1. anableyaV de iakwb eiden kai idou hsau o adelfoV autou ercomenoV kai tetrakosioi andreV met' autou kai epidieilen iakwb ta paidia epi leian kai rachl kai taV duo paidiskaV
2. kai epoihsen taV duo paidiskaV kai touV uiouV autwn en prwtoiV kai leian kai ta paidia authV opisw kai rachl kai iwshf escatouV
3. autoV de prohlqen emprosqen autwn kai prosekunhsen epi thn ghn eptakiV ewV tou eggisai tou adelfou autou
4. kai prosedramen hsau eiV sunanthsin autw kai perilabwn auton efilhsen kai prosepesen epi ton trachlon autou kai eklausan amfoteroi
5. kai anableyaV eiden taV gunaikaV kai ta paidia kai eipen ti tauta soi estin o de eipen ta paidia oiV hlehsen o qeoV ton paida sou
6. kai proshggisan ai paidiskai kai ta tekna autwn kai prosekunhsan
7. kai proshggisen leia kai ta tekna authV kai prosekunhsan kai meta tauta proshggisen rachl kai iwshf kai prosekunhsan
8. kai eipen ti tauta soi estin pasai ai parembolai autai aiV aphnthka o de eipen ina eurh o paiV sou carin enantion sou kurie
9. eipen de hsau estin moi polla adelfe estw soi ta sa
10. eipen de iakwb ei eurhka carin enantion sou dexai ta dwra dia twn emwn ceirwn eneken toutou eidon to proswpon sou wV an tiV idoi proswpon qeou kai eudokhseiV me
11. labe taV eulogiaV mou aV hnegka soi oti hlehsen me o qeoV kai estin moi panta kai ebiasato auton kai elaben
12. kai eipen aparanteV poreusomeqa ep' euqeian
13. eipen de autw o kurioV mou ginwskei oti ta paidia apalwtera kai ta probata kai ai boeV loceuontai ep' eme ean oun katadiwxw autouV hmeran mian apoqanountai panta ta kthnh
14. proelqetw o kurioV mou emprosqen tou paidoV egw de eniscusw en th odw kata scolhn thV poreusewV thV enantion mou kai kata poda twn paidariwn ewV tou me elqein proV ton kurion mou eiV shir
15. eipen de hsau kataleiyw meta sou apo tou laou tou met' emou o de eipen ina ti touto ikanon oti euron carin enantion sou kurie
16. apestreyen de hsau en th hmera ekeinh eiV thn odon autou eiV shir
17. kai iakwb apairei eiV skhnaV kai epoihsen eautw ekei oikiaV kai toiV kthnesin autou epoihsen skhnaV dia touto ekalesen to onoma tou topou ekeinou skhnai
18. kai hlqen iakwb eiV salhm polin sikimwn h estin en gh canaan ote hlqen ek thV mesopotamiaV suriaV kai parenebalen kata proswpon thV polewV
19. kai ekthsato thn merida tou agrou ou esthsen ekei thn skhnhn autou para emmwr patroV sucem ekaton amnwn
20. kai esthsen ekei qusiasthrion kai epekalesato ton qeon israhl
Przypisy:
33:1-4 - Spotkanie Jakuba i Ezawa to moment pojednania. Ezaw okazuje przebaczenie, obejmując Jakuba, pokazując, że odbudowanie relacji jest zarówno możliwe, jak i pożądane (zob. także Łk 15,20 i Ef 4,32).
33:5-7 - Rodzina Jakuba poznaje Ezawa, co podkreśla znaczenie rodziny i relacji rodzinnych dla uzdrowienia emocjonalnego i duchowego. Miłość i akceptacja wśród członków rodziny odzwierciedlają łaskę Bożą (zob. także 1 Tymoteusza 5:8 i Kolosan 3:13).
33:8-11 - Jakub składa dary Ezawowi na znak pojednania i szacunku. Podkreśla to wagę symbolicznych aktów hojności i gotowości do zadośćuczynienia tym, których skrzywdziliśmy (zob. także Prz 18,16 i Mt 5,23-24).
33:12-16 - Ezaw proponuje Jakubowi, że będzie mu towarzyszył, ale Jakub odmawia, co pokazuje, jak ważny jest czas i cierpliwość w relacjach. Ta odpowiedź podkreśla wartość wzajemnego szacunku i swobody w interakcjach (zob. także Rz 12,10 i Flp 2,3).
