1. pauloV apostoloV ihsou cristou dia qelhmatoV qeou kai timoqeoV o adelfoV th ekklhsia tou qeou th oush en korinqw sun toiV agioiV pasin toiV ousin en olh th acaia
2. cariV umin kai eirhnh apo qeou patroV hmwn kai kuriou ihsou cristou
3. euloghtoV o qeoV kai pathr tou kuriou hmwn ihsou cristou o pathr twn oiktirmwn kai qeoV pashV paraklhsewV
4. o parakalwn hmaV epi pash th qliyei hmwn eiV to dunasqai hmaV parakalein touV en pash qliyei dia thV paraklhsewV hV parakaloumeqa autoi upo tou qeou
5. oti kaqwV perisseuei ta paqhmata tou cristou eiV hmaV outwV dia cristou perisseuei kai h paraklhsiV hmwn
6. eite de qlibomeqa uper thV umwn paraklhsewV kai swthriaV thV energoumenhV en upomonh twn autwn paqhmatwn wn kai hmeiV pascomen eite parakaloumeqa uper thV umwn paraklhsewV kai swthriaV kai h elpiV hmwn bebaia uper umwn
7. eidoteV oti wsper koinwnoi este twn paqhmatwn outwV kai thV paraklhsewV
8. ou gar qelomen umaV agnoein adelfoi uper thV qliyewV hmwn thV genomenhV hmin en th asia oti kaq uperbolhn ebarhqhmen uper dunamin wste exaporhqhnai hmaV kai tou zhn
9. alla autoi en eautoiV to apokrima tou qanatou eschkamen ina mh pepoiqoteV wmen ef eautoiV all epi tw qew tw egeironti touV nekrouV
10. oV ek thlikoutou qanatou errusato hmaV kai ruetai eiV on hlpikamen oti kai eti rusetai
11. sunupourgountwn kai umwn uper hmwn th dehsei ina ek pollwn proswpwn to eiV hmaV carisma dia pollwn eucaristhqh uper hmwn
12. h gar kauchsiV hmwn auth estin to marturion thV suneidhsewV hmwn oti en aplothti kai eilikrineia qeou ouk en sofia sarkikh all en cariti qeou anestrafhmen en tw kosmw perissoterwV de proV umaV
13. ou gar alla grafomen umin all h a anaginwskete h kai epiginwskete elpizw de oti kai ewV telouV epignwsesqe
14. kaqwV kai epegnwte hmaV apo merouV oti kauchma umwn esmen kaqaper kai umeiV hmwn en th hmera tou kuriou ihsou
15. kai tauth th pepoiqhsei eboulomhn proV umaV elqein proteron ina deuteran carin echte
16. kai di umwn dielqein eiV makedonian kai palin apo makedoniaV elqein proV umaV kai uf umwn propemfqhnai eiV thn ioudaian
17. touto oun bouleuomenoV mh ti ara th elafria ecrhsamhn h a bouleuomai kata sarka bouleuomai ina h par emoi to nai nai kai to ou ou
18. pistoV de o qeoV oti o logoV hmwn o proV umaV ouk egeneto nai kai ou
19. o gar tou qeou uioV ihsouV cristoV o en umin di hmwn khrucqeiV di emou kai silouanou kai timoqeou ouk egeneto nai kai ou alla nai en autw gegonen
20. osai gar epaggeliai qeou en autw to nai kai en autw to amhn tw qew proV doxan di hmwn
21. o de bebaiwn hmaV sun umin eiV criston kai crisaV hmaV qeoV
22. o kai sfragisamenoV hmaV kai douV ton arrabwna tou pneumatoV en taiV kardiaiV hmwn
23. egw de martura ton qeon epikaloumai epi thn emhn yuchn oti feidomenoV umwn ouketi hlqon eiV korinqon
24. ouc oti kurieuomen umwn thV pistewV alla sunergoi esmen thV caraV umwn th gar pistei esthkate
Przypisy:
1:3-4 - Paweł rozpoczyna swój list od uwielbienia Boga, „Ojca miłosierdzia”, który pociesza chrześcijan w ich udrękach, aby oni mogli pocieszać innych. Ten werset odzwierciedla pocieszającą naturę Boga, która pozwala Kościołowi być źródłem pocieszenia (zob. także 1 Piotra 5:10 i Izajasza 51:12).
1:5-7 - Paweł twierdzi, że cierpienie chrześcijan jest odbiciem męki Chrystusa i że pocieszenie, którego doświadczają, jest równie obfite. Doświadczenie cierpienia jest kluczowe dla chrześcijaństwa, ponieważ jednoczy wierzących z Chrystusem (zob. także Flp 3,10 i Rz 8,17).
1:9-11 - Paweł wspomina skrajne udręki, jakich doświadczył w Azji, ale przyznaje, że Bóg go wybawił. Ta chwila ukazuje jego zaufanie do Boga, że wybawi i wesprze, niezależnie od okoliczności (zob. także 2 Koryntian 11:23-28 i Psalm 34:17).
