1. kai wV hkousan oi en toiV skhnwmasin onteV exesthsan epi to gegonoV
2. kai epepesen ep' autouV tromoV kai foboV kai ouk hn anqrwpoV menwn kata proswpon tou plhsion eti all' ekcuqenteV omoqumadon efeugon epi pasan odon tou pediou kai thV oreinhV
3. kai oi parembeblhkoteV en th oreinh kuklw baituloua kai etraphsan eiV fughn kai tote oi uioi israhl paV anhr polemisthV ex autwn execuqhsan ep' autouV
4. kai apesteilen oziaV eiV baitomasqaim kai bhbai kai cwbai kai kwla kai eiV pan orion israhl touV apaggellontaV uper twn suntetelesmenwn kai ina panteV epekcuqwsin toiV polemioiV eiV thn anairesin autwn
5. wV de hkousan oi uioi israhl panteV omoqumadon epepeson ep' autouV kai ekopton autouV ewV cwba wsautwV de kai oi ex ierousalhm paregenhqhsan kai ek pashV thV oreinhV anhggeilan gar autoiV ta gegonota th parembolh twn ecqrwn autwn kai oi en galaad kai oi en th galilaia uperekerasan autouV plhgh megalh ewV ou parhlqon damaskon kai ta oria authV
6. oi de loipoi oi katoikounteV baituloua epepesan th parembolh assour kai epronomeusan autouV kai eplouthsan sfodra
7. oi de uioi israhl anastreyanteV apo thV kophV ekurieusan twn loipwn kai ai kwmai kai epauleiV en th oreinh kai pedinh ekrathsan pollwn lafurwn hn gar plhqoV polu sfodra
8. kai iwakim o iereuV o megaV kai h gerousia twn uiwn israhl oi katoikounteV en ierousalhm hlqon tou qeasasqai ta agaqa a epoihsen kurioV tw israhl kai tou idein thn ioudiq kai lalhsai met' authV eirhnhn
9. wV de eishlqon proV authn euloghsan authn panteV omoqumadon kai eipan proV authn su uywma ierousalhm su gauriama mega tou israhl su kauchma mega tou genouV hmwn
10. epoihsaV tauta panta en ceiri sou epoihsaV ta agaqa meta israhl kai eudokhsen ep' autoiV o qeoV euloghmenh ginou para tw pantokratori kuriw eiV ton aiwna cronon kai eipen paV o laoV genoito
11. kai elafureusen paV o laoV thn parembolhn ef' hmeraV triakonta kai edwkan th ioudiq thn skhnhn olofernou kai panta ta argurwmata kai taV klinaV kai ta olkeia kai panta ta kataskeuasmata autou kai labousa auth epeqhken epi thn hmionon authV kai ezeuxen taV amaxaV authV kai eswreusen auta ep' autwn
12. kai sunedramen pasa gunh israhl tou idein authn kai euloghsan authn kai epoihsan auth coron ex autwn kai elaben qursouV en taiV cersin authV kai edwken taiV gunaixin taiV met' authV
13. kai estefanwsanto thn elaian auth kai ai met' authV kai prohlqen pantoV tou laou en coreia hgoumenh paswn twn gunaikwn kai hkolouqei paV anhr israhl enwplismenoi meta stefanwn kai umnoun en tw stomati autwn
14. kai exhrcen ioudiq thn exomologhsin tauthn en panti israhl kai uperefwnei paV o laoV thn ainesin tauthn
Przypisy:
15:1-3 - Wieść o śmierci Holofernesa rozchodzi się po obozie asyryjskim, wywołując panikę i zamieszanie. Reakcja armii pokazuje, jaki wpływ dowódca może mieć na morale swoich żołnierzy (zob. także Prz 29,2 i 1 Kor 15,33).
15:4-9 - Zdemoralizowana armia asyryjska przygotowuje się do ucieczki, dowodząc Bożej opatrzności w ochronie Jego ludu. Ten moment podkreśla, że zwycięstwo należy do Pana (zob. także Psalm 3:8 i 2 Kronik 20:15).
15:10-13 - Ucieczka przed Asyryjczykami ilustruje moc Boga w pokonywaniu wrogów znacznie potężniejszych niż Izraelici. Historia Judyty jest świadectwem mocy Boga działającej poprzez wiarę (zob. także Rz 16,20 i Ap 12,11).
15:14-16 - Judyta i jej lud świętują swoje zwycięstwo, uznając Bożą rękę w swoim zbawieniu. Wdzięczność jest istotną odpowiedzią na Boże działanie i stanowi wzór dla wspólnotowego uwielbienia (zob. także Psalm 100:4 i List do Kolosan 3:15-17).
