1. toiV pasin cronoV kai kairoV tw panti pragmati upo ton ouranon
2. kairoV tou tekein kai kairoV tou apoqanein kairoV tou futeusai kai kairoV tou ektilai pefuteumenon
3. kairoV tou apokteinai kai kairoV tou iasasqai kairoV tou kaqelein kai kairoV tou oikodomhsai
4. kairoV tou klausai kai kairoV tou gelasai kairoV tou koyasqai kai kairoV tou orchsasqai
5. kairoV tou balein liqouV kai kairoV tou sunagagein liqouV kairoV tou perilabein kai kairoV tou makrunqhnai apo perilhmyewV
6. kairoV tou zhthsai kai kairoV tou apolesai kairoV tou fulaxai kai kairoV tou ekbalein
7. kairoV tou rhxai kai kairoV tou rayai kairoV tou sigan kai kairoV tou lalein
8. kairoV tou filhsai kai kairoV tou mishsai kairoV polemou kai kairoV eirhnhV
9. tiV perisseia tou poiountoV en oiV autoV mocqei
10. eidon sun ton perispasmon on edwken o qeoV toiV uioiV tou anqrwpou tou perispasqai en autw
11. sun ta panta epoihsen kala en kairw autou kai ge sun ton aiwna edwken en kardia autwn opwV mh eurh o anqrwpoV to poihma o epoihsen o qeoV ap' archV kai mecri telouV
12. egnwn oti ouk estin agaqon en autoiV ei mh tou eufranqhnai kai tou poiein agaqon en zwh autou
13. kai ge paV o anqrwpoV oV fagetai kai pietai kai idh agaqon en panti mocqw autou doma qeou estin
14. egnwn oti panta osa epoihsen o qeoV auta estai eiV ton aiwna ep' autw ouk estin prosqeinai kai ap' autou ouk estin afelein kai o qeoV epoihsen ina fobhqwsin apo proswpou autou
15. to genomenon hdh estin kai osa tou ginesqai hdh gegonen kai o qeoV zhthsei ton diwkomenon
16. kai eti eidon upo ton hlion topon thV krisewV ekei o asebhV kai topon tou dikaiou ekei o asebhV
17. eipa egw en kardia mou sun ton dikaion kai sun ton asebh krinei o qeoV oti kairoV tw panti pragmati kai epi panti tw poihmati
18. ekei eipa egw en kardia mou peri laliaV uiwn tou anqrwpou oti diakrinei autouV o qeoV kai tou deixai oti autoi kthnh eisin kai ge autoiV
19. oti sunanthma uiwn tou anqrwpou kai sunanthma tou kthnouV sunanthma en autoiV wV o qanatoV toutou outwV o qanatoV toutou kai pneuma en toiV pasin kai ti eperisseusen o anqrwpoV para to kthnoV ouden oti ta panta mataiothV
20. ta panta poreuetai eiV topon ena ta panta egeneto apo tou cooV kai ta panta epistrefei eiV ton coun
21. kai tiV oiden pneuma uiwn tou anqrwpou ei anabainei auto eiV anw kai pneuma tou kthnouV ei katabainei auto katw eiV ghn
22. kai eidon oti ouk estin agaqon ei mh o eufranqhsetai o anqrwpoV en poihmasin autou oti auto meriV autou oti tiV axei auton tou idein en w ean genhtai met' auton
Przypisy:
3:1-8 - Kaznodzieja przedstawia słynny wiersz o czasie, twierdząc, że wszystko pod niebem ma swój czas. Życie składa się z pór roku, a każde wydarzenie podlega suwerenności Boga, co ilustruje boski porządek nad pozornym chaosem (zob. także Psalm 31:15 i Dzieje Apostolskie 17:26).
3:9-11 - Chociaż człowiek jest świadomy czasu i wieczności, nie jest w stanie pojąć pełnego planu Boga. Uwypukla to ludzką ograniczoność i tajemnicę zamierzeń Boga, ale także piękno Jego stworzenia (zob. także Rz 11,33 i Iz 55,8-9).
3:12-13 - Kaznodzieja twierdzi, że najlepszym, co może zrobić człowiek, jest czerpanie radości ze swojej pracy i jej owoców, daru od Boga. Odzwierciedla to powszechną łaskę Boga wobec całej ludzkości (zob. także Psalm 128:1-2 i 1 List do Tymoteusza 6:17).
