1. Gr. Psalm 39 (Heb. 40) εἰς τὸ τέλος τῷ Δαυιδ ψαλμός
2. ὑπομένων ὑπέμεινα τὸν κύριον καὶ προσέσχεν μοι καὶ εἰσήκουσεν τῆς δεήσεώς μου
3. καὶ ἀνήγαγέν με ἐκ λάκκου ταλαιπωρίας καὶ ἀπὸ πηλοῦ ἰλύος καὶ ἔστησεν ἐπὶ πέτραν τοὺς πόδας μου καὶ κατηύθυνεν τὰ διαβήματά μου
4. καὶ ἐνέβαλεν εἰς τὸ στόμα μου ᾆσμα καινόν ὕμνον τῷ θεῷ ἡμῶν ὄψονται πολλοὶ καὶ φοβηθήσονται καὶ ἐλπιοῦσιν ἐπὶ κύριον
5. μακάριος ἀνήρ οὗ ἐστιν τὸ ὄνομα κυρίου ἐλπὶς αὐτοῦ καὶ οὐκ ἐνέβλεψεν εἰς ματαιότητας καὶ μανίας ψευδεῖς
6. πολλὰ ἐποίησας σύ κύριε ὁ θεός μου τὰ θαυμάσιά σου καὶ τοῖς διαλογισμοῖς σου οὐκ ἔστιν τίς ὁμοιωθήσεταί σοι ἀπήγγειλα καὶ ἐλάλησα ἐπληθύνθησαν ὑπὲρ ἀριθμόν
7. θυσίαν καὶ προσφορὰν οὐκ ἠθέλησας ὠτία δὲ κατηρτίσω μοι ὁλοκαύτωμα καὶ περὶ ἁμαρτίας οὐκ ᾔτησας
8. τότε εἶπον ἰδοὺ ἥκω ἐν κεφαλίδι βιβλίου γέγραπται περὶ ἐμοῦ
9. τοῦ ποιῆσαι τὸ θέλημά σου ὁ θεός μου ἐβουλήθην καὶ τὸν νόμον σου ἐν μέσῳ τῆς κοιλίας μου
10. εὐηγγελισάμην δικαιοσύνην ἐν ἐκκλησίᾳ μεγάλῃ ἰδοὺ τὰ χείλη μου οὐ μὴ κωλύσω κύριε σὺ ἔγνως
11. τὴν δικαιοσύνην σου οὐκ ἔκρυψα ἐν τῇ καρδίᾳ μου τὴν ἀλήθειάν σου καὶ τὸ σωτήριόν σου εἶπα οὐκ ἔκρυψα τὸ ἔλεός σου καὶ τὴν ἀλήθειάν σου ἀπὸ συναγωγῆς πολλῆς
12. σὺ δέ κύριε μὴ μακρύνης τοὺς οἰκτιρμούς σου ἀπ’ ἐμοῦ τὸ ἔλεός σου καὶ ἡ ἀλήθειά σου διὰ παντὸς ἀντελάβοντό μου
13. ὅτι περιέσχον με κακά ὧν οὐκ ἔστιν ἀριθμός κατέλαβόν με αἱ ἀνομίαι μου καὶ οὐκ ἠδυνήθην τοῦ βλέπειν ἐπληθύνθησαν ὑπὲρ τὰς τρίχας τῆς κεφαλῆς μου καὶ ἡ καρδία μου ἐγκατέλιπέν με
14. εὐδόκησον κύριε τοῦ ῥύσασθαί με κύριε εἰς τὸ βοηθῆσαί μοι πρόσχες
15. καταισχυνθείησαν καὶ ἐντραπείησαν ἅμα οἱ ζητοῦντες τὴν ψυχήν μου τοῦ ἐξᾶραι αὐτήν ἀποστραφείησαν εἰς τὰ ὀπίσω καὶ ἐντραπείησαν οἱ θέλοντές μοι κακά
16. κομισάσθωσαν παραχρῆμα αἰσχύνην αὐτῶν οἱ λέγοντές μοι εὖγε εὖγε
17. ἀγαλλιάσαιντο καὶ εὐφρανθείησαν ἐπὶ σοὶ πάντες οἱ ζητοῦντές σε κύριε καὶ εἰπάτωσαν διὰ παντός μεγαλυνθήτω ὁ κύριος οἱ ἀγαπῶντες τὸ σωτήριόν σου
18. ἐγὼ δὲ πτωχός εἰμι καὶ πένης κύριος φροντιεῖ μου βοηθός μου καὶ ὑπερασπιστής μου σὺ εἶ ὁ θεός μου μὴ χρονίσῃς
Przypisy:
39:1-3 - Psalmista zastanawia się nad użyciem swoich słów, podkreślając wagę dyscyplinowania języka. Ta ostrożność w mówieniu jest praktyką mądrości, która może zapobiegać konfliktom i krzywdzie (zob. także Jk 3,2-6 i Prz 21,23).
