Mosaico decorativo

1. kai kthnh plhqoV hn toiV uioiV roubhn kai toiV uioiV gad plhqoV sfodra kai eidon thn cwran iazhr kai thn cwran galaad kai hn o topoV topoV kthnesin

1. Los hijos de Rubén y los hijos de Gad tenían muchos rebaños, muy grandes. Vieron que el país de Yazer y el país de Galaad eran tierra propia para el pastoreo,

2. kai proselqonteV oi uioi roubhn kai oi uioi gad eipan proV mwushn kai proV eleazar ton ierea kai proV touV arcontaV thV sunagwghV legonteV

2. y los hijos de Gad y los hijos de Rubén fueron y dijeron a Moisés, al sacerdote Eleazar y a los principales de la comunidad:

3. atarwq kai daibwn kai iazhr kai nambra kai esebwn kai elealh kai sebama kai nabau kai baian

3. «Atarot, Dibón, Yazer, Nimrá, Jesbón, Elalé, Sebam, Nebo, y Meón,

4. thn ghn hn paredwken kurioV enwpion twn uiwn israhl gh kthnotrofoV estin kai toiV paisin sou kthnh uparcei

4. el país que Yahveh conquistó delante de la comunidad de Israel es tierra de ganado, y tus siervos tienen ganado.»

5. kai elegon ei euromen carin enwpion sou doqhtw h gh auth toiV oiketaiV sou en katascesei kai mh diabibashV hmaV ton iordanhn

5. Y añadieron: «Si hemos hallado gracia a tus ojos, que se nos dé esta tierra a tus siervos en propiedad; no nos hagas pasar el Jordán.»

6. kai eipen mwushV toiV uioiV gad kai toiV uioiV roubhn oi adelfoi umwn poreuontai eiV polemon kai umeiV kaqhsesqe autou

6. Respondió Moisés a los hijos de Gad y a los hijos de Rubén: «¿Es que vuestros hermanos van a ir al combate y vosotros os vais a quedar aquí?

7. kai ina ti diastrefete taV dianoiaV twn uiwn israhl mh diabhnai eiV thn ghn hn kurioV didwsin autoiV

7. ¿Por qué os oponéis a que los israelitas pasen a la tierra que les ha dado Yahveh?

8. ouc outwV epoihsan oi patereV umwn ote apesteila autouV ek kadhV barnh katanohsai thn ghn

8. Así hicieron ya vuestros padres, cuando los mandé de Cadés Barnea a ver la tierra:

9. kai anebhsan faragga botruoV kai katenohsan thn ghn kai apesthsan thn kardian twn uiwn israhl opwV mh eiselqwsin eiV thn ghn hn edwken kurioV autoiV

9. subieron al valle de Eskol, vieron la tierra e impidieron que los israelitas entrasen en la tierra que les había dado Yahveh.

10. kai wrgisqh qumw kurioV en th hmera ekeinh kai wmosen legwn

10. Por eso se encendió la ira de Yahveh aquel día y juró diciendo:

11. ei oyontai oi anqrwpoi outoi oi anabanteV ex aiguptou apo eikosaetouV kai epanw oi epistamenoi to kakon kai to agaqon thn ghn hn wmosa tw abraam kai isaak kai iakwb ou gar sunephkolouqhsan opisw mou

11. "Nunca verán los hombres que salieron de Egipto, de veinte años para arriba, la tierra que prometí con juramento a Abraham, a Isaac y a Jacob..., porque no me han sido fieles,

12. plhn caleb uioV iefonnh o diakecwrismenoV kai ihsouV o tou nauh oti sunephkolouqhsen opisw kuriou

12. excepto Caleb, hijo de Yefunné el quenizeo, y Josué, hijo de Nun, que fueron fieles a Yahveh."

13. kai wrgisqh qumw kurioV epi ton israhl kai katerrombeusen autouV en th erhmw tessarakonta eth ewV exanhlwqh pasa h genea oi poiounteV ta ponhra enanti kuriou

13. Se encendió la ira de Yahveh contra Israel y los hizo andar errantes por el desierto durante cuarenta años, hasta que se acabó toda aquella generación que había obrado mal a los ojos de Yahveh.

14. idou anesthte anti twn paterwn umwn sustremma anqrwpwn amartwlwn prosqeinai eti epi ton qumon thV orghV kuriou epi israhl

14. ¡Y ahora vosotros os alzáis a imitación de vuestros padres, comos retoño de hombres pecadores, para atizar más el fuego de la ira de Yahveh contra Israel!

