1. oimmoi oti egenomhn wV sunagwn kalamhn en amhtw kai wV epifullida en trughtw ouc uparcontoV botruoV tou fagein ta prwtogona oimmoi yuch
2. oti apolwlen eulabhV apo thV ghV kai katorqwn en anqrwpoiV ouc uparcei panteV eiV aimata dikazontai ekastoV ton plhsion autou ekqlibousin ekqlibh
3. epi to kakon taV ceiraV autwn etoimazousin o arcwn aitei kai o krithV eirhnikouV logouV elalhsen kataqumion yuchV autou estin kai exeloumai
4. ta agaqa autwn wV shV ektrwgwn kai badizwn epi kanonoV en hmera skopiaV ouai ouai ai ekdikhseiV sou hkasin nun esontai klauqmoi autwn
5. mh katapisteuete en filoiV kai mh elpizete epi hgoumenoiV apo thV sugkoitou sou fulaxai tou anaqesqai ti auth
6. dioti uioV atimazei patera qugathr epanasthsetai epi thn mhtera authV numfh epi thn penqeran authV ecqroi androV panteV oi andreV oi en tw oikw autou
7. egw de epi ton kurion epibleyomai upomenw epi tw qew tw swthri mou eisakousetai mou o qeoV mou
8. mh epicaire moi h ecqra mou oti peptwka kai anasthsomai dioti ean kaqisw en tw skotei kurioV fwtiei moi
9. orghn kuriou upoisw oti hmarton autw ewV tou dikaiwsai auton thn dikhn mou kai poihsei to krima mou kai exaxei me eiV to fwV oyomai thn dikaiosunhn autou
10. kai oyetai h ecqra mou kai peribaleitai aiscunhn h legousa proV me pou kurioV o qeoV sou oi ofqalmoi mou epoyontai authn nun estai eiV katapathma wV phloV en taiV odoiV
11. hmeraV aloifhV plinqou exaleiyiV sou h hmera ekeinh kai apotriyetai nomima sou
12. h hmera ekeinh kai ai poleiV sou hxousin eiV omalismon kai eiV diamerismon assuriwn kai ai poleiV sou ai ocurai eiV diamerismon apo turou ewV tou potamou suriaV hmera udatoV kai qorubou
13. kai estai h gh eiV afanismon sun toiV katoikousin authn ek karpwn epithdeumatwn autwn
14. poimaine laon sou en rabdw sou probata klhronomiaV sou kataskhnountaV kaq' eautouV drumon en mesw tou karmhlou nemhsontai thn basanitin kai thn galaaditin kaqwV ai hmerai tou aiwnoV
15. kai kata taV hmeraV exodiaV sou ex aiguptou oyesqe qaumasta
16. oyontai eqnh kai kataiscunqhsontai ek pashV thV iscuoV autwn epiqhsousin ceiraV epi to stoma autwn ta wta autwn apokwfwqhsontai
17. leixousin coun wV ofeiV suronteV ghn sugcuqhsontai en sugkleismw autwn epi tw kuriw qew hmwn eksthsontai kai fobhqhsontai apo sou
18. tiV qeoV wsper su exairwn adikiaV kai uperbainwn asebeiaV toiV kataloipoiV thV klhronomiaV autou kai ou sunescen eiV marturion orghn autou oti qelhthV eleouV estin
19. autoV epistreyei kai oiktirhsei hmaV katadusei taV adikiaV hmwn kai aporrifhsontai eiV ta baqh thV qalasshV pasaV taV amartiaV hmwn
20. dwseiV alhqeian tw iakwb eleon tw abraam kaqoti wmosaV toiV patrasin hmwn kata taV hmeraV taV emprosqen .
Przypisy:
7:1-7 - Micheasz ubolewa nad zepsuciem i niegodziwością panującymi w Izraelu. Wyraża żal proroka z powodu upadku moralnego, ale także błaga o miłosierdzie i odnowę (zob. także Rz 3,23 i 2 Kor 7,10).
7:8-10 - Prorok wyraża swoją ufność w Boże odrodzenie, nawet pośród przeciwności. Wyraża nadzieję, że pomimo cierpienia Izrael ujrzy Boże zwycięstwo nad swoimi wrogami (zob. także Psalm 27:1-3 i 2 List do Koryntian 4:17-18).
7:11-13 - Ziemia zostanie odbudowana, a pokój przywrócony. Rozdział ten zawiera obietnicę odrodzenia Izraela oraz przesłanie pocieszenia i nadziei dla sprawiedliwych (zob. także Izajasza 65:17-25 i Rzymian 8:19-23).
