1. kai egeneto wV htoimasqh h basileia roboam kai wV katekrathqh egkatelipen taV entolaV kuriou kai paV israhl met' autou
2. kai egeneto en tw pemptw etei thV basileiaV roboam anebh sousakim basileuV aiguptou epi ierousalhm oti hmarton enantion kuriou
3. en cilioiV kai diakosioiV armasin kai exhkonta ciliasin ippwn kai ouk hn ariqmoV tou plhqouV tou elqontoV met' autou ex aiguptou libueV trwglodutai kai aiqiopeV
4. kai katekrathsan twn polewn twn ocurwn ai hsan en iouda kai hlqen eiV ierousalhm
5. kai samaiaV o profhthV hlqen proV roboam kai proV touV arcontaV iouda touV sunacqentaV eiV ierousalhm apo proswpou sousakim kai eipen autoiV outwV eipen kurioV umeiV egkatelipete me kagw egkataleiyw umaV en ceiri sousakim
6. kai hscunqhsan oi arconteV israhl kai o basileuV kai eipan dikaioV o kurioV
7. kai en tw idein kurion oti enetraphsan kai egeneto logoV kuriou proV samaian legwn enetraphsan ou katafqerw autouV kai dwsw autouV wV mikron eiV swthrian kai ou mh staxh o qumoV mou en ierousalhm
8. oti esontai eiV paidaV kai gnwsontai thn douleian mou kai thn douleian thV basileiaV thV ghV
9. kai anebh sousakim basileuV aiguptou kai elaben touV qhsaurouV touV en oikw kuriou kai touV qhsaurouV touV en oikw tou basilewV ta panta elaben kai elaben touV qureouV touV crusouV ouV epoihsen salwmwn
10. kai epoihsen roboam qureouV calkouV ant' autwn kai katesthsen ep' auton sousakim arcontaV paratrecontwn touV fulassontaV ton pulwna tou basilewV
11. kai egeneto en tw eiselqein ton basilea eiV oikon kuriou eiseporeuonto oi fulassonteV kai oi paratreconteV kai oi epistrefonteV eiV apanthsin twn paratrecontwn
12. kai en tw entraphnai auton apestrafh ap' autou orgh kuriou kai ouk eiV katafqoran eiV teloV kai gar en iouda hsan logoi agaqoi
13. kai katiscusen roboam en ierousalhm kai ebasileusen kai tessarakonta kai enoV etwn roboam en tw basileusai auton kai eptakaideka eth ebasileusen en ierousalhm en th polei h exelexato kurioV eponomasai to onoma autou ekei ek paswn fulwn uiwn israhl kai onoma thV mhtroV autou noomma h ammanitiV
14. kai epoihsen to ponhron oti ou kateuqunen thn kardian autou ekzhthsai ton kurion
15. kai logoi roboam oi prwtoi kai oi escatoi ouk idou gegrammenoi en toiV logoiV samaia tou profhtou kai addw tou orwntoV kai praxeiV autou kai epolemei roboam ton ieroboam pasaV taV hmeraV
16. kai apeqanen roboam kai etafh meta twn paterwn autou kai etafh en polei dauid kai ebasileusen abia uioV autou ant' autou
Przypisy:
12:1-5 - Rehabeam odwraca się od Boga po objęciu tronu, co prowadzi do apostazji. Uwypukla to niebezpieczeństwo duchowego samozadowolenia i potrzebę ciągłego polegania na Bogu (zob. również Prz 16,18 i Obj 3,16).
12:6-7 - Skrucha ludu skłania Boga do wysłania proroka, aby upomniał Roboama. Boskie karcenie jest znakiem Bożej miłości i Jego gotowości do odnowy Jego ludu (zob. także Hbr 12,6 i 1 J 1,9).
12:8-10 - Obietnica Boga, że zachowa Judę, nawet po grzechu Rehabeama, dowodzi Jego miłosierdzia i oddania swojemu ludowi. Łaska Boża jest centralnym tematem Pisma Świętego (zob. także Psalm 103:10-12 i List do Rzymian 5:20-21).
12:11-12 - Boża ochrona Rehabeama i Judy przed najeźdźcami jest świadectwem Boskiej suwerenności. Nawet w słabości Bóg jest obecny, by bronić tych, którzy Go szukają (zob. także Psalm 46:1 i List do Rzymian 8:31).
12:13-16 - Śmierć Roboama i dojście do władzy jego syna Abiasza podkreślają ciągłość planu Bożego na przestrzeni pokoleń. Duchowe dziedzictwo ma kluczowe znaczenie dla przyszłych pokoleń (zob. także Psalm 78:4-7 i 2 Tymoteusza 2:2).
