1. peri men gar thV diakoniaV thV eiV touV agiouV perisson moi estin to grafein umin
2. oida gar thn proqumian umwn hn uper umwn kaucwmai makedosin oti acaia pareskeuastai apo perusi kai o ex umwn zhloV hreqisen touV pleionaV
3. epemya de touV adelfouV ina mh to kauchma hmwn to uper umwn kenwqh en tw merei toutw ina kaqwV elegon pareskeuasmenoi hte
4. mhpwV ean elqwsin sun emoi makedoneV kai eurwsin umaV aparaskeuastouV kataiscunqwmen hmeiV ina mh legwmen umeiV en th upostasei tauth thV kauchsewV
5. anagkaion oun hghsamhn parakalesai touV adelfouV ina proelqwsin eiV umaV kai prokatartiswsin thn prokathggelmenhn eulogian umwn tauthn etoimhn einai outwV wV eulogian kai mh wsper pleonexian
6. touto de o speirwn feidomenwV feidomenwV kai qerisei kai o speirwn ep eulogiaiV ep eulogiaiV kai qerisei
7. ekastoV kaqwV proaireitai th kardia mh ek luphV h ex anagkhV ilaron gar dothn agapa o qeoV
8. dunatoV de o qeoV pasan carin perisseusai eiV umaV ina en panti pantote pasan autarkeian econteV perisseuhte eiV pan ergon agaqon
9. kaqwV gegraptai eskorpisen edwken toiV penhsin h dikaiosunh autou menei eiV ton aiwna
10. o de epicorhgwn sperma tw speironti kai arton eiV brwsin corhghsai kai plhqunai ton sporon umwn kai auxhsai ta gennhmata thV dikaiosunhV umwn
11. en panti ploutizomenoi eiV pasan aplothta htiV katergazetai di hmwn eucaristian tw qew
12. oti h diakonia thV leitourgiaV tauthV ou monon estin prosanaplhrousa ta usterhmata twn agiwn alla kai perisseuousa dia pollwn eucaristiwn tw qew
13. dia thV dokimhV thV diakoniaV tauthV doxazonteV ton qeon epi th upotagh thV omologiaV umwn eiV to euaggelion tou cristou kai aplothti thV koinwniaV eiV autouV kai eiV pantaV
14. kai autwn dehsei uper umwn epipoqountwn umaV dia thn uperballousan carin tou qeou ef umin
15. cariV de tw qew epi th anekdihghtw autou dwrea
Przypisy:
9:6-7 - Paweł naucza o hojności, podkreślając, że „Bóg miłuje dawcę ochoczego”. Zasada dawania z własnej woli jest fundamentalna dla chrześcijanina. Hojności nie należy wymuszać, lecz powinna wynikać z miłości (zob. także Łk 6,38 i Dz 20,35).
9:8-11 - Paweł potwierdza, że Bóg obdarza nas hojnie, aby chrześcijanie mogli być hojni w każdej chwili. Błogosławieństwo obfitości jest narzędziem wypełniania Bożej misji (zob. także Flp 4,19 i Ml 3,10).
9:12-14 - Akt hojności nie tylko zaspokaja potrzeby świętych, ale także budzi wdzięczność Bogu. Służba chrześcijańska jest świadectwem ewangelii i buduje wspólnotę między wierzącymi (zob. także Mt 5,16 i Dz 2,44-47).
09:15 - Paweł wyraża wdzięczność Bogu za niewysłowiony dar łaski, przypominając nam, że każdy hojny dar odzwierciedla większy dar Boży w Chrystusie. Ludzka hojność jest odbiciem charakteru Boga (zob. także Jk 1,17 i Rz 8,32).
Wersety związane z II Coríntios, 9:
9 rozdział 2 Listu do Koryntian poświęcony jest tematowi radosnego dawania. Jakie zasady dotyczące szczodrości ustanowił Paweł? Ten wzbogacający tekst opisuje przygotowanie do ofiary i błogosławieństwa płynące z hojności. W tym rozdziale nacisk położony jest na takie tematy, jak siew duchowy, zaopatrzenie Boże oraz wpływ dawania na uwielbienie i społeczność. Paweł łączy także hojność z łaską Bożą. Rozważmy razem z nami pięć fragmentów Biblii, które rzucają światło na bogactwo zasad zawartych w tym satysfakcjonującym rozdziale.
Malachiasza 3:10: "Przynieście całą dziesięcinę do magazynu świątynnego, aby w moim domu było jedzenie. Wystaw mnie na próbę, mówi Pan Zastępów, „i zobacz, czy nie otworzę upustów nieba i nie wyleję na ciebie tak wielu błogosławieństw, że nie będziesz miał ich gdzie przechowywać”." - Ten werset Starego Testamentu jest zgodny z zasadą hojnego dawania omówioną w 2 Koryntian 9.
Łukasza 6:38: "Dawajcie, a będzie wam dane: miara dobra, natłoczona, utrzęsiona i opływająca, będzie położona na waszych kolanach. Ponieważ miara, której używasz, będzie również używana do pomiaru Ciebie." - To nauczanie Jezusa odzwierciedla zasadę obfitości w dawaniu wspomnianą w 2 Koryntian 9:6-8.
Przysłów 22:9: "Hojny będzie błogosławiony, bo dzieli się swoim chlebem z biednymi." - Ten fragment wzmacnia ideę błogosławienia poprzez hojność, główny temat 2 Koryntian 9.
Dzieje Apostolskie 4:34-35: "Nie było wśród nich osób potrzebujących. Ci bowiem, którzy byli właścicielami gruntów lub domów, sprzedawali je, pieniądze ze sprzedaży przynosili i składali u stóp apostołów, którzy rozdzielali je według potrzeb każdego." - Ta relacja o wczesnym kościele jest przykładem rodzaju hojności, do którego zachęca Paweł w 2 Koryntian 9.
Filipian 4:19: "Mój Bóg zaspokoi wszystkie wasze potrzeby według swego chwalebnego bogactwa w Chrystusie Jezusie." - Werset ten uzupełnia obietnicę Boskiego zaopatrzenia dla tych, którzy hojnie dają, wspomnianą w 2 Koryntian 9:8-11.
FAQ:
Czego Paweł naucza o prawie siewu i żniwa?
Paweł naucza, że ci, którzy hojnie sieją, będą też obficie żąć, co odzwierciedla fakt, że hojność przynosi zarówno błogosławieństwa duchowe, jak i materialne (2 Koryntian 9:6).
W jaki sposób hojność odzwierciedla łaskę Bożą?
Hojność odzwierciedla łaskę Bożą poprzez zaspokajanie potrzeb innych i wychwalanie Boga poprzez świadectwo miłości i dobroci. (2 Koryntian 9:13)
Czego Paweł naucza o dawaniu z radosnym sercem?
Paweł naucza, że Bóg miłuje dawcę radosnego, który daje bez oporów i konieczności, odzwierciedlając w ten sposób postawę Chrystusa, który daje nam zbawienie (2 Koryntian 9:7).
W jaki sposób hojność umacnia jedność wśród chrześcijan?
Hojność umacnia jedność wśród chrześcijan, gdyż sprzyja wzajemnej trosce i współpracy w ciele Chrystusa. (2 Koryntian 9:12)
Co mówi Paweł na temat zdolności Boga do zaspokojenia naszych potrzeb?
Paweł potwierdza, że Bóg jest w stanie zaspokoić wszystkie nasze potrzeby, dzięki czemu możemy być hojni i błogosławić innych. (2 Koryntian 9:8)
