1. kai epestreya egw kai eidon sun pasaV taV sukofantiaV taV ginomenaV upo ton hlion kai idou dakruon twn sukofantoumenwn kai ouk estin autoiV parakalwn kai apo ceiroV sukofantountwn autouV iscuV kai ouk estin autoiV parakalwn
2. kai ephnesa egw sun touV teqnhkotaV touV hdh apoqanontaV uper touV zwntaV osoi autoi zwsin ewV tou nun
3. kai agaqoV uper touV duo toutouV ostiV oupw egeneto oV ouk eiden sun to poihma to ponhron to pepoihmenon upo ton hlion
4. kai eidon egw sun panta ton mocqon kai sun pasan andreian tou poihmatoV oti auto zhloV androV apo tou etairou autou kai ge touto mataiothV kai proairesiV pneumatoV
5. o afrwn perielaben taV ceiraV autou kai efagen taV sarkaV autou
6. agaqon plhrwma drakoV anapausewV uper plhrwma duo drakwn mocqou kai proairesewV pneumatoV
7. kai epestreya egw kai eidon mataiothta upo ton hlion
8. estin eiV kai ouk estin deuteroV kai ge uioV kai adelfoV ouk estin autw kai ouk estin perasmoV tw panti mocqw autou kai ge ofqalmoV autou ouk empiplatai ploutou kai tini egw mocqw kai steriskw thn yuchn mou apo agaqwsunhV kai ge touto mataiothV kai perispasmoV ponhroV estin
9. agaqoi oi duo uper ton ena oiV estin autoiV misqoV agaqoV en mocqw autwn
10. oti ean peswsin o eiV egerei ton metocon autou kai ouai autw tw eni otan pesh kai mh h deuteroV tou egeirai auton
11. kai ge ean koimhqwsin duo kai qermh autoiV kai o eiV pwV qermanqh
12. kai ean epikrataiwqh o eiV oi duo sthsontai katenanti autou kai to spartion to entriton ou tacewV aporraghsetai
13. agaqoV paiV penhV kai sofoV uper basilea presbuteron kai afrona oV ouk egnw tou prosecein eti
14. oti ex oikou twn desmiwn exeleusetai tou basileusai oti kai ge en basileia autou egennhqh penhV
15. eidon sun pantaV touV zwntaV touV peripatountaV upo ton hlion meta tou neaniskou tou deuterou oV sthsetai ant' autou
16. ouk estin perasmoV tw panti law toiV pasin osoi egenonto emprosqen autwn kai ge oi escatoi ouk eufranqhsontai en autw oti kai ge touto mataiothV kai proairesiV pneumatoV
17. fulaxon poda sou en w ean poreuh eiV oikon tou qeou kai egguV tou akouein uper doma twn afronwn qusia sou oti ouk eisin eidoteV tou poihsai kakon
Przypisy:
4:1-3 - Kaznodzieja ubolewa nad uciskiem, jaki widzi na świecie, i oświadcza, że zmarli mają więcej szczęścia niż żywi, a nawet lepiej niż ci, którzy się nie narodzili. Ta ponura perspektywa odzwierciedla smutek z powodu ziemskiej niesprawiedliwości (zob. także Hi 3,11-16 i Rz 8,22).
4:4-6 - Kaznodzieja zauważa, że wiele ludzkich osiągnięć jest motywowanych zazdrością, która prowadzi do niekończącego się cyklu rywalizacji. Dochodzi do wniosku, że lepiej mieć spokój i ciszę przy mniejszej ilości dóbr niż życie pełne pracy i zamętu (zob. także Prz 15,16 i 1 Tm 6,6-7).
4:7-8 - Opisuje izolację człowieka, który pracuje niestrudzenie, ale nie ma z kim dzielić się swoim bogactwem. Ta refleksja na temat samotności podkreśla potrzebę relacji i pustkę bogactwa bez wspólnoty (zob. także Łk 12,16-21 i Mt 16,26).
