1. Σαρα δὲ ἡ γυνὴ Αβραμ οὐκ ἔτικτεν αὐτῷ ἦν δὲ αὐτῇ παιδίσκη Αἰγυπτία ᾗ ὄνομα Αγαρ
2. εἶπεν δὲ Σαρα πρὸς Αβραμ ἰδοὺ συνέκλεισέν με κύριος τοῦ μὴ τίκτειν εἴσελθε οὖν πρὸς τὴν παιδίσκην μου ἵνα τεκνοποιήσῃς ἐξ αὐτῆς ὑπήκουσεν δὲ Αβραμ τῆς φωνῆς Σαρας
3. καὶ λαβοῦσα Σαρα ἡ γυνὴ Αβραμ Αγαρ τὴν Αἰγυπτίαν τὴν ἑαυτῆς παιδίσκην μετὰ δέκα ἔτη τοῦ οἰκῆσαι Αβραμ ἐν γῇ Χανααν καὶ ἔδωκεν αὐτὴν Αβραμ τῷ ἀνδρὶ αὐτῆς αὐτῷ γυναῖκα
4. καὶ εἰσῆλθεν πρὸς Αγαρ καὶ συνέλαβεν καὶ εἶδεν ὅτι ἐν γαστρὶ ἔχει καὶ ἠτιμάσθη ἡ κυρία ἐναντίον αὐτῆς
5. εἶπεν δὲ Σαρα πρὸς Αβραμ ἀδικοῦμαι ἐκ σοῦ ἐγὼ δέδωκα τὴν παιδίσκην μου εἰς τὸν κόλπον σου ἰδοῦσα δὲ ὅτι ἐν γαστρὶ ἔχει ἠτιμάσθην ἐναντίον αὐτῆς κρίναι ὁ θεὸς ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ σοῦ
6. εἶπεν δὲ Αβραμ πρὸς Σαραν ἰδοὺ ἡ παιδίσκη σου ἐν ταῖς χερσίν σου χρῶ αὐτῇ ὡς ἄν σοι ἀρεστὸν ᾖ καὶ ἐκάκωσεν αὐτὴν Σαρα καὶ ἀπέδρα ἀπὸ προσώπου αὐτῆς
7. εὗρεν δὲ αὐτὴν ἄγγελος κυρίου ἐπὶ τῆς πηγῆς τοῦ ὕδατος ἐν τῇ ἐρήμῳ ἐπὶ τῆς πηγῆς ἐν τῇ ὁδῷ Σουρ
8. καὶ εἶπεν αὐτῇ ὁ ἄγγελος κυρίου Αγαρ παιδίσκη Σαρας πόθεν ἔρχῃ καὶ ποῦ πορεύῃ καὶ εἶπεν ἀπὸ προσώπου Σαρας τῆς κυρίας μου ἐγὼ ἀποδιδράσκω
9. εἶπεν δὲ αὐτῇ ὁ ἄγγελος κυρίου ἀποστράφητι πρὸς τὴν κυρίαν σου καὶ ταπεινώθητι ὑπὸ τὰς χεῖρας αὐτῆς
10. καὶ εἶπεν αὐτῇ ὁ ἄγγελος κυρίου πληθύνων πληθυνῶ τὸ σπέρμα σου καὶ οὐκ ἀριθμηθήσεται ἀπὸ τοῦ πλήθους
11. καὶ εἶπεν αὐτῇ ὁ ἄγγελος κυρίου ἰδοὺ σὺ ἐν γαστρὶ ἔχεις καὶ τέξῃ υἱὸν καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ισμαηλ ὅτι ἐπήκουσεν κύριος τῇ ταπεινώσει σου
12. οὗτος ἔσται ἄγροικος ἄνθρωπος αἱ χεῖρες αὐτοῦ ἐπὶ πάντας καὶ αἱ χεῖρες πάντων ἐπ’ αὐτόν καὶ κατὰ πρόσωπον πάντων τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ κατοικήσει
13. καὶ ἐκάλεσεν Αγαρ τὸ ὄνομα κυρίου τοῦ λαλοῦντος πρὸς αὐτήν σὺ ὁ θεὸς ὁ ἐπιδών με ὅτι εἶπεν καὶ γὰρ ἐνώπιον εἶδον ὀφθέντα μοι
14. ἕνεκεν τούτου ἐκάλεσεν τὸ φρέαρ Φρέαρ οὗ ἐνώπιον εἶδον ἰδοὺ ἀνὰ μέσον Καδης καὶ ἀνὰ μέσον Βαραδ
15. καὶ ἔτεκεν Αγαρ τῷ Αβραμ υἱόν καὶ ἐκάλεσεν Αβραμ τὸ ὄνομα τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ ὃν ἔτεκεν αὐτῷ Αγαρ Ισμαηλ
16. Αβραμ δὲ ἦν ὀγδοήκοντα ἓξ ἐτῶν ἡνίκα ἔτεκεν Αγαρ τὸν Ισμαηλ τῷ Αβραμ
Przypisy:
16:1-3 - Wątpliwości Saraj co do Bożej obietnicy prowadzą do jej decyzji o posłużeniu się Hagar jako służebnicą. Ilustruje to ludzką skłonność do pomagania Bogu zamiast ufania Jego obietnicom, odzwierciedlając walkę między wiarą a wątpliwością (zob. także Psalm 37:5 i Księgę Przysłów 3:5-6).
