1. kai eipen kurioV tw abram exelqe ek thV ghV sou kai ek thV suggeneiaV sou kai ek tou oikou tou patroV sou eiV thn ghn hn an soi deixw
2. kai poihsw se eiV eqnoV mega kai euloghsw se kai megalunw to onoma sou kai esh euloghtoV
3. kai euloghsw touV eulogountaV se kai touV katarwmenouV se katarasomai kai eneuloghqhsontai en soi pasai ai fulai thV ghV
4. kai eporeuqh abram kaqaper elalhsen autw kurioV kai wceto met' autou lwt abram de hn etwn ebdomhkonta pente ote exhlqen ek carran
5. kai elaben abram thn saran gunaika autou kai ton lwt uion tou adelfou autou kai panta ta uparconta autwn osa ekthsanto kai pasan yuchn hn ekthsanto en carran kai exhlqosan poreuqhnai eiV ghn canaan kai hlqon eiV ghn canaan
6. kai diwdeusen abram thn ghn eiV to mhkoV authV ewV tou topou sucem epi thn drun thn uyhlhn oi de cananaioi tote katwkoun thn ghn
7. kai wfqh kurioV tw abram kai eipen autw tw spermati sou dwsw thn ghn tauthn kai wkodomhsen ekei abram qusiasthrion kuriw tw ofqenti autw
8. kai apesth ekeiqen eiV to oroV kat' anatolaV baiqhl kai esthsen ekei thn skhnhn autou baiqhl kata qalassan kai aggai kat' anatolaV kai wkodomhsen ekei qusiasthrion tw kuriw kai epekalesato epi tw onomati kuriou
9. kai aphren abram kai poreuqeiV estratopedeusen en th erhmw
10. kai egeneto limoV epi thV ghV kai katebh abram eiV aigupton paroikhsai ekei oti eniscusen o limoV epi thV ghV
11. egeneto de hnika hggisen abram eiselqein eiV aigupton eipen abram sara th gunaiki autou ginwskw egw oti gunh euproswpoV ei
12. estai oun wV an idwsin se oi aiguptioi erousin oti gunh autou auth kai apoktenousin me se de peripoihsontai
13. eipon oun oti adelfh autou eimi opwV an eu moi genhtai dia se kai zhsetai h yuch mou eneken sou
14. egeneto de hnika eishlqen abram eiV aigupton idonteV oi aiguptioi thn gunaika oti kalh hn sfodra
15. kai eidon authn oi arconteV faraw kai ephnesan authn proV faraw kai eishgagon authn eiV ton oikon faraw
16. kai tw abram eu ecrhsanto di' authn kai egenonto autw probata kai moscoi kai onoi paideV kai paidiskai hmionoi kai kamhloi
17. kai htasen o qeoV ton faraw etasmoiV megaloiV kai ponhroiV kai ton oikon autou peri saraV thV gunaikoV abram
18. kalesaV de faraw ton abram eipen ti touto epoihsaV moi oti ouk aphggeilaV moi oti gunh sou estin
19. ina ti eipaV oti adelfh mou estin kai elabon authn emautw eiV gunaika kai nun idou h gunh sou enantion sou labwn apotrece
20. kai eneteilato faraw andrasin peri abram sumpropemyai auton kai thn gunaika autou kai panta osa hn autw kai lwt met' autou
Przypisy:
12:1-3 - Bóg zawiera przymierze z Abrahamem, obiecując mu, że zostanie ojcem wielkiego narodu. Ta obietnica jest centralnym punktem biblijnej historii, ukazując Boży zamiar odkupienia ludzkości poprzez Abrahama i jego potomków (zob. także Gal. 3:16 i Rz. 4:13).
12:4-6 - Posłuszeństwo Abrahama wezwaniu Boga, polegające na opuszczeniu ojczyzny, ukazuje wagę wiary i gotowości do podążania za wolą Bożą. Ta podróż jest metaforą życia w wierze, które wymaga całkowitego zaufania Bogu (zob. także Hbr 11,8 i 2 Kor 5,7).
12:7 - Bóg ukazuje się Abrahamowi w Sychem i potwierdza obietnicę ziemi, ustanawiając więź między ziemią obiecaną a narodem wybranym. Ziemia Kanaan staje się symbolem duchowego i fizycznego dziedzictwa ludu Bożego (zob. także Wj 3,8 i Ps 37,11).
