1. en etei eptakaidekatw fakee uiou romeliou ebasileusen acaz uioV iwaqam basilewV iouda
2. uioV eikosi etwn hn acaz en tw basileuein auton kai ekkaideka eth ebasileusen en ierousalhm kai ouk epoihsen to euqeV en ofqalmoiV kuriou qeou autou pistwV wV dauid o pathr autou
3. kai eporeuqh en odw ieroboam uiou nabat basilewV israhl kai ge ton uion autou dihgen en puri kata ta bdelugmata twn eqnwn wn exhren kurioV apo proswpou twn uiwn israhl
4. kai equsiazen kai equmia en toiV uyhloiV kai epi twn bounwn kai upokatw pantoV xulou alswdouV
5. tote anebh raasswn basileuV suriaV kai fakee uioV romeliou basileuV israhl eiV ierousalhm eiV polemon kai epoliorkoun epi acaz kai ouk edunanto polemein
6. en tw kairw ekeinw epestreyen raasswn basileuV suriaV thn ailaq th suria kai exebalen touV ioudaiouV ex ailaq kai idoumaioi hlqon eiV ailaq kai katwkhsan ekei ewV thV hmeraV tauthV
7. kai apesteilen acaz aggelouV proV qaglaqfellasar basilea assuriwn legwn douloV sou kai uioV sou egw anabhqi kai swson me ek ceiroV basilewV suriaV kai ek ceiroV basilewV israhl twn epanistamenwn ep' eme
8. kai elaben acaz to argurion kai to crusion to eureqen en qhsauroiV oikou kuriou kai oikou tou basilewV kai apesteilen tw basilei dwra
9. kai hkousen autou basileuV assuriwn kai anebh basileuV assuriwn eiV damaskon kai sunelaben authn kai apwkisen authn kai ton raasswn eqanatwsen
10. kai eporeuqh basileuV acaz eiV apanthn tw qaglaqfellasar basilei assuriwn eiV damaskon kai eiden to qusiasthrion en damaskw kai apesteilen o basileuV acaz proV ourian ton ierea to omoiwma tou qusiasthriou kai ton ruqmon autou eiV pasan poihsin autou
11. kai wkodomhsen ouriaV o iereuV to qusiasthrion kata panta osa apesteilen o basileuV acaz ek damaskou
12. kai eiden o basileuV to qusiasthrion kai anebh ep' auto
13. kai equmiasen thn olokautwsin autou kai thn qusian autou kai thn spondhn autou kai proseceen to aima twn eirhnikwn twn autou epi to qusiasthrion
14. kai to qusiasthrion to calkoun to apenanti kuriou kai proshgagen apo proswpou tou oikou kuriou apo tou ana meson tou qusiasthriou kai apo tou ana meson tou oikou kuriou kai edwken auto epi mhron tou qusiasthriou kata borran
15. kai eneteilato o basileuV acaz tw ouria tw ierei legwn epi to qusiasthrion to mega prosfere thn olokautwsin thn prwinhn kai thn qusian thn esperinhn kai thn olokautwsin tou basilewV kai thn qusian autou kai thn olokautwsin pantoV tou laou kai thn qusian autwn kai thn spondhn autwn kai pan aima olokautwsewV kai pan aima qusiaV ep' auto prosceeiV kai to qusiasthrion to calkoun estai moi eiV to prwi
16. kai epoihsen ouriaV o iereuV kata panta osa eneteilato autw o basileuV acaz
17. kai sunekoyen o basileuV acaz ta sugkleismata twn mecwnwq kai methren ap' autwn ton louthra kai thn qalassan kaqeilen apo twn bown twn calkwn twn upokatw authV kai edwken authn epi basin liqinhn
18. kai ton qemelion thV kaqedraV wkodomhsen en oikw kuriou kai thn eisodon tou basilewV thn exw epestreyen en oikw kuriou apo proswpou basilewV assuriwn
19. kai ta loipa twn logwn acaz osa epoihsen ouci tauta gegrammena epi bibliw logwn twn hmerwn toiV basileusin iouda
20. kai ekoimhqh acaz meta twn paterwn autou kai etafh en polei dauid kai ebasileusen ezekiaV uioV autou ant' autou
Przypisy:
16:1-4 - Achaz, król Judy, czyni to, co złe w oczach Pana, naśladując bałwochwalcze zwyczaje okolicznych narodów, w tym składanie w ofierze własnego syna. Jego skorumpowane przywództwo oznacza duchowy upadek Judy (zob. także 2 Kronik 28:1-4 i Kapłańską 18:21).
16:5-6 - Resin, król Syrii, i Pekach, król Izraela, atakują Judę, ale nie udaje im się pokonać Jerozolimy. Odzwierciedla to Bożą ochronę miasta, pomimo niewierności Achaza (zob. także Izajasz 7:1-9 i 2 Kronik 28:5).
16:7-9 - Achaz zwraca się o pomoc do króla Asyrii zamiast zaufać Bogu, a Tiglat-Pileser odpowiada podbojem Damaszku. Sojusz Achaza z Asyrią dowodzi jego niewierności i zależności od narodów pogańskich (zob. także Izajasz 8:6-8 i Jeremiasz 2:18).
