1. tade legei kurioV epi taiV trisin asebeiaiV mwab kai epi taiV tessarsin ouk apostrafhsomai auton anq' wn katekausan ta osta basilewV thV idoumaiaV eiV konian
2. kai exapostelw pur epi mwab kai katafagetai qemelia twn polewn authV kai apoqaneitai en adunamia mwab meta kraughV kai meta fwnhV salpiggoV
3. kai exoleqreusw krithn ex authV kai pantaV touV arcontaV authV apoktenw met' autou legei kurioV
4. tade legei kurioV epi taiV trisin asebeiaiV uiwn iouda kai epi taiV tessarsin ouk apostrafhsomai auton eneka tou apwsasqai autouV ton nomon kuriou kai ta prostagmata autou ouk efulaxanto kai eplanhsen autouV ta mataia autwn a epoihsan oiV exhkolouqhsan oi patereV autwn opisw autwn
5. kai exapostelw pur epi ioudan kai katafagetai qemelia ierousalhm
6. tade legei kurioV epi taiV trisin asebeiaiV israhl kai epi taiV tessarsin ouk apostrafhsomai auton anq' wn apedonto arguriou dikaion kai penhta eneken upodhmatwn
7. ta patounta epi ton coun thV ghV kai ekondulizon eiV kefalaV ptwcwn kai odon tapeinwn exeklinan kai uioV kai pathr autou eiseporeuonto proV thn authn paidiskhn opwV bebhlwswsin to onoma tou qeou autwn
8. kai ta imatia autwn desmeuonteV scoinioiV parapetasmata epoioun ecomena tou qusiasthriou kai oinon ek sukofantiwn epinon en tw oikw tou qeou autwn
9. egw de exhra ton amorraion ek proswpou autwn ou hn kaqwV uyoV kedrou to uyoV autou kai iscuroV hn wV druV kai exhra ton karpon autou epanwqen kai taV rizaV autou upokatwqen
10. kai egw anhgagon umaV ek ghV aiguptou kai perihgagon umaV en th erhmw tessarakonta eth tou kataklhronomhsai thn ghn twn amorraiwn
11. kai elabon ek twn uiwn umwn eiV profhtaV kai ek twn neaniskwn umwn eiV agiasmon mh ouk estin tauta uioi israhl legei kurioV
12. kai epotizete touV hgiasmenouV oinon kai toiV profhtaiV enetellesqe legonteV ou mh profhteushte
13. dia touto idou egw kuliw upokatw umwn on tropon kulietai h amaxa h gemousa kalamhV
14. kai apoleitai fugh ek dromewV kai o krataioV ou mh krathsh thV iscuoV autou kai o machthV ou mh swsh thn yuchn autou
15. kai o toxothV ou mh uposth kai o oxuV toiV posin autou ou mh diaswqh oude o ippeuV ou mh swsh thn yuchn autou
16. kai eurhsei thn kardian autou en dunasteiaiV o gumnoV diwxetai en ekeinh th hmera legei kurioV
Notas de rodapé:
2:1-3 - O julgamento contra Moabe é anunciado por causa da profanação dos ossos do rei de Edom. Esse ato de desrespeito revela o orgulho e a arrogância de Moabe, que desconsiderou o pacto de respeito e honra entre os povos (veja também 2 Reis 3:26-27 e Jeremias 48:7).
2:4-5 - O juízo de Deus se volta contra Judá, o reino do sul, por sua rejeição da Lei de Deus e sua adesão à idolatria. Esse julgamento destaca que a desobediência a Deus, mesmo entre o Seu povo, resulta em consequências severas (veja também 2 Reis 21:10-15 e Jeremias 5:3-5).
2:6-8 - Israel é condenado por sua exploração dos pobres e a prática de injustiças, como vender os justos por dinheiro. Deus condena a opressão social, onde os mais vulneráveis são tratados com desdém, destacando a importância da justiça social no reino de Deus (veja também Isaías 1:23 e Miquéias 6:12-16).
