1. tade legei kurioV epi taiV trisin asebeiaiV mwab kai epi taiV tessarsin ouk apostrafhsomai auton anq' wn katekausan ta osta basilewV thV idoumaiaV eiV konian
2. kai exapostelw pur epi mwab kai katafagetai qemelia twn polewn authV kai apoqaneitai en adunamia mwab meta kraughV kai meta fwnhV salpiggoV
3. kai exoleqreusw krithn ex authV kai pantaV touV arcontaV authV apoktenw met' autou legei kurioV
4. tade legei kurioV epi taiV trisin asebeiaiV uiwn iouda kai epi taiV tessarsin ouk apostrafhsomai auton eneka tou apwsasqai autouV ton nomon kuriou kai ta prostagmata autou ouk efulaxanto kai eplanhsen autouV ta mataia autwn a epoihsan oiV exhkolouqhsan oi patereV autwn opisw autwn
5. kai exapostelw pur epi ioudan kai katafagetai qemelia ierousalhm
6. tade legei kurioV epi taiV trisin asebeiaiV israhl kai epi taiV tessarsin ouk apostrafhsomai auton anq' wn apedonto arguriou dikaion kai penhta eneken upodhmatwn
7. ta patounta epi ton coun thV ghV kai ekondulizon eiV kefalaV ptwcwn kai odon tapeinwn exeklinan kai uioV kai pathr autou eiseporeuonto proV thn authn paidiskhn opwV bebhlwswsin to onoma tou qeou autwn
8. kai ta imatia autwn desmeuonteV scoinioiV parapetasmata epoioun ecomena tou qusiasthriou kai oinon ek sukofantiwn epinon en tw oikw tou qeou autwn
9. egw de exhra ton amorraion ek proswpou autwn ou hn kaqwV uyoV kedrou to uyoV autou kai iscuroV hn wV druV kai exhra ton karpon autou epanwqen kai taV rizaV autou upokatwqen
10. kai egw anhgagon umaV ek ghV aiguptou kai perihgagon umaV en th erhmw tessarakonta eth tou kataklhronomhsai thn ghn twn amorraiwn
11. kai elabon ek twn uiwn umwn eiV profhtaV kai ek twn neaniskwn umwn eiV agiasmon mh ouk estin tauta uioi israhl legei kurioV
12. kai epotizete touV hgiasmenouV oinon kai toiV profhtaiV enetellesqe legonteV ou mh profhteushte
13. dia touto idou egw kuliw upokatw umwn on tropon kulietai h amaxa h gemousa kalamhV
14. kai apoleitai fugh ek dromewV kai o krataioV ou mh krathsh thV iscuoV autou kai o machthV ou mh swsh thn yuchn autou
15. kai o toxothV ou mh uposth kai o oxuV toiV posin autou ou mh diaswqh oude o ippeuV ou mh swsh thn yuchn autou
16. kai eurhsei thn kardian autou en dunasteiaiV o gumnoV diwxetai en ekeinh th hmera legei kurioV
Przypisy:
2:1-3 - Wyrok na Moabitów zostaje ogłoszony z powodu profanacji kości króla Edomu. Ten akt braku szacunku ujawnia pychę i arogancję Moabitów, którzy zlekceważyli przymierze szacunku i czci między narodami (zob. także 2 Krl 3,26-27 i Jr 48,7).
2:4-5 - Sąd Boży spada na Judę, południowe królestwo, za odrzucenie Prawa Bożego i bałwochwalstwo. Sąd ten podkreśla, że nieposłuszeństwo Bogu, nawet wśród Jego ludu, pociąga za sobą surowe konsekwencje (zob. także 2 Krl 21,10-15 i Jer 5,3-5).
2:6-8 - Izrael jest potępiany za wyzysk ubogich i niesprawiedliwe praktyki, takie jak sprzedawanie sprawiedliwych za srebro. Bóg potępia ucisk społeczny, w którym najsłabsi są traktowani z pogardą, co podkreśla wagę sprawiedliwości społecznej w Królestwie Bożym (zob. także Izajasz 1:23 i Micheasz 6:12-16).
2:9-11 - Bóg przypomina Izraelowi o swojej ochronie i opiece w przeszłości, gdy wyprowadził ich z Egiptu, i o tym, jak powołał proroków i nazirejczyków, aby ich prowadzili. Jednak naród odrzucił te błogosławieństwa, ujawniając swoją zatwardziałość i niewdzięczność wobec Boga (zob. także Pwt 8,11-20 i Jer 7,25-26).
