1. eiV to teloV tw dauid yalmoV
2. upomenwn upemeina ton kurion kai prosescen moi kai eishkousen thV dehsewV mou
3. kai anhgagen me ek lakkou talaipwriaV kai apo phlou iluoV kai esthsen epi petran touV podaV mou kai kathuqunen ta diabhmata mou
4. kai enebalen eiV to stoma mou asma kainon umnon tw qew hmwn oyontai polloi kai fobhqhsontai kai elpiousin epi kurion
5. makarioV anhr ou estin to onoma kuriou elpiV autou kai ouk enebleyen eiV mataiothtaV kai maniaV yeudeiV
6. polla epoihsaV su kurie o qeoV mou ta qaumasia sou kai toiV dialogismoiV sou ouk estin tiV omoiwqhsetai soi aphggeila kai elalhsa eplhqunqhsan uper ariqmon
7. qusian kai prosforan ouk hqelhsaV wtia de kathrtisw moi olokautwma kai peri amartiaV ouk hthsaV
8. tote eipon idou hkw en kefalidi bibliou gegraptai peri emou
9. tou poihsai to qelhma sou o qeoV mou eboulhqhn kai ton nomon sou en mesw thV koiliaV mou
10. euhggelisamhn dikaiosunhn en ekklhsia megalh idou ta ceilh mou ou mh kwlusw kurie su egnwV
11. thn dikaiosunhn sou ouk ekruya en th kardia mou thn alhqeian sou kai to swthrion sou eipa ouk ekruya to eleoV sou kai thn alhqeian sou apo sunagwghV pollhV
12. su de kurie mh makrunhV touV oiktirmouV sou ap' emou to eleoV sou kai h alhqeia sou dia pantoV antelabonto mou
13. oti periescon me kaka wn ouk estin ariqmoV katelabon me ai anomiai mou kai ouk hdunhqhn tou blepein eplhqunqhsan uper taV tricaV thV kefalhV mou kai h kardia mou egkatelipen me
14. eudokhson kurie tou rusasqai me kurie eiV to bohqhsai moi prosceV
15. kataiscunqeihsan kai entrapeihsan ama oi zhtounteV thn yuchn mou tou exarai authn apostrafeihsan eiV ta opisw kai entrapeihsan oi qelonteV moi kaka
16. komisasqwsan paracrhma aiscunhn autwn oi legonteV moi euge euge
17. agalliasainto kai eufranqeihsan epi soi panteV oi zhtounteV se kurie kai eipatwsan dia pantoV megalunqhtw o kurioV oi agapwnteV to swthrion sou
18. egw de ptwcoV eimi kai penhV kurioV frontiei mou bohqoV mou kai uperaspisthV mou su ei o qeoV mou mh cronishV
Przypisy:
39:1-3 - Psalmista zastanawia się nad użyciem swoich słów, podkreślając wagę dyscyplinowania języka. Ta ostrożność w mówieniu jest praktyką mądrości, która może zapobiegać konfliktom i krzywdzie (zob. także Jk 3,2-6 i Prz 21,23).
39:4-5 - Modlitwa psalmisty o mądrość i zrozumienie ulotności życia jest wyrazem uznania ludzkiej słabości. Świadomość śmiertelności powinna prowadzić nas do życia pełnego sensu (zob. także Psalm 90:12 i Księgę Koheleta 12:1).
39:6-7 - Podkreślono kontrast między ludzką próżnością a nadzieją pokładaną w Bogu. Psalmista przyznaje, że bogactwo i osiągnięcia nie przynoszą prawdziwego bezpieczeństwa, ale zaufanie do Boga jest fundamentem życia (zob. także Psalm 62:10 i 1 Tymoteusza 6:17).
39:11-12 - Karcenie Boże jest postrzegane jako środek duchowego rozwoju. Psalmista uznaje, że Boże napomnienia służą naszemu dobru i pomagają nam do Niego powrócić (zob. także Hbr 12,5-6 i Ps 94,12).