3:14-15 - To, co Bóg czyni, jest wieczne i niezmienne. Wszystko, co się dzieje, ma swój cel, a człowiek nie może niczego dodać ani ująć w Bożym planie. Podkreśla to Boską suwerenność i szacunek, jaki powinniśmy mieć wobec Jego dzieła (zob. także Psalm 33:11 i List Jakuba 4:15).
3:16-17 - Kaznodzieja rozmyśla nad niesprawiedliwością i złem na świecie, ale potwierdza, że Bóg osądzi wszystkie czyny we właściwym czasie. Ostateczna sprawiedliwość Boża jest pewna, nawet jeśli obecnie nie jest widoczna (zob. także Psalm 9:7-8 i 2 Koryntian 5:10).
Wersety związane z Eclesiastes, 3:
Rozdział 3 Księgi Kaznodziei zawiera refleksję na temat czasu i Bożej opatrzności. Jak rozumieć cykle życia? W tym kultowym tekście pojawia się słynny wiersz o porach życia, podkreślający, że na wszystko jest określony czas. W rozdziale tym poruszane są takie tematy, jak suwerenność Boga, krótkotrwałość życia i poszukiwanie sensu w ciągle zmieniającym się świecie. Rozdział 3 Kaznodziei zachęca nas do rozważenia naszej doczesności i wiecznego planu Boga. Przeanalizuj z nami pięć fragmentów biblijnych, które współgrają z ponadczasowymi prawdami zawartymi w tym przemyślanym rozdziale.
Rzymian 8:28: "Wiemy, że Bóg we wszystkim działa dla dobra tych, którzy Go miłują, czyli tych, którzy zostali powołani według Jego postanowienia." - Oferuje alternatywną perspektywę do koncepcji czasu i celu w Kaznodziei 3.
Galacjan 4:4: "Ale gdy nadeszła pełnia czasu, Bóg zesłał swego Syna, zrodzonego z niewiasty, zrodzonego pod Prawem." - Kontrastuje to z cyklicznym spojrzeniem na czas w Kaznodziei, prezentując linearny i ukierunkowany pogląd na historię.
1 Piotra 1:24-25: "Bo „cała ludzkość jest jak trawa, a wszelka ich chwała jak kwiat trawy; trawa więdnie i jej kwiat opada, ale słowo Pana trwa na wieki”." - Nawiązuje do tematu przemijania ludzkiego życia z Kaznodziei, ale oferuje perspektywę trwałości.
Objawienie 21:4: "On otrze z Twoich oczu każdą łzę. Nie będzie już śmierci, ani smutku, ani płaczu, ani bólu, bo stary porządek przeminął." - Przedstawia wizję eschatologiczną, która kontrastuje z pozornie niekończącym się cyklem opisanym w Kaznodziei.
Hebrajczyków 9:27: "Podobnie, przeznaczeniem człowieka jest raz umrzeć, a potem stanąć przed sądem." - Potwierdza realność śmierci wspomnianą w Kaznodziei, ale dodaje perspektywę sądu.
FAQ:
Co oznacza stwierdzenie, że „na wszystko pod niebem jest wyznaczony czas”?
Salomon naucza, że życie ma wyznaczone pory na każde wydarzenie, a Bóg kontroluje wszystkie pory roku. (Kaznodziei Salomona 3:1-8)
W jaki sposób Księga Koheleta 3 porusza temat wieczności?
Bóg umieścił wieczność w sercach ludzi, ale oni nie rozumieją w pełni Bożych planów. (Kaznodziei Salomona 3:11)
Co Salomon mówi o sądzie Bożym?
Twierdzi, że Bóg w swoim czasie osądzi sprawiedliwych i niegodziwych, bo wszystko ma swój cel (Kaznodziei Salomona 3:17).
W jaki sposób rozdział porusza temat śmierci?
Salomon zauważa, że zarówno ludzie, jak i zwierzęta umierają, podkreślając w ten sposób ograniczenia ludzkiego istnienia. (Kaznodziei Salomona 3:19-20)
Jakie zalecenia odnośnie życia daje nam Salomon?
Zachęca nas do cieszenia się chwilą obecną, gdyż jest ona darem od Boga, bez niepokoju o przyszłość. (Kaznodziei Salomona 3:12-13)