39:4-5 - Modlitwa psalmisty o mądrość i zrozumienie ulotności życia jest wyrazem uznania ludzkiej słabości. Świadomość śmiertelności powinna prowadzić nas do życia pełnego sensu (zob. także Psalm 90:12 i Księgę Koheleta 12:1).
39:6-7 - Podkreślono kontrast między ludzką próżnością a nadzieją pokładaną w Bogu. Psalmista przyznaje, że bogactwo i osiągnięcia nie przynoszą prawdziwego bezpieczeństwa, ale zaufanie do Boga jest fundamentem życia (zob. także Psalm 62:10 i 1 Tymoteusza 6:17).
39:11-12 - Karcenie Boże jest postrzegane jako środek duchowego rozwoju. Psalmista uznaje, że Boże napomnienia służą naszemu dobru i pomagają nam do Niego powrócić (zob. także Hbr 12,5-6 i Ps 94,12).
39:13:00 - Prośba o ochronę i błaganie o to, by nie zostać opuszczonym, ukazują głęboką potrzebę Boga w chwilach udręki. Obecność Boga jest fundamentalna w naszej drodze wiary (zob. także Psalm 27,9 i List do Rzymian 8,38-39).
Wersety związane z Salmos, 39:
Psalm 39 ukazuje kruchość życia ludzkiego. Jak odnaleźć sens w krótkotrwałości istnienia? Ten medytacyjny psalm Dawida zastanawia się nad przemijaniem życia i marnością ziemskich trosk. Tekst porusza takie tematy, jak kontrola języka, znikomość człowieka przed Bogiem i potrzeba życia z wiecznym celem. Psalm 39 zachęca do głębokiej refleksji nad śmiertelnością. Przeanalizuj z nami pięć fragmentów biblijnych, które rzucają światło na rozważania zawarte w tym filozoficznym psalmie.
Jakuba 4:14: "Nawet nie wiesz, co Cię jutro spotka! Jakie jest Twoje życie? Jesteście jak mgła, która pojawia się na chwilę, a potem rozwiewa." - Ta refleksja na temat krótkotrwałości życia nawiązuje do Psalmu 39:4-5.
1 Piotra 2:11: "Kochani, nalegam, abyście jako obcy i pielgrzymi na świecie powstrzymywali się od cielesnych pragnień, które walczą z duszą." - Idea bycia pielgrzymem na tej ziemi nawiązuje do Psalmu 39:12.
Kaznodziei 6:2: "Bóg daje człowiekowi bogactwo, posiadłości i chwałę, aby nie brakowało mu niczego, czego pragną jego oczy; lecz Bóg nie pozwala mu cieszyć się tymi rzeczami, a obcy cieszy się nimi. To absurd, to straszliwe zło." - Werset ten odzwierciedla refleksję na temat marności życia zawartą w Psalmie 39:6.
Hebrajczyków 11:13: "Wszyscy oni żyli wiarą i umarli, nie otrzymawszy tego, co zostało obiecane; Widzieli ich z daleka i z daleka pozdrawiali, rozpoznając, że są obcymi i pielgrzymami na ziemi." - Podobnie jak Psalm 39:12, werset ten mówi o byciu obcym w tej ziemi.
Hioba 7:17-18: "Czym jest człowiek, że go wywyższacie, że się o niego troszczycie, że każdego ranka go badacie i sprawdzacie w każdej chwili?" - Ten fragment Księgi Hioba przypomina refleksje na temat natury człowieka zawarte w Psalmie 39:11.
FAQ:
Czego uczy nas Psalm 39 o krótkości życia?
Psalm 39 przypomina nam o kruchości i krótkości ludzkiego życia, skłaniając nas do refleksji nad naszą skończonością i szukania mądrości, która pozwoli nam żyć z sensem. (Psalm 39:4-5)
W jaki sposób Psalm 39 uczy nas szukać Bożej mądrości?
Psalm 39 uczy nas, abyśmy modlili się o mądrość, abyśmy mogli żyć ze zrozumieniem sensu naszego życia i naszych czynów przed Bogiem. (Psalm 39:6-7)
Co oznacza „przedstaw moje wołanie Tobie, Panie”?
Oznacza to powierzenie Bogu wszystkich naszych zmartwień i lęków, ufając, że On usłyszy nasze modlitwy i udzieli nam właściwej odpowiedzi. (Psalm 39:12)
W jaki sposób Psalm 39 wyraża udrękę Dawida?
Dawid wyraża swój niepokój i trudność w zrozumieniu ludzkiego cierpienia, lecz zwraca się do Boga po ulgę i zrozumienie. (Psalm 39:10-11)
Jakiej lekcji na temat cierpienia i zaufania Bogu udziela Psalm 39?
Psalm 39 uczy nas, że pomimo trudności i cierpienia powinniśmy ufać Bogu i prosić Go o pomoc w radzeniu sobie z przeciwnościami losu (Psalm 39:12-13).
