1. kata ton logon efraim dikaiwmata autoV elaben en tw israhl kai eqeto auta th baal kai apeqanen
2. kai proseqeto tou amartanein eti kai epoihsan eautoiV cwneuma ek tou arguriou autwn kat' eikona eidwlwn erga tektonwn suntetelesmena autoiV autoi legousin qusate anqrwpouV moscoi gar ekleloipasin
3. dia touto esontai wV nefelh prwinh kai wV drosoV orqrinh poreuomenh wsper cnouV apofuswmenoV af' alwnoV kai wV atmiV apo akridwn
4. egw de kurioV o qeoV sou sterewn ouranon kai ktizwn ghn ou ai ceireV ektisan pasan thn stratian tou ouranou kai ou paredeixa soi auta tou poreuesqai opisw autwn kai egw anhgagon se ek ghV aiguptou kai qeon plhn emou ou gnwsh kai swzwn ouk estin parex emou
5. egw epoimainon se en th erhmw en gh aoikhtw
6. kata taV nomaV autwn kai eneplhsqhsan eiV plhsmonhn kai uywqhsan ai kardiai autwn eneka toutou epelaqonto mou
7. kai esomai autoiV wV panqhr kai wV pardaliV kata thn odon assuriwn
8. apanthsomai autoiV wV arkoV aporoumenh kai diarrhxw sugkleismon kardiaV autwn kai katafagontai autouV ekei skumnoi drumou qhria agrou diaspasei autouV
9. th diafqora sou israhl tiV bohqhsei
10. pou o basileuV sou outoV kai diaswsatw se en pasaiV taiV polesin sou krinatw se on eipaV doV moi basilea kai arconta
11. kai edwka soi basilea en orgh mou kai escon en tw qumw mou
12. sustrofhn adikiaV efraim egkekrummenh h amartia autou
13. wdineV wV tiktoushV hxousin autw outoV o uioV sou ou fronimoV dioti ou mh uposth en suntribh teknwn
14. ek ceiroV adou rusomai autouV kai ek qanatou lutrwsomai autouV pou h dikh sou qanate pou to kentron sou adh paraklhsiV kekruptai apo ofqalmwn mou
15. dioti outoV ana meson adelfwn diastelei epaxei anemon kauswna kurioV ek thV erhmou ep' auton kai anaxhranei taV flebaV autou exerhmwsei taV phgaV autou autoV kataxhranei thn ghn autou kai panta ta skeuh ta epiqumhta autou
Przypisy:
13:1-3 - Grzech Efraima porównany jest do rozkładu ciała, co odzwierciedla wagę jego przewinienia. Kiedy ludowi się powodzi, zapomina o Bogu i szuka własnego bezpieczeństwa, zamiast Mu zaufać. Sąd Boży jest nieunikniony dla tych, którzy odrzucają Jego suwerenność (zob. również Pwt 32,15 i Iz 59,2).
13:4-6 - Odrzucenie Bożej łaski i oddanie się bożkom prowadzi do duchowego upadku. Bóg przypomina nam, że to On wyzwolił Izrael z niewoli w Egipcie i tylko On może zaoferować prawdziwą wolność i dobrobyt (zob. także Wj 20,2-3 i J 8,36).
13:7-11 - Bóg obiecuje osądzić Efraima za jego bałwochwalstwo, porównując swoje czyny do czynów lwa pożerającego swoją ofiarę. Przesłanie jest jasne: Bóg jest wierny swojej sprawiedliwości i jeśli lud nie okaże skruchy, kara będzie surowa (zob. także Am 1:2 i Ap 19:11).
13:12-16 - Tragedia Efraima opisana jest jako bolesna śmierć, symbolizująca cierpienie ludu z powodu odrzucenia Boga. Zniszczenie Samarii i koniec dynastii Jeroboama są zapowiadane jako konsekwencja jego buntu (zob. także Jeremiasza 8:20 i Mateusza 24:2).
