1. krataioV en polemw ihsouV nauh kai diadocoV mwush en profhteiaiV oV egeneto kata to onoma autou megaV epi swthria eklektwn autou ekdikhsai epegeiromenouV ecqrouV opwV kataklhronomhsh ton israhl
2. wV edoxasqh en tw eparai ceiraV autou kai en tw ekteinai romfaian epi poleiV
3. tiV proteroV autou outwV esth touV gar polemouV kuriou autoV ephgagen
4. ouci en ceiri autou enepodisqh o hlioV kai mia hmera egenhqh proV duo
5. epekalesato ton uyiston dunasthn en tw qliyai auton ecqrouV kukloqen kai ephkousen autou megaV kurioV en liqoiV calazhV dunamewV krataiaV
6. katerraxen ep' eqnoV polemon kai en katabasei apwlesen anqesthkotaV ina gnwsin eqnh panoplian autou oti enantion kuriou o polemoV autou
7. kai gar ephkolouqhsen opisw dunastou kai en hmeraiV mwusewV epoihsen eleoV autoV kai caleb uioV iefonnh antisthnai enanti ekklhsiaV kwlusai laon apo amartiaV kai kopasai goggusmon ponhriaV
8. kai autoi duo onteV dieswqhsan apo exakosiwn ciliadwn pezwn eisagagein autouV eiV klhronomian eiV ghn reousan gala kai meli
9. kai edwken o kurioV tw caleb iscun kai ewV ghrouV diemeinen autw epibhnai auton epi to uyoV thV ghV kai to sperma autou katescen klhronomian
10. opwV idwsin panteV oi uioi israhl oti kalon to poreuesqai opisw kuriou
11. kai oi kritai ekastoV tw autou onomati oswn ouk exeporneusen h kardia kai osoi ouk apestrafhsan apo kuriou eih to mnhmosunon autwn en eulogiaiV
12. ta osta autwn anaqaloi ek tou topou autwn kai to onoma autwn antikatallassomenon ef' uioiV dedoxasmenwn autwn
13. hgaphmenoV upo kuriou autou samouhl profhthV kuriou katesthsen basileian kai ecrisen arcontaV epi ton laon autou
14. en nomw kuriou ekrinen sunagwghn kai epeskeyato kurioV ton iakwb
15. en pistei autou hkribasqh profhthV kai egnwsqh en rhmasin autou pistoV orasewV
16. kai epekalesato ton kurion dunasthn en tw qliyai ecqrouV autou kukloqen en prosfora arnoV galaqhnou
17. kai ebronthsen ap' ouranou o kurioV kai en hcw megalw akousthn epoihsen thn fwnhn autou
18. kai exetriyen hgoumenouV turiwn kai pantaV arcontaV fulistiim
19. kai pro kairou koimhsewV aiwnoV epemarturato enanti kuriou kai cristou autou crhmata kai ewV upodhmatwn apo pashV sarkoV ouk eilhfa kai ouk enekalesen autw anqrwpoV
20. kai meta to upnwsai auton proefhteusen kai upedeixen basilei thn teleuthn autou kai anuywsen ek ghV thn fwnhn autou en profhteia exaleiyai anomian laou
Przypisy:
46:1-2 - Jozue jest chwalony za swoje przywództwo i niezachwianą wiarę w poprowadzenie Izraela do podboju Ziemi Obiecanej. Jest postrzegany jako wzór posłuszeństwa woli Bożej (zob. także Jozuego 1:6-9 i Hebrajczyków 11:30).
46:9-10 - Kaleb, dzięki swojej lojalności i zaufaniu Bogu, otrzymuje szczególne dziedzictwo w tej ziemi. Jego odwaga stanowi świadectwo wiary i wytrwałości w wypełnianiu obietnic Bożych (zob. także Lb 14,24 i Joz 14,13-14).
46:11-12 - Sędziowie Izraela są pamiętani za swoją wierność w czasach kryzysu, obronę narodu przed wrogami i dotrzymywanie przymierza z Bogiem. To podkreśla wagę sprawiedliwego, kierowanego przez Boga przywództwa (zob. także Sdz 2:16-18 i 1 Sm 12:11).
46:13-14 - Samuel, ostatni z sędziów, został wywyższony za swoją rolę proroczą i wzorowe życie w służbie Bogu. Jego wstawiennictwo i oddanie inspirowały lud do podążania za wolą Bożą (zob. także 1 Sm 7,9 i 1 Sm 12,23).
46:19-20 - Śmierć Samuela naznaczona jest znakami jego wierności, a nawet po jego śmierci jego modlitwa jest skuteczna. Podkreśla to moc wstawiennictwa i trwały wpływ życia poświęconego Bogu (zob. także 1 Sm 25,1 i 1 Sm 28,11-19).
