1. καὶ εἶπεν κύριος τῷ Αβραμ ἔξελθε ἐκ τῆς γῆς σου καὶ ἐκ τῆς συγγενείας σου καὶ ἐκ τοῦ οἴκου τοῦ πατρός σου εἰς τὴν γῆν ἣν ἄν σοι δείξω
2. καὶ ποιήσω σε εἰς ἔθνος μέγα καὶ εὐλογήσω σε καὶ μεγαλυνῶ τὸ ὄνομά σου καὶ ἔσῃ εὐλογητός
3. καὶ εὐλογήσω τοὺς εὐλογοῦντάς σε καὶ τοὺς καταρωμένους σε καταράσομαι καὶ ἐνευλογηθήσονται ἐν σοὶ πᾶσαι αἱ φυλαὶ τῆς γῆς
4. καὶ ἐπορεύθη Αβραμ καθάπερ ἐλάλησεν αὐτῷ κύριος καὶ ᾤχετο μετ’ αὐτοῦ Λωτ Αβραμ δὲ ἦν ἐτῶν ἑβδομήκοντα πέντε ὅτε ἐξῆλθεν ἐκ Χαρραν
5. καὶ ἔλαβεν Αβραμ τὴν Σαραν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ τὸν Λωτ υἱὸν τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ καὶ πάντα τὰ ὑπάρχοντα αὐτῶν ὅσα ἐκτήσαντο καὶ πᾶσαν ψυχήν ἣν ἐκτήσαντο ἐν Χαρραν καὶ ἐξήλθοσαν πορευθῆναι εἰς γῆν Χανααν καὶ ἦλθον εἰς γῆν Χανααν
6. καὶ διώδευσεν Αβραμ τὴν γῆν εἰς τὸ μῆκος αὐτῆς ἕως τοῦ τόπου Συχεμ ἐπὶ τὴν δρῦν τὴν ὑψηλήν οἱ δὲ Χαναναῖοι τότε κατῴκουν τὴν γῆν
7. καὶ ὤφθη κύριος τῷ Αβραμ καὶ εἶπεν αὐτῷ τῷ σπέρματί σου δώσω τὴν γῆν ταύτην καὶ ᾠκοδόμησεν ἐκεῖ Αβραμ θυσιαστήριον κυρίῳ τῷ ὀφθέντι αὐτῷ
8. καὶ ἀπέστη ἐκεῖθεν εἰς τὸ ὄρος κατ’ ἀνατολὰς Βαιθηλ καὶ ἔστησεν ἐκεῖ τὴν σκηνὴν αὐτοῦ Βαιθηλ κατὰ θάλασσαν καὶ Αγγαι κατ’ ἀνατολάς καὶ ᾠκοδόμησεν ἐκεῖ θυσιαστήριον τῷ κυρίῳ καὶ ἐπεκαλέσατο ἐπὶ τῷ ὀνόματι κυρίου
9. καὶ ἀπῆρεν Αβραμ καὶ πορευθεὶς ἐστρατοπέδευσεν ἐν τῇ ἐρήμῳ
10. καὶ ἐγένετο λιμὸς ἐπὶ τῆς γῆς καὶ κατέβη Αβραμ εἰς Αἴγυπτον παροικῆσαι ἐκεῖ ὅτι ἐνίσχυσεν ὁ λιμὸς ἐπὶ τῆς γῆς
11. ἐγένετο δὲ ἡνίκα ἤγγισεν Αβραμ εἰσελθεῖν εἰς Αἴγυπτον εἶπεν Αβραμ Σαρα τῇ γυναικὶ αὐτοῦ γινώσκω ἐγὼ ὅτι γυνὴ εὐπρόσωπος εἶ
12. ἔσται οὖν ὡς ἂν ἴδωσίν σε οἱ Αἰγύπτιοι ἐροῦσιν ὅτι γυνὴ αὐτοῦ αὕτη καὶ ἀποκτενοῦσίν με σὲ δὲ περιποιήσονται
13. εἰπὸν οὖν ὅτι ἀδελφὴ αὐτοῦ εἰμι ὅπως ἂν εὖ μοι γένηται διὰ σέ καὶ ζήσεται ἡ ψυχή μου ἕνεκεν σοῦ
14. ἐγένετο δὲ ἡνίκα εἰσῆλθεν Αβραμ εἰς Αἴγυπτον ἰδόντες οἱ Αἰγύπτιοι τὴν γυναῖκα ὅτι καλὴ ἦν σφόδρα
15. καὶ εἶδον αὐτὴν οἱ ἄρχοντες Φαραω καὶ ἐπῄνεσαν αὐτὴν πρὸς Φαραω καὶ εἰσήγαγον αὐτὴν εἰς τὸν οἶκον Φαραω
