1. auth h bibloV genesewV anqrwpwn h hmera epoihsen o qeoV ton adam kat' eikona qeou epoihsen auton
2. arsen kai qhlu epoihsen autouV kai euloghsen autouV kai epwnomasen to onoma autwn adam h hmera epoihsen autouV
3. ezhsen de adam diakosia kai triakonta eth kai egennhsen kata thn idean autou kai kata thn eikona autou kai epwnomasen to onoma autou shq
4. egenonto de ai hmerai adam meta to gennhsai auton ton shq eptakosia eth kai egennhsen uiouV kai qugateraV
5. kai egenonto pasai ai hmerai adam aV ezhsen ennakosia kai triakonta eth kai apeqanen
6. ezhsen de shq diakosia kai pente eth kai egennhsen ton enwV
7. kai ezhsen shq meta to gennhsai auton ton enwV eptakosia kai epta eth kai egennhsen uiouV kai qugateraV
8. kai egenonto pasai ai hmerai shq ennakosia kai dwdeka eth kai apeqanen
9. kai ezhsen enwV ekaton enenhkonta eth kai egennhsen ton kainan
10. kai ezhsen enwV meta to gennhsai auton ton kainan eptakosia kai deka pente eth kai egennhsen uiouV kai qugateraV
11. kai egenonto pasai ai hmerai enwV ennakosia kai pente eth kai apeqanen
12. kai ezhsen kainan ekaton ebdomhkonta eth kai egennhsen ton malelehl
13. kai ezhsen kainan meta to gennhsai auton ton malelehl eptakosia kai tessarakonta eth kai egennhsen uiouV kai qugateraV
14. kai egenonto pasai ai hmerai kainan ennakosia kai deka eth kai apeqanen
15. kai ezhsen malelehl ekaton kai exhkonta pente eth kai egennhsen ton iared
16. kai ezhsen malelehl meta to gennhsai auton ton iared eptakosia kai triakonta eth kai egennhsen uiouV kai qugateraV
17. kai egenonto pasai ai hmerai malelehl oktakosia kai enenhkonta pente eth kai apeqanen
18. kai ezhsen iared ekaton kai exhkonta duo eth kai egennhsen ton enwc
19. kai ezhsen iared meta to gennhsai auton ton enwc oktakosia eth kai egennhsen uiouV kai qugateraV
20. kai egenonto pasai ai hmerai iared ennakosia kai exhkonta duo eth kai apeqanen
21. kai ezhsen enwc ekaton kai exhkonta pente eth kai egennhsen ton maqousala
22. euhresthsen de enwc tw qew meta to gennhsai auton ton maqousala diakosia eth kai egennhsen uiouV kai qugateraV
23. kai egenonto pasai ai hmerai enwc triakosia exhkonta pente eth
24. kai euhresthsen enwc tw qew kai ouc hurisketo oti meteqhken auton o qeoV
25. kai ezhsen maqousala ekaton kai exhkonta epta eth kai egennhsen ton lamec
26. kai ezhsen maqousala meta to gennhsai auton ton lamec oktakosia duo eth kai egennhsen uiouV kai qugateraV
27. kai egenonto pasai ai hmerai maqousala aV ezhsen ennakosia kai exhkonta ennea eth kai apeqanen
28. kai ezhsen lamec ekaton ogdohkonta oktw eth kai egennhsen uion
29. kai epwnomasen to onoma autou nwe legwn outoV dianapausei hmaV apo twn ergwn hmwn kai apo twn lupwn twn ceirwn hmwn kai apo thV ghV hV kathrasato kurioV o qeoV
30. kai ezhsen lamec meta to gennhsai auton ton nwe pentakosia kai exhkonta pente eth kai egennhsen uiouV kai qugateraV
31. kai egenonto pasai ai hmerai lamec eptakosia kai penthkonta tria eth kai apeqanen
32. kai hn nwe etwn pentakosiwn kai egennhsen nwe treiV uiouV ton shm ton cam ton iafeq
Przypisy:
5:1-3 - Genealogia Adama podkreśla wagę rodowodu i ciągłości człowieczeństwa. Wzmianka o Secie jako potomku Adama ukazuje Boży plan zachowania prawdziwego wielbienia w obliczu zepsucia (zob. także Łk 3,38 i Hbr 11,4).
5:4-20 - Zapisy dotyczące wieku patriarchów świadczą o długowieczności Boga i Jego błogosławieństwie dla ludzkości przed potopem. Stanowi to świadectwo Bożej dobroci i miłosierdzia, które umożliwiło ludzkości rozmnażanie się (zob. także Rdz 6,3 i Psalm 90,10).
5:21-24 - Życie Henocha jest niezwykłe, ponieważ „chodził z Bogiem” i został przez Niego zabrany, co symbolizuje bliską więź między ludźmi a Stwórcą. Wskazuje to na możliwość osobistej relacji z Bogiem (zob. także Hbr 11,5 i Rdz 6,9).
