1. kai eipen dauid outoV estin o oikoV kuriou tou qeou kai touto to qusiasthrion eiV olokautwsin tw israhl
2. kai eipen dauid sunagagein pantaV touV proshlutouV en gh israhl kai katesthsen latomouV latomhsai liqouV xustouV tou oikodomhsai oikon tw qew
3. kai sidhron polun eiV touV hlouV twn qurwmatwn kai twn pulwn kai touV strofeiV htoimasen dauid kai calkon eiV plhqoV ouk hn staqmoV
4. kai xula kedrina ouk hn ariqmoV oti eferosan oi sidwnioi kai oi turioi xula kedrina eiV plhqoV tw dauid
5. kai eipen dauid salwmwn o uioV mou paidarion apalon kai o oikoV tou oikodomhsai tw kuriw eiV megalwsunhn anw eiV onoma kai eiV doxan eiV pasan thn ghn etoimasw autw kai htoimasen dauid eiV plhqoV emprosqen thV teleuthV autou
6. kai ekalesen salwmwn ton uion autou kai eneteilato autw tou oikodomhsai ton oikon tw kuriw qew israhl
7. kai eipen dauid salwmwn teknon emoi egeneto epi yuch tou oikodomhsai oikon tw onomati kuriou qeou
8. kai egeneto ep' emoi logoV kuriou legwn aima eiV plhqoV execeaV kai polemouV megalouV epoihsaV ouk oikodomhseiV oikon tw onomati mou oti aimata polla execeaV epi thV ghV enantion mou
9. idou uioV tiktetai soi outoV estai anhr anapausewV kai anapausw auton apo pantwn twn ecqrwn kukloqen oti salwmwn onoma autw kai eirhnhn kai hsucian dwsw epi israhl en taiV hmeraiV autou
10. outoV oikodomhsei oikon tw onomati mou kai outoV estai moi eiV uion kagw autw eiV patera kai anorqwsw qronon basileiaV autou en israhl ewV aiwnoV
11. kai nun uie mou estai meta sou kurioV kai euodwsei kai oikodomhseiV oikon tw kuriw qew sou wV elalhsen peri sou
12. all' h dwh soi sofian kai sunesin kurioV kai katiscusai se epi israhl kai tou fulassesqai kai tou poiein ton nomon kuriou tou qeou sou
13. tote euodwsei ean fulaxhV tou poiein ta prostagmata kai ta krimata a eneteilato kurioV tw mwush epi israhl andrizou kai iscue mh fobou mhde ptohqhV
14. kai idou egw kata thn ptwceian mou htoimasa eiV oikon kuriou crusiou talantwn ekaton ciliadaV kai arguriou talantwn ciliaV ciliadaV kai calkon kai sidhron ou ouk estin staqmoV oti eiV plhqoV estin kai xula kai liqouV htoimasa kai proV tauta prosqeV
15. kai meta sou eiV plhqoV poiountwn erga tecnitai kai oikodomoi liqwn kai tektoneV xulwn kai paV sofoV en panti ergw
16. en crusiw en arguriw en calkw kai en sidhrw ouk estin ariqmoV anasthqi kai poiei kai kurioV meta sou
17. kai eneteilato dauid toiV pasin arcousin israhl antilabesqai tw salwmwn uiw autou
18. ouci kurioV meq' umwn kai anepausen umaV kukloqen oti edwken en cersin touV katoikountaV thn ghn kai upetagh h gh enantion kuriou kai enantion laou autou
19. nun dote kardiaV umwn kai yucaV umwn tou zhthsai tw kuriw qew umwn kai egerqhte kai oikodomhsate agiasma kuriw tw qew umwn tou eisenegkai thn kibwton diaqhkhV kuriou kai skeuh ta agia tou qeou eiV oikon ton oikodomoumenon tw onomati kuriou
Przypisy:
22:5 - Dawid troszczy się o przygotowanie materiałów do budowy świątyni, ponieważ jego syn Salomon będzie młody i niedoświadczony. Wizja Dawida świadczy o jego zaangażowaniu w stworzenie odpowiedniego miejsca do oddawania czci Bogu (zob. także 1 Krl 5:5 i Psalm 132:4-5).
22:7-9 - Dawid wyjaśnia, że chociaż pragnął zbudować świątynię, Bóg wybrał Salomona do tego zadania ze względu na krew, którą Dawid przelał w bitwie. To ukazuje Boże pragnienie, aby świątynia została zbudowana przez kogoś kojarzonego z pokojem (zob. także 1 Krl 6:12-13 i 2 Sm 7:12-13).
22:11-12 - Dawid błogosławi Salomona i zachęca go do posłuszeństwa Bogu, podkreślając wagę przestrzegania przykazań dla powodzenia królestwa. Posłuszeństwo woli Bożej jest niezbędne dla dobrobytu i pokoju (zob. także Pwt 30:16 i Joz 1:7-8).