15:17-20 - Historia Judyty rozchodzi się, zwiększając jej sławę i szacunek wśród ludzi. Uznanie Boga za opiekuna i wybawiciela jest centralnym punktem narracji (zob. także Psalm 118:14 i List do Efezjan 3:20).
Wersety związane z Judite, 15:
Judith, rozdział 15, opisuje ostateczną klęskę Asyryjczyków. Jak Izrael świętuje swoje wyzwolenie? Ten radosny tekst opisuje ucieczkę Asyryjczyków, splądrowanie ich obozu i zaszczyty przyznane Judycie. W rozdziale podkreślono ogrom zwycięstwa i uznanie roli Judyty. Judyta 15 porusza tematy wdzięczności narodowej, nagrody za cnotę i celebracji Bożej interwencji. Zastanówcie się z nami nad pięcioma fragmentami biblijnymi, które nawiązują do tematów tego triumfalnego rozdziału.
Wyjścia 15:20-21: "Prorokini Miriam, siostra Aarona, wzięła tamburyn, a wszystkie kobiety poszły za nią, grając na tamburynach i tańcząc. I Miriam śpiewała im: „Śpiewajcie Panu, bo odniósł chwalebne zwycięstwo”. Wrzucił konia i jeźdźca do morza." - Tak jak Judith prowadzi lud do świętowania po zwycięstwie, Miriam przewodzi kobietom w pieśni zwycięstwa po przekroczeniu Morza Czerwonego.
1 Samuela 18:6-7: "Kiedy żołnierze wrócili do domu po tym, jak Dawid zabił Filistyna, kobiety ze wszystkich miast izraelskich wyszły na spotkanie króla Saula przy pieśniach i tańcach, przy bębnach, wesołej muzyce i instrumentach trójstrunowych. Tańcząc, śpiewali: „Saul zabił tysiące, a Dawid dziesiątki tysięcy”." - Fragment ten przypomina świętowanie ludowe po zwycięstwie Judyty, podczas którego kobiety prowadziły pieśni pochwalne.
Psalmy 68:11-12: "Pan ogłosił słowo i wielkie jest zastępy tych, którzy głoszą dobrą nowinę: ‚Królowie i wojska uciekają w popłochu; W obozach ci, którzy pozostali, dzielą łupy”." - Psalm ten nawiązuje do tematu z rozdziału Judyty 15, gdzie wrogowie uciekają, a lud Izraela zbiera łupy.
Przysłów 31:31: "Daj mu nagrodę, na którą zasługuje, a jego dzieła niech będą chwalone w bramie miasta." - Werset ten odnosi się do publicznego uznania przyznanego Judith za jej odwagę i mądrość.
Izajasza 54:4: "Nie bój się; nie zaznasz wstydu. Nie bój się zakłopotania; nie będziesz poniżany. Zapomnisz o hańbie swojej młodości i nie będziesz już pamiętać upokorzenia swego wdowieństwa." - Werset ten odzwierciedla przemianę Judith z samotnej wdowy w sławną bohaterkę narodową.
FAQ:
Co się stało, gdy Asyryjczycy zdali sobie sprawę, że ich żołnierze uciekają?
Asyryjczycy byli zdezorientowani, a bez przywódcy morale armii gwałtownie spadło, co spowodowało, że wielu żołnierzy zdezerterowało, a inni się poddali. (Judyty 15:1-5)
Jak Izraelici zareagowali na zwycięstwo nad Asyryjczykami?
Izraelici świętowali z wielką radością i dziękowali Bogu za swoje ocalenie. Zdobyli również posiadłości Asyryjczyków na znak triumfu. (Jud 15:6-10)
Jak Judyta została przyjęta przez ludzi po zwycięstwie?
Judyta została przyjęta jak bohaterka, z wielkim szacunkiem i uwielbieniem, a ludzie chwalili Boga za jej odwagę i wierność. (Judyta 15:11-13)
Co stało się z posiadłościami Asyryjczyków po zwycięstwie Izraela?
Dobra zdobyte na Asyryjczykach rozdzielano między Izraelitów jako znak zwycięstwa i nagrodę za wierność Bogu. (Judyty 15:14-16)
Jak ważna była Judyta dla zwycięstwa Izraela?
Judyta odegrała kluczową rolę w zwycięstwie Izraela nie tylko dzięki zabiciu Holofernesa, ale także dzięki swojej odwadze, wierze w Boga i przywództwu w decydujących momentach. (Judyty 15:17-20)