16:10-16 - Achaz nakazuje budowę ołtarza podobnego do tego w Damaszku w świątyni jerozolimskiej, co zaburza kult Boga. Uwypukla to szerzące się bałwochwalstwo i zerwanie przymierza z Panem (zob. także Wj 20,3-5 i 2 Krl 21,4-5).
16:17-20 - Achaz kontynuował modyfikację świątyni i polegał na Asyrii aż do swojej śmierci. Jego panowanie stanowiło jeden z najgorszych okresów w duchowej historii Judy, przygotowując grunt pod reformację Ezechiasza (zob. także 2 Kronik 28:22-27 i Izajasza 1:4-7).
Wersety związane z II Reis, 16:
2 Księga Królewska, rozdział 16, opisuje panowanie Achaza w Judzie. Jak niewierność króla wpływa na naród? Ten kluczowy tekst opisuje bałwochwalcze praktyki Achaza, jego sojusz z Asyrią i zmiany w świątyni. Rozdział ten ilustruje konsekwencje odstępstwa królewskiego, wpływ narodów pogańskich i duchowy upadek Judy. 2 Król. 16 przeciwstawia także ludzką niewierność ciągłej wierności Boga wobec swego ludu. Przeanalizuj z nami pięć fragmentów biblijnych, które rzucają światło na głębokie tematy tego niepokojącego rozdziału.
Izajasza 7:1-2: "Kiedy Achaz, syn Jotama i wnuk Uzjasza, był królem Judy, król Syrii Resin i Pekach, syn Remaliasza, król Izraela, zaatakowali Jerozolimę, ale nie byli w stanie jej zdobyć. I powiedziano domowi Dawida: Syria sprzymierzyła się z Efraimem. Przez to zadrży serce Achaza i serca jego ludu, jak drzewa leśne poruszane są przez wiatr." - Ten fragment Księgi Izajasza zapewnia dodatkowy kontekst sytuacji politycznej, przed którą stoi Achaz w 2 Królów 16.
2 Kronik 28:22-23: "W swym ucisku król Achaz stał się jeszcze bardziej niewierny Panu. Składał ofiary bogom Damaszku, którzy go pokonali, bo myślał: ‚Skoro bogowie królów Syrii im pomagają, to i ja złożę im ofiary, aby i oni pomogli mnie’. Ale to właśnie spowodowało jego upadek i upadek całego Izraela." - Ten fragment Kronik oferuje dodatkowe spojrzenie na bałwochwalcze czyny Achaza wspomniane w 2 Królów 16.
Izajasza 8:7-8: "Dlatego Pan sprowadzi na nich potężne i potężne wody rzeki, król asyryjski ze wszystkich sił swoich. Wyleje wszystkie swoje kanały, przejdzie przez wszystkie swoje brzegi i zaleje Judę aż po szyję." - To proroctwo Izajasza odnosi się do inwazji asyryjskiej wspomnianej w 2 Królów 16, której Achaz szukał jako sojuszu.
Micheasza 1:1: "Słowo Pańskie, które doszło do Micheasza z Moreszet za panowania Jotama, Achaza i Ezechiasza, królów judzkich; wizję, którą miał dotyczącą Samarii i Jerozolimy." - Werset ten umieszcza służbę proroka Micheasza za panowania Achaza, dostarczając proroczego kontekstu wydarzeniom z 2 Królów 16.
Ozeasza 5:13: "Kiedy Efraim zobaczył swoją chorobę, a Juda ranę, Efraim zwrócił się do Asyrii i poprosił wielkiego króla o pomoc. Ale nie jest w stanie ich uleczyć ani uleczyć ich ran." - To proroctwo Ozeasza krytykuje politykę sojuszy z Asyrią, którą Achaz prowadził w 2 Królów 16.
FAQ:
Co zrobił Achaz, aby uzyskać pomoc od Tiglat-Pilesera, króla Asyrii?
Achaz, król Judy, zawarł sojusz z Tiglat-Pileserem i przekazał złoto i srebro ze świątyni, aby zapewnić sobie wsparcie militarne przeciwko Izraelowi i Damaszkowi. (2 Królów 16:7-9)
W jaki sposób Achaz zbezcześcił świątynię Bożą?
Achaz nakazał usunąć święte naczynia ze świątyni Boga i zbudował ołtarz w stylu asyryjskim, składając ofiary innym bogom. (2 Królów 16:10-16)
Co stało się z rządami Achaza po jego sojuszu z Asyrią?
Choć Achaz zapewnił sobie wsparcie militarne ze strony Asyrii, sojusz ten nie przyniósł prawdziwego pokoju, a on sam nadal był nieposłuszny Bogu, co skutkowało karą dla Judy (2 Królów 16:10-16).
Jaki był wpływ sojuszu Achaza z Asyrią?
Sojusz Achaza z Asyrią osłabił królestwo Judy, co doprowadziło do jeszcze większego bałwochwalstwa i nieposłuszeństwa wobec Boga, a w rezultacie do jeszcze większych trudności dla ludu. (2 Królów 16:7-9)
Jak zakończyło się panowanie Achaza?
Achaz umarł i został pochowany w Jerozolimie, lecz nie został pochowany razem z królami Izraela z powodu swojej niegodziwości i bałwochwalstwa. (2 Królów 16:19-20)
