1. anno septimodecimo Phacee filii Romeliæ regnavit Ahaz filius Joatham regis Juda
2. viginti annorum erat Ahaz cum regnare cœpisset et sedecim annis regnavit in Hierusalem non fecit quod erat placitum in conspectu Domini Dei sui sicut David pater ejus
3. sed ambulavit in via regum Israël insuper et filium suum consecravit transferens per ignem secundum idola gentium quæ dissipavit Dominus coram filiis Israël
4. immolabat quoque victimas et adolebat incensum in excelsis et in collibus et sub omni ligno frondoso
5. tunc ascendit Rasin rex Syriæ et Phacee filius Romeliæ rex Israël in Hierusalem ad prœliandum cumque obsiderent Ahaz non valuerunt superare eum
6. in tempore illo restituit Rasin rex Syriæ Ahilam Syriæ et ejecit Judæos de Ahilam et Idumei venerunt in Ahilam et habitaverunt ibi usque in diem hanc
7. misit autem Ahaz nuntios ad Theglathfalassar regem Assyriorum dicens servus tuus et filius tuus ego sum ascende et salvum me fac de manu regis Syriæ et de manu regis Israël qui consurrexerunt adversum me
8. et cum collegisset argentum et aurum quod invenire potuit in domo Domini et in thesauris regis misit regi Assyriorum munera
9. qui et adquievit voluntati ejus ascendit enim rex Assyriorum in Damascum et vastavit eam et transtulit habitatores ejus Cyrenen Rasin autem interfecit
10. perrexitque rex Ahaz in occursum Theglathfalassar regis Assyriorum in Damascum cumque vidisset altare Damasci misit rex Ahaz ad Uriam sacerdotem exemplar ejus et similitudinem juxta omne opus ejus
11. extruxitque Urias sacerdos altare juxta omnia quæ præceperat rex Ahaz de Damasco ita fecit Urias sacerdos donec veniret rex Ahaz de Damasco
12. cumque venisset rex de Damasco vidit altare et veneratus est illud ascenditque et immolavit holocausta et sacrificium suum
13. et libavit libamina et fudit sanguinem pacificorum quæ obtulerat super altare
14. porro altare æneum quod erat coram Domino transtulit de facie templi et de loco altaris et de loco templi Domini posuitque illud ex latere altaris ad aquilonem
15. præcepit quoque rex Ahaz Uriæ sacerdoti dicens super altare majus offer holocaustum matutinum et sacrificium vespertinum et holocaustum regis et sacrificium ejus et holocaustum universi populi terræ et sacrificia eorum et libamina eorum et omnem sanguinem holocausti et universum sanguinem victimæ super illud effundes altare vero æneum erit paratum ad voluntatem meam
16. fecit igitur Urias sacerdos juxta omnia quæ præceperat rex Ahaz
17. tulit autem rex Ahaz celatas bases et luterem qui erat desuper et mare deposuit de bubus æneis qui sustentabant illud et posuit super pavimentum stratum lapide
18. Musach quoque sabbati quod ædificaverat in templo et ingressum regis exterius convertit in templo Domini propter regem Assyriorum
19. reliqua autem verborum Ahaz quæ fecit nonne hæc scripta sunt in libro sermonum dierum regum Juda
20. dormivitque Ahaz cum patribus suis et sepultus est cum eis in civitate David et regnavit Ezechias filius ejus pro eo
Przypisy:
16:1-4 - Achaz, król Judy, czyni to, co złe w oczach Pana, naśladując bałwochwalcze zwyczaje okolicznych narodów, w tym składanie w ofierze własnego syna. Jego skorumpowane przywództwo oznacza duchowy upadek Judy (zob. także 2 Kronik 28:1-4 i Kapłańską 18:21).
16:5-6 - Resin, król Syrii, i Pekach, król Izraela, atakują Judę, ale nie udaje im się pokonać Jerozolimy. Odzwierciedla to Bożą ochronę miasta, pomimo niewierności Achaza (zob. także Izajasz 7:1-9 i 2 Kronik 28:5).
16:7-9 - Achaz zwraca się o pomoc do króla Asyrii zamiast zaufać Bogu, a Tiglat-Pileser odpowiada podbojem Damaszku. Sojusz Achaza z Asyrią dowodzi jego niewierności i zależności od narodów pogańskich (zob. także Izajasz 8:6-8 i Jeremiasz 2:18).
16:10-16 - Achaz nakazuje budowę ołtarza podobnego do tego w Damaszku w świątyni jerozolimskiej, co zaburza kult Boga. Uwypukla to szerzące się bałwochwalstwo i zerwanie przymierza z Panem (zob. także Wj 20,3-5 i 2 Krl 21,4-5).