16:4-6 - Hagar zachodzi w ciążę i zaczyna gardzić Saraj, ujawniając napięcia rodzinne i konsekwencje grzechu. Ten konflikt przypomina o kruchości relacji międzyludzkich bez Bożego przewodnictwa (zob. także Jk 4,1-2 i Gal 5,15).
16:7-10 - Spotkanie Hagar z aniołem Pańskim na pustyni pokazuje, że Bóg troszczy się o marginalizowanych. Obietnica Boga dana Hagar dotycząca jej syna Izmaela podkreśla Bożą łaskę i włączenie w Boży plan (zob. także Psalm 34:18 i Ewangelię Mateusza 11:28).
16:11-14 - Imię Ismael, oznaczające „Bóg słyszy”, podkreśla Bożą odpowiedź na cierpienia Hagar. Podkreśla to wagę modlitwy i zaufania Bogu w trudnych chwilach (zob. także Psalm 65:2 i 1 Piotra 5:7).
16:15-16 - Hagar rodzi Izmaela, gdy Abraham ma 86 lat, co wskazuje na Bożą cierpliwość nawet w obliczu ludzkiej niecierpliwości. Linia Izmaela będzie również ważna w dziejach narodów (zob. także Rdz 21,14-21 i Gal 4,22-23).
Wersety związane z Gênesis, 16:
Rozdział 16 Księgi Rodzaju opisuje narodziny Izmaela. Jakie są konsekwencje prób wypełnienia Bożych obietnic za pomocą ludzkich środków? Tekst ten ukazuje niecierpliwość Sary, koncepcję Izmaela Hagar i wynikający z tego konflikt. W rozdziale tym poruszane są takie tematy, jak wiara, zazdrość i powikłania grzechu. Księga Rodzaju 16 ukazuje także współczucie Boga dla Hagar. Zastanów się z nami nad pięcioma fragmentami biblijnymi, które odpowiadają złożonym tematom tego pouczającego rozdziału.
Galacjan 4:22-23: "Napisane jest bowiem, że Abraham miał dwóch synów, jednego z niewolnicy, drugiego z wolnej. Syn niewolnika narodził się zgodnie z wolą człowieka, ale syn wolnej kobiety narodził się dzięki obietnicy." - Paweł używa historii Hagar i Izmaela z rozdziału 16 Księgi Rodzaju jako alegorii kontrastującej prawo i łaskę.
Rzymian 9:8-9: "Innymi słowy, to nie naturalne dzieci są dziećmi Boga, ale dzieci obietnicy uważane są za potomków Abrahama. Bo taka była obietnica: «W wyznaczonym czasie powrócę, a Sara będzie miała syna»." - Paweł przeciwstawia dzieci cielesne (jak Izmael) dzieciom obietnicy, odnosząc się do wydarzeń z Księgi Rodzaju 16.
1 Piotra 3:6: "jak Sara, która była posłuszna Abrahamowi i nazwała go panem. Będziecie jej córkami, jeśli będziecie dobrze czynić i nie poddacie się strachowi." - Piotr używa Sary jako przykładu uległości, kontrastując z sytuacją Hagar z Księgi Rodzaju 16.
Hebrajczyków 11:11: "Przez wiarę nawet niepłodna Sara otrzymała moc poczęcia dziecka, nawet gdy była już w podeszłym wieku, ponieważ uważała za wiernego tego, który dał jej obietnicę." - Werset ten kontrastuje z brakiem wiary pokazanym w Księdze Rodzaju 16, kiedy Sara oddała Hagar Abrahamowi.
Galacjan 4:30: "Ale co mówi Pismo? „Odprawcie niewolnicę i jej syna, gdyż syn niewolnicy nigdy nie będzie dziedzicem z synem wolnej kobiety”." - Paweł przytacza ostateczne wygnanie Hagar i Izmaela, które ma swoje korzenie w wydarzeniach z Księgi Rodzaju 16.
FAQ:
Kim była Hagar i na czym polegał jej konflikt z Sarą?
Hagar była egipską służącą Sary. Sara, która była bezpłodna, zaproponowała Abrahamowi, by urodziła mu syna. Gdy Hagar zaszła w ciążę, między nimi narastało napięcie, co skłoniło Hagar do ucieczki. (Rdz 16:1-6)
Co powiedział anioł Pański do Hagar na pustyni?
Anioł nakazał Hagar, aby wróciła do Sary i poddała się jej, obiecując, że jej syn, Izmael, zostanie ojcem wielkiego narodu. (Rodzaju 16:7-10)
Jaką obietnicę Bóg dał Izmaelowi?
Bóg obiecał, że Izmael będzie silnym i niezłomnym człowiekiem, a jego potomstwo będzie liczne. (Rodzaju 16:11-12)
W jaki sposób imię „Izmael” odzwierciedla doświadczenia Hagar?
Izmael oznacza „Bóg słyszy”, co odzwierciedla boską interwencję w udręce Hagar, gdy wołała na pustyni. (Rdz 16,11)
Gdzie Hagar znalazła studnię i jakie miała ona znaczenie?
Hagar znalazła studnię w Beer-Lachaj-Roj, miejscu, w którym Bóg dostrzegł jej udrękę i odpowiedział na jej potrzebę. (Rodzaju 16:13-14)
