1. kai egenhqh wV sunetelesen salwmwn oikodomein ton oikon kuriou kai ton oikon tou basilewV kai pasan thn pragmateian salwmwn osa hqelhsen poihsai
2. kai wfqh kurioV tw salwmwn deuteron kaqwV wfqh en gabawn
3. kai eipen proV auton kurioV hkousa thV fwnhV thV proseuchV sou kai thV dehsewV sou hV edehqhV enwpion emou pepoihka soi kata pasan thn proseuchn sou hgiaka ton oikon touton on wkodomhsaV tou qesqai to onoma mou ekei eiV ton aiwna kai esontai oi ofqalmoi mou ekei kai h kardia mou pasaV taV hmeraV
4. kai su ean poreuqhV enwpion emou kaqwV eporeuqh dauid o pathr sou en osiothti kardiaV kai en euquthti kai tou poiein kata panta a eneteilamhn autw kai ta prostagmata mou kai taV entolaV mou fulaxhV
5. kai anasthsw ton qronon thV basileiaV sou epi israhl eiV ton aiwna kaqwV elalhsa tw dauid patri sou legwn ouk exarqhsetai soi anhr hgoumenoV en israhl
6. ean de apostrafenteV apostrafhte umeiV kai ta tekna umwn ap' emou kai mh fulaxhte taV entolaV mou kai ta prostagmata mou a edwken mwushV enwpion umwn kai poreuqhte kai douleushte qeoiV eteroiV kai proskunhshte autoiV
7. kai exarw ton israhl apo thV ghV hV edwka autoiV kai ton oikon touton on hgiasa tw onomati mou aporriyw ek proswpou mou kai estai israhl eiV afanismon kai eiV lalhma eiV pantaV touV laouV
8. kai o oikoV outoV o uyhloV paV o diaporeuomenoV di' autou eksthsetai kai suriei kai erousin eneka tinoV epoihsen kurioV outwV th gh tauth kai tw oikw toutw
9. kai erousin anq' wn egkatelipon kurion qeon autwn oV exhgagen touV pateraV autwn ex aiguptou ex oikou douleiaV kai antelabonto qewn allotriwn kai prosekunhsan autoiV kai edouleusan autoiV dia touto ephgagen kurioV ep' autouV thn kakian tauthn [9a] tote anhgagen salwmwn thn qugatera faraw ek polewV dauid eiV oikon autou on wkodomhsen eautw en taiV hmeraiV ekeinaiV
10. eikosi eth en oiV wkodomhsen salwmwn touV duo oikouV ton oikon kuriou kai ton oikon tou basilewV
11. ciram basileuV turou antelabeto tou salwmwn en xuloiV kedrinoiV kai en xuloiV peukinoiV kai en crusiw kai en panti qelhmati autou tote edwken o basileuV tw ciram eikosi poleiV en th gh th galilaia
12. kai exhlqen ciram ek turou kai eporeuqh eiV thn galilaian tou idein taV poleiV aV edwken autw salwmwn kai ouk hresan autw
13. kai eipen ti ai poleiV autai aV edwkaV moi adelfe kai ekalesen autaV orion ewV thV hmeraV tauthV
14. kai hnegken ciram tw salwmwn ekaton kai eikosi talanta crusiou
26. kai naun uper ou epoihsen o basileuV salwmwn en gasiwngaber thn ousan ecomenhn ailaq epi tou ceilouV thV escathV qalasshV en gh edwm
27. kai apesteilen ciram en th nhi twn paidwn autou andraV nautikouV elaunein eidotaV qalassan meta twn paidwn salwmwn
28. kai hlqon eiV swfhra kai elabon ekeiqen crusiou ekaton kai eikosi talanta kai hnegkan tw basilei salwmwn
Przypisy:
9:1-3 - Bóg ukazuje się Salomonowi po raz drugi po ukończeniu Świątyni i pałacu. Potwierdza swoje przymierze, obiecując błogosławieństwa, jeśli Salomon i lud będą posłuszni, ale także ostrzegając przed konsekwencjami nieposłuszeństwa. Wierność Boga wobec obietnic i ostrzeżeń jest stałym tematem (zob. także 2 Kronik 7:12-16 i Psalm 132:13-14).
9:4-5 - Bóg obiecuje Salomonowi, że jeśli on i jego potomkowie będą postępować przed Nim z uczciwością serca i prawością, tak jak czynił to Dawid, na tronie Izraela zawsze będzie potomek. Znaczenie posłuszeństwa przymierzu jest kluczowe dla dobrobytu królestwa (zob. także 2 Sm 7,12-16 i 1 Krl 3,14).
9:6-9 - Bóg ostrzega, że jeśli Izraelici zbłądzą i zaczną czcić innych bogów, Świątynia zostanie zniszczona, a Izrael stanie się hańbą wśród narodów. To ostrzeżenie ilustruje warunkowy charakter Bożego błogosławieństwa, zależnego od wierności ludu (zob. także Pwt 28,15-68 i Jer 7,12-14).
9:10-14 - Salomon oddaje Hiramowi, królowi Tyru, dwadzieścia miast w Galilei w zamian za pomoc w budowie Świątyni. Jednak Hiram nie jest zadowolony z tych miast. Ten epizod odzwierciedla dyplomatyczne aspekty panowania Salomona i jego złożone sojusze polityczne (zob. także 2 Kronik 8:1-2 i 2 Samuela 5:11).
9:26-28 - Salomon zakłada flotę w Ezion-Geber, która przynosi Izraelowi ogromne bogactwo. Sukcesy morskie Salomona świadczą o jego dominacji handlowej i gospodarczej, wzmacniając królestwo poprzez handel międzynarodowy (zob. także 2 Kronik 9:21-22 i Psalm 72:10).
