1. sara de h gunh abram ouk etikten autw hn de auth paidiskh aiguptia h onoma agar
2. eipen de sara proV abram idou sunekleisen me kurioV tou mh tiktein eiselqe oun proV thn paidiskhn mou ina teknopoihshV ex authV uphkousen de abram thV fwnhV saraV
3. kai labousa sara h gunh abram agar thn aiguptian thn eauthV paidiskhn meta deka eth tou oikhsai abram en gh canaan kai edwken authn abram tw andri authV autw gunaika
4. kai eishlqen proV agar kai sunelaben kai eiden oti en gastri ecei kai htimasqh h kuria enantion authV
5. eipen de sara proV abram adikoumai ek sou egw dedwka thn paidiskhn mou eiV ton kolpon sou idousa de oti en gastri ecei htimasqhn enantion authV krinai o qeoV ana meson emou kai sou
6. eipen de abram proV saran idou h paidiskh sou en taiV cersin sou crw auth wV an soi areston h kai ekakwsen authn sara kai apedra apo proswpou authV
7. euren de authn aggeloV kuriou epi thV phghV tou udatoV en th erhmw epi thV phghV en th odw sour
8. kai eipen auth o aggeloV kuriou agar paidiskh saraV poqen erch kai pou poreuh kai eipen apo proswpou saraV thV kuriaV mou egw apodidraskw
9. eipen de auth o aggeloV kuriou apostrafhti proV thn kurian sou kai tapeinwqhti upo taV ceiraV authV
10. kai eipen auth o aggeloV kuriou plhqunwn plhqunw to sperma sou kai ouk ariqmhqhsetai apo tou plhqouV
11. kai eipen auth o aggeloV kuriou idou su en gastri eceiV kai texh uion kai kaleseiV to onoma autou ismahl oti ephkousen kurioV th tapeinwsei sou
12. outoV estai agroikoV anqrwpoV ai ceireV autou epi pantaV kai ai ceireV pantwn ep' auton kai kata proswpon pantwn twn adelfwn autou katoikhsei
13. kai ekalesen agar to onoma kuriou tou lalountoV proV authn su o qeoV o epidwn me oti eipen kai gar enwpion eidon ofqenta moi
14. eneken toutou ekalesen to frear frear ou enwpion eidon idou ana meson kadhV kai ana meson barad
15. kai eteken agar tw abram uion kai ekalesen abram to onoma tou uiou autou on eteken autw agar ismahl
16. abram de hn ogdohkonta ex etwn hnika eteken agar ton ismahl tw abram
Przypisy:
16:1-3 - Wątpliwości Saraj co do Bożej obietnicy prowadzą do jej decyzji o posłużeniu się Hagar jako służebnicą. Ilustruje to ludzką skłonność do pomagania Bogu zamiast ufania Jego obietnicom, odzwierciedlając walkę między wiarą a wątpliwością (zob. także Psalm 37:5 i Księgę Przysłów 3:5-6).
16:4-6 - Hagar zachodzi w ciążę i zaczyna gardzić Saraj, ujawniając napięcia rodzinne i konsekwencje grzechu. Ten konflikt przypomina o kruchości relacji międzyludzkich bez Bożego przewodnictwa (zob. także Jk 4,1-2 i Gal 5,15).
16:7-10 - Spotkanie Hagar z aniołem Pańskim na pustyni pokazuje, że Bóg troszczy się o marginalizowanych. Obietnica Boga dana Hagar dotycząca jej syna Izmaela podkreśla Bożą łaskę i włączenie w Boży plan (zob. także Psalm 34:18 i Ewangelię Mateusza 11:28).
16:11-14 - Imię Ismael, oznaczające „Bóg słyszy”, podkreśla Bożą odpowiedź na cierpienia Hagar. Podkreśla to wagę modlitwy i zaufania Bogu w trudnych chwilach (zob. także Psalm 65:2 i 1 Piotra 5:7).
16:15-16 - Hagar rodzi Izmaela, gdy Abraham ma 86 lat, co wskazuje na Bożą cierpliwość nawet w obliczu ludzkiej niecierpliwości. Linia Izmaela będzie również ważna w dziejach narodów (zob. także Rdz 21,14-21 i Gal 4,22-23).