Wersety związane z Oséias, 13:
Rozdział 13 Ozeasza ogłasza ostateczny sąd nad Izraelem. Jakie są ostateczne konsekwencje apostazji? Ten surowy tekst porównuje upadek Izraela do rozproszenia porannej mgły i porusza takie tematy, jak bałwochwalstwo, niewdzięczność i suwerenność Boga w sądzie. Rozdział ten nie kończy się jednak bez nadziei, nawiązującej do przyszłego odkupienia. Ozeasz 13 ukazuje zarówno powagę grzechu, jak i możliwość odnowy. Rozważcie razem z nami pięć fragmentów biblijnych, które wyjaśniają kluczowe tematy tego ważnego rozdziału.
1 Koryntian 15:55: "Gdzie, o śmierci, jest twoje zwycięstwo? Gdzie, o śmierci, jest twoje żądło?" - Paweł cytuje Ozeasza 13:14, dokonując jego reinterpretacji w świetle zwycięstwa Chrystusa nad śmiercią.
Objawienie 13:2: "Bestia, którą widziałem, była podobna do lamparta, ale miała nogi jak niedźwiedź i paszczę jak lew. Smok dał bestii swą moc, swój tron i wielką władzę." - Ten obraz dzikich zwierząt nawiązuje do metafor użytych w Księdze Ozeasza 13:7-8 do opisania sądu Bożego.
Powtórzonego Prawa 32:39: "Zobacz teraz, że jestem jedynym Bogiem! Nie ma nikogo innego poza mną. Daję śmierć i daję życie, ranię i leczę, i nikt nie może ujść mojej ręce." - Werset ten odzwierciedla temat z Ozeasza 13:4, gdzie Bóg potwierdza swoją jedność i suwerenność.
Ezechiela 34:23-24: "Ustanowię nad nimi jednego pasterza, mojego sługę Dawida, który będzie je pasł; będzie je pasł i będzie ich pasterzem. Ja, Pan, będę ich Bogiem, a mój sługa Dawid będzie ich przywódcą wśród nich. Ja, Pan, przemówiłem." - Ta obietnica złożona przez pasterza z Dawida kontrastuje z odrzuceniem przez króla w Księdze Ozeasza 13:10-11.
Jana 3:14-15: "Jak Mojżesz wywyższył węża na pustyni, tak trzeba też wywyższyć Syna Człowieczego, aby każdy, kto w Niego wierzy, miał życie wieczne." - Werset ten przedstawia chrystologiczną interpretację zbawienia, nawiązując do tematów z Ozeasza 13:14.
FAQ:
Co mówi Ozeasz 13 na temat bałwochwalstwa Izraela?
Izrael zostaje zganiony za bałwochwalstwo, a Bóg ostrzega, że z powodu bałwochwalstwa poniesie zagładę. (Ozeasza 13:2-3)
Jak Bóg opisuje zniszczenie Izraela w Księdze Ozeasza 13?
Bóg opisuje nieuniknioną zagładę Izraela z powodu buntu i bałwochwalstwa, a Izraelici zostaną ukarani za odwrócenie się od Niego. (Ozeasza 13:3-16)
Co oznacza Boży lament w Księdze Ozeasza 13:8?
Lament Boga w Księdze Ozeasza 13:8 odzwierciedla Jego odrazę do zdrady Izraela, porównując Go do lwa gotowego pożreć swoją ofiarę. (Ozeasza 13:8)
Czego możemy się nauczyć o Bożym miłosierdziu z Księgi Ozeasza 13?
Nawet w obliczu nieuchronnej zagłady Bóg daje Izraelowi szansę na pokutę i odnowę, okazując w ten sposób swoje miłosierdzie. (Ozeasza 13:14)
Co zostało obiecane Izraelowi w Księdze Ozeasza 13 po nawróceniu?
Bóg obiecuje ocalić Izrael od śmierci i zniszczenia, oferując przebaczenie i odrodzenie, jeśli ludzie okażą skruchę i powrócą do Niego. (Ozeasza 13:14)