01:20 - W Chrystusie wszystkie obietnice Boga są „tak” i „amen”, potwierdzając wierność Boga i pewność Jego obietnic dla wierzących. Niezłomność obietnic Bożych jest fundamentem chrześcijańskiej nadziei (zob. także 2 Kor 7,1 i Hbr 10,23).
01:22 - Bóg zapieczętował nas Duchem Świętym, dając nam gwarancję naszego zbawienia jako zaliczkę. Duch Święty jest obietnicą, że wszystkie obietnice Boże zostaną spełnione (zobacz także List do Efezjan 1:13-14 i List do Rzymian 8:23).
Wersety związane z II Coríntios, 1:
2 List do Koryntian rozdział 1 rozpoczyna drugi list Pawła do Koryntian. Jak apostoł podchodzi do pocieszenia pośród ucisków? W tym pełnym mocy tekście Paweł potwierdza swoją posługę i wyjaśnia przełożenie swojej wizyty. Rozdział ten kładzie nacisk na takie tematy, jak Boże pocieszenie, Boża wierność i znaczenie jedności w kościele. Paweł wprowadza także koncepcję zapieczętowania Duchem, gwarancji Bożej obietnicy. Rozważcie razem z nami pięć fragmentów biblijnych, które rzucają światło na pocieszające zasady zawarte w tym początkowym rozdziale.
Psalmy 34:19: "Wiele nieszczęść spotyka sprawiedliwego, ale Pan wybawia go od nich wszystkich." - Werset ten odzwierciedla temat pocieszenia w ucisku, o którym wspomniał Paweł w 2 Koryntian 1:3-7.
Rzymian 15:5-6: "Niech Bóg, który udziela wytrwałości i odwagi, da wam ducha jedności na wzór Jezusa Chrystusa, abyście jednym sercem i jednymi ustami chwalili Boga i Ojca naszego Pana Jezusa Chrystusa." - Ten fragment nawiązuje do tematu jedności i uwielbienia Boga, który znajduje się w 2 Koryntian 1:11.
1 Piotra 5:10: "Bóg wszelkiej łaski, który powołał Cię do swojej wiecznej chwały w Chrystusie Jezusie, po krótkotrwałych cierpieniach, odnowi Cię, utwierdzi, wzmocni i postawi na mocnym fundamencie." - Werset ten uzupełnia ideę Pawła o Bożym pocieszeniu w uciskach zawartą w 2 Koryntian 1:3-7.
Jakuba 5:12: "Przede wszystkim, bracia moi, nie przysięgajcie ani na niebo, ani na ziemię, ani na nic innego. Niech wasze tak będzie tak, a wasze nie będzie nie, abyście nie popadli w potępienie." - Ten fragment odnosi się do stwierdzenia Pawła o szczerości jego słów z 2 Koryntian 1:17-20.
Efezjan 1:13-14: "W Nim usłyszeliście i uwierzyliście słowu prawdy, ewangelii, która was zbawiła, zostaliście zapieczętowani obiecanym Duchem Świętym, który jest rękojmią naszego dziedzictwa aż do odkupienia tych, którzy należą do Boga, ku chwale Boga. jego chwała." - Ten fragment odnosi się do wzmianki Pawła o pieczęci Ducha w 2 Koryntian 1:21-22.
FAQ:
Co Paweł mówi o Bożym pocieszeniu w 2 Liście do Koryntian 1?
Paweł twierdzi, że Bóg pociesza nas we wszystkich naszych kłopotach, abyśmy mogli pocieszać innych tą samą pociechą, którą sami otrzymaliśmy od Boga. (2 Koryntian 1:3-4)
Jaki jest cel ucisku według Pawła w 2 Liście do Koryntian 1?
Udręka ma nas nauczyć polegania na Bogu, a nie na sobie, bo On uwalnia nas od trudności. (2 Koryntian 1:9-10)
Co mówi Paweł na temat zaufania, jakie mamy do Boga?
Paweł potwierdza, że mamy całkowitą ufność do Boga, gdyż On jest wierny swoim obietnicom i zawsze pomoże nam w naszych próbach. (2 Koryntian 1:20-22)
W jaki sposób Paweł broni szczerości swojej posługi?
Paweł utrzymuje, że jego posługa jest szczera i oparta na prawdzie przed Bogiem, a on sam zawsze działał uczciwie, nie manipulował swoimi słowami (2 Koryntian 1:12).
Jakie jest znaczenie „namaszczenia”, o którym wspomina Paweł?
„Namaszczenie”, o którym wspomina Paweł, odnosi się do pieczęci Boga na naszym życiu, gwarantującej nasze zbawienie i oddanie Jemu. (2 Koryntian 1:21-22)
