1. ἀναβλέψας δὲ Ιακωβ εἶδεν καὶ ἰδοὺ Ησαυ ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ ἐρχόμενος καὶ τετρακόσιοι ἄνδρες μετ’ αὐτοῦ καὶ ἐπιδιεῖλεν Ιακωβ τὰ παιδία ἐπὶ Λειαν καὶ Ραχηλ καὶ τὰς δύο παιδίσκας
2. καὶ ἐποίησεν τὰς δύο παιδίσκας καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτῶν ἐν πρώτοις καὶ Λειαν καὶ τὰ παιδία αὐτῆς ὀπίσω καὶ Ραχηλ καὶ Ιωσηφ ἐσχάτους
3. αὐτὸς δὲ προῆλθεν ἔμπροσθεν αὐτῶν καὶ προσεκύνησεν ἐπὶ τὴν γῆν ἑπτάκις ἕως τοῦ ἐγγίσαι τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ
4. καὶ προσέδραμεν Ησαυ εἰς συνάντησιν αὐτῷ καὶ περιλαβὼν αὐτὸν ἐφίλησεν καὶ προσέπεσεν ἐπὶ τὸν τράχηλον αὐτοῦ καὶ ἔκλαυσαν ἀμφότεροι
5. καὶ ἀναβλέψας εἶδεν τὰς γυναῖκας καὶ τὰ παιδία καὶ εἶπεν τί ταῦτά σοί ἐστιν ὁ δὲ εἶπεν τὰ παιδία οἷς ἠλέησεν ὁ θεὸς τὸν παῖδά σου
6. καὶ προσήγγισαν αἱ παιδίσκαι καὶ τὰ τέκνα αὐτῶν καὶ προσεκύνησαν
7. καὶ προσήγγισεν Λεια καὶ τὰ τέκνα αὐτῆς καὶ προσεκύνησαν καὶ μετὰ ταῦτα προσήγγισεν Ραχηλ καὶ Ιωσηφ καὶ προσεκύνησαν
8. καὶ εἶπεν τί ταῦτά σοί ἐστιν πᾶσαι αἱ παρεμβολαὶ αὗται αἷς ἀπήντηκα ὁ δὲ εἶπεν ἵνα εὕρῃ ὁ παῖς σου χάριν ἐναντίον σου κύριε
9. εἶπεν δὲ Ησαυ ἔστιν μοι πολλά ἄδελφε ἔστω σοι τὰ σά
10. εἶπεν δὲ Ιακωβ εἰ εὕρηκα χάριν ἐναντίον σου δέξαι τὰ δῶρα διὰ τῶν ἐμῶν χειρῶν ἕνεκεν τούτου εἶδον τὸ πρόσωπόν σου ὡς ἄν τις ἴδοι πρόσωπον θεοῦ καὶ εὐδοκήσεις με
11. λαβὲ τὰς εὐλογίας μου ἃς ἤνεγκά σοι ὅτι ἠλέησέν με ὁ θεὸς καὶ ἔστιν μοι πάντα καὶ ἐβιάσατο αὐτόν καὶ ἔλαβεν
12. καὶ εἶπεν ἀπάραντες πορευσόμεθα ἐπ’ εὐθεῖαν
13. εἶπεν δὲ αὐτῷ ὁ κύριός μου γινώσκει ὅτι τὰ παιδία ἁπαλώτερα καὶ τὰ πρόβατα καὶ αἱ βόες λοχεύονται ἐπ’ ἐμέ ἐὰν οὖν καταδιώξω αὐτοὺς ἡμέραν μίαν ἀποθανοῦνται πάντα τὰ κτήνη
14. προελθέτω ὁ κύριός μου ἔμπροσθεν τοῦ παιδός ἐγὼ δὲ ἐνισχύσω ἐν τῇ ὁδῷ κατὰ σχολὴν τῆς πορεύσεως τῆς ἐναντίον μου καὶ κατὰ πόδα τῶν παιδαρίων ἕως τοῦ με ἐλθεῖν πρὸς τὸν κύριόν μου εἰς Σηιρ
15. εἶπεν δὲ Ησαυ καταλείψω μετὰ σοῦ ἀπὸ τοῦ λαοῦ τοῦ μετ’ ἐμοῦ ὁ δὲ εἶπεν ἵνα τί τοῦτο ἱκανὸν ὅτι εὗρον χάριν ἐναντίον σου κύριε
16. ἀπέστρεψεν δὲ Ησαυ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ εἰς τὴν ὁδὸν αὐτοῦ εἰς Σηιρ
17. καὶ Ιακωβ ἀπαίρει εἰς Σκηνάς καὶ ἐποίησεν ἑαυτῷ ἐκεῖ οἰκίας καὶ τοῖς κτήνεσιν αὐτοῦ ἐποίησεν σκηνάς διὰ τοῦτο ἐκάλεσεν τὸ ὄνομα τοῦ τόπου ἐκείνου Σκηναί
18. καὶ ἦλθεν Ιακωβ εἰς Σαλημ πόλιν Σικιμων ἥ ἐστιν ἐν γῇ Χανααν ὅτε ἦλθεν ἐκ τῆς Μεσοποταμίας Συρίας καὶ παρενέβαλεν κατὰ πρόσωπον τῆς πόλεως
19. καὶ ἐκτήσατο τὴν μερίδα τοῦ ἀγροῦ οὗ ἔστησεν ἐκεῖ τὴν σκηνὴν αὐτοῦ παρὰ Εμμωρ πατρὸς Συχεμ ἑκατὸν ἀμνῶν
20. καὶ ἔστησεν ἐκεῖ θυσιαστήριον καὶ ἐπεκαλέσατο τὸν θεὸν Ισραηλ
Przypisy:
33:1-4 - Spotkanie Jakuba i Ezawa to moment pojednania. Ezaw okazuje przebaczenie, obejmując Jakuba, pokazując, że odbudowanie relacji jest zarówno możliwe, jak i pożądane (zob. także Łk 15,20 i Ef 4,32).
