Die Psalmen, 9
1. [Für den Chormeister. Nach der Weise «Stirb für den Sohn!» Ein Psalm Davids.]
1. in finem pro occultis filii psalmus David
2. Ich will dir danken, Herr, aus ganzem Herzen, / verkünden will ich all deine Wunder.
2. confitebor tibi Domine in toto corde meo narrabo omnia mirabilia tua
3. Ich will jauchzen und an dir mich freuen, / für dich, du Höchster, will ich singen und spielen.
3. lætabor et exultabo in te psallam nomini tuo Altissime
4. Denn zurückgewichen sind meine Feinde, / gestürzt und vergangen vor deinem Angesicht.
4. in convertendo inimicum meum retrorsum infirmabuntur et peribunt a facie tua
5. Du hast mir Recht verschafft und für mich entschieden, / dich auf den Thron gesetzt als ein gerechter Richter.
5. quoniam fecisti judicium meum et causam meam sedisti super thronum qui judicas justitiam
6. Du hast die Völker bedroht, die Frevler vernichtet, / ihren Namen gelöscht für immer und ewig.
6. increpasti gentes et periit impius nomen eorum delisti in æternum et in sæculum sæculi
7. Die Feinde sind dahin, zerschlagen für immer. / Du hast Städte entvölkert, ihr Ruhm ist versunken.
7. inimici defecerunt frameæ in finem et civitates destruxisti periit memoria eorum cum sonitu
8. Der Herr aber thront für ewig; / er stellt seinen Thron auf zum Gericht.
8. et Dominus in æternum permanet paravit in judicio thronum suum
9. Er richtet den Erdkreis gerecht, / er spricht den Völkern das Urteil, das sie verdienen.
9. et ipse judicabit orbem terræ in æquitate judicabit populos in justitia
10. So wird der Herr für den Bedrückten zur Burg, / zur Burg in Zeiten der Not.
10. et factus est Dominus refugium pauperi adiutor in oportunitatibus in tribulatione
11. Darum vertraut dir, wer deinen Namen kennt; / denn du, Herr, verlässt keinen, der dich sucht.
11. et sperent in te qui noverunt nomen tuum quoniam non dereliquisti quærentes te Domine
12. Singt dem Herrn, der thront auf dem Zion, / verkündet unter den Völkern seine Taten!
12. psallite Domino qui habitat in Sion adnuntiate inter gentes studia ejus
13. Denn er, der jede Blutschuld rächt, denkt an die Armen / und ihren Notschrei vergisst er nicht.
13. quoniam requirens sanguinem eorum recordatus est non est oblitus clamorem pauperum
14. Sei mir gnädig in meiner Not; / Herr, sieh doch, wie sie mich hassen! Führ mich herauf von den Pforten des Todes, /
14. miserere mei Domine vide humilitatem meam de inimicis meis
15. damit ich all deinen Ruhm verkünde in den Toren von Zion / und frohlocke, weil du mir hilfst.
15. qui exaltas me de portis mortis ut adnuntiem omnes laudationes tuas in portis filiæ Sion
16. Völker versanken in der Grube, die sie selber gegraben; / im Netz, das sie heimlich gelegt, hat ihr Fuß sich verfangen.
16. exultabo in salutari tuo infixæ sunt gentes in interitu quem fecerunt in laqueo isto quem absconderunt conprehensus est pes eorum
17. Kundgetan hat sich der Herr: Er hielt sein Gericht; / im eigenen Werk hat sich der Frevler verstrickt. [Zwischenspiel. Sela]
17. cognoscitur Dominus judicia faciens in operibus manuum suarum conprehensus est peccator canticum diapsalmatis
18. Hinabfahren müssen die Frevler zum Totenreich, / alle Heiden, die Gott vergessen.
18. convertantur peccatores in infernum omnes gentes quæ obliviscuntur Deum
19. Doch der Arme ist nicht auf ewig vergessen, / des Elenden Hoffnung ist nicht für immer verloren.
19. quoniam non in finem oblivio erit pauperis patientia pauperum non peribit in finem
20. Erheb dich, Herr, damit nicht der Mensch triumphiert, / damit die Völker gerichtet werden vor deinem Angesicht.
20. exsurge Domine non confortetur homo judicentur gentes in conspectu tuo
21. Wirf Schrecken auf sie, o Herr! / Erkennen sollen die Völker: Sie sind nur Menschen. [Sela]
21. constitue Domine legislatorem super eos sciant gentes quoniam homines sunt diapsalma
22.
22. ut quid Domine recessisti longe dispicis in oportunitatibus in tribulatione
23.
23. dum superbit impius incenditur pauper conprehenduntur in consiliis quibus cogitant
24.
24. quoniam laudatur peccator in desideriis animæ suæ et iniquus benedicitur
25.
25. exacerbavit Dominum peccator secundum multitudinem iræ suæ non quæret
26.
26. non est Deus in conspectu ejus inquinatæ sunt viæ illius in omni tempore auferuntur judicia tua a facie ejus omnium inimicorum suorum dominabitur
27.
27. dixit enim in corde suo non movebor a generatione in generationem sine malo
28.
28. cujus maledictione os plenum est et amaritudine et dolo sub lingua ejus labor et dolor
29.
29. sedet in insidiis cum divitibus in occultis ut interficiat innocentem
30.
30. oculi ejus in pauperem respiciunt insidiatur in abscondito quasi leo in spelunca sua insidiatur ut rapiat pauperem rapere pauperem dum adtrahit eum
31.
31. in laqueo suo humiliabit eum inclinabit se et cadet cum dominatus fuerit pauperum
32.
32. dixit enim in corde suo oblitus est Deus avertit faciem suam ne videat in finem
33.
33. exsurge Domine Deus exaltetur manus tua ne obliviscaris pauperum
34.
34. propter quid inritavit impius Deum dixit enim in corde suo non requiret
35.
35. vides quoniam tu laborem et dolorem consideras ut tradas eos in manus tuas tibi derelictus est pauper orfano tu eras adiutor
36.
36. contere brachium peccatoris et maligni quæretur peccatum illius et non invenietur
37.
37. Dominus regnabit in æternum et in sæculum sæculi peribitis gentes de terra illius
38.
38. desiderium pauperum exaudivit Dominus præparationem cordis eorum audivit auris tua
39.
39. judicare pupillo et humili ut non adponat ultra magnificare se homo super terram