15. oti apostrafhsesqe ap' autou prosqeinai eti katalipein auton en th erhmw kai anomhsete eiV olhn thn sunagwghn tauthn

15. Si os apartáis de él, volverá a retenernos en el desierto, y acarrearéis el desastre a todo este pueblo.»

16. kai proshlqon autw kai elegon epauleiV probatwn oikodomhswmen wde toiV kthnesin hmwn kai poleiV taiV aposkeuaiV hmwn

16. Entonces se acercaron a Moisés y le dijeron: «Podemos construir aquí rediles para nuestras ovejas y ciudades para nuestros niños.

17. kai hmeiV enoplisamenoi profulakh proteroi twn uiwn israhl ewV an agagwmen autouV eiV ton eautwn topon kai katoikhsei h aposkeuh hmwn en polesin teteicismenaiV dia touV katoikountaV thn ghn

17. Pero nosotros tomaremos las armas a la cabeza de los israelitas, hasta que los introduzcamos en sus lugares, mientras que nuestros hijos de quedarán en las plazas fuertes, al abrigo de los habitantes del país.

18. ou mh apostrafwmen eiV taV oikiaV hmwn ewV an katamerisqwsin oi uioi israhl ekastoV eiV thn klhronomian autou

18. No volveremos a nuestras casas hasta que los israelitas se posesionen cada uno de su herencia.

19. kai ouketi klhronomhswmen en autoiV apo tou peran tou iordanou kai epekeina oti apecomen touV klhrouV hmwn en tw peran tou iordanou en anatolaiV

19. Que nosotros no tendremos herencia con ellos al otro lado del Jordán, pues nuestra herencia nos ha tocado del lado oriental del Jordán.»

20. kai eipen proV autouV mwushV ean poihshte kata to rhma touto ean exoplishsqe enanti kuriou eiV polemon

20. Moisés les dijo: «Si hacéis lo que habéis dicho, si os armáis para combatir delante de Yahveh,

21. kai pareleusetai umwn paV oplithV ton iordanhn enanti kuriou ewV an ektribh o ecqroV autou apo proswpou autou

21. y todos vuestros combatientes pasan el Jordán delante de Yahveh, hasta que arroje a sus enemigos ante vosotros,

22. kai katakurieuqh h gh enanti kuriou kai meta tauta apostrafhsesqe kai esesqe aqwoi enanti kuriou kai apo israhl kai estai h gh auth umin en katascesei enanti kuriou

22. y la tierra es ocupada delante de Yahveh, podéis volver después y quedaréis exentos de culpa ante Yahveh y ante Israel. Esta tierra os pertenecerá en propiedad delante de Yahveh.

23. ean de mh poihshte outwV amarthsesqe enanti kuriou kai gnwsesqe thn amartian umwn otan umaV katalabh ta kaka

23. Pero si no lo hacéis así, habréis pecado contra Yahveh, y sabed que vuestro pecado os saldrá al encuentro.

24. kai oikodomhsete umin autoiV poleiV th aposkeuh umwn kai epauleiV toiV kthnesin umwn kai to ekporeuomenon ek tou stomatoV umwn poihsete

24. Construíos ciudades para vuestros niños, y rediles para vuestros rebaños; pero haced lo que habéis prometido.»

25. kai eipan oi uioi roubhn kai oi uioi gad proV mwushn legonteV oi paideV sou poihsousin kaqa o kurioV hmwn entelletai

25. Dijeron los hijos de Gad y los hijos de Rubén a Moisés: «Tus siervos harán como mi Señor manda.

26. h aposkeuh hmwn kai ai gunaikeV hmwn kai panta ta kthnh hmwn esontai en taiV polesin galaad

26. Nuestros hijos, nuestras mujeres, nuestros rebaños y todo nuestro ganado, se quedarán aquí en las ciudades de Galaad.

27. oi de paideV sou pareleusontai panteV enwplismenoi kai ektetagmenoi enanti kuriou eiV ton polemon on tropon o kurioV legei

27. Pero tus siervos, todos los que llevan armas, pasarán delante de Yahveh, para ir a la guerra, como dice mi Señor.»

28. kai sunesthsen autoiV mwushV eleazar ton ierea kai ihsoun uion nauh kai touV arcontaV patriwn twn fulwn israhl

28. Moisés dio orden al sacerdote Eleazar, a Josué, hijo de Nun, y a los jefes de las casas paternas de las tribus de los israelitas,

29. kai eipen proV autouV mwushV ean diabwsin oi uioi roubhn kai oi uioi gad meq' umwn ton iordanhn paV enwplismenoV eiV polemon enanti kuriou kai katakurieushte thV ghV apenanti umwn kai dwsete autoiV thn ghn galaad en katascesei

29. y les dijo Moisés: «Si los hijos de Gad y los hijos de Rubén, todos los que llevan armas, pasan con vosotros el Jordán, para combatir delante de Yahveh, y la tierra queda dominada por vosotros, les daréis el país de Galaad en propiedad.