Wersety związane z Eclesiástico, 46:
Rozdział 46 Kościoła poświęcony jest Jozuemu, Kalebowi i sędziom. W jaki sposób Bóg posługuje się przywódcami, aby osiągnąć swoje cele? Ten inspirujący tekst opowiada o osiągnięciach tych bohaterów wiary, podkreślając ich odwagę, wierność i przywództwo. W tym rozdziale podkreślono, jak Bóg działa poprzez jednostki, aby wypełnić swoją wolę i chronić swój lud. Ecclesiasticus 46 wspomina także Samuela, podkreślając jego rolę jako proroka i sędziego. Przeanalizuj z nami pięć fragmentów biblijnych, które uzupełniają lekcje zawarte w tym podnoszącym na duchu rozdziale.
Jozuego 10:12-13: "Wtedy Jozue przemówił do Pana w dniu, w którym Pan wydał Amorytów w ręce Izraelitów; i rzekł w obecności Izraelitów: Słońce, zatrzymaj się w Gibeonie, a ty, księżycu, w dolinie Ajjalon. I zatrzymało się słońce i zatrzymał się księżyc, aż lud zemścił się na swoich wrogach." - Ten fragment Księgi Jozuego bezpośrednio nawiązuje do Księgi Kaznodziei 46:4-6, w której wychwala się Jozuego za wiarę i moc, dzięki której zatrzymują słońce i księżyc.
1 Samuela 7:9: "Następnie Samuel wziął baranka nieodstawionego od matki i złożył je w całości jako ofiarę całopalną Panu. Wołał do Pana za Izraelem, a Pan mu odpowiedział." - Ten fragment ilustruje rolę Samuela jako orędownika, odzwierciedlając pochwałę daną mu w Księdze Kaznodziei 46:16-20.
Sędziów 4:4-5: "Debora, prorokini, żona Lapidota, przewodziła wówczas Izraelowi. Usiadła pod palmą Debory, pomiędzy Ramą a Betel, w górach Efraima, a Izraelici szukali jej, aby mogła rozstrzygać ich sprawy." - Ten fragment ilustruje przywództwo Debory, wspomnianej w Księdze Kaznodziei 46:11-12 jako jednej z sędziów Izraela.
1 Samuela 12:3-4: "Oto jestem. Złóżcie przeciwko mnie świadectwo przed Panem i przed Jego pomazańcem: Czyjego wołu wziąłem? Czyjego osła wziąłem? Kogo oszukałem? Kogo uciskałem? Z czyich rąk przyjąłem łapówkę za zamknięcie oczu? Powiedz, zapłacę ci. Odpowiedzieli: Nie oszukałeś nas i nie uciskałeś nas, ani nie wziąłeś niczego z niczyich rąk." - Ten fragment odzwierciedla prawość Samuela, chwaloną w Księdze Kaznodziei 46:19.
Hebrajczyków 11:32-33: "Co jeszcze powiem? Nie mam czasu rozmawiać o Gedeonie, Baraku, Samsonie, Jeftem, Dawidzie, Samuelu i prorokach, którzy przez wiarę zdobywali królestwa, postępowali sprawiedliwie, dotrzymywali obietnic, zamykali paszcze lwom," - Ten fragment Nowego Testamentu wspomina o kilku sędziach i przywódcach chwalonych w Księdze Kaznodziei 46, ukazując ciągłość ich znaczenia w tradycji chrześcijańskiej.
FAQ:
Kim był Eleazar i jaka była jego rola w historii Izraela?
Eleazar, syn Aarona, był kapłanem, który odegrał kluczową rolę w przewodzeniu ludowi Izraela w trudnych czasach, dbając o świętość kultu Bożego. (Syr 46:13-17)
Co zapamiętał Jozue, syn Nuna, w Księdze Syracha 46?
Jozuego pochwalono za odwagę i przywództwo, za to, że poprowadził Izraelitów do podboju Ziemi Obiecanej, za posłuszeństwo woli Boga i wierność przymierzu. (Syr 46:1-5)
W jaki sposób Księga Mądrości Syracha 46 opisuje czyny Mojżesza?
Mojżesz zostaje wywyższony jako przywódca, który wyzwolił Izraelitów z niewoli w Egipcie, przyjął Prawo Boże i poprowadził lud przez pustynię, zgodnie z wolą Bożą. (Syr 46:1-4)
Czego możemy się nauczyć z Księgi Syracha 46 na temat przywództwa Izraela?
Przywództwo w Izraelu charakteryzuje się wiernością Bogu, odwagą w trudnych czasach i umiejętnością kierowania ludem zgodnie z boskimi zasadami (Syr 46:6-17).
Jak ważną rolę odgrywa Eleazar w kontekście kapłaństwa?
Eleazar był przykładem pobożności i mądrości kapłańskiej, pilnie wypełniał obowiązki religijne i wiernie służył Bogu. (Syr 46:12-17)
