1. kai emnhsqh o qeoV tou nwe kai pantwn twn qhriwn kai pantwn twn kthnwn kai pantwn twn peteinwn kai pantwn twn erpetwn osa hn met' autou en th kibwtw kai ephgagen o qeoV pneuma epi thn ghn kai ekopasen to udwr
2. kai epekalufqhsan ai phgai thV abussou kai oi katarraktai tou ouranou kai sunesceqh o uetoV apo tou ouranou
3. kai enedidou to udwr poreuomenon apo thV ghV enedidou kai hlattonouto to udwr meta penthkonta kai ekaton hmeraV
4. kai ekaqisen h kibwtoV en mhni tw ebdomw ebdomh kai eikadi tou mhnoV epi ta orh ta ararat
5. to de udwr poreuomenon hlattonouto ewV tou dekatou mhnoV en de tw endekatw mhni th prwth tou mhnoV wfqhsan ai kefalai twn orewn
6. kai egeneto meta tessarakonta hmeraV hnewxen nwe thn qurida thV kibwtou hn epoihsen
7. kai apesteilen ton koraka tou idein ei kekopaken to udwr kai exelqwn ouc upestreyen ewV tou xhranqhnai to udwr apo thV ghV
8. kai apesteilen thn peristeran opisw autou idein ei kekopaken to udwr apo proswpou thV ghV
9. kai ouc eurousa h peristera anapausin toiV posin authV upestreyen proV auton eiV thn kibwton oti udwr hn epi panti proswpw pashV thV ghV kai ekteinaV thn ceira autou elaben authn kai eishgagen authn proV eauton eiV thn kibwton
10. kai episcwn eti hmeraV epta eteraV palin exapesteilen thn peristeran ek thV kibwtou
11. kai anestreyen proV auton h peristera to proV esperan kai eicen fullon elaiaV karfoV en tw stomati authV kai egnw nwe oti kekopaken to udwr apo thV ghV
12. kai episcwn eti hmeraV epta eteraV palin exapesteilen thn peristeran kai ou proseqeto tou epistreyai proV auton eti
13. kai egeneto en tw eni kai exakosiostw etei en th zwh tou nwe tou prwtou mhnoV mia tou mhnoV exelipen to udwr apo thV ghV kai apekaluyen nwe thn steghn thV kibwtou hn epoihsen kai eiden oti exelipen to udwr apo proswpou thV ghV
14. en de tw mhni tw deuterw ebdomh kai eikadi tou mhnoV exhranqh h gh
15. kai eipen kurioV o qeoV tw nwe legwn
16. exelqe ek thV kibwtou su kai h gunh sou kai oi uioi sou kai ai gunaikeV twn uiwn sou meta sou
17. kai panta ta qhria osa estin meta sou kai pasa sarx apo peteinwn ewV kthnwn kai pan erpeton kinoumenon epi thV ghV exagage meta seautou kai auxanesqe kai plhqunesqe epi thV ghV
18. kai exhlqen nwe kai h gunh autou kai oi uioi autou kai ai gunaikeV twn uiwn autou met' autou
19. kai panta ta qhria kai panta ta kthnh kai pan peteinon kai pan erpeton kinoumenon epi thV ghV kata genoV autwn exhlqosan ek thV kibwtou
20. kai wkodomhsen nwe qusiasthrion tw qew kai elaben apo pantwn twn kthnwn twn kaqarwn kai apo pantwn twn peteinwn twn kaqarwn kai anhnegken olokarpwseiV epi to qusiasthrion
21. kai wsfranqh kurioV o qeoV osmhn euwdiaV kai eipen kurioV o qeoV dianohqeiV ou prosqhsw eti tou katarasasqai thn ghn dia ta erga twn anqrwpwn oti egkeitai h dianoia tou anqrwpou epimelwV epi ta ponhra ek neothtoV ou prosqhsw oun eti pataxai pasan sarka zwsan kaqwV epoihsa
22. pasaV taV hmeraV thV ghV sperma kai qerismoV yucoV kai kauma qeroV kai ear hmeran kai nukta ou katapausousin
Przypisy:
8:1-3 - Bóg pamięta o Noem i sprawia, że wody potopu zaczynają opadać. Odzwierciedla to wierność Boga w dotrzymywaniu obietnic i Jego miłosierdzie w przywracaniu stworzenia do pierwotnego stanu, nawet po surowym sądzie (zob. także Psalm 136:23 i Izajasz 54:9).
8:4-5 - Arka spoczywa na górach Ararat, co wskazuje na początek nowej ery po potopie. Góry Ararat symbolizują moment odnowy i Bożą opatrzność, przypominając nam, że On zawsze ma plan zbawienia (zob. także Psalm 104:6-9).
8:6-12 - Noe wypuszcza gołębicę, aby sprawdzić, czy wody opadły. Powrót z gałązką oliwną symbolizuje nadzieję, pokój i odnowę, stając się symbolem przymierza i dobrobytu (zob. także Zachariasza 9:11 i Rzymian 8:19-21).
