1. kai egeneto logoV kuriou proV micaian ton tou mwrasqi en hmeraiV iwaqam kai acaz kai ezekiou basilewn iouda uper wn eiden peri samareiaV kai peri ierousalhm
2. akousate laoi logouV kai prosecetw h gh kai panteV oi en auth kai estai kurioV en umin eiV marturion kurioV ex oikou agiou autou
3. dioti idou kurioV ekporeuetai ek tou topou autou kai katabhsetai kai epibhsetai epi ta uyh thV ghV
4. kai saleuqhsetai ta orh upokatwqen autou kai ai koiladeV takhsontai wV khroV apo proswpou puroV kai wV udwr kataferomenon en katabasei
5. dia asebeian iakwb panta tauta kai dia amartian oikou israhl tiV h asebeia tou iakwb ou samareia kai tiV h amartia oikou iouda ouci ierousalhm
6. kai qhsomai samareian eiV opwrofulakion agrou kai eiV futeian ampelwnoV kai kataspasw eiV caoV touV liqouV authV kai ta qemelia authV apokaluyw
7. kai panta ta glupta authV katakoyousin kai panta ta misqwmata authV emprhsousin en puri kai panta ta eidwla authV qhsomai eiV afanismon dioti ek misqwmatwn porneiaV sunhgagen kai ek misqwmatwn porneiaV sunestreyen
8. eneken toutou koyetai kai qrhnhsei poreusetai anupodetoV kai gumnh poihsetai kopeton wV drakontwn kai penqoV wV qugaterwn seirhnwn
9. oti katekrathsen h plhgh authV dioti hlqen ewV iouda kai hyato ewV pulhV laou mou ewV ierousalhm
10. oi en geq mh megalunesqe oi en akim mh anoikodomeite ex oikou kata gelwta ghn katapasasqe kata gelwta umwn
11. katoikousa kalwV taV poleiV authV ouk exhlqen katoikousa sennaan koyasqai oikon ecomenon authV lhmyetai ex umwn plhghn odunhV
12. tiV hrxato eiV agaqa katoikoush odunaV oti katebh kaka para kuriou epi pulaV ierousalhm
13. yofoV armatwn kai ippeuontwn katoikousa laciV archgoV amartiaV auth estin th qugatri siwn oti en soi eureqhsan asebeiai tou israhl
14. dia touto dwseiV exapostellomenouV ewV klhronomiaV geq oikouV mataiouV eiV kena egeneto toiV basileusin tou israhl
15. ewV touV klhronomouV agagw soi katoikousa laciV klhronomia ewV odollam hxei h doxa thV qugatroV israhl
16. xurhsai kai keirai epi ta tekna ta trufera sou emplatunon thn chreian sou wV aetoV oti hcmalwteuqhsan apo sou
Przypisy:
1:1-2 - Prorok Micheasz rozpoczyna swoje orędzie wezwaniem do działania skierowanym do ziemi i gór, podkreślając, że sąd Boży jest bliski. Wezwanie to podkreśla władzę Boga nad całym stworzeniem, symbolizując zakres Jego sądu (zob. także Izajasz 2:19 i Obj 20:11-15).
1:3-4 - Zstąpienie Boga na Judę i Izrael, przedstawione jako wielkie zniszczenie, ilustruje powagę Bożego sądu. Wizja Micheasza ukazuje, jak głęboki wpływ na narody ma grzech (zob. także Ezechiel 7:2-4 i Amos 9:5-6).
1:5-7 - Zepsucie Izraela i Judy, odzwierciedlone w grzechu Samarii i Jerozolimy, jest głównym powodem sądu Bożego. Grzech narodów, a zwłaszcza bałwochwalstwo, doprowadzi do zagłady, ukazując naturę Bożej sprawiedliwości (zob. także 2 Krl 17,7-18 i Iz 1,4).
1:8-9 - Prorok wyraża swój lament nad zbliżającą się zagładą, symbolizując ból i cierpienie, które towarzyszą sądowi. Lament jest wyrazem skruchy i uznania ciężaru grzechu (zob. także Jeremiasz 4:19 i Amos 6:6).
1:10-16 - Prorok używa nazw miast, aby zilustrować nadchodzący sąd, wskazując, że sąd Boży dotknie każdy zakątek królestwa. Wspomniane miasta stanowią metafory różnych form grzechu (zob. także Izajasza 10:28-34 i Jeremiasza 23:10).
