1. sunergounteV de kai parakaloumen mh eiV kenon thn carin tou qeou dexasqai umaV
2. legei gar kairw dektw ephkousa sou kai en hmera swthriaV ebohqhsa soi idou nun kairoV euprosdektoV idou nun hmera swthriaV
3. mhdemian en mhdeni didonteV proskophn ina mh mwmhqh h diakonia
4. all en panti sunistwnteV eautouV wV qeou diakonoi en upomonh pollh en qliyesin en anagkaiV en stenocwriaiV
5. en plhgaiV en fulakaiV en akatastasiaiV en kopoiV en agrupniaiV en nhsteiaiV
6. en agnothti en gnwsei en makroqumia en crhstothti en pneumati agiw en agaph anupokritw
7. en logw alhqeiaV en dunamei qeou dia twn oplwn thV dikaiosunhV twn dexiwn kai aristerwn
8. dia doxhV kai atimiaV dia dusfhmiaV kai eufhmiaV wV planoi kai alhqeiV
9. wV agnooumenoi kai epiginwskomenoi wV apoqnhskonteV kai idou zwmen wV paideuomenoi kai mh qanatoumenoi
10. wV lupoumenoi aei de caironteV wV ptwcoi pollouV de ploutizonteV wV mhden econteV kai panta kateconteV
11. to stoma hmwn anewgen proV umaV korinqioi h kardia hmwn peplatuntai
12. ou stenocwreisqe en hmin stenocwreisqe de en toiV splagcnoiV umwn
13. thn de authn antimisqian wV teknoiV legw platunqhte kai umeiV
14. mh ginesqe eterozugounteV apistoiV tiV gar metoch dikaiosunh kai anomia tiV de koinwnia fwti proV skotoV
15. tiV de sumfwnhsiV cristw proV beliar h tiV meriV pistw meta apistou
16. tiV de sugkataqesiV naw qeou meta eidwlwn umeiV gar naoV qeou este zwntoV kaqwV eipen o qeoV oti enoikhsw en autoiV kai emperipathsw kai esomai autwn qeoV kai autoi esontai moi laoV
17. dio exelqete ek mesou autwn kai aforisqhte legei kurioV kai akaqartou mh aptesqe kagw eisdexomai umaV
18. kai esomai umin eiV patera kai umeiV esesqe moi eiV uiouV kai qugateraV legei kurioV pantokratwr
Przypisy:
6:1-2 - Paweł napomina Koryntian, aby nie przyjmowali łaski Bożej na próżno, podkreślając pilną potrzebę zbawienia. „Dzisiaj” zbawienia jest nieustannym zaproszeniem do osobistej przemiany i nawrócenia (zob. także Izajasz 49,8 i List do Hebrajczyków 3,7-8).
6:3-10 - Paweł opisuje trudności i cierpienia, z którymi zmagali się on i inni apostołowie, ale potwierdza, że pomimo nich pozostał wierny powołaniu Bożemu. Życie chrześcijańskie naznaczone jest próbami, ale także wiernością Boga (zob. także Flp 4,12-13 i 1 Kor 4,11-13).
6:14-18 - Paweł ostrzega chrześcijan przed niemożnością pogodzenia sprawiedliwości z niegodziwością. Oddzielenie się od świata i oddanie Bogu są fundamentalne dla życia w świętości (zob. także 1 J 2,15-17 i 2 Kor 7,1).
06:17 - Wyjdźcie spośród nich i odłączcie się – mówi Pan. Uświęcenie wymaga odwrócenia się od grzechu, odzwierciedlając przemianę, jaką Bóg wprowadza w życie wierzących (zob. także Obj. 18:4 i 1 P 1:16).
06:18 - Bóg obiecuje być Ojcem swojego ludu, co stanowi głęboką więź, która charakteryzuje nowe przymierze. Społeczność z Bogiem jest centralnym błogosławieństwem w życiu chrześcijańskim (zob. także 2 Koryntian 1:3-4 i Rzymian 8:15).
Wersety związane z II Coríntios, 6:
2 List do Koryntian, rozdział 6, nawołuje do świętości i oddzielenia. Jak Paweł okazuje swą miłość do Koryntian? Ten pełen pasji tekst opisuje cierpienia i rzetelność apostoła w jego posłudze. Rozdział porusza takie tematy, jak pilność zbawienia, czystość chrześcijańska i niebezpieczeństwo sojuszy z niewierzącymi. Paulo także emocjonalnie apeluje o wzajemność uczuć. Rozważcie razem z nami pięć fragmentów biblijnych, które odnoszą się do trudnych tematów tego intensywnego rozdziału.
Izajasza 49:8: "Tak mówi Pan: W odpowiednim czasie odpowiem ci, a w dniu zbawienia pomogę ci; Będę cię strzegł i zawrę z tobą przymierze z ludem, że przywrócisz ziemię i rozdzielisz porzucony majątek." - Werset ten cytuje Paweł w 2 Koryntian 6:2, podkreślając pilną potrzebę zbawienia.
1 Koryntian 3:16: "Czy nie wiecie, że jesteście świątynią Boga i że Duch Boży mieszka w was?" - Ten fragment nawiązuje do wypowiedzi Pawła z 2 Koryntian 6:16, mówiącej o tym, że jesteśmy świątynią Boga żywego.
Efezjan 5:11: "Nie bierzcie udziału w bezowocnych dziełach ciemności; raczej wystawiaj je na działanie światła." - Werset ten uzupełnia napomnienie Pawła z 2 Koryntian 6:14, aby nie wprzęgać się w nierówne jarzmo z niewierzącymi.
Księga Kapłańska 26:12: "Będę chodzić wśród was i będę waszym Bogiem, a wy będziecie moim ludem." - Paweł cytuje ten fragment Starego Testamentu w 2 Koryntian 6:16, podkreślając przymierzową relację z Bogiem.
Objawienie 18:4: "Wtedy usłyszałem inny głos z nieba mówiący: Wyjdźcie z niej, ludu mój, abyście nie mieli udziału w jej grzechach i żeby nie dosięgły was plagi, które na nią spadną." - Werset ten przypomina napomnienie Pawła z 2 Koryntian 6:17, aby wyjść spośród niewierzących i zostać oddzielonym.
FAQ:
Czego naucza Paweł na temat nierównego jarzma?
Paweł ostrzega chrześcijan, aby nie zadawali się z niewierzącymi, ponieważ może to podważyć ich wiarę. Wyjaśnia, że światło nie może współistnieć z ciemnością (2 Koryntian 6:14).
Jakie znaczenie ma bycie świątynią Boga?
Paweł naucza, że chrześcijanie są świątyniami Boga żywego. Powinni żyć w czystości i świętości, bo Bóg w nich mieszka. (2 Koryntian 6:16-18)
Jak Paweł opisuje cierpienia, których doświadczył?
Paweł opisuje swoje cierpienia jako przeszkody, które nie utrudniają jego posługi, lecz są dowodem jego wierności i oddania Bogu (2 Koryntian 6:4-10).
Co oznacza pojednanie z Bogiem?
Według Pawła pojednanie z Bogiem jest darem danym nam przez Chrystusa i musimy żyć godnie tego powołania. (2 Koryntian 6:17-18)
Jakie jest główne przesłanie posługi Pawła?
Głównym przesłaniem Pawła jest pojednanie z Bogiem, głoszenie ewangelii i wzywanie ludzi do pokuty. (2 Koryntian 6:1-2)