16. καὶ τῷ Αβραμ εὖ ἐχρήσαντο δι’ αὐτήν καὶ ἐγένοντο αὐτῷ πρόβατα καὶ μόσχοι καὶ ὄνοι παῖδες καὶ παιδίσκαι ἡμίονοι καὶ κάμηλοι
17. καὶ ἤτασεν ὁ θεὸς τὸν Φαραω ἐτασμοῖς μεγάλοις καὶ πονηροῖς καὶ τὸν οἶκον αὐτοῦ περὶ Σαρας τῆς γυναικὸς Αβραμ
18. καλέσας δὲ Φαραω τὸν Αβραμ εἶπεν τί τοῦτο ἐποίησάς μοι ὅτι οὐκ ἀπήγγειλάς μοι ὅτι γυνή σού ἐστιν
19. ἵνα τί εἶπας ὅτι ἀδελφή μού ἐστιν καὶ ἔλαβον αὐτὴν ἐμαυτῷ εἰς γυναῖκα καὶ νῦν ἰδοὺ ἡ γυνή σου ἐναντίον σου λαβὼν ἀπότρεχε
20. καὶ ἐνετείλατο Φαραω ἀνδράσιν περὶ Αβραμ συμπροπέμψαι αὐτὸν καὶ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ πάντα ὅσα ἦν αὐτῷ καὶ Λωτ μετ’ αὐτοῦ
Przypisy:
12:1-3 - Bóg zawiera przymierze z Abrahamem, obiecując mu, że zostanie ojcem wielkiego narodu. Ta obietnica jest centralnym punktem biblijnej historii, ukazując Boży zamiar odkupienia ludzkości poprzez Abrahama i jego potomków (zob. także Gal. 3:16 i Rz. 4:13).
12:4-6 - Posłuszeństwo Abrahama wezwaniu Boga, polegające na opuszczeniu ojczyzny, ukazuje wagę wiary i gotowości do podążania za wolą Bożą. Ta podróż jest metaforą życia w wierze, które wymaga całkowitego zaufania Bogu (zob. także Hbr 11,8 i 2 Kor 5,7).
12:7 - Bóg ukazuje się Abrahamowi w Sychem i potwierdza obietnicę ziemi, ustanawiając więź między ziemią obiecaną a narodem wybranym. Ziemia Kanaan staje się symbolem duchowego i fizycznego dziedzictwa ludu Bożego (zob. także Wj 3,8 i Ps 37,11).
12:10-13 - Wiara Abrahama zostaje wystawiona na próbę podczas głodu w Kanaanie, co prowadzi go do Egiptu. Ta sytuacja pokazuje, że nawet ludzie wiary napotykają trudności i że w chwilach kryzysu należy zachować zaufanie do Boga (zob. także Psalm 34:19 i 2 Tymoteusza 2:12).
12:14-20 - Kłamstwo Abrahama dotyczące Sary ujawnia ludzką słabość, nawet w obliczu wiary. Ten fragment podkreśla wagę uczciwości i prawości, a także Bożą ochronę tych, których On wybiera (zob. również Prz 12,22 i Rdz 20,6).