33:5-7 - Rodzina Jakuba poznaje Ezawa, co podkreśla znaczenie rodziny i relacji rodzinnych dla uzdrowienia emocjonalnego i duchowego. Miłość i akceptacja wśród członków rodziny odzwierciedlają łaskę Bożą (zob. także 1 Tymoteusza 5:8 i Kolosan 3:13).
33:8-11 - Jakub składa dary Ezawowi na znak pojednania i szacunku. Podkreśla to wagę symbolicznych aktów hojności i gotowości do zadośćuczynienia tym, których skrzywdziliśmy (zob. także Prz 18,16 i Mt 5,23-24).
33:12-16 - Ezaw proponuje Jakubowi, że będzie mu towarzyszył, ale Jakub odmawia, co pokazuje, jak ważny jest czas i cierpliwość w relacjach. Ta odpowiedź podkreśla wartość wzajemnego szacunku i swobody w interakcjach (zob. także Rz 12,10 i Flp 2,3).
33:17-20 - Jakub osiedla się w Sychem i buduje ołtarz, symbolizujący jego nowe życie i oddanie Bogu. Budowa ołtarza symbolizuje centralne miejsce Boga w życiu Jakuba i wagę uwielbienia (zob. także Rdz 28,18-22 i Ps 100,4).
Wersety związane z Gênesis, 33:
W 33. rozdziale Księgi Rodzaju opisano ponowne spotkanie Jakuba i Ezawa. Jak dochodzi do pojednania po latach rozłąki? Ten poruszający tekst opisuje pełne napięcia, ale zaskakująco spokojne spotkanie braci. Rozdział porusza takie tematy, jak przebaczenie, pojednanie, pokora i przezwyciężanie przeszłych konfliktów. Księga Rodzaju 33 wspomina także o osiedleniu się Jakuba w Sychem, przygotowując grunt pod przyszłe wydarzenia. Rozważcie razem z nami pięć fragmentów biblijnych, które rzucają światło na wieczne zasady odzwierciedlone w tym znaczącym rozdziale.
Przysłów 16:7: "Kiedy drogi człowieka podobają się Panu, nawet jego wrogowie sprawiają, że żyją z nim w pokoju." - Przysłowie to odzwierciedla pokojowe pojednanie pomiędzy Jakubem i Ezawem w Księdze Rodzaju 33.
Łukasza 15:20: "Potem wstał i poszedł do ojca. Gdy był jeszcze daleko, ujrzał go ojciec i pełen współczucia podbiegł do syna, objął go i ucałował." - Pojednanie syna marnotrawnego z ojcem w Ewangelii Łukasza przypomina emocjonalne zjednoczenie Jakuba i Ezawa z Księgi Rodzaju 33:4.
Rzymian 12:10: "Oddawajcie się sobie wzajemnie z braterską miłością. Wolisz oddawać cześć innym niż sobie." - Werset ten odzwierciedla pokorną postawę Jakuba podczas spotkania z Ezawem, jak opisano w Księdze Rodzaju 33:3.
Efezjan 4:32: "Bądźcie dla siebie nawzajem dobrzy i miłosierni, przebaczając sobie nawzajem, tak jak Bóg przebaczył wam w Chrystusie." - Werset ten oddaje ducha przebaczenia i pojednania okazanego przez Ezawa w Księdze Rodzaju 33.
Kolosan 3:13: "Wspierajcie się nawzajem i wybaczajcie wszelkie urazy, jakie macie wobec siebie. Przebaczajcie, tak jak Pan przebaczył wam." - Werset ten odzwierciedla pojednanie między Jakubem i Ezawem, przezwyciężenie przeszłych skarg, jak opisano w Księdze Rodzaju 33.
FAQ:
Jak Jakub pojednał się z Ezawem?
Jakub pojednał się z Ezawem, pokornie do niego podchodząc, składając mu dary i kłaniając się. Uścisnęli się i pojednali. (Rdz 33,4-11)
Co dla Jakuba oznacza imię „Peniel”?
Jakub nazwał to miejsce „Peniel”, ponieważ „widziałem Boga twarzą w twarz”, odzwierciedlając swoje duchowe doświadczenie i walkę z aniołem Bożym (Rdz 32,30).
Jak Jakub zareagował na spotkanie z Ezawem?
Jakub zareagował na spotkanie z Ezawem z wdzięcznością i pokorą, uznając dobroć Boga w tym, że go ochronił i przywrócił relacje z bratem. (Rdz 33,10-11)
Jak Jakub osiedlił się w Kanaanie po spotkaniu z Ezawem?
Po spotkaniu z Ezawem Jakub osiedlił się w Kanaanie, zbudował ołtarz i nazwał to miejsce „El-Elohe-Israel”, świętując Bożą opiekę (Rdz 33,20).
Jakie wnioski na temat wagi pojednania wyjawia spotkanie Jakuba i Ezawa?
Spotkanie to pokazuje, że pojednanie jest niezbędne do odbudowania relacji, a pokora i hojność mogą przezwyciężyć dawne konflikty. (Rdz 33,4-11)
