1. kai proselqonteV oi farisaioi kai saddoukaioi peirazonteV ephrwthsan auton shmeion ek tou ouranou epideixai autoiV
2. o de apokriqeiV eipen autoiV oyiaV genomenhV legete eudia purrazei gar o ouranoV
3. kai prwi shmeron ceimwn purrazei gar stugnazwn o ouranoV upokritai to men proswpon tou ouranou ginwskete diakrinein ta de shmeia twn kairwn ou dunasqe
4. genea ponhra kai moicaliV shmeion epizhtei kai shmeion ou doqhsetai auth ei mh to shmeion iwna tou profhtou kai katalipwn autouV aphlqen
5. kai elqonteV oi maqhtai autou eiV to peran epelaqonto artouV labein
6. o de ihsouV eipen autoiV orate kai prosecete apo thV zumhV twn farisaiwn kai saddoukaiwn
7. oi de dielogizonto en eautoiV legonteV oti artouV ouk elabomen
8. gnouV de o ihsouV eipen autoiV ti dialogizesqe en eautoiV oligopistoi oti artouV ouk elabete
9. oupw noeite oude mnhmoneuete touV pente artouV twn pentakisciliwn kai posouV kofinouV elabete
10. oude touV epta artouV twn tetrakisciliwn kai posaV spuridaV elabete
11. pwV ou noeite oti ou peri artou eipon umin prosecein apo thV zumhV twn farisaiwn kai saddoukaiwn
12. tote sunhkan oti ouk eipen prosecein apo thV zumhV tou artou all apo thV didachV twn farisaiwn kai saddoukaiwn
13. elqwn de o ihsouV eiV ta merh kaisareiaV thV filippou hrwta touV maqhtaV autou legwn tina me legousin oi anqrwpoi einai ton uion tou anqrwpou
14. oi de eipon oi men iwannhn ton baptisthn alloi de hlian eteroi de ieremian h ena twn profhtwn
15. legei autoiV umeiV de tina me legete einai
16. apokriqeiV de simwn petroV eipen su ei o cristoV o uioV tou qeou tou zwntoV
17. kai apokriqeiV o ihsouV eipen autw makarioV ei simwn bar iwna oti sarx kai aima ouk apekaluyen soi all o pathr mou o en toiV ouranoiV
18. kagw de soi legw oti su ei petroV kai epi tauth th petra oikodomhsw mou thn ekklhsian kai pulai adou ou katiscusousin authV
19. kai dwsw soi taV kleiV thV basileiaV twn ouranwn kai o ean dhshV epi thV ghV estai dedemenon en toiV ouranoiV kai o ean lushV epi thV ghV estai lelumenon en toiV ouranoiV
20. tote diesteilato toiV maqhtaiV autou ina mhdeni eipwsin oti autoV estin ihsouV o cristoV
21. apo tote hrxato o ihsouV deiknuein toiV maqhtaiV autou oti dei auton apelqein eiV ierosoluma kai polla paqein apo twn presbuterwn kai arcierewn kai grammatewn kai apoktanqhnai kai th trith hmera egerqhnai
22. kai proslabomenoV auton o petroV hrxato epitiman autw legwn ilewV soi kurie ou mh estai soi touto
23. o de strafeiV eipen tw petrw upage opisw mou satana skandalon mou ei oti ou froneiV ta tou qeou alla ta twn anqrwpwn
24. tote o ihsouV eipen toiV maqhtaiV autou ei tiV qelei opisw mou elqein aparnhsasqw eauton kai aratw ton stauron autou kai akolouqeitw moi
25. oV gar an qelh thn yuchn autou swsai apolesei authn oV d an apolesh thn yuchn autou eneken emou eurhsei authn
26. ti gar wfeleitai anqrwpoV ean ton kosmon olon kerdhsh thn de yuchn autou zhmiwqh h ti dwsei anqrwpoV antallagma thV yuchV autou
27. mellei gar o uioV tou anqrwpou ercesqai en th doxh tou patroV autou meta twn aggelwn autou kai tote apodwsei ekastw kata thn praxin autou
28. amhn legw umin eisin tineV twn wde esthkotwn oitineV ou mh geuswntai qanatou ewV an idwsin ton uion tou anqrwpou ercomenon en th basileia autou
Przypisy:
16:1-4 - Jezus konfrontuje się z faryzeuszami i saduceuszami, którzy domagają się znaku, kwestionując ich brak wiary. Uczy, że pomimo fizycznych znaków, prawdziwa wiara wymaga głębokiego duchowego zrozumienia i przemiany serca (zob. także Łk 11,29-32 i J 4,48).
16:5-12 - Jezus ostrzega przed „kwasem” faryzeuszy i saduceuszy, symbolizującym fałszywe doktryny, które psują wiarę. Uczy, jak ważne jest rozeznawanie duchowych wpływów, które mogą zwieść lud Boży (zob. także 1 Koryntian 5:6-8 i Galacjan 5:9).
16:13-20 - Piotr wyznaje, że Jezus jest Chrystusem, Synem Boga żywego, a Jezus chwali go za to boskie objawienie. To wyznanie stanowi fundament Kościoła i Królestwa Bożego, pokazując, że boskie objawienie jest niezbędne dla prawdziwej wiary (zob. także Łk 9,18-20 i J 6,68-69).