Wersety związane z I Reis, 9:
9. rozdział 1 Księgi Królewskiej przedstawia Bożą odpowiedź na poświęcenie Świątyni. Jakie obietnice i ostrzeżenia daje Bóg? Ten znaczący tekst opisuje drugie pojawienie się Boga Salomonowi, potwierdzając przymierze i ostrzegając przed niewiernością. W tym rozdziale opisano także inne projekty budowlane Salomona i jego relacje biznesowe. 1 Król. 9 podkreśla równowagę pomiędzy błogosławieństwem a odpowiedzialnością. Rozważcie z nami pięć fragmentów biblijnych, które wyjaśniają zasady posłuszeństwa i konsekwencje obecne w tym odkrywczym rozdziale.
2 Kronik 7:12-14: "Pan ukazał się Salomonowi w nocy i rzekł do niego: Wysłuchałem twoją modlitwę i wybrałem to miejsce dla siebie na świątynię ofiar. Gdy zamknę niebo, aby nie padało, lub gdy ześlę szarańczę, aby pożarła ziemię, lub ześlę plagi na mój lud, jeśli mój lud, nad którym wezwane jest moje imię, ukorzy się i będzie się modlił, i będzie szukał mojego oblicza, i odwróci się od ich złych dróg, wysłucham z nieba i przebaczę im grzechy i uzdrowię ich ziemię." - Ten fragment uzupełnia i rozszerza odpowiedź Boga skierowaną do Salomona zapisaną w 1 Królów 9:1-9.
Jeremiasza 7:4-7: "Nie ufajcie zwodniczym słowom mówiącym: To jest świątynia Pana, świątynia Pana, świątynia Pana! Jeśli naprawdę zmienicie swoje postępowanie i postępowanie i będziecie się wzajemnie dobrze traktować, jeśli nie będziecie uciskać przybysza, sieroty i wdowy, nie rozlejecie w tym miejscu krwi niewinnej i nie pójdziecie za innymi bogami na swoją zgubę, wtedy sprawię, że zamieszkają na tym miejscu, w ziemi, którą dałem ich przodkom od wieków i na wieki." - Jeremiasz ostrzega przed fałszywym zaufaniem do świątyni, powtarzając ostrzeżenia Boga skierowane do Salomona w 1 Królów 9:6-9.
Mateusza 21:12-13: "Jezus wszedł do świątyni i wyrzucił wszystkich, którzy tam kupowali i sprzedawali. Przewrócił stoły wymieniających pieniądze i krzesła sprzedających gołębie i rzekł do nich: Napisane jest: Dom mój będzie nazwany domem modlitwy; ale wy robicie z niego jaskinię złodziei." - Jezus cytuje Izajasza 56:7, który odzwierciedla cel świątyni ustanowionej w 1 Królów 9:3.
Dzieje Apostolskie 7:46-50: "Znalazł łaskę u Boga i poprosił, aby pozwolił mu zapewnić mieszkanie Bogu Jakuba. Ale to Salomon zbudował mu dom. Jednakże Najwyższy nie mieszka w domach zbudowanych przez ludzi. Jak mówi prorok: „Niebo jest moim tronem, a ziemia podnóżkiem moich stóp. Jaki dom mi zbudujesz? mówi Pan, albo gdzie byłoby miejsce mojego odpoczynku? Czyż moje ręce nie dokonały tego wszystkiego?" - Szczepan nawiązuje do budowy świątyni przez Salomona, ale pamięta, że Bóg nie ogranicza się do fizycznych budynków, co powtarza motywy z 1 Królów 9.
Hebrajczyków 3:3-6: "Jezusa uważano za godnego większej chwały niż Mojżesz, tak jak budowniczy domu cieszy się większą czcią niż sam dom. Bo każdy dom jest przez kogoś budowany, lecz budowniczym wszystkiego jest Bóg. Mojżesz był wiernym sługą w całym domu Bożym, dając świadectwo temu, co miało zostać powiedziane w przyszłości. Chrystus natomiast jest wierny jako Syn nad domem Bożym; i tym domem jesteśmy, jeśli będziemy się trzymać ufności i nadziei, którymi się chlubimy." - Autor Listu do Hebrajczyków porównuje Jezusa do Mojżesza, a pośrednio do Salomona jako budowniczych „domu Bożego”, odnosząc się do świątyni fizycznej i duchowej.
FAQ:
Co Bóg obiecał Salomonowi w 1 Księdze Królewskiej 9?
Bóg obiecał Salomonowi, że jeśli będzie przestrzegał Jego przykazań, jego ród będzie panował nad Izraelem na wieki. W przeciwnym razie Bóg rozproszy Izrael. (1 Królów 9:4-9)
Jak Salomon poradził sobie z budową świątyni?
Salomon ukończył budowę Świątyni i pałacu królewskiego, poświęcając oba obiekty Panu, zgodnie z planami, jakie Bóg mu objawił. (1 Królów 9:1-10)
Co stało się z miastami, które Salomon dał Hiramowi?
Salomon podarował kilka miast królowi Tyru Hiramowi, lecz ten nie był nimi usatysfakcjonowany, gdyż uznał je za małe i nic niewarte. (1 Królów 9:11-14)
Jakie były relacje Salomona z królem Egiptu?
Salomon zawarł sojusz z królem Egiptu i wziął jego córkę za żonę, starając się wzmocnić pozycję polityczną Izraela. (1 Królów 9:16-17)
Co zrobił Salomon w sprawie miast Esjon-Geber i Elat?
Salomon odbudował Ezion-Geber i Elat, ustanawiając szlak handlowy z Egiptem. (1 Królów 9:26-28)
