1. kai egeneto hnika hrxanto oi anqrwpoi polloi ginesqai epi thV ghV kai qugatereV egenhqhsan autoiV
2. idonteV de oi uioi tou qeou taV qugateraV twn anqrwpwn oti kalai eisin elabon eautoiV gunaikaV apo paswn wn exelexanto
3. kai eipen kurioV o qeoV ou mh katameinh to pneuma mou en toiV anqrwpoiV toutoiV eiV ton aiwna dia to einai autouV sarkaV esontai de ai hmerai autwn ekaton eikosi eth
4. oi de giganteV hsan epi thV ghV en taiV hmeraiV ekeinaiV kai met' ekeino wV an eiseporeuonto oi uioi tou qeou proV taV qugateraV twn anqrwpwn kai egennwsan eautoiV ekeinoi hsan oi giganteV oi ap' aiwnoV oi anqrwpoi oi onomastoi
5. idwn de kurioV o qeoV oti eplhqunqhsan ai kakiai twn anqrwpwn epi thV ghV kai paV tiV dianoeitai en th kardia autou epimelwV epi ta ponhra pasaV taV hmeraV
6. kai enequmhqh o qeoV oti epoihsen ton anqrwpon epi thV ghV kai dienohqh
7. kai eipen o qeoV apaleiyw ton anqrwpon on epoihsa apo proswpou thV ghV apo anqrwpou ewV kthnouV kai apo erpetwn ewV twn peteinwn tou ouranou oti equmwqhn oti epoihsa autouV
8. nwe de euren carin enantion kuriou tou qeou
9. autai de ai geneseiV nwe nwe anqrwpoV dikaioV teleioV wn en th genea autou tw qew euhresthsen nwe
10. egennhsen de nwe treiV uiouV ton shm ton cam ton iafeq
11. efqarh de h gh enantion tou qeou kai eplhsqh h gh adikiaV
12. kai eiden kurioV o qeoV thn ghn kai hn katefqarmenh oti katefqeiren pasa sarx thn odon autou epi thV ghV
13. kai eipen o qeoV proV nwe kairoV pantoV anqrwpou hkei enantion mou oti eplhsqh h gh adikiaV ap' autwn kai idou egw katafqeirw autouV kai thn ghn
14. poihson oun seautw kibwton ek xulwn tetragwnwn nossiaV poihseiV thn kibwton kai asfaltwseiV authn eswqen kai exwqen th asfaltw
15. kai outwV poihseiV thn kibwton triakosiwn phcewn to mhkoV thV kibwtou kai penthkonta phcewn to platoV kai triakonta phcewn to uyoV authV
16. episunagwn poihseiV thn kibwton kai eiV phcun sunteleseiV authn anwqen thn de quran thV kibwtou poihseiV ek plagiwn katagaia diwrofa kai triwrofa poihseiV authn
17. egw de idou epagw ton kataklusmon udwr epi thn ghn katafqeirai pasan sarka en h estin pneuma zwhV upokatw tou ouranou kai osa ean h epi thV ghV teleuthsei
18. kai sthsw thn diaqhkhn mou proV se eiseleush de eiV thn kibwton su kai oi uioi sou kai h gunh sou kai ai gunaikeV twn uiwn sou meta sou
19. kai apo pantwn twn kthnwn kai apo pantwn twn erpetwn kai apo pantwn twn qhriwn kai apo pashV sarkoV duo duo apo pantwn eisaxeiV eiV thn kibwton ina trefhV meta seautou arsen kai qhlu esontai
20. apo pantwn twn ornewn twn peteinwn kata genoV kai apo pantwn twn kthnwn kata genoV kai apo pantwn twn erpetwn twn erpontwn epi thV ghV kata genoV autwn duo duo apo pantwn eiseleusontai proV se trefesqai meta sou arsen kai qhlu
21. su de lhmyh seautw apo pantwn twn brwmatwn a edesqe kai sunaxeiV proV seauton kai estai soi kai ekeinoiV fagein
22. kai epoihsen nwe panta osa eneteilato autw kurioV o qeoV outwV epoihsen
Przypisy:
6:1-4 - Związek „synów Bożych” z „córkami ludzkimi” rodzi pytania o zepsucie i moralny upadek ludzkości. Odzwierciedla on rozpad boskiego porządku i konsekwencje grzechu (zob. także Mt 24,38-39 i Jd 1,6).
6:5-7 - Bóg dostrzega ludzką niegodziwość i postanawia sprowadzić sąd na ziemię. To działanie ukazuje Bożą sprawiedliwość i powagę grzechu, podkreślając, że nieposłuszeństwo pociąga za sobą surowe konsekwencje (zob. także Psalm 34:15 i Rzymian 2:6-8).
6:8-10 - Łaska Boża objawia się w wyborze Noego jako prawego człowieka pośród niegodziwego pokolenia. Wierność Noego Bogu jest przykładem tego, jak posłuszeństwo może przynieść błogosławieństwa, nawet w czasach zepsucia (zob. także Hebrajczyków 11:7 i 2 Piotra 2:5).