16:17-20 - Achaz kontynuował modyfikację świątyni i polegał na Asyrii aż do swojej śmierci. Jego panowanie stanowiło jeden z najgorszych okresów w duchowej historii Judy, przygotowując grunt pod reformację Ezechiasza (zob. także 2 Kronik 28:22-27 i Izajasza 1:4-7).
Wersety związane z Liber II Regum, 16:
2 Księga Królewska, rozdział 16, opisuje panowanie Achaza w Judzie. Jak niewierność króla wpływa na naród? Ten kluczowy tekst opisuje bałwochwalcze praktyki Achaza, jego sojusz z Asyrią i zmiany w świątyni. Rozdział ten ilustruje konsekwencje odstępstwa królewskiego, wpływ narodów pogańskich i duchowy upadek Judy. 2 Król. 16 przeciwstawia także ludzką niewierność ciągłej wierności Boga wobec swego ludu. Przeanalizuj z nami pięć fragmentów biblijnych, które rzucają światło na głębokie tematy tego niepokojącego rozdziału.
Izajasza 7:1-2: "Kiedy Achaz, syn Jotama i wnuk Uzjasza, był królem Judy, król Syrii Resin i Pekach, syn Remaliasza, król Izraela, zaatakowali Jerozolimę, ale nie byli w stanie jej zdobyć. I powiedziano domowi Dawida: Syria sprzymierzyła się z Efraimem. Przez to zadrży serce Achaza i serca jego ludu, jak drzewa leśne poruszane są przez wiatr." - Ten fragment Księgi Izajasza zapewnia dodatkowy kontekst sytuacji politycznej, przed którą stoi Achaz w 2 Królów 16.
2 Kronik 28:22-23: "W swym ucisku król Achaz stał się jeszcze bardziej niewierny Panu. Składał ofiary bogom Damaszku, którzy go pokonali, bo myślał: ‚Skoro bogowie królów Syrii im pomagają, to i ja złożę im ofiary, aby i oni pomogli mnie’. Ale to właśnie spowodowało jego upadek i upadek całego Izraela." - Ten fragment Kronik oferuje dodatkowe spojrzenie na bałwochwalcze czyny Achaza wspomniane w 2 Królów 16.
Izajasza 8:7-8: "Dlatego Pan sprowadzi na nich potężne i potężne wody rzeki, król asyryjski ze wszystkich sił swoich. Wyleje wszystkie swoje kanały, przejdzie przez wszystkie swoje brzegi i zaleje Judę aż po szyję." - To proroctwo Izajasza odnosi się do inwazji asyryjskiej wspomnianej w 2 Królów 16, której Achaz szukał jako sojuszu.
Micheasza 1:1: "Słowo Pańskie, które doszło do Micheasza z Moreszet za panowania Jotama, Achaza i Ezechiasza, królów judzkich; wizję, którą miał dotyczącą Samarii i Jerozolimy." - Werset ten umieszcza służbę proroka Micheasza za panowania Achaza, dostarczając proroczego kontekstu wydarzeniom z 2 Królów 16.
Ozeasza 5:13: "Kiedy Efraim zobaczył swoją chorobę, a Juda ranę, Efraim zwrócił się do Asyrii i poprosił wielkiego króla o pomoc. Ale nie jest w stanie ich uleczyć ani uleczyć ich ran." - To proroctwo Ozeasza krytykuje politykę sojuszy z Asyrią, którą Achaz prowadził w 2 Królów 16.
FAQ:
Co zrobił Achaz, aby uzyskać pomoc od Tiglat-Pilesera, króla Asyrii?
Achaz, król Judy, zawarł sojusz z Tiglat-Pileserem i przekazał złoto i srebro ze świątyni, aby zapewnić sobie wsparcie militarne przeciwko Izraelowi i Damaszkowi. (2 Królów 16:7-9)
W jaki sposób Achaz zbezcześcił świątynię Bożą?
Achaz nakazał usunąć święte naczynia ze świątyni Boga i zbudował ołtarz w stylu asyryjskim, składając ofiary innym bogom. (2 Królów 16:10-16)
Co stało się z rządami Achaza po jego sojuszu z Asyrią?
Choć Achaz zapewnił sobie wsparcie militarne ze strony Asyrii, sojusz ten nie przyniósł prawdziwego pokoju, a on sam nadal był nieposłuszny Bogu, co skutkowało karą dla Judy (2 Królów 16:10-16).
Jaki był wpływ sojuszu Achaza z Asyrią?
Sojusz Achaza z Asyrią osłabił królestwo Judy, co doprowadziło do jeszcze większego bałwochwalstwa i nieposłuszeństwa wobec Boga, a w rezultacie do jeszcze większych trudności dla ludu. (2 Królów 16:7-9)
Jak zakończyło się panowanie Achaza?
Achaz umarł i został pochowany w Jerozolimie, lecz nie został pochowany razem z królami Izraela z powodu swojej niegodziwości i bałwochwalstwa. (2 Królów 16:19-20)