Wersety związane z II Crônicas, 12:
12 rozdział 2 Kronik opisuje upadek Roboama i jego pokutę. Jakie wnioski wyciągnęliśmy na temat Bożego sądu i miłosierdzia? Ten odkrywczy tekst opisuje egipską inwazję na Sziszak, skruchę króla i ludu oraz późniejsze częściowe wyzwolenie. W rozdziale tym poruszane są takie tematy, jak konsekwencje porzucenia prawa Bożego, skuteczność prawdziwej pokuty i Boża suwerenność nad narodami. Rozważcie razem z nami pięć fragmentów biblijnych, które korelują z wpływowymi tematami tego przemieniającego rozdziału.
Powtórzonego Prawa 28:15,25: "Jeśli jednak nie będziesz posłuszny Panu, Bogu swemu, i nie będziesz pilnie wypełniał wszystkich jego przykazań i praw, które ci dzisiaj daję, spadną na ciebie wszystkie te przekleństwa: […] Pan sprawi, że będziesz pokonany przed twoi wrogowie. Zaatakujecie ich w jeden sposób i uciekniecie przed nimi na siedem sposobów, i staniecie się przedmiotem postrachu wszystkich królestw ziemi." - Ten fragment Księgi Powtórzonego Prawa wyjaśnia konsekwencje nieposłuszeństwa, które spełniają się w 2 Księdze Kronik 12, kiedy Sziszak najeżdża Judę.
Przysłów 15:33: "Bojaźń Pańska uczy mądrości, a pokora poprzedza honor." - Przysłowie to odzwierciedla skruchę i upokorzenie Roboama i przywódców z 2 Kronik 12:6-7, co doprowadziło do Bożego miłosierdzia.
Jeremiasza 25:9: "Oto poślę po wszystkie ludy północy i mój sługa Nabuchodonozor, król Babilonu, wyrocznia Pana, „i sprowadzę ich na tę ziemię, na jej mieszkańców i na wszystkie otaczające ją narody. Całkowicie zniszczę je i uczynić przedmiotem zdumienia, kpiny i trwałej zagłady.”" - Chociaż werset ten nawiązuje do późniejszego wydarzenia, ilustruje, jak Bóg czasami posługuje się obcymi narodami, aby karcić swój lud, tak jak zrobił to w przypadku Sziszaka w 2 Kronik 12.
1 Piotra 5:5: "Podobnie, młodzi, poddajcie się starszym. Bądźcie pokorni względem siebie, gdyż Bóg pysznym się sprzeciwia, a pokornym łaskę daje." - Ten werset Nowego Testamentu przypomina zasadę zawartą w 2 Kronik 12, gdzie pokora Roboama i przywódców doprowadziła do łaski Bożej.
Psalmy 33:16-17: "To nie wielkość armii daje królowi zwycięstwo, ani nadludzka siła uwalnia wojownika. Koń nie gwarantuje zwycięstwa; pomimo swojej wielkiej siły, nie może zbawić." - Wersety te ilustrują, że bezpieczeństwo nie polega na sile militarnej, co zostało zademonstrowane w 2 Księdze Kronik 12, kiedy skarby i obrona Roboama nie były w stanie powstrzymać Sziszaka.
FAQ:
Co stało się z Roboamem, gdy opuścił Pana?
Kiedy Rehabeam i lud Judy opuścili Boga, Egipt napadł na Judę i zabrał bogactwa ze świątyni i pałacu. (2 Kronik 12:1-9)
W jaki sposób Roboam żałował swojego grzechu?
Po ataku Egipcjan Rehabeam okazał skruchę i przyznał, że Bóg dopuścił się ataku jako konsekwencję jego grzechu (2 Kronik 12:6-7).
Co stało się z królestwem Judy po nawróceniu Roboama?
Po tym, jak Juda się nawrócił, Bóg go oszczędził, ale królestwo straciło część swojego bogactwa. Roboam pozostał królem, ale bez tej samej władzy. (2 Kronik 12:12-14)
Jakie były konsekwencje grzechu Roboama dla królestwa Judy?
Grzech Rehabeama spowodował utratę bogactwa i osłabienie królestwa, lecz Bóg oszczędził Judę ze względu na obietnicę, jaką złożył Dawidowi. (2 Kronik 12:8-9)
Jaki był udział Egiptu w historii Roboama?
Egipt pod wodzą króla Sziszaka zaatakował Judę i splądrował Jerozolimę, zabierając bogactwa świątyni i pałacu, jako część boskiej dyscypliny (2 Kronik 12:2-9).
Czego możemy się nauczyć z panowania Roboama?
Panowanie Rehabeama uczy nas nie tylko o konsekwencjach nieposłuszeństwa Bogu, ale także o pokucie i Bożym miłosierdziu (2 Kronik 12:1-14).
Jakie dziedzictwo pozostawił Rehabeam królestwu Judy?
Rehabeam pozostawił po sobie dziedzictwo pokuty i częściowej odnowy, ale także upadku i utraty władzy, co zaowocowało podziałem królestwa (2 Kronik 12:13-16).
