1. væ mihi quia factus sum sicut qui colligit in autumno racemos vindemiæ non est botrus ad comedendum præcoquas ficus desideravit anima mea
2. periit sanctus de terra et rectus in hominibus non est omnes in sanguine insidiantur vir fratrem suum venatur ad mortem
3. malum manuum suarum dicunt bonum princeps postulat et judex in reddendo est et magnus locutus est desiderium animæ suæ et conturbaverunt eam
4. qui optimus in eis est quasi paliurus et qui rectus quasi spina de sepe dies speculationis tuæ visitatio tua venit nunc erit vastitas eorum
5. nolite credere amico et nolite confidere in duce ab ea quæ dormit in sinu tuo custodi claustra oris tui
6. quia filius contumeliam facit patri filia consurgit adversus matrem suam nurus contra socrum suam inimici hominis domestici ejus
7. ego autem ad Dominum aspiciam expectabo Deum salvatorem meum audiet me Deus meus
8. ne læteris inimica mea super me quia cecidi consurgam cum sedero in tenebris Dominus lux mea est
9. iram Domini portabo quoniam peccavi ei donec judicet causam meam et faciat judicium meum educet me in lucem videbo in justitiam ejus
10. et aspiciet inimica mea et operietur confusione quæ dicit ad me ubi est Dominus Deus tuus oculi mei videbunt in eam nunc erit in conculcationem ut lutum platearum
11. dies ut ædificentur maceriæ tuæ in die illa longe fiet lex
12. in die illa et usque ad te veniet Assur et usque ad civitates munitas et a civitatibus munitis usque ad flumen et ad mare de mari et ad montem de monte
13. et erit terra in desolationem propter habitatores suos et propter fructum cogitationum eorum
14. pasce populum tuum in virga tua gregem hereditatis tuæ habitantes solos in saltu in medio Carmeli pascentur Basan et Galaad juxta dies antiquos
15. secundum dies egressionis tuæ de terra Ægypti ostendam ei mirabilia
16. videbunt gentes et confundentur super omni fortitudine sua ponent manus super os aures eorum surdæ erunt
17. lingent pulverem sicut serpens velut reptilia terræ proturbabuntur de ædibus suis Dominum Deum nostrum desiderabunt et timebunt te
18. quis Deus similis tui qui aufers iniquitatem et transis peccatum reliquiarum hereditatis tuæ non inmittet ultra furorem suum quoniam volens misericordiam est
19. revertetur et miserebitur nostri deponet iniquitates nostras et proiciet in profundum maris omnia peccata nostra
20. dabis veritatem Jacob misericordiam Abraham quæ jurasti patribus nostris a diebus antiquis
Przypisy:
7:1-7 - Micheasz ubolewa nad zepsuciem i niegodziwością panującymi w Izraelu. Wyraża żal proroka z powodu upadku moralnego, ale także błaga o miłosierdzie i odnowę (zob. także Rz 3,23 i 2 Kor 7,10).
7:8-10 - Prorok wyraża swoją ufność w Boże odrodzenie, nawet pośród przeciwności. Wyraża nadzieję, że pomimo cierpienia Izrael ujrzy Boże zwycięstwo nad swoimi wrogami (zob. także Psalm 27:1-3 i 2 List do Koryntian 4:17-18).
7:11-13 - Ziemia zostanie odbudowana, a pokój przywrócony. Rozdział ten zawiera obietnicę odrodzenia Izraela oraz przesłanie pocieszenia i nadziei dla sprawiedliwych (zob. także Izajasza 65:17-25 i Rzymian 8:19-23).
7:14-17 - Micheasz modli się, aby Bóg prowadził swój lud, zapewniając mu pożywienie i bezpieczeństwo oraz sprowadzając sąd na wrogie narody. Symbolizuje to zaufanie Izraela do Boga jako pasterza, który troszczy się o swoją trzodę (zob. także Psalm 23 i Jana 10:11).
7:18-20 - Rozdział kończy się wychwalaniem Bożego miłosierdzia, które odpuszcza grzechy i przywraca Jego ludowi zbawienie. Prorok wzmacnia nadzieję, że Bóg spełni swoje obietnice, przynosząc pokój i odkupienie (zob. także Izajasz 55,7 i 1 J 1,9).