39:13:00 - Prośba o ochronę i błaganie o to, by nie zostać opuszczonym, ukazują głęboką potrzebę Boga w chwilach udręki. Obecność Boga jest fundamentalna w naszej drodze wiary (zob. także Psalm 27,9 i List do Rzymian 8,38-39).
Wersety związane z Salmos, 39:
Psalm 39 ukazuje kruchość życia ludzkiego. Jak odnaleźć sens w krótkotrwałości istnienia? Ten medytacyjny psalm Dawida zastanawia się nad przemijaniem życia i marnością ziemskich trosk. Tekst porusza takie tematy, jak kontrola języka, znikomość człowieka przed Bogiem i potrzeba życia z wiecznym celem. Psalm 39 zachęca do głębokiej refleksji nad śmiertelnością. Przeanalizuj z nami pięć fragmentów biblijnych, które rzucają światło na rozważania zawarte w tym filozoficznym psalmie.
Jakuba 4:14: "Nawet nie wiesz, co Cię jutro spotka! Jakie jest Twoje życie? Jesteście jak mgła, która pojawia się na chwilę, a potem rozwiewa." - Ta refleksja na temat krótkotrwałości życia nawiązuje do Psalmu 39:4-5.
1 Piotra 2:11: "Kochani, nalegam, abyście jako obcy i pielgrzymi na świecie powstrzymywali się od cielesnych pragnień, które walczą z duszą." - Idea bycia pielgrzymem na tej ziemi nawiązuje do Psalmu 39:12.
Kaznodziei 6:2: "Bóg daje człowiekowi bogactwo, posiadłości i chwałę, aby nie brakowało mu niczego, czego pragną jego oczy; lecz Bóg nie pozwala mu cieszyć się tymi rzeczami, a obcy cieszy się nimi. To absurd, to straszliwe zło." - Werset ten odzwierciedla refleksję na temat marności życia zawartą w Psalmie 39:6.
Hebrajczyków 11:13: "Wszyscy oni żyli wiarą i umarli, nie otrzymawszy tego, co zostało obiecane; Widzieli ich z daleka i z daleka pozdrawiali, rozpoznając, że są obcymi i pielgrzymami na ziemi." - Podobnie jak Psalm 39:12, werset ten mówi o byciu obcym w tej ziemi.
Hioba 7:17-18: "Czym jest człowiek, że go wywyższacie, że się o niego troszczycie, że każdego ranka go badacie i sprawdzacie w każdej chwili?" - Ten fragment Księgi Hioba przypomina refleksje na temat natury człowieka zawarte w Psalmie 39:11.
FAQ:
Czego uczy nas Psalm 39 o krótkości życia?
Psalm 39 przypomina nam o kruchości i krótkości ludzkiego życia, skłaniając nas do refleksji nad naszą skończonością i szukania mądrości, która pozwoli nam żyć z sensem. (Psalm 39:4-5)
W jaki sposób Psalm 39 uczy nas szukać Bożej mądrości?
Psalm 39 uczy nas, abyśmy modlili się o mądrość, abyśmy mogli żyć ze zrozumieniem sensu naszego życia i naszych czynów przed Bogiem. (Psalm 39:6-7)
Co oznacza „przedstaw moje wołanie Tobie, Panie”?
Oznacza to powierzenie Bogu wszystkich naszych zmartwień i lęków, ufając, że On usłyszy nasze modlitwy i udzieli nam właściwej odpowiedzi. (Psalm 39:12)
W jaki sposób Psalm 39 wyraża udrękę Dawida?
Dawid wyraża swój niepokój i trudność w zrozumieniu ludzkiego cierpienia, lecz zwraca się do Boga po ulgę i zrozumienie. (Psalm 39:10-11)
Jakiej lekcji na temat cierpienia i zaufania Bogu udziela Psalm 39?
Psalm 39 uczy nas, że pomimo trudności i cierpienia powinniśmy ufać Bogu i prosić Go o pomoc w radzeniu sobie z przeciwnościami losu (Psalm 39:12-13).