2:12-16 - Ostateczny sąd Boży nad Izraelem będzie całkowity, obejmując każdy aspekt społeczeństwa. To podkreśla, że nieposłuszeństwa wobec Boga nie można ignorować, a Boża sprawiedliwość zostanie wykonana w pełni, bez wyjątku (zob. także Rz 2,6-8 i Ap 20,12-13).
Wersety związane z Amós, 2:
Rozdział 2 Amosa rozciąga wyrok na Judę i Izrael. Dlaczego Bóg potępia swój własny lud? Ten wnikliwy tekst obnaża grzechy Judy, a zwłaszcza Izraela. Rozdział ten podkreśla niewdzięczność Izraela wobec Bożych błogosławieństw, ucisk biednych i zepsucie moralne. Księga Amosa 2 ukazuje, że szczególna relacja z Bogiem pociąga za sobą większą odpowiedzialność. Rozważcie razem z nami pięć fragmentów biblijnych, które rzucają światło na zasady Bożej odpowiedzialności wyrażone w tym pełnym wyzwań rozdziale.
Izajasza 16:6: "Słyszeliśmy o pychie Moaba, o jego przesadnej dumie i bezczelności, ale jego chełpliwość jest daremna." - Werset ten odzwierciedla wyrok Amosa wydany na Moaba w Księdze Amosa 2:1-3, podkreślając temat dumy narodowej.
Ozeasza 4:1-2: "Słuchajcie słowa Pańskiego, Izraelici, gdyż Pan ma zarzut wobec was, mieszkańców tej ziemi: Nie ma wierności, nie ma miłości, nie ma uznania Boga w tej ziemi. Widoczne są tylko przekleństwa, kłamstwa i morderstwa, kradzieże i cudzołóstwo; przekraczaj wszelkie granice! Rozlew krwi jest ciągły." - Ten fragment nawiązuje do oskarżeń Amosa przeciwko Izraelowi z Księgi Amosa 2:6-8, podkreślając zepsucie moralne i społeczne.
Jeremiasza 9:23-24: "Tak mówi Pan: Niech się nie chlubi mądry swoją mądrością, mocny swoją siłą, ani bogaty swoim bogactwem, lecz kto się chlubi, niech się tym chlubi, że mnie rozumie i zna, bo ja jestem Pana i postępuję wiernie, zgodnie ze sprawiedliwością i sprawiedliwością na ziemi, bo to jest to, co mi się podoba” – wyrocznia Pana." - Ten fragment odnosi się do krytyki Amosa dotyczącej wiary Izraela we własną siłę i bogactwo w Amos 2:14-16.
Powtórzonego Prawa 24:17-18: "Nie wypaczaj praw cudzoziemca ani sieroty i nie bierz w zastaw szaty wdowy. Pamiętajcie, że byliście niewolnikami w Egipcie i stamtąd wybawił was Pan, Bóg wasz. Dlatego każę ci to zrobić." - To przykazanie prawa Mojżeszowego zostało pogwałcone przez Izraelitów w Księdze Amosa 2:6-7, co pokazuje, jak odeszli od boskich zasad.
Micheasza 6:8: "Pokazał ci, człowiecze, co jest dobre i czego wymaga Pan: Czyń sprawiedliwość, miłuj wiernie i pokornie chodź z Bogiem swoim." - Werset ten podsumowuje rodzaj zachowania, jakiego Bóg oczekiwał od Izraela, w przeciwieństwie do działań potępionych przez Amosa w Księdze Amosa 2:6-8.
FAQ:
Co powiedział Amos o Moabie?
Moab zostanie zniszczony za spalenie kości króla Edomu i za przemoc wobec okolicznych ludów. (Amos 2:1-3)
Dlaczego Juda miałaby być osądzona w Księdze Amosa 2?
Juda zostanie potępiona za odrzucenie prawa Pańskiego i oddawanie czci bożkom, nieposłuszeństwo przykazaniom Boga. (Amos 2:4-5)
Co Bóg powiedział o Izraelu w rozdziale 2?
Izrael zostanie ukarany za ucisk biednych, korupcję, bałwochwalstwo i nieposłuszeństwo wobec prawa Bożego. (Amos 2:6-8)
Co Amos potępił u przywódców Izraela?
Amos potępił przywódców Izraela za nadużywanie władzy, przekupywanie i wykorzystywanie słabszych. (Amos 2:6-8)
W jaki sposób Bóg wyraża swój gniew z powodu grzechu Izraela?
Bóg wyraża swój gniew, obiecując, że miasto Izrael upadnie, a jego bogactwa zostaną mu odebrane. (Amos 2:13-16)
