:7: "Po prostu bądź silny i bardzo odważny! Pilnie przestrzegajcie całego Prawa, które wam nakazał mój sługa Mojżesz; nie odwracajcie się od niego ani na prawo, ani na lewo, aby wam się powiodło, dokądkolwiek się udacie." - Słowa zachęty, które Bóg skierował do Jozuego, są podobne do słów Dawida skierowanych do Salomona w 1 Kron. 28.
FAQ:
Co Dawid powiedział Salomonowi o budowie świątyni?
Dawid polecił Salomonowi, aby zbudował świątynię zgodnie z planem, jaki otrzymał od Boga, i aby był silny i odważny w swoim dziele (1 Kronik 28:9-10).
W jaki sposób Dawid przygotował środki na budowę świątyni?
Dawid przygotował ogromną ilość cennych materiałów i środków finansowych, aby zapewnić budowę świątyni, pozostawiając po sobie dziedzictwo wiary i oddania. (1 Kronik 28:11-19)
Jak ważne było przymierze Boga z Dawidem dotyczące świątyni?
Przymierze Boga z Dawidem gwarantowało, że jego linia zostanie zachowana, a świątynia zostanie zbudowana przez jego syna Salomona, co umocniło obietnicę Boga daną rodzinie królewskiej (1 Kronik 28:6-7).
Co Dawid powiedział w swojej przemowie na temat wierności Bogu?
Dawid podkreślał, jak ważna jest wierność Bogu i posłuszeństwo Jego przykazaniom dla sukcesu i dobrobytu królestwa Izraela. (1 Kronik 28:9-10)
Czego możemy nauczyć się o przywództwie i wierze z przykładu Dawida?
Przykład Dawida uczy nas, że prawdziwe przywództwo opiera się na zaufaniu do Boga, starannym przygotowaniu i przekazywaniu odpowiedzialności przyszłym pokoleniom (1 Kronik 28:9-10).