12:10-13 - Wiara Abrahama zostaje wystawiona na próbę podczas głodu w Kanaanie, co prowadzi go do Egiptu. Ta sytuacja pokazuje, że nawet ludzie wiary napotykają trudności i że w chwilach kryzysu należy zachować zaufanie do Boga (zob. także Psalm 34:19 i 2 Tymoteusza 2:12).
12:14-20 - Kłamstwo Abrahama dotyczące Sary ujawnia ludzką słabość, nawet w obliczu wiary. Ten fragment podkreśla wagę uczciwości i prawości, a także Bożą ochronę tych, których On wybiera (zob. również Prz 12,22 i Rdz 20,6).
Wersety związane z Gênesis, 12:
Rozdział 12 Księgi Rodzaju wyznacza początek historii Abrahama. W jaki sposób Bóg rozpoczyna swój plan odkupienia poprzez człowieka? Ten fundamentalny tekst opisuje powołanie Abrahama, jego boskie obietnice i podróż do Kanaanu. Rozdział wprowadza istotne tematy, takie jak wiara, posłuszeństwo i przymierze Boże. Księga Rodzaju 12 opisuje także pierwszą próbę wiary Abrahama w Egipcie. Odkryj z nami pięć fragmentów biblijnych, które korelują z przemieniającymi tematami tego kluczowego rozdziału.
Galacjan 3:8: "Pismo Święte przepowiadało, że Bóg usprawiedliwi pogan przez wiarę, i najpierw ogłosiło dobrą nowinę Abrahamowi: „Przez ciebie będą błogosławione wszystkie narody”." - Cytuje obietnicę daną Abrahamowi w Księdze Rodzaju 12, interpretując ją jako zapowiedź ewangelii.
Hebrajczyków 11:8: "Przez wiarę Abraham, gdy został wezwany, usłuchał i udał się na miejsce, które miał później otrzymać w dziedzictwie, chociaż nie wiedział, dokąd idzie." - Komentarze na temat posłuszeństwa Abrahama wobec Bożego wezwania w Księdze Rodzaju 12.
Dzieje 7:3: "i rzekł do niego: «Opuść swój kraj i swoich krewnych i udaj się do kraju, który ci wskażę»." - Szczepan cytuje w swoim przemówieniu Boże wezwanie skierowane do Abrahama z Księgi Rodzaju 12.
Rzymian 4:13: "Abraham i jego potomkowie nie otrzymali obietnicy, że będą dziedzicami świata, lecz dzięki sprawiedliwości płynącej z wiary." - Odnosi się do obietnicy danej Abrahamowi w Księdze Rodzaju 12, łącząc ją z usprawiedliwieniem przez wiarę.
Jozuego 24:3: "Ale wziąłem twojego przodka Abrahama z ziemi za Eufratem i poprowadziłem go przez cały Kanaan, i dałem mu wiele potomstwa. Dałem mu Izaaka," - Opowiada powołanie Abrahama z Księgi Rodzaju 12 jako część historii Izraela.
FAQ:
Co Bóg obiecał Abramowi, gdy go powołał?
Bóg obiecał Abramowi wielki naród, błogosławieństwa i to, że wszystkie rodziny ziemi będą przez niego błogosławione. Miał on udać się do ziemi, którą Bóg mu wskaże. (Rdz 12,1-3)
Dlaczego Abram udał się do Egiptu?
Abram udał się do Egiptu z powodu dotkliwego głodu w Kanaanie. Miał nadzieję, że znajdzie pożywienie dla siebie i swojej rodziny w czasie głodu. (Rdz 12:10)
Co się wydarzyło, gdy Abram przybył do Egiptu?
Abram poprosił Saraj, aby udawała jego siostrę, aby uniknąć kłopotów. Faraon wziął Saraj za żonę, ale Bóg zesłał plagi, zmuszając faraona do jej oddania. (Rdz 12:11-20)
Jak wiara Abrama została wystawiona na próbę w Księdze Rodzaju 12?
Wiara Abrama została wystawiona na próbę, gdy opuścił ojczyznę, podążając za obietnicą Boga, a następnie ponownie w Egipcie, gdy musiał zaufać Bożej ochronie. (Rodzaju 12:1, 12:10-20)
W jaki sposób Księga Rodzaju 12 oznacza początek historii Izraela?
Księga Rodzaju 12 oznacza początek historii Izraela powołaniem Abrama, który później stał się Abrahamem, patriarchą wybranego ludu Bożego. (Księga Rodzaju 12:1-3)