Wersety związane z Miquéias, 1:
Rozdział 1 Księgi Micheasza rozpoczyna się potężnym proroctwem sądu. Jak Bóg reaguje na niewierność swego ludu? Ten pełen mocy tekst ogłasza Boży sąd nad Samarią i Jerozolimą, używając żywych obrazów zniszczenia i lamentu. Prorok Micheasz objawia suwerenność Boga nad narodami i Jego świętość, która domaga się sprawiedliwości. Rozdział ten ukazuje także złamane serce Boga, gdy musi dyscyplinować swój lud. Rozważcie z nami pięć fragmentów biblijnych, które rzucają światło na kluczowe tematy tego proroczego rozdziału.
Izajasza 1:2: "Słuchajcie, niebiosa! Słuchaj, ziemio! Bo Pan powiedział: «Wychowałem dzieci i sprawiłem, że wyrosły, lecz one zbuntowały się przeciwko Mnie»." - Tak jak 1. rozdział Księgi Micheasza zaczyna się od wezwania, aby wszyscy słuchali, tak Izajasz używa podobnego języka, aby zwrócić uwagę na sąd Boży.
Amosa 3:2: "Ze wszystkich rodzin ziemi wybrałem ciebie jedynego; dlatego ukarzę ich za całą ich niegodziwość." - Werset ten nawiązuje do tematu z rozdziału Micheasza 1, dotyczącego sądu Bożego nad wybranym ludem z powodu jego grzechów.
Jeremiasza 26:18: "Micheasz z Moreszeta prorokował za dni Ezechiasza, króla judzkiego, i rzekł do całego ludu Judy: Tak mówi Pan Zastępów: Syjon będzie zaorany jak pole, Jerozolima zamieni się w gruz, a świątynia. wzgórze zarośla." - Werset ten bezpośrednio cytuje Micheasza 3:12, ukazując trwały wpływ zawartych w nim proroctw.
Ozeasza 5:10: "Przywódcy Judy są jak ci, którzy zmieniają znaki graniczne. Wyleję na nich mój gniew jak powódź wód." - Tak jak Micheasz 1 mówi o sądzie nad Judą, Ozeasz używa podobnego obrazu potopu, aby opisać gniew Boży.
2 Królów 18:9-10: "W czwartym roku panowania Ezechiasza, który był siódmym rokiem panowania Ozeasza, syna Eli, króla izraelskiego, Salmanasar, król asyryjski, wyruszył na Samarię i oblegał ją. Po trzech latach zdobyli je Asyryjczycy." - Ta relacja historyczna odpowiada kontekstowi proroctwa Micheasza o upadku Samarii z Micheasza 1:6-7.
FAQ:
Jakie proroctwo dotyczące Samarii i Jerozolimy wypowiedział Micheasz w Księdze Micheasza 1?
Micheasz prorokuje zniszczenie Samarii i Jerozolimy z powodu ich bałwochwalstwa i niesprawiedliwości. Zniszczenie będzie całkowite, a miasta zostaną spustoszone z powodu grzechu. (Micheasz 1:6-7)
W jaki sposób Micheasz opisuje sąd Boży nad narodem izraelskim?
Micheasz opisuje surowy sąd, w którym miasta zostaną zrównane z ziemią, a przywódcy ludu zostaną ukarani za swoje zepsute praktyki i niemoralność. (Micheasz 1:3-4)
Co oznacza wyrażenie „Uczynię z ciebie stertę gruzu”?
Wyrażenie to symbolizuje całkowite spustoszenie, jakie spadnie na Samarię, przedstawiając całkowitą zagładę jako karę za grzechy bałwochwalstwa i zepsucia. (Micheasz 1:6)
Jaki jest powód gniewu Boga na Izrael i Judę opisanego w Księdze Micheasza 1?
Gniew Boży jest wywoływany przez bałwochwalstwo, korupcję, nieuczciwość i wyzysk ludu przez przywódców. Porzucili oni sprawiedliwość i prawdziwe wielbienie. (Micheasza 1:5)
O co prosił Micheasz lud Judy w odpowiedzi na przesłanie Boga?
Micheasz wzywa lud Judy do pokuty i ukorzenia się przed Bogiem, do uznania swoich grzechów i szukania odnowy. (Micheasz 1:10-16)