Wersety związane z Prophetia Michaeae, 7:
Rozdział 7 Księgi Micheasza kończy się lamentem, ufnością i uwielbieniem. Jak prorok reaguje na szerzącą się korupcję? Ten wieloaspektowy tekst rozpoczyna się lamentem nad upadkiem moralnym, przechodzi w wyraz ufności wobec Boga, a kończy hymnem uwielbienia dla Jego miłosierdzia. Micheasz potwierdza wierność Boga wobec Swoich obietnic i Jego współczujący charakter. Rozdział ten daje nadzieję w obliczu sądu. Odkryj z nami pięć fragmentów biblijnych, które odzwierciedlają odkupieńcze tematy tego końcowego rozdziału.
Izajasza 59:16: "Zobaczył, że nikogo nie ma, zdziwił się, bo nikt się nie wstawił; wtedy jego ramię przyniosło mu zbawienie, a jego sprawiedliwość go wspierała." - Werset ten odzwierciedla temat z Księgi Micheasza 7:7, gdzie prorok szuka u Boga zbawienia pośród powszechnego zepsucia.
Psalmy 103:8-9: "Pan jest współczujący i miłosierny, bardzo cierpliwy i pełen miłości. Nie zawsze nas oskarża lub ma do nas żal na zawsze." - Wersety te odzwierciedlają opis charakteru Boga z Micheasza 7:18-19, podkreślając Jego współczucie i przebaczenie.
Łukasza 1:72-73: "aby okazać miłosierdzie naszym ojcom i pamiętać o swoim świętym przymierzu, na przysięgę, którą złożył naszemu ojcu Abrahamowi." - Ten fragment pieśni Zachariasza odzwierciedla tematykę Księgi Micheasza 7:20, w której wysławia się Boga za wierność obietnicom danym patriarchom.
Rzymian 7:24-25: "Nieszczęsny ze mnie człowiek! Kto mnie uwolni z ciała poddanego tej śmierci? Dziękuję Bogu za Jezusa Chrystusa, naszego Pana!" - Lament Pawła i późniejsza nadzieja nawiązują do tonu Micheasza 7,7-9, gdzie prorok po wyznaniu grzechów ludu wyraża ufność w Boże wybawienie.
Efezjan 2:4-5: "Jednakże Bóg, który jest bogaty w miłosierdzie, przez wielką miłość, jaką nas umiłował, ożywił nas razem z Chrystusem, nawet gdy byliśmy martwi w przestępstwach - łaską zostaliście zbawieni." - Ten fragment odzwierciedla tematy miłosierdzia i przebaczenia zawarte w Księdze Micheasza 7:18-19, pokazując, jak Bóg okazuje współczucie swojemu ludowi.
FAQ:
Co Micheasz mówi o stanie duchowym Izraela?
Micheasz ubolewa nad duchowym upadkiem Izraela, który odwrócił się od Boga, a wśród przywódców i ludu panuje zepsucie. (Micheasz 7:1-4)
W jaki sposób Micheasz wyraża swoje zaufanie do Boga pomimo chaosu?
Micheasz wyraża swoje zaufanie do Boga, zapewniając, że On będzie ich zbawieniem nawet pośród chaosu i korupcji, i że Bóg przywróci Izrael w swoim czasie. (Micheasz 7:7)
Co mówi Micheasz o zemście Boga na wrogach Izraela?
Micheasz prorokuje, że Bóg pomści wrogów Izraela, sprowadzając zagładę na tych, którzy ich uciskają i zdradzają, a lud ujrzy zwycięstwo Boga. (Micheasz 7:10)
Co mówi Micheasz o Bożym przebaczeniu i miłosierdziu?
Micheasz wychwala miłosierdzie Boga, który przebacza grzechy ludzi, wrzucając ich nieprawości w głębiny morza, okazując w ten sposób swoją wierność i współczucie. (Micheasz 7:18-19)
W jaki sposób Micheasz opisuje odbudowę Izraela?
Micheasz opisuje odrodzenie Izraela jako czas błogosławieństwa i dobrobytu, kiedy Bóg przywróci Swój lud i wypełni Swoje obietnice zbawienia. (Micheasz 7:20)