Wersety związane z Gênesis, 12:
Rozdział 12 Księgi Rodzaju wyznacza początek historii Abrahama. W jaki sposób Bóg rozpoczyna swój plan odkupienia poprzez człowieka? Ten fundamentalny tekst opisuje powołanie Abrahama, jego boskie obietnice i podróż do Kanaanu. Rozdział wprowadza istotne tematy, takie jak wiara, posłuszeństwo i przymierze Boże. Księga Rodzaju 12 opisuje także pierwszą próbę wiary Abrahama w Egipcie. Odkryj z nami pięć fragmentów biblijnych, które korelują z przemieniającymi tematami tego kluczowego rozdziału.
Galacjan 3:8: "Pismo Święte przepowiadało, że Bóg usprawiedliwi pogan przez wiarę, i najpierw ogłosiło dobrą nowinę Abrahamowi: „Przez ciebie będą błogosławione wszystkie narody”." - Cytuje obietnicę daną Abrahamowi w Księdze Rodzaju 12, interpretując ją jako zapowiedź ewangelii.
Hebrajczyków 11:8: "Przez wiarę Abraham, gdy został wezwany, usłuchał i udał się na miejsce, które miał później otrzymać w dziedzictwie, chociaż nie wiedział, dokąd idzie." - Komentarze na temat posłuszeństwa Abrahama wobec Bożego wezwania w Księdze Rodzaju 12.
Dzieje 7:3: "i rzekł do niego: «Opuść swój kraj i swoich krewnych i udaj się do kraju, który ci wskażę»." - Szczepan cytuje w swoim przemówieniu Boże wezwanie skierowane do Abrahama z Księgi Rodzaju 12.
Rzymian 4:13: "Abraham i jego potomkowie nie otrzymali obietnicy, że będą dziedzicami świata, lecz dzięki sprawiedliwości płynącej z wiary." - Odnosi się do obietnicy danej Abrahamowi w Księdze Rodzaju 12, łącząc ją z usprawiedliwieniem przez wiarę.
Jozuego 24:3: "Ale wziąłem twojego przodka Abrahama z ziemi za Eufratem i poprowadziłem go przez cały Kanaan, i dałem mu wiele potomstwa. Dałem mu Izaaka," - Opowiada powołanie Abrahama z Księgi Rodzaju 12 jako część historii Izraela.
FAQ:
Co Bóg obiecał Abramowi, gdy go powołał?
Bóg obiecał Abramowi wielki naród, błogosławieństwa i to, że wszystkie rodziny ziemi będą przez niego błogosławione. Miał on udać się do ziemi, którą Bóg mu wskaże. (Rdz 12,1-3)
Dlaczego Abram udał się do Egiptu?
Abram udał się do Egiptu z powodu dotkliwego głodu w Kanaanie. Miał nadzieję, że znajdzie pożywienie dla siebie i swojej rodziny w czasie głodu. (Rdz 12:10)
Co się wydarzyło, gdy Abram przybył do Egiptu?
Abram poprosił Saraj, aby udawała jego siostrę, aby uniknąć kłopotów. Faraon wziął Saraj za żonę, ale Bóg zesłał plagi, zmuszając faraona do jej oddania. (Rdz 12:11-20)
Jak wiara Abrama została wystawiona na próbę w Księdze Rodzaju 12?
Wiara Abrama została wystawiona na próbę, gdy opuścił ojczyznę, podążając za obietnicą Boga, a następnie ponownie w Egipcie, gdy musiał zaufać Bożej ochronie. (Rodzaju 12:1, 12:10-20)
W jaki sposób Księga Rodzaju 12 oznacza początek historii Izraela?
Księga Rodzaju 12 oznacza początek historii Izraela powołaniem Abrama, który później stał się Abrahamem, patriarchą wybranego ludu Bożego. (Księga Rodzaju 12:1-3)