6:11-13 - Ziemia była pełna przemocy, odzwierciedlając duchowy stan ludzkości. Zbliża się sąd Boży, co stanowi ostrzeżenie o tym, jak ważne jest życie zgodnie z wolą Bożą (zob. także Ezechiela 18:30 i Galacjan 6:7).
6:14-22 - Budowa arki jest aktem wiary Noego w odpowiedzi na polecenie Boga. Szczegółowy projekt i instrukcje podkreślają wagę posłuszeństwa i przygotowania do tego, co Bóg zamierza uczynić (zob. także Jk 2,20-26 i 1 P 3,20).
Wersety związane z Gênesis, 6:
Rozdział 6 Księgi Rodzaju rozpoczyna opowieść o potopie. Dlaczego Bóg postanawia sądzić ziemię? Ten kluczowy tekst opisuje rosnącą niegodziwość człowieka, Bożą decyzję o zesłaniu potopu oraz wybór Noego jako sprawiedliwego, który ma zostać ocalony. Rozdział wprowadza takie tematy jak sąd Boży, łaska Boża i wierne posłuszeństwo. Księga Rodzaju 6 zawiera również szczegółowe informacje na temat budowy arki, symbolu zbawienia. Rozważcie razem z nami pięć fragmentów biblijnych, które odnoszą się do głębokich tematów tego potężnego rozdziału.
Mateusza 24:37-39: "Jak było za dni Noego, tak będzie w czasie przyjścia Syna Człowieczego. Bo w dniach przed potopem lud żył, jedząc i pijąc, żeniąc się i za mąż wydając, aż do dnia, w którym Noe wszedł do arki; i nie spostrzegli się, aż przyszedł potop i pochłonął ich wszystkich. Tak będzie podczas przyjścia Syna Człowieczego." - Jezus porównuje dni Noego (Rdz 6) z czasem poprzedzającym jego powtórne przyjście, podkreślając brak przygotowania duchowego.
Hebrajczyków 11:7: "Przez wiarę Noe, ostrzeżony przed rzeczami jeszcze niewidzialnymi, poruszony świętą bojaźnią, zbudował arkę, aby ocalić swoją rodzinę. Przez swoją wiarę potępił świat i stał się dziedzicem sprawiedliwości, która przychodzi przez wiarę." - Werset ten interpretuje budowę arki przez Noego jako akt wiary, nawiązując bezpośrednio do wydarzeń z Księgi Rodzaju 6.
1 Piotra 3:20: "którzy dawno temu byli nieposłuszni, gdy Bóg cierpliwie czekał za dni Noego, podczas budowy arki. W nim tylko kilka osób, a mianowicie osiem, zostało uratowanych przez wodę" - Piotr nawiązuje do Bożej cierpliwości podczas budowy arki, o której mowa w Księdze Rodzaju 6, łącząc ją z chrztem.
2 Piotra 2:5: "gdyby nie oszczędził starożytnego świata, gdy sprowadził potop na niegodziwy świat, ale zachował Noego, głosiciela sprawiedliwości, i siedmiu innych;" - Piotr wymienia Noego jako „głosiciela sprawiedliwości”, rozwijając to, co powiedziano o nim w Księdze Rodzaju 6.
Judy 1:6: "A aniołów, którzy nie utrzymali swoich stanowisk władzy, ale opuścili swój dom, trzymał w ciemnościach, związanych wiecznymi łańcuchami aż do sądu wielkiego Dnia." - Niektórzy interpretują ten werset jako odniesienie do „synów Bożych” wspomnianych w Księdze Rodzaju 6:2-4.
FAQ:
Dlaczego Bóg postanowił zniszczyć Ziemię potopem?
Bóg widział, że niegodziwość ludzkości jest ogromna, a każda myśl i zamiar ich serc są ustawicznie złe. Dlatego postanowił oczyścić ziemię potopem. (Rdz 6,5-7)
Jak Noe znalazł łaskę w oczach Boga?
Noe był człowiekiem prawym i nienagannym wśród ludzi swoich czasów. Chodził z Bogiem, przestrzegając Jego nakazów, co doprowadziło do tego, że Bóg wybrał go do budowy arki. (Rdz 6,8-9)
Co Bóg nakazał Noemu przed potopem?
Bóg nakazał Noemu zbudować drewnianą arkę ze szczegółowymi specyfikacjami, aby zapewnić schronienie swojej rodzinie i parze każdego gatunku zwierząt podczas potopu. (Rodzaju 6:14-16)
Kto został uratowany w arce zbudowanej przez Noego?
W arce ocaleli Noe, jego żona, trzej synowie (Sem, Cham i Jafet) z żonami, a także po parze z każdego gatunku zwierząt (Rodzaju 6:18-20).
W jaki sposób Noe okazał wiarę w Boga budując arkę?
Noe posłuchał Boga, mimo że nigdy wcześniej nie widział deszczu. Zbudował arkę zgodnie z Bożym nakazem, ufając Jego obietnicom zbawienia. (Rdz 6,22)