Wersety związane z Gênesis, 16:
Rozdział 16 Księgi Rodzaju opisuje narodziny Izmaela. Jakie są konsekwencje prób wypełnienia Bożych obietnic za pomocą ludzkich środków? Tekst ten ukazuje niecierpliwość Sary, koncepcję Izmaela Hagar i wynikający z tego konflikt. W rozdziale tym poruszane są takie tematy, jak wiara, zazdrość i powikłania grzechu. Księga Rodzaju 16 ukazuje także współczucie Boga dla Hagar. Zastanów się z nami nad pięcioma fragmentami biblijnymi, które odpowiadają złożonym tematom tego pouczającego rozdziału.
Galacjan 4:22-23: "Napisane jest bowiem, że Abraham miał dwóch synów, jednego z niewolnicy, drugiego z wolnej. Syn niewolnika narodził się zgodnie z wolą człowieka, ale syn wolnej kobiety narodził się dzięki obietnicy." - Paweł używa historii Hagar i Izmaela z rozdziału 16 Księgi Rodzaju jako alegorii kontrastującej prawo i łaskę.
Rzymian 9:8-9: "Innymi słowy, to nie naturalne dzieci są dziećmi Boga, ale dzieci obietnicy uważane są za potomków Abrahama. Bo taka była obietnica: «W wyznaczonym czasie powrócę, a Sara będzie miała syna»." - Paweł przeciwstawia dzieci cielesne (jak Izmael) dzieciom obietnicy, odnosząc się do wydarzeń z Księgi Rodzaju 16.
1 Piotra 3:6: "jak Sara, która była posłuszna Abrahamowi i nazwała go panem. Będziecie jej córkami, jeśli będziecie dobrze czynić i nie poddacie się strachowi." - Piotr używa Sary jako przykładu uległości, kontrastując z sytuacją Hagar z Księgi Rodzaju 16.
Hebrajczyków 11:11: "Przez wiarę nawet niepłodna Sara otrzymała moc poczęcia dziecka, nawet gdy była już w podeszłym wieku, ponieważ uważała za wiernego tego, który dał jej obietnicę." - Werset ten kontrastuje z brakiem wiary pokazanym w Księdze Rodzaju 16, kiedy Sara oddała Hagar Abrahamowi.
Galacjan 4:30: "Ale co mówi Pismo? „Odprawcie niewolnicę i jej syna, gdyż syn niewolnicy nigdy nie będzie dziedzicem z synem wolnej kobiety”." - Paweł przytacza ostateczne wygnanie Hagar i Izmaela, które ma swoje korzenie w wydarzeniach z Księgi Rodzaju 16.
FAQ:
Kim była Hagar i na czym polegał jej konflikt z Sarą?
Hagar była egipską służącą Sary. Sara, która była bezpłodna, zaproponowała Abrahamowi, by urodziła mu syna. Gdy Hagar zaszła w ciążę, między nimi narastało napięcie, co skłoniło Hagar do ucieczki. (Rdz 16:1-6)
Co powiedział anioł Pański do Hagar na pustyni?
Anioł nakazał Hagar, aby wróciła do Sary i poddała się jej, obiecując, że jej syn, Izmael, zostanie ojcem wielkiego narodu. (Rodzaju 16:7-10)
Jaką obietnicę Bóg dał Izmaelowi?
Bóg obiecał, że Izmael będzie silnym i niezłomnym człowiekiem, a jego potomstwo będzie liczne. (Rodzaju 16:11-12)
W jaki sposób imię „Izmael” odzwierciedla doświadczenia Hagar?
Izmael oznacza „Bóg słyszy”, co odzwierciedla boską interwencję w udręce Hagar, gdy wołała na pustyni. (Rdz 16,11)
Gdzie Hagar znalazła studnię i jakie miała ona znaczenie?
Hagar znalazła studnię w Beer-Lachaj-Roj, miejscu, w którym Bóg dostrzegł jej udrękę i odpowiedział na jej potrzebę. (Rodzaju 16:13-14)