5:25-32 - Opis Noego jako „pocieszyciela” dla ludu podkreśla rolę Noego jako zwiastuna zbawienia w obliczu sądu. Jego życie i misja są odbiciem nadziei odkupienia ludzkości (zob. także Rdz 6,8 i 2 P 2,5).
05:32 - Imię „Noe” oznacza odpoczynek lub pocieszenie, symbolizując oczekiwanie nowego początku. Nawiązuje to do obietnicy Boga dotyczącej odnowy stworzenia za pośrednictwem Noego, podkreślając tym samym wątek nadziei w biblijnej narracji (zob. także Rz 15,13 i Rdz 9,1).
Wersety związane z Gênesis, 5:
Rozdział 5 Księgi Rodzaju przedstawia genealogię od Adama do Noego. Jakie lekcje możemy wyciągnąć z tego rodu? Ten znaczący tekst śledzi dziesięć pokoleń, podkreślając długowieczność przedpotopowych patriarchów i przekazywanie boskiego obrazu przez pokolenia. Rozdział ten przedstawia Henocha, który „chodził z Bogiem”, a jego kulminacją jest Noe, przygotowujący grunt pod narrację o powodzi. Zastanówcie się z nami nad pięcioma fragmentami biblijnymi, które rzucają światło na wieczne zasady odzwierciedlone w tej ważnej genealogii.
Hebrajczyków 11:5: "Przez wiarę Henoch został porwany, tak że nie zaznał śmierci; „nie znaleziono go, gdyż zabrał go Bóg”, gdyż zanim został zabrany, otrzymał świadectwo, że podobał się Bogu." - Werset ten interpretuje wyjątkowe przeznaczenie Henocha wspomniane w Księdze Rodzaju 5:24, postrzegając je jako przykład wiary.
Łukasza 3:36-38: "syn Kainana, syna Arfaksada, syna Sema, syna Noego, syna Lamecha, syna Metuszelacha, syna Enocha, syna Jareda, syna Mahalaleela, syna Kainana, syna Enosa, syna Seta, syna Adamie, synu Boży." - Łukasz w swoim rodowodzie Jezusa posługuje się genealogią z Księgi Rodzaju 5, łącząc go z linią Adama.
Judy 1:14-15: "Enoch, siódmy od Adama, prorokował o nich: «Oto Pan przychodzi z tysiącami swoich świętych, aby osądzić wszystkich i przekonać wszystkich niegodziwych o wszelkich bezbożnych czynach, których dopuścili się bezbożnie, i o wszystkie bezczelne słowa, które niegodziwi grzesznicy wypowiadali przeciwko niemu." - Juda przytacza tradycję dotyczącą Henocha, wspomnianą w 5 rozdziale Księgi Rodzaju, rozwijającą jego rolę jako proroka.
1 Kronik 1:1-4: "Adam, Set, Enos, Kajnan, Mahalaleel, Jared, Enoch, Matuzalem, Lamech, Noe, Sem, Cham i Jafet." - W tym fragmencie powtórzono genealogię Księgi Rodzaju 5, ukazując jej ciągłe znaczenie w historii biblijnej.
Rzymian 5:14: "Jednak śmierć panowała od czasów Adama aż do czasów Mojżesza, nawet nad tymi, którzy nie popełnili grzechu podobnego do przestępstwa Adama, będącego typem na tego, który miał przyjść." - Paweł zastanawia się nad genealogią Księgi Rodzaju 5, która ukazuje śmierć panującą nad wszystkimi potomkami Adama z wyjątkiem Enocha.
FAQ:
Jakie znaczenie ma genealogia w Księdze Rodzaju 5?
Genealogia z Księgi Rodzaju 5 przedstawia linię rodową od Adama do Noego, podkreślając ciągłość linii pobożnych pomimo grzechu i śmierci spowodowanych upadkiem. (Księga Rodzaju 5:1-32)
Kto był najstarszym mężczyzną wspomnianym w Biblii?
Matuzalem, potomek Seta, żył 969 lat, co czyni go najstarszym mężczyzną opisanym w Biblii. (Rodzaju 5:27)
Jakie znaczenie ma stwierdzenie Henocha, że „chodził z Bogiem”?
Enoch „chodził z Bogiem” w bliskiej społeczności i został zabrany, nie zaznawszy śmierci, co symbolizuje wierność i nagrodę za prawe życie. (Rodzaju 5:22-24)
Dlaczego linia Seta została wyróżniona w Księdze Rodzaju 5?
Linia Seta została wyróżniona, ponieważ wywodziła się z niej linia patriarchów, którzy zachowali wiarę w Boga, czego ukoronowaniem był Noe, który ocalił ludzkość podczas potopu. (Rodzaju 5:3-32)
Jak śmierć i grzech pojawiają się w genealogii opisanej w Księdze Rodzaju 5?
Fraza „i umarł” powtarza się w całej genealogii, przypominając nam, że śmierć pojawiła się na świecie w wyniku grzechu Adama (Rdz 5,5-31).