2:9-11 - Deus lembra a Israel da sua proteção e cuidado no passado, quando os tirou do Egito, e como Ele levantou profetas e nazireus para guiá-los. Contudo, a nação rejeitou essas bênçãos, revelando seu endurecimento e ingratidão diante de Deus (veja também Deuteronômio 8:11-20 e Jeremias 7:25-26).
2:12-16 - O julgamento final de Deus sobre Israel será total, abrangendo todos os aspectos da sociedade. Isso destaca que a desobediência a Deus não pode ser ignorada, e a justiça divina será executada de maneira completa, sem exceções (veja também Romanos 2:6-8 e Apocalipse 20:12-13).
Versículos relacionados com Amós, 2:
Amós capítulo 2 estende o julgamento a Judá e Israel. Por que Deus condena Seu próprio povo? Este texto incisivo expõe os pecados de Judá e, principalmente, de Israel. O capítulo destaca a ingratidão de Israel diante das bênçãos de Deus, a opressão dos pobres e a corrupção moral. Amós 2 revela que o relacionamento especial com Deus implica maior responsabilidade. Analise conosco cinco passagens bíblicas que iluminam os princípios de accountability divina expressos neste capítulo desafiador.
Isaías 16:6: "Temos ouvido falar da soberba de Moabe, do seu orgulho exagerado e da sua insolência, mas a sua ostentação é vã." - Este versículo reflete o julgamento de Amós contra Moabe em Amós 2:1-3, destacando o tema do orgulho nacional.
Oséias 4:1-2: "Ouçam a palavra do Senhor, vocês, israelitas, pois o Senhor tem uma acusação contra vocês que habitam nesta terra: 'Não há fidelidade, não há amor, não há reconhecimento de Deus nesta terra. Só se vêem maldição, mentira e assassinatos, roubo e adultério; ultrapassam todos os limites! O derramamento de sangue é constante.'" - Esta passagem ecoa as acusações de Amós contra Israel em Amós 2:6-8, destacando a corrupção moral e social.
Jeremias 9:23-24: "Assim diz o Senhor: 'Não se glorie o sábio em sua sabedoria nem o forte em sua força nem o rico em sua riqueza, mas quem se gloriar, glorie-se nisto: em compreender-me e conhecer-me, pois eu sou o Senhor e ajo com lealdade, com justiça e com retidão sobre a terra, pois é dessas coisas que me agrado', declara o Senhor." - Esta passagem se relaciona com a crítica de Amós à confiança de Israel em sua própria força e riqueza em Amós 2:14-16.
Deuteronômio 24:17-18: "Não perverta o direito do estrangeiro nem do órfão, nem tome como penhor as vestes da viúva. Lembre-se de que vocês foram escravos no Egito e que o Senhor, o seu Deus, os libertou dali. Por isso lhes ordeno que façam isso." - Este mandamento da lei mosaica é violado pelos israelitas em Amós 2:6-7, mostrando como eles se afastaram dos princípios divinos.
Miquéias 6:8: "Ele mostrou a você, ó homem, o que é bom e o que o Senhor exige: Pratique a justiça, ame a fidelidade e ande humildemente com o seu Deus." - Este versículo resume o tipo de comportamento que Deus esperava de Israel, em contraste com as ações condenadas por Amós em Amós 2:6-8.
FAQ:
O que Amós disse sobre Moabe?
Moabe seria destruída por queimar os ossos do rei de Edom e por sua violência contra os povos vizinhos. (Amós 2:1-3)
Por que Judá seria julgada em Amós 2?
Judá seria condenada por rejeitar a lei do Senhor e seguir ídolos, desobedecendo aos mandamentos divinos. (Amós 2:4-5)
O que Deus disse sobre Israel no capítulo 2?
Israel seria punido por sua opressão aos pobres, corrupção, idolatria e desobediência à lei de Deus. (Amós 2:6-8)
O que Amós condenou em relação aos líderes de Israel?
Amós condenou os líderes de Israel por abusar de seu poder, subornar e explorar os mais fracos. (Amós 2:6-8)
Como Deus expressa a Sua ira contra o pecado de Israel?
Deus expressa Sua ira com a promessa de que a cidade de Israel cairia e as riquezas seriam levadas. (Amós 2:13-16)