30. ean de mh diabwsin enwplismenoi meq' umwn eiV ton polemon enanti kuriou kai diabibasete thn aposkeuhn autwn kai taV gunaikaV autwn kai ta kthnh autwn protera umwn eiV ghn canaan kai sugkataklhronomhqhsontaivx en umin en th gh canaan

30. Pero si los que llevan armas no pasan con vosotros, tendrán su herencia entre vosotros en el país de Canaán.»

31. kai apekriqhsan oi uioi roubhn kai oi uioi gad legonteV osa o kurioV legei toiV qerapousin autou outwV poihsomen

31. Respondieron los hijos de Gad y los hijos de Rubén: «Lo que ha hablado Yahveh a tus siervos, eso haremos.

32. hmeiV diabhsomeqa enwplismenoi enanti kuriou eiV ghn canaan kai dwsete thn katascesin hmin en tw peran tou iordanou

32. Nosotros pasaremos armados delante de Yahveh al país de Canaán; pero danos la propiedad de nuestra herencia a este lado del Jordán.»

33. kai edwken autoiV mwushV toiV uioiV gad kai toiV uioiV roubhn kai tw hmisei fulhV manassh uiwn iwshf thn basileian shwn basilewV amorraiwn kai thn basileian wg basilewV thV basan thn ghn kai taV poleiV sun toiV orioiV authV poleiV thV ghV kuklw

33. Moisés dio a los hijos de Gad, a los hijos de Rubén y a la media tribu de Manasés, hijo de José, el reino de Sijón, rey de los amorreos, y el reino de Og, rey de Basán; el país con las ciudades comprendidas en sus fronteras y las ciudades colindantes.

34. kai wkodomhsan oi uioi gad thn daibwn kai thn atarwq kai thn arohr

34. Los hijos de Rubén construyeron las plazas fuertes de Dibón, Atarot y Aroer,

35. kai thn swfar kai thn iazhr kai uywsan autaV

35. Atrot Sofán, Yazer, Yogbohá,

36. kai thn nambran kai thn baiqaran poleiV ocuraV kai epauleiV probatwn

36. Bet Nimrá, Bet Harán, y rediles para los rebaños.

37. kai oi uioi roubhn wkodomhsan thn esebwn kai elealh kai kariaqaim

37. Los hijos de Rubén construyeron Jesbón, Elalé, Quiryatáyim,

38. kai thn beelmewn perikekuklwmenaV kai thn sebama kai epwnomasan kata ta onomata autwn ta onomata twn polewn aV wkodomhsan

38. Nebo, Baal Meón, cambiadas de nombre, y Sibmá. Y pusieron nombres a las ciudades que construyeron.

39. kai eporeuqh uioV macir uiou manassh eiV galaad kai elaben authn kai apwlesen ton amorraion ton katoikounta en auth

39. Los hijos de Makir, hijo de Manasés, fueron a Galaad, la conquistaron y expulsaron a los amorreos que habitaban allí.

40. kai edwken mwushV thn galaad tw macir uiw manassh kai katwkhsen ekei

40. Moisés dio Galaad a Makir, hijo de Manasés, que se estableció allí.

41. kai iair o tou manassh eporeuqh kai elaben taV epauleiV autwn kai epwnomasen autaV epauleiV iair

41. Yaír, hijo de Manasés, fue y se apoderó de los aduares de ellos y los llamó Aduares de Yaír.

42. kai nabau eporeuqh kai elaben thn kanaaq kai taV kwmaV authV kai epwnomasen autaV nabwq ek tou onomatoV autou

42. Nóbaj fue y se apoderó de Quenat y de sus filiales, y le puso su propio nombre Nóbaj.



Przeczytaj Biblię w rok

Dołącz do naszej społeczności i przeczytaj całą Biblię w 365 dni. Ustrukturyzowana i inspirująca ścieżka pogłębiająca Twoją wiarę i wiedzę o Piśmie Świętym.