Eclesiástico, 13
1. o aptomenoV pisshV molunqhsetai kai o koinwnwn uperhfanw omoiwqhsetai autw
1. qui tetigerit picem inquinabitur ab illa et qui communicaverit superbo inducet superbiam
2. baroV uper se mh arhV kai iscuroterw sou kai plousiwterw mh koinwnei ti koinwnhsei cutra proV lebhta auth proskrousei kai auth suntribhsetai
2. pondus super se tollit qui honestiori communicat et ditiori te ne socius fueris
3. plousioV hdikhsen kai autoV prosenebrimhsato ptwcoV hdikhtai kai autoV prosdehqhsetai
3. quid communicabit caccabus ad ollam quando enim conliserint confringetur
4. ean crhsimeushV ergatai en soi kai ean usterhshV kataleiyei se
4. dives iniuste egit et fremebit pauper autem læsus tacebit
5. ean echV sumbiwsetai soi kai apokenwsei se kai autoV ou ponesei
5. si largitus fueris adsumet te et si non habueris derelinquet te
6. creian eschken sou kai apoplanhsei se kai prosgelasetai soi kai dwsei soi elpida lalhsei soi kala kai erei tiV h creia sou
6. si habes convivet tecum et evacuabit te et ipse non dolebit super te
7. kai aiscunei se en toiV brwmasin autou ewV ou apokenwsh se diV h triV kai ep' escatwn katamwkhsetai sou meta tauta oyetai se kai kataleiyei se kai thn kefalhn autou kinhsei epi soi
7. si necessarius illi fueris subplantabit te et subridens spem dabit narrans tibi bona et dicet quid opus est tibi
8. prosece mh apoplanhqhV kai mh tapeinwqhV en afrosunh sou
8. et confundet te in cibis suis donec te exinaniat bis et ter et in novissimo derideat te postea videns derelinquet te et caput suum movebit ad te
9. proskalesamenou se dunastou upocwrwn ginou kai tosw mallon se proskalesetai
9. []
10. mh empipte mh apwsqhV kai mh makran afistw ina mh epilhsqhV
10. adtende ne seductus in stultitiam humilieris
11. mh epece ishgoreisqai met' autou kai mh pisteue toiV pleiosin logoiV autou ek pollhV gar laliaV peirasei se kai wV prosgelwn exetasei se
11. noli esse humilis in sapientia tua ne humiliatus in stultitiam seducaris
12. anelehmwn o mh sunthrwn logouV kai ou mh feishtai peri kakwsewV kai desmwn
12. advocatus a potentiore discede ex hoc enim magis te advocabit
13. sunthrhson kai prosece sfodrwV oti meta thV ptwsewV sou peripateiV
13. ne inprobus sis ne inpingaris et longe abesto ne eas in oblivionem
14.
14. ne retineas ex æquo loqui cum illo ne credas multis verbis illius ex multa enim loquella temptabit te et subridens interrogabit te de absconditis tuis
15. pan zwon agapa to omoion autw kai paV anqrwpoV ton plhsion autou
15. inmitis animus illius conservabit verba tua et non parcet de malitia et de vinculis
16. pasa sarx kata genoV sunagetai kai tw omoiw autou proskollhqhsetai anhr
16. cave tibi et adtende diligenter auditui tuo quoniam cum subversione tua ambulas
17. ti koinwnhsei lukoV amnw outwV amartwloV proV eusebh
17. audiens vero illa quasi in somnis vide et vigilabis
18. tiV eirhnh uainh proV kuna kai tiV eirhnh plousiw proV penhta
18. omni vita tua dilige Deum et invoca eum in salute tua
19. kunhgia leontwn onagroi en erhmw outwV nomai plousiwn ptwcoi
19. omne animal diligit similem sibi sic et omnis homo proximum sibi
20. bdelugma uperhfanw tapeinothV outwV bdelugma plousiw ptwcoV
20. omnis caro ad similem sibi coniungitur et omnis homo simili sui sociabitur
21. plousioV saleuomenoV sthrizetai upo filwn tapeinoV de peswn prosapwqeitai upo filwn
21. si communicabit lupus agno aliquando sic peccator justo
22. plousiou sfalentoV polloi antilhmptoreV elalhsen aporrhta kai edikaiwsan auton tapeinoV esfalen kai prosepetimhsan autw efqegxato sunesin kai ouk edoqh autw topoV
22. quæ communicatio sancto homini ad canem aut quæ pax bona diviti ad pauperem
23. plousioV elalhsen kai panteV esighsan kai ton logon autou anuywsan ewV twn nefelwn ptwcoV elalhsen kai eipan tiV outoV kan proskoyh prosanatreyousin auton
23. venatio leonis onager in heremo sic pascua sunt divitum pauperes
24. agaqoV o ploutoV w mh estin amartia kai ponhra h ptwceia en stomati asebouV
24. et sicut abominatio est superbo humilitas sic execratio divitis pauper
25. kardia anqrwpou alloioi to proswpon autou ean te eiV agaqa ean te eiV kaka
25. dives commotus confirmatur ab amicis humilis autem cum ceciderit expellitur et a notis
26. icnoV kardiaV en agaqoiV proswpon ilaron kai euresiV parabolwn dialogismoi meta kopwn
26. diviti decepto multi recuperatores locutus est superba et justificaverunt illum
27.
27. humilis deceptus est et insuper arguitur locutus est sensate et non est datus ei locus
28.
28. dives locutus est et omnes tacuerunt et verbum illius usque ad nubes perducent
29.
29. pauper locutus est et dicunt quis est hic et si offenderit subvertunt illum
30.
30. bona est substantia cui non est peccatum in conscientia et nequissima paupertas in ore impii
31.
31. cor hominis inmutat faciem illius sive in bona sive in mala
32.
32. vestigium cordis boni et faciem bonam difficile invenies et cum labore