22:13 - Dawid przypomina Salomonowi, że sukces w budowie świątyni i sprawowaniu władzy będzie zależał od jego wierności Bogu. Koncepcja posłuszeństwa jako klucza do sukcesu odzwierciedla stałą obecność w Starym Testamencie (zob. także 1 Krl 2,3-4 i Pwt 28,1-2).
22:17-19 - Dawid wzywa przywódców Izraela, aby pomogli Salomonowi i szukali Boga całym sercem, aby świątynia mogła zostać ukończona. Współpraca i jedność między przywódcami są kluczowe dla wypełnienia zamysłu Bożego (zob. także Nehemiasza 4:6 i Efezjan 4:3).
Wersety związane z I Crônicas, 22:
22 rozdział 1 Kronik opisuje przygotowania Dawida do świątyni. Jak lider planuje przyszłość? Ten znaczący tekst opisuje wysiłki Dawida, aby zebrać materiały i poinstruować Salomona, jak ma zbudować świątynię. W rozdziale poruszane są takie tematy, jak wizjonerskie przywództwo, sukcesja i oddanie Bogu. Dawid podkreśla znaczenie przestrzegania przykazań Bożych i poszukiwania mądrości. 1 Księga Kronik 22 ujawnia, że Dawid miał serce do oddawania czci Bogu i jego duchowemu dziedzictwu. Rozważmy razem z nami pięć fragmentów biblijnych, które odpowiadają głównym tematom tego podnoszącego na duchu rozdziału.
1 Królów 5:3: "Wiecie, że z powodu wojen, które mój ojciec Dawid musiał mierzyć ze wszystkich stron, nie mógł zbudować świątyni ku czci imienia Pana, swego Boga, dopóki Pan nie położył jego wrogów pod jego stopy." - Werset ten oferuje uzupełniające spojrzenie na to, dlaczego Dawid nie zbudował świątyni, jak wspomniano w 1 Kronik 22.
2 Samuela 7:12-13: "Kiedy twoje życie dobiegnie końca i odpoczniesz u swoich przodków, wybiorę jednego z twoich synów na twojego następcę, jednego z twojego ciała, i ustanowię jego królestwo. Zbuduje świątynię ku czci mego imienia, a ja utwierdzę tron jego królestwa na wieki." - Ta obietnica Boga dana Dawidowi stoi za przygotowaniami Dawida do świątyni opisanymi w 1 Kronik 22.
Przysłów 24:27: "Najpierw zakończ prace na swoich polach, przygotuj wszystko na swojej posesji. Dopiero wtedy zbuduj swój dom." - Przysłowie to odzwierciedla mądrość Dawida, który poczynił szeroko zakrojone przygotowania do budowy świątyni.
Aggeusza 1:8: "Wyjdź w góry, przynieś drewno i odbuduj świątynię, abym się w niej rozkoszował i został uwielbiony, mówi Pan." - Chociaż później werset ten przypomina znaczenie materiałów budowlanych świątyni, jak podkreślono w 1 Kronik 22.
1 Piotra 2:5: "I wy, niczym żywe kamienie, jesteście budowani w dom duchowy, aby być świętym kapłaństwem, składającymi duchowe ofiary, przyjemne Bogu przez Jezusa Chrystusa." - Ten werset Nowego Testamentu przedstawia duchową interpretację świątyni, opartą na koncepcji fizycznej opisanej w 1 Kronik 22.
FAQ:
Co powiedział Dawid o budowie Świątyni Bożej?
Dawid chciał zbudować Świątynię, ale Bóg powiedział mu, że zbuduje ją jego syn, Salomon. Dawid przygotował więc środki na jej budowę. (1 Kronik 22:6-10)
Jak Dawid przygotowywał się do budowy Świątyni?
Dawid poczynił szeroko zakrojone przygotowania, gromadząc materiały takie jak złoto, srebro i drewno oraz organizując robotników do budowy Świątyni (1 Kronik 22:14-16).
Co Bóg obiecał Salomonowi w sprawie Świątyni?
Bóg obiecał Salomonowi, że będzie z nim i pomoże mu zbudować Świątynię, ustanawiając go tronem Izraela. (1 Kronik 22:9-10)
Co zrobił Dawid, gdy zwołał przywódców Izraela?
Dawid zwołał przywódców Izraela i nalegał, aby wsparli budowę Świątyni, prosząc ich o pomoc Salomonowi w jego zadaniu. (1 Kronik 22:17-19)
W jaki sposób Dawid zachęcał Salomona do bycia silnym i odważnym?
Dawid zachęcał Salomona, aby był silny, odważny i wierny Bogu, przypominając mu o tym, jak ważne jest postępowanie zgodnie z Bożymi wskazówkami, aby dokończyć budowę. (1 Kronik 22:11-13)