16:21-23 - Jezus zaczyna mówić o swojej śmierci i zmartwychwstaniu, a Piotr próbuje Go od tego odwieść. Jezus go gani, mówiąc: „Zejdź Mi z oczu, szatanie!” i naucza, że plany Boga są ważniejsze od naszych, a misja Chrystusa wiąże się z cierpieniem (zob. także Mk 8,31-33 i Łk 9,22).
16:24-28 - Jezus naucza o cenie bycia uczniem, podkreślając, że naśladowanie Chrystusa wymaga zaparcia się samego siebie, wzięcia krzyża i utraty życia, aby je zdobyć. Podkreśla, że Królestwo Boże jest cenniejsze niż jakikolwiek ziemski zysk (zob. także Mk 8,34-38 i Łk 9,23-27).
Wersety związane z São Mateus, 16:
Rozdział 16 Mateusza stanowi punkt zwrotny w służbie Jezusa. Jakie kluczowe rewelacje zostały ujawnione? W tym kluczowym tekście znajduje się prośba o znak, wyznanie przez Piotra tożsamości Jezusa i pierwsze zapowiedź męki. Rozdział ten wprowadza takie tematy, jak założenie kościoła i koszt bycia uczniem. Mateusza 16 rzuca wyzwanie uczniom, aby naprawdę zrozumieli, kim jest Jezus. Przeanalizuj z nami pięć fragmentów biblijnych, które korelują z podstawowymi prawdami tego przemieniającego rozdziału.
Marka 8:11-13: "Przyszli faryzeusze i zaczęli oskarżać Jezusa. Aby go wystawić na próbę, prosili go o znak z nieba. Westchnął głęboko i powiedział: „Dlaczego to pokolenie prosi o znak?” Zaprawdę powiadam wam: Żaden znak nie będzie mu dany. Zostawił ich więc, wrócił do łodzi i przeprawił się na drugi brzeg." - Ten fragment Marka opisuje to samo wydarzenie, co w Ewangelii Mateusza 16:1-4, gdzie faryzeusze proszą Jezusa o znak.
Jonasza 1:17: "Pan sprawił, że Jonasz został połknięty przez wielką rybę i pozostał w niej przez trzy dni i trzy noce." - Jezus nawiązuje do „znaku Jonasza” w Ewangelii Mateusza 16:4, nawiązując do tego fragmentu.
Jana 6:68-69: "Odpowiedział mu Szymon Piotr: «Panie, do kogóż pójdziemy? Ty masz słowa życia wiecznego. Wierzymy i wiemy, że jesteś Świętym Bożym." - To wyznanie Piotra u Jana odnosi się do jego wyznania w Ewangelii Mateusza 16:16: „Ty jesteś Chrystus, Syn Boga żywego”.
Izajasza 22:22: "Położę na jego ramionach klucz do królestwa Dawida. Co on otwiera, nikt nie może zamknąć, a co on zamyka, nikt nie może otworzyć." - To proroctwo Izajasza odnosi się do „kluczy królestwa niebieskiego”, które Jezus obiecuje Piotrowi w Ewangelii Mateusza 16:19.
Psalmy 49:7-8: "Żaden z nich nie może odkupić swego brata ani zapłacić Bogu ceny okupu, gdyż okup za życie jest bezcenny. Nie ma zapłaty, która uwolni Cię na zawsze." - Psalm ten nawiązuje do wypowiedzi Jezusa z Ewangelii Mateusza 16:26 na temat wartości duszy ludzkiej.
FAQ:
Co Jezus powiedział o autorytecie Piotra w Ewangelii Mateusza 16?
Jezus powiedział Piotrowi: „Ty jesteś Piotr, a na tej skale zbuduję Kościół mój”. Dał Piotrowi władzę nad Kościołem oraz moc wiązania i rozwiązywania na ziemi i w niebie. (Ewangelia Mateusza 16:18-19)
Jaka była reakcja Jezusa, gdy dowiedział się o pokusie Piotra?
Kiedy Piotr próbował powstrzymać Jezusa przed mówieniem o Jego śmierci, Jezus zganił go słowami: „Zejdź Mi z oczu, szatanie!”. To wskazywało na pokusę odciągnięcia Jezusa od Jego misji. (Mateusz 16:23)
Czego Jezus nauczał o zapieraniu się samego siebie?
Jezus powiedział, że każdy, kto chce iść za Nim, musi zaprzeć się samego siebie, wziąć swój krzyż i iść za Nim. Oznacza to życie w pokorze i wyrzeczeniu, aby postępować zgodnie z naukami Chrystusa. (Ewangelia Mateusza 16:24)
Co oznacza „stracić duszę dla Jezusa”?
Jezus nauczał, że każdy, kto chce zachować swoje życie, straci je, ale kto straci swoje życie z Jego powodu, znajdzie życie wieczne. To podkreśla wagę stawiania Chrystusa ponad wszystko. (Mateusza 16:25)
Co Jezus obiecał odnośnie swego przyjścia?
Jezus obiecał, że niektórzy z tych, którzy Go słuchają, nie zaznają śmierci, dopóki nie ujrzą Syna Człowieczego przychodzącego w Jego Królestwie. (Ewangelia Mateusza 16:28)