7:14-17 - Micheasz modli się, aby Bóg prowadził swój lud, zapewniając mu pożywienie i bezpieczeństwo oraz sprowadzając sąd na wrogie narody. Symbolizuje to zaufanie Izraela do Boga jako pasterza, który troszczy się o swoją trzodę (zob. także Psalm 23 i Jana 10:11).
7:18-20 - Rozdział kończy się wychwalaniem Bożego miłosierdzia, które odpuszcza grzechy i przywraca Jego ludowi zbawienie. Prorok wzmacnia nadzieję, że Bóg spełni swoje obietnice, przynosząc pokój i odkupienie (zob. także Izajasz 55,7 i 1 J 1,9).
Wersety związane z Miquéias, 7:
Rozdział 7 Księgi Micheasza kończy się lamentem, ufnością i uwielbieniem. Jak prorok reaguje na szerzącą się korupcję? Ten wieloaspektowy tekst rozpoczyna się lamentem nad upadkiem moralnym, przechodzi w wyraz ufności wobec Boga, a kończy hymnem uwielbienia dla Jego miłosierdzia. Micheasz potwierdza wierność Boga wobec Swoich obietnic i Jego współczujący charakter. Rozdział ten daje nadzieję w obliczu sądu. Odkryj z nami pięć fragmentów biblijnych, które odzwierciedlają odkupieńcze tematy tego końcowego rozdziału.
Izajasza 59:16: "Zobaczył, że nikogo nie ma, zdziwił się, bo nikt się nie wstawił; wtedy jego ramię przyniosło mu zbawienie, a jego sprawiedliwość go wspierała." - Werset ten odzwierciedla temat z Księgi Micheasza 7:7, gdzie prorok szuka u Boga zbawienia pośród powszechnego zepsucia.
Psalmy 103:8-9: "Pan jest współczujący i miłosierny, bardzo cierpliwy i pełen miłości. Nie zawsze nas oskarża lub ma do nas żal na zawsze." - Wersety te odzwierciedlają opis charakteru Boga z Micheasza 7:18-19, podkreślając Jego współczucie i przebaczenie.
Łukasza 1:72-73: "aby okazać miłosierdzie naszym ojcom i pamiętać o swoim świętym przymierzu, na przysięgę, którą złożył naszemu ojcu Abrahamowi." - Ten fragment pieśni Zachariasza odzwierciedla tematykę Księgi Micheasza 7:20, w której wysławia się Boga za wierność obietnicom danym patriarchom.
Rzymian 7:24-25: "Nieszczęsny ze mnie człowiek! Kto mnie uwolni z ciała poddanego tej śmierci? Dziękuję Bogu za Jezusa Chrystusa, naszego Pana!" - Lament Pawła i późniejsza nadzieja nawiązują do tonu Micheasza 7,7-9, gdzie prorok po wyznaniu grzechów ludu wyraża ufność w Boże wybawienie.
Efezjan 2:4-5: "Jednakże Bóg, który jest bogaty w miłosierdzie, przez wielką miłość, jaką nas umiłował, ożywił nas razem z Chrystusem, nawet gdy byliśmy martwi w przestępstwach - łaską zostaliście zbawieni." - Ten fragment odzwierciedla tematy miłosierdzia i przebaczenia zawarte w Księdze Micheasza 7:18-19, pokazując, jak Bóg okazuje współczucie swojemu ludowi.
FAQ:
Co Micheasz mówi o stanie duchowym Izraela?
Micheasz ubolewa nad duchowym upadkiem Izraela, który odwrócił się od Boga, a wśród przywódców i ludu panuje zepsucie. (Micheasz 7:1-4)
W jaki sposób Micheasz wyraża swoje zaufanie do Boga pomimo chaosu?
Micheasz wyraża swoje zaufanie do Boga, zapewniając, że On będzie ich zbawieniem nawet pośród chaosu i korupcji, i że Bóg przywróci Izrael w swoim czasie. (Micheasz 7:7)
Co mówi Micheasz o zemście Boga na wrogach Izraela?
Micheasz prorokuje, że Bóg pomści wrogów Izraela, sprowadzając zagładę na tych, którzy ich uciskają i zdradzają, a lud ujrzy zwycięstwo Boga. (Micheasz 7:10)
Co mówi Micheasz o Bożym przebaczeniu i miłosierdziu?
Micheasz wychwala miłosierdzie Boga, który przebacza grzechy ludzi, wrzucając ich nieprawości w głębiny morza, okazując w ten sposób swoją wierność i współczucie. (Micheasz 7:18-19)
W jaki sposób Micheasz opisuje odbudowę Izraela?
Micheasz opisuje odrodzenie Izraela jako czas błogosławieństwa i dobrobytu, kiedy Bóg przywróci Swój lud i wypełni Swoje obietnice zbawienia. (Micheasz 7:20)