4:9-12 - Kaznodzieja wychwala wartość wspólnoty i koleżeństwa, stwierdzając, że „lepiej jest dwóm niż jednemu”. Jedność oferuje wsparcie, bezpieczeństwo i siłę, co jest przykładem znaczenia współpracy i braterstwa (zob. także Księga Przysłów 27:17 i Ewangelia Mateusza 18:20).
4:13-16 - Kaznodzieja rozważa ulotność władzy i popularności. Nawet mądry władca może zostać zapomniany lub zastąpiony przez innego, co ilustruje kruchość sławy i ludzkiego sukcesu (zob. także Dn 2,21 i 1 Sm 2,7-8).
Wersety związane z Eclesiastes, 4:
Czwarty rozdział Księgi Kaznodziei dotyczy niesprawiedliwości i trudności życiowych. Jak znaleźć pocieszenie w niedoskonałym świecie? Ten wnikliwy tekst porusza takie tematy, jak ucisk, samotność i daremność nadmiernych ambicji. Rozdział ten podkreśla wartość przyjaźni i współpracy jako kontrapunktu dla próżności indywidualizmu. Rozdział Kaznodziei 4 wzywa nas do ponownego rozważenia naszych priorytetów i relacji. Zastanów się z nami nad pięcioma fragmentami biblijnymi, które pokrywają się z wnikliwymi obserwacjami zawartymi w tym otwierającym oczy rozdziale.
Galacjan 6:2: "Noście jedni drugich ciężkie brzemiona i w ten sposób wypełniajcie prawo Chrystusowe." - Oferuje praktyczne rozwiązanie problemu samotności i ucisku, o którym mowa w rozdziale Kaznodziei 4.
1 Tesaloniczan 4:11-12: "Staraj się żyć spokojnie, zajmuj się swoimi sprawami i pracuj rękami, jak ci pouczamy; aby w stosunku do obcych postępowali przyzwoicie i nie byli od nikogo zależni." - Zastanawia się nad wartością pracy i niezależności, tematami poruszonymi w rozdziale Kaznodziei 4.
Przysłów 27:20: "Szeol i zniszczenie nigdy nie są zaspokojone, tak jak oczy człowieka nigdy nie są zaspokojone." - Nawiązuje do tematu ludzkiej nienasycenia wspomnianego w Księdze Kaznodziei 4:8.
Jana 15:13: "Nikt nie ma większej miłości od tego, kto życie swoje oddaje za przyjaciół swoich." - Oferuje perspektywę na relacje, która kontrastuje z bardziej pesymistycznym poglądem Kaznodziei.
Filipian 2:3: "Nie rób nic z samolubnej ambicji lub próżności, ale pokornie uważaj innych za lepszych od siebie." - Stanowi alternatywę dla rywalizacji i zazdrości wspomnianych w Kaznodziei 4.
FAQ:
Co Salomon mówi o ucisku i niesprawiedliwości?
Ubolewa nad uciskiem i widzi, że uciśnieni nie mają żadnej pociechy, bo nawet zmarli są szczęśliwsi od żywych. (Kaznodziei Salomona 4:1-3)
Jak Salomon opisuje nieokiełznaną ambicję?
Krytykuje tych, którzy pracują bez satysfakcji i bez relacji, kierując się jedynie pragnieniem bogactwa. (Kaznodziei Salomona 4:7-8)
Jakie znaczenie ma przyjaźń według Salomona?
Mówi, że „lepiej jest dwom niż jednemu”, ponieważ mogą sobie nawzajem pomagać i się wzajemnie wzmacniać (Kaznodziei Salomona 4:9-12).
W jaki sposób rozdział porównuje mądrość i głupotę w przywództwie?
Mówi, że mądry, ale biedny młodzieniec jest lepszy niż stary i głupi król, który nie chce słuchać rad. (Kaznodziei Salomona 4:13-14)
Czego Salomon naucza o ulotności władzy?
Pokazuje, że popularność przywódców jest ulotna, bo ludzie szybko o nich zapominają. (Kaznodziei Salomona 4:15-16)