8:13-17 - Noe i jego rodzina wychodzą z arki, gdy ziemia wyschnie, zgodnie z nakazem Boga. Symbolizuje to nowy początek dla ludzkości, podobny do nowego stworzenia, naznaczonego posłuszeństwem i błogosławieństwem Boga (zob. także 2 Koryntian 5:17).
8:20-22 - Noe buduje ołtarz i składa ofiary Bogu, który rozkoszuje się zapachem. Bóg obiecuje, że nigdy więcej nie zniszczy ziemi potopem, okazując swoje miłosierdzie i oddanie ludzkości, choć jednocześnie przyznaje, że grzech jest wciąż obecny (zob. także Rz 12,1 i Iz 54,9).
Wersety związane z Gênesis, 8:
Rozdział 8 Księgi Rodzaju opisuje koniec potopu i nowy początek. W jaki sposób Bóg odnawia swoje stworzenie? Ten pełen nadziei tekst opisuje cofanie się wód, lądowanie arki i odejście Noego. Rozdział ten podkreśla pamięć Noego o Bogu, rolę wiatru i gołębicy oraz pierwszy akt uwielbienia po potopie. Księga Rodzaju 8 ustanawia tematy odnowy, boskiej wierności i ciągłego cyklu natury. Rozważcie razem z nami pięć fragmentów biblijnych, które odnoszą się do odkupieńczych tematów tego kluczowego rozdziału.
1 Piotra 3:20: "którzy dawno temu byli nieposłuszni, gdy Bóg cierpliwie czekał za dni Noego, podczas budowy arki. W nim tylko kilka osób, a mianowicie osiem, zostało uratowanych przez wodę" - Piotr odnosi się do liczby osób ocalonych w arce, jak wspomniano w Księdze Rodzaju 8.
Izajasza 54:9: "Dla mnie to jak dni Noego, kiedy przysięgałem, że wody Noego już nigdy nie zakryją ziemi. W ten sam sposób przysięgam teraz, że nigdy nie będę na ciebie zły ani nie udzielę ci nagany." - Izajasz wykorzystuje Bożą obietnicę po potopie (Rdz 8,21-22) jako podstawę nowej obietnicy miłosierdzia.
2 Piotra 2:5: "gdyby nie oszczędził starożytnego świata, gdy sprowadził potop na niegodziwy świat, ale zachował Noego, głosiciela sprawiedliwości, i siedmiu innych;" - Piotr wspomina ocalenie Noego i jego rodziny podczas potopu, nawiązując do wydarzeń z Księgi Rodzaju 8.
Hebrajczyków 11:7: "Przez wiarę Noe, ostrzeżony przed rzeczami jeszcze niewidzialnymi, poruszony świętą bojaźnią, zbudował arkę, aby ocalić swoją rodzinę. Przez swoją wiarę potępił świat i stał się dziedzicem sprawiedliwości, która przychodzi przez wiarę." - Autor Listu do Hebrajczyków interpretuje zbawienie Noego i jego rodziny (Rdz 8) jako wynik ich wiary.
Ezechiela 14:14: "Nawet gdyby ci trzej mężczyźni – Noe, Daniel i Hiob – byli w tym, mogliby się ocalić jedynie dzięki swojej prawości – mówi Wszechwładny Pan." - Ezechiel używa Noego jako przykładu prawości, odnosząc się do jego zbawienia podczas potopu w Księdze Rodzaju 8.
FAQ:
Co się stało, gdy woda powodziowa zaczęła opadać?
Po 150 dniach wody zaczęły opadać, a arka osiadła na górach Ararat. Stopniowo wody opadały, aż ląd wysechł. (Rdz 8,3-4)
Jak Noe sprawdził czy wody opadły?
Noe wysłał kruka i gołębicę, aby sprawdzić, czy wody opadły. Gołąb powrócił z gałązką oliwną, co było znakiem, że ziemia zaczyna wysychać. (Rdz 8,6-11)
Co zrobił Noe jako pierwsze po opuszczeniu arki?
Opuszczając arkę, Noe zbudował ołtarz i złożył Bogu ofiary, dziękując Mu za zbawienie i odnowienie życia na ziemi. (Rodzaju 8:20)
Co Bóg obiecał Noemu po potopie?
Bóg obiecał, że nigdy więcej nie zniszczy ziemi potopem, ustanawiając przymierze z Noem i wszystkimi żywymi istotami, a znakiem tego przymierza uczynił tęczę (Rodzaju 8:21-22; 9:12-17).
Dlaczego ofiara Noego podobała się Bogu?
Ofiara Noego podobała się Bogu, ponieważ symbolizowała posłuszeństwo i wdzięczność. Bóg przyjął ofiarę i obiecał zachować naturalny porządek na ziemi. (Rdz 8,20-22)