33:17-20 - Jakub osiedla się w Sychem i buduje ołtarz, symbolizujący jego nowe życie i oddanie Bogu. Budowa ołtarza symbolizuje centralne miejsce Boga w życiu Jakuba i wagę uwielbienia (zob. także Rdz 28,18-22 i Ps 100,4).
Wersety związane z Gênesis, 33:
W 33. rozdziale Księgi Rodzaju opisano ponowne spotkanie Jakuba i Ezawa. Jak dochodzi do pojednania po latach rozłąki? Ten poruszający tekst opisuje pełne napięcia, ale zaskakująco spokojne spotkanie braci. Rozdział porusza takie tematy, jak przebaczenie, pojednanie, pokora i przezwyciężanie przeszłych konfliktów. Księga Rodzaju 33 wspomina także o osiedleniu się Jakuba w Sychem, przygotowując grunt pod przyszłe wydarzenia. Rozważcie razem z nami pięć fragmentów biblijnych, które rzucają światło na wieczne zasady odzwierciedlone w tym znaczącym rozdziale.
Przysłów 16:7: "Kiedy drogi człowieka podobają się Panu, nawet jego wrogowie sprawiają, że żyją z nim w pokoju." - Przysłowie to odzwierciedla pokojowe pojednanie pomiędzy Jakubem i Ezawem w Księdze Rodzaju 33.
Łukasza 15:20: "Potem wstał i poszedł do ojca. Gdy był jeszcze daleko, ujrzał go ojciec i pełen współczucia podbiegł do syna, objął go i ucałował." - Pojednanie syna marnotrawnego z ojcem w Ewangelii Łukasza przypomina emocjonalne zjednoczenie Jakuba i Ezawa z Księgi Rodzaju 33:4.
Rzymian 12:10: "Oddawajcie się sobie wzajemnie z braterską miłością. Wolisz oddawać cześć innym niż sobie." - Werset ten odzwierciedla pokorną postawę Jakuba podczas spotkania z Ezawem, jak opisano w Księdze Rodzaju 33:3.
Efezjan 4:32: "Bądźcie dla siebie nawzajem dobrzy i miłosierni, przebaczając sobie nawzajem, tak jak Bóg przebaczył wam w Chrystusie." - Werset ten oddaje ducha przebaczenia i pojednania okazanego przez Ezawa w Księdze Rodzaju 33.
Kolosan 3:13: "Wspierajcie się nawzajem i wybaczajcie wszelkie urazy, jakie macie wobec siebie. Przebaczajcie, tak jak Pan przebaczył wam." - Werset ten odzwierciedla pojednanie między Jakubem i Ezawem, przezwyciężenie przeszłych skarg, jak opisano w Księdze Rodzaju 33.
FAQ:
Jak Jakub pojednał się z Ezawem?
Jakub pojednał się z Ezawem, pokornie do niego podchodząc, składając mu dary i kłaniając się. Uścisnęli się i pojednali. (Rdz 33,4-11)
Co dla Jakuba oznacza imię „Peniel”?
Jakub nazwał to miejsce „Peniel”, ponieważ „widziałem Boga twarzą w twarz”, odzwierciedlając swoje duchowe doświadczenie i walkę z aniołem Bożym (Rdz 32,30).
Jak Jakub zareagował na spotkanie z Ezawem?
Jakub zareagował na spotkanie z Ezawem z wdzięcznością i pokorą, uznając dobroć Boga w tym, że go ochronił i przywrócił relacje z bratem. (Rdz 33,10-11)
Jak Jakub osiedlił się w Kanaanie po spotkaniu z Ezawem?
Po spotkaniu z Ezawem Jakub osiedlił się w Kanaanie, zbudował ołtarz i nazwał to miejsce „El-Elohe-Israel”, świętując Bożą opiekę (Rdz 33,20).
Jakie wnioski na temat wagi pojednania wyjawia spotkanie Jakuba i Ezawa?
Spotkanie to pokazuje, że pojednanie jest niezbędne do odbudowania relacji, a pokora i hojność mogą przezwyciężyć dawne konflikty. (Rdz 33,4-